آیا کلاه ایمنی‌تان واقعاً از سرتان محافظت می‌کند؟
در سال ۲۰۱۱، از استیو راوسون و هم‌کلاسی‌های او در رشته مهندسی در دانشگاه ویرجینیا تک خواسته شد از سوی مسئول تجهیزات تیم هاکیز، کلاه‌های ایمنی فوتبال آمریکایی موجود در بازار را آزمایش کنند تا مشخص شود کدام‌یک ایمن‌تر است.
آن‌ها در پاسخ به این درخواست، مجموعه‌ای از ارزیابی‌های ضربه را انجام دادند و دریافتند میان این کلاه‌ها طیف گسترده‌ای از تفاوت‌ها وجود دارد.
در همان مقطع، «آزمایشگاه کلاه ایمنی» این مؤسسه شکل گرفت و راوسون بعدها به مدیریت آن رسید. او اکنون نسل بعدی دانشجویانی را آموزش می‌دهد که رتبه‌بندی کلاه ایمنی ویرجینیا تک را تهیه می‌کنند؛ با این هدف که اطلاعاتی بی‌طرفانه در اختیار مصرف‌کنندگان قرار گیرد تا هنگام خرید کلاه ایمنی، تصمیمی آگاهانه بگیرند.
این مجموعه اکنون انواع مختلفی از کلاه‌های ایمنی را آزمایش می‌کند: کلاه دوچرخه‌سواری، کلاه فوتبال آمریکایی، کلاه ورزش‌های برفی، کلاه ایمنی کارگاه‌های ساختمانی، کلاه بیسبال، کلاه هاکی و کلاه ایمنی سوارکاری.
راوسون در گفت‌وگو با مجموعه «تک برای خیر» شبکه سی‌ان‌ان که درباره چگونگی شکل‌گیری آزمایشگاه کلاه ایمنی با او مصاحبه کرده بود، گفت: «اگر به کاری که در ابتدا شروع کردیم فکر کنید، ایده‌ای کاملاً تازه نبود. می‌توانید به دهه ۱۹۷۰ برگردید و ببینید کسی پیشنهاد کرده بود که ‹خب، باید حسگرها را داخل کلاه بازیکنان فوتبال آمریکایی قرار بدهیم تا بتوانیم ضربه‌های واردشده به سر را مطالعه کنیم›.»
این پروژه تقریباً در میان همه محبوب شد. تولیدکنندگان مشتاق بودند رتبه ایمنی ۵ ستاره آزمایشگاه کلاه ایمنی را بگیرند تا فروش‌شان بیشتر شود؛ والدین و ورزشکاران هم می‌خواستند در برابر پولی که می‌پردازند، بیشترین میزان محافظت را به دست آورند؛ و دانشجویان نیز این فرصت را داشتند که در حوزه‌ای با کاربردهای کاملاً عملی، هم کار کنند و هم رشته‌های علمی گوناگونی را مطالعه کنند: کاهش آسیب‌های مغزی در ورزش و در سطح گسترده‌تر جامعه.
این کار به سادگی کوبیدن یک آدمک آزمایش تصادف به دیوار نیست. آزمایشگاه کلاه ایمنی با دقت زیادی به شرایط ویژه هر ورزش توجه می‌کند. در برخی موارد، مسئله برخورد سر با یک جسم است و در برخی دیگر، این یک جسم است که به سر برخورد می‌کند.
برای نمونه، کودکی که دوچرخه‌سواری می‌کند، به‌طور میانگین در نقاطی متفاوت از کلاه ایمنی با زمین برخورد می‌کند؛ نقاطی که با محل‌های برخورد در یک دوچرخه‌سوار بزرگسال فرق دارد.
سطح برخورد و جنس مواد هم اهمیت دارد. یک بازیکن فوتبال به محافظت در برابر برخورد کلاه با کلاه نیاز دارد، در حالی که یک بازیکن هاکی هم باید در برابر برخورد با یخ محافظت شود و هم در برابر ضربه خوردن با یک چوب چوبی. پتانسیل ضربه روی یخ با آسفالت متفاوت است؛ همان‌طور که در مورد کلاه‌های اسکی، برف شرایطی متفاوت ایجاد می‌کند و در سوارکاری نیز شن ویژگی‌های دیگری دارد.
همه این موارد هنگام تدوین رتبه‌بندی رسمی هلمت لب در نظر گرفته می‌شود.
دستگاه‌های مختلف آزمایش، نیروی خطی و چرخشی منتقل‌شده از ضربه را که از طریق کلاه ایمنی به سر می‌رسد، اندازه‌گیری می‌کنند. هرچه میزان نیروی ثبت‌شده توسط حسگرها کمتر باشد، یعنی اثرات کمتری از ضربه از لایه‌های حفاظتی کلاه عبور کرده است و در نتیجه، رتبه ستاره‌ای بالاتری به آن تعلق می‌گیرد.
راوسون گفت: «وقتی مردم می‌خواهند کلاه ایمنی بخرند، برایشان مهم است که این کلاه چه میزان محافظت فراهم می‌کند. بنابراین وقتی انتشار این اطلاعات را آغاز کردیم، برای تولیدکنندگان مثل روشن شدن یک لامپ بود: ‹ایمنی فروش می‌آورد› ... و تقریباً در همه حوزه‌هایی که کلاه‌های ایمنی را ارزیابی کرده‌ایم، این موضوع را دیده‌ایم.»