۲۱ نکته تمرینی از ۳ المپین سوارکاری

Chaharnal: ۲۱ نکته تمرینی از ۳ المپین سوارکاری

آن کورسینسکی درباره ایجاد ارتباط و حس با اسب از طریق تثبیت یک وضعیت بدنی محکم و سوارکاری با تعداد زیادی ترانزیشن برای سنجش میزان پاسخ‌گویی اسب صحبت کرد.

بیزی مدن بر درس‌های آن بنا کرد و تمرکزش را بر کنترل و قابلیت تنظیم گذاشت؛ به این صورت که اسب در برابر ساق قرار بگیرد و ترانزیشن‌ها روی میله‌های زمینی اجرا شود.

لورا کراوت آموزش داد که چگونه می‌توان یک مسیر موفق پرش با اسب را سوار شد؛ با این نگاه که از همان ابتدا باید به زمان مجاز فکر کرد، انرژی لازم را برای عبور از پرش‌ها ایجاد کرد و هرگز تسلیم نشد.

این سه المپین، دانش خود را با ناظران و ۱۲ سوارکار جوان در میان گذاشتند؛ سوارکارانی که در نشست آموزشی «استادی سوارکاری جرج اچ. موریس» USEF در سال ۲۰۱۷، در ماه ژانویه در ولینگتون، فلوریدا، تمرین روی فلت‌ورک (flatwork)، ژیمناستیکی‌کردن و رقابت دادن اسب‌هایشان در رویدادی به سبک جام ملت‌ها را تجربه کردند.

این کلینیک که از سوی انجمن هانتر جامپر آمریکا ارائه و با حمایت ادکوان، آریات، پرکتیکال هورسمن و اکواسترین اسپورت پروداکشنز برگزار شد، با هدف پرورش نسل بعدی استعدادهای تیم سوارکاری آمریکا از طریق آموزش فشرده سواره و پیاده طراحی شده است. ورزشکاران از سه مسیر به نشست آموزشی ۲۰۱۷ دعوت شدند: موفقیت در رقابت‌های مشخص فدراسیون سوارکاری آمریکا، عملکرد در نشست آموزشی ملی برنامه ورزشکاران نوظهور انجمن هانتر جامپر آمریکا، یا انتخاب از میان گروهی رقابتی از متقاضیان وایلدکارت.

با این حال، نکته‌ها و توصیه‌های این سه مربی می‌تواند مهارت‌های سوارکاریِ سوارکاران در همه سطوح را بهبود ببخشد.

آن کورسینسکی: ارتباط و حس

آن کورسینسکی به مایکل ویلیامسون نشان می‌دهد که چگونه برای ایجاد نشستی مؤثرتر و ارتباطی بهتر هنگام سوارکاری با کاسکو جونیور، عمیق‌تر در زین بنشیند.

آن کورسینسکی در روز نخست نشست آموزشی «استادی سوارکاری»، تمرکز خود را بر کار روی فلت‌ورک گذاشت. آن، المپینی پنج‌دوره‌ای با دو مدال نقره تیمی، در سال ۱۹۹۱ از سوی کمیته المپیک آمریکا به عنوان ورزشکار زن سال در رشته سوارکاری انتخاب شد. او در همان سال، در بازی‌های پان‌آمریکن کاراکاسِ ونزوئلا، مدال طلای انفرادی و تیمی را به دست آورد. در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲، عنوان زن سوارکار سال AHSA را کسب کرد و در سال ۱۹۹۵ نیز به عنوان سوارکار سال AHSA برگزیده شد.

۱. وضعیت سوارکار، توجه به جزئیات و فلت‌ورک، عوامل کلیدی هستند.

آن کورسینسکی در کار روی فلت‌ورک، نسبت به وضعیت سوارکار و توجه دقیق به جزئیات بسیار سخت‌گیر است. او می‌گوید: «خودآگاهی و وضعیت بدنی یعنی نرمش و کشسانی داشته باشید، اما خشک و منجمد نباشید. اگر کج باشید، اسب‌تان هم کج می‌پرد. واقعاً می‌توان بیشتر مشکلات پرش‌تان را روی فلت‌ورک حل کرد.»

آن از سوارکاران خواست برای تقویت ارتباطی عمیق‌تر، سنجیدن تعادل و آگاهی بیشتر از وضعیت بدنشان، بدون رکاب تعداد زیادی تغییر بین حرکات را اجرا کنند. اما روی باریچلو، کارولین دنس روی بیزت بی و گریسی روی والدلامادره سنتالیون در امتداد یک خط مستقیم، ایست را اجرا می‌کنند.

۲. بدن‌تان را به هم وصل کنید تا اجزا هم به هم متصل شوند.

پاها، نشیمن و پشت شما از بدنتان جدا نیستند. با کمک‌های خود با اسب‌تان حرف بزنید. او را با نشیمن و پشت‌تان نگه دارید. به یاد داشته باشید که با عنان‌های کوتاه، بازوهایتان را نرم و ارتجاعی نگه دارید. آن می‌گوید: «اگر نتوانید بدن خودتان را حس کنید، واقعاً هم نمی‌توانید بدن اسب‌تان را حس کنید.» او می‌افزاید: «مربی‌ای داشتم که همیشه می‌گفت دست‌های من در نشیمنم هستند و دست‌های من در پشتم هستند؛ همان‌طور که پاهایم در نشیمنم هستند و پاهایم در پشتم هستند.» با تمام بدن‌تان سوارکاری کنید. «تمام بدن من تمام بدن اسب را هدایت می‌کند. تمام بدن مک‌لین اسب را هدایت می‌کند. تمام بدن بیزی اسب را هدایت می‌کند. نمی‌بینید که آن‌ها فقط با دست‌هایشان سر اسب را به یک طرف بکشند.»

۳. صبور و آگاه باشید.

شفاف، باثبات و صبور باشید. هرگز کنترل خشم‌تان را از دست ندهید. نه نسبت به اسب‌تان و نه نسبت به خودتان بیش از حد سخت‌گیر نباشید. «برای این‌که سوارکاری بزرگ شوید، باید نسبت به همه‌چیز آگاه باشید؛ هیچ نکته‌ای نباید از قلم بیفتد.»

۴. ارتباط‌تان را زیاد محک بزنید.

یورتمه را بلندتر و کوتاه‌تر کنید و از یورتمه سبک به یورتمه نشسته بروید و دوباره برگردید. بی‌شمار تغییر بین حرکات انجام دهید. سپس در حالت دوپوینت تعادل‌تان را حفظ کنید تا بسنجید آیا اسب‌تان نشیمن، پاها و عنان‌های شما را با سبکی پذیرفته است یا نه. اگر پذیرفته باشد، چند گام همان تعادل و همان ریتم را حفظ می‌کند. برای آزمودن پاسخ‌گویی اسب به کمک‌ها، او را به دایره‌های کوچک هدایت کنید. باید زمان کافی صرف کنید و بعد طوری امتحان بگیرید یا درخواست بدهید که انگار قرار است پاسخ درست را بگیرید.

تمرین دیگری که می‌توانید برای سنجش پاسخ‌گویی او به کار ببرید، اجرای شولدراین است. وقتی به چپ می‌روید، دست‌ها را هم‌سطح نگه دارید و هر دو دست و بالاتنه‌تان را کمی به چپ ببرید. آن توصیه می‌کند: «کمی بگیرید و کمی رها کنید. با نشیمن فشار بدهید و با دست‌ها دریافت کنید. پای داخل را فعال نگه دارید.» کار جانبی از نظر ذهنی چالش‌برانگیز است و از اسب می‌خواهد به سوارکار احترام بگذارد.

۵. در زین بنشینید.

وقتی برای به حرکت درآوردن اسب‌تان به سمت یورتمه مشکل دارید و او یا ریتم را به هم می‌زند یا به عقب می‌رود، رکاب‌ها را رها کنید تا عمیق‌تر در زین بنشینید. با عقب نگه داشتن بدن و کنار هم نگه داشتن دست‌ها، روی ریتم تمرکز کنید. ذکر همیشگی آن این است: «در زین بنشین.»

۶. برای تماس همدلانه و ارتباط بهتر، عنان‌ها را گره بزنید.

امتحان کنید که «فقط برای تفریح» یک گره در عنان‌هایتان بزنید. عنان‌ها را از جلوی گره، یعنی نزدیک‌ترین نقطه به دهان اسب، در دست بگیرید. این گره شما را وادار می‌کند بازوهای بلندتری داشته باشید و در کار با عنان‌ها بیشتر گرفتن و رها کردن را به کار ببرید. یک دایره بزنید و سپس با فشار پا به پهلو حرکت کنید تا اسب تشویق شود به سمت عنان بیرون قدم بگذارد.

وقتی اسب‌تان نرم‌تر و پاسخ‌گوتر شد، می‌فهمید که این تمرین ارزشمند بوده است.

آن می‌گوید: «اتصال، اصل ماجراست.»

آن برای کمک به مدیسون گوتزمن، عنان‌های او را گره زد تا دست‌هایش را کشیده‌تر نگه دارد و با پرستیجیوس ارتباطی نرم‌تر و منعطف‌تر برقرار کند. آن عنان هر سوارکار را گره زد و سپس شاگردان را در تمرین‌های دایره و کناررفتن از ساق هدایت کرد تا اسب‌ها نرم‌تر و پاسخ‌گوتر شوند. امی کی. دراگو

۷. وقتی اسب‌تان پاسخ می‌دهد، با دست‌هایتان رها کنید.

وقتی اسب‌تان واکنش مثبتی نشان می‌دهد، با دست‌هایتان به او آزادی بدهید.

آن می‌گوید: «دهانش را حس می‌کنم.

وقتی گردنش را به پایین می‌کشد، رها می‌کنم.

وقتی خم می‌شود، دارم رها می‌کنم و پاداش می‌دهم.

هرچه تماس را بهتر می‌پذیرد، بیشتر رها می‌کنم.

در یورتمه نشسته می‌نشینم تا ببینم آیا این تماس را قبول می‌کند یا نه.

وقتی مطلب را می‌گیرد، هم نشیمنم را حفظ می‌کنم و هم تماس را.

همراه با پایین رفتن گردنش، حرکتش را دنبال می‌کنم.

اگر کمی روی دهنه تکیه کند، من هم کمی مقاومت می‌کنم.

هیچ‌وقت دست را اره‌ای حرکت ندهید.

دستم خیلی سبک است.

وقتی با دهانش بی‌قراری می‌کند، ساق‌هایم را می‌بندم و با مهمیز آرام تحریکش می‌کنم تا به پاهای عقبش فکر کند.»

۸. برای حرکت‌دادن کپل‌ها، شانه را جداگانه کنترل کنید. برای به‌دست آوردن کنترل شانه، کپل‌ها را جدا کنید.

برای جدا کردن کپل‌های اسب و کنترل شانه‌ها، روی چرخش حول دست کار کنید.

اگر اسب‌تان برای فرار از این تمرین به عقب رفت، به‌محض این‌که این حرکت را حس کردید، با عمیق‌تر کردن نشیمن، پاهای عقبش را به جلو بیاورید.

برای رسیدن به پاسخ‌گویی، احساس دقیق اهمیت زیادی دارد.

استفاده از کپل‌به‌داخل را امتحان کنید تا اسب «مثل موز» خم شود و از بخش عقبی بدنش بیشتر استفاده کند.

او می‌گوید: «برای این‌که سوارکاری بزرگ و موثر باشید، باید بتوانید کارهای زیادی انجام دهید.

نشانه یک سوارکار بزرگ، اسب خوشحال است.»

بیزی مدن: کنترل و قابلیت تنظیم

روز دوم با حضور بیزی دنبال شد؛ کسی که با تکیه بر درس‌های آن، روی ژیمناستیک‌کردن اسب‌ها کار کرد. بیزی سه دوره المپیکی است، در المپیک به مدال برنز انفرادی رسیده و عضو دو تیم طلایی ایالات متحده بوده است. او در سال ۲۰۰۶ در بازی‌های جهانی سوارکاری هم در تیمی و هم در انفرادی مدال نقره گرفت و در سال ۲۰۱۴ بار دیگر به بازی‌های جهانی سوارکاری بازگشت و این بار در هر دو بخش تیمی و انفرادی به برنز رسید.

۱. ضمن آزاد گذاشتن گردن، ریتم و خط را کنترل کنید.

برای آماده‌شدن جهت عمل، اسب‌تان را جلوی ساق نگه دارید و روی عنان بیرونی قرار دهید؛ در عین حال مطمئن شوید که شانه‌اش را به داخل نمی‌اندازد.

بیزی می‌گوید: «اگر تعادل شانه روی سمت بیرون باشد، گردنش آزاد می‌شود.

این یکی از دلایل قرار دادن اسب روی عنان بیرونی است.

دلیل دیگر این است که عنان بیرونی، ریتم و خط را کنترل می‌کند.»

فرقی نمی‌کند چه کاری انجام می‌دهید، همیشه این حس را داشته باشید که با نیروی پیش‌برنده‌ای کافی می‌توانید از یک مانع بپرید؛ به‌طوری که اسب در گامش جهش داشته باشد.

یادتان باشد: هدف این است که هر پرش درست در میانه قوس بدن اسب روی مانع انجام شود.

۲. برای تمرین انواع مختلف کارها از چوب‌های زمینی استفاده کنید.

بیزی برای کمک به سوارکاران در تقویت مهارت‌هایی که پیش از رفتن به سراغ پرش‌های بزرگ‌تر، به بهبود عملکرد اسب‌هایشان کمک می‌کند، چوب‌های زمینی را به چند شکل مختلف می‌چیند.

چوب‌ها را با فاصله ۴۵ فوت از هم قرار دهید و تعداد گام‌ها و نوع حرکت بین آن‌ها را تغییر دهید.

روی ریتم، تعادل، آهنگ حرکت و سوارکاری با حس کار کنید.

او می‌گوید: «اسب باید در دست شما بماند تا بتوانید تعادل و طول گامش را کنترل کنید.»

تغییر در طول گام و انتقال‌ها، قابلیت تنظیم‌پذیری اسب را هم می‌سنجد و هم بهتر می‌کند.

مدیسن و پرستیجیوس در تمرین چوب‌های زمینی پیشتاز هستند؛ تمرینی که بیزی آن را برای بهبود قابلیت تنظیم‌پذیری اسب‌ها طراحی کرده است.

۳. توقف

برای سنجش میزان پاسخ‌گویی اسب، او را در نقاط مختلف متوقف کنید.

او توصیه می‌کند: «من دوست دارم اسب را در گوشه‌ها و به‌صورت مستقیم متوقف کنم، چون اسب‌ها در مانژ کوچک، پیچیدن را پیش‌بینی می‌کنند.»

بعد از عبور از یک پرش یا یک خط پرش، به‌جای این‌که برای کم کردن سرعت بپیچید، اسب را متوقف کنید.

دقت کنید توقف کاملاً مستقیم باشد.

برای قدرت از پشت خود استفاده کنید و بدنتان را رو به بالا بکشید، نه این‌که با دست‌ها عمل کنید.

برای انتقال به حرکت آهسته‌تر، نشیمن شما باید در زین باقی بماند.

اگر اسب به‌جای توقف عقب‌عقب رفت، با پا او را به جلو بفرستید و اجازه دهید یک یا دو قدم به جلو برود، سپس دوباره متوقفش کنید.

اگر بی‌قراری کرد، دستتان را بالاتر از جدوگاه نگه دارید.

سعی کنید توقف نرم و روان باشد و با نگه داشتن شانه‌ها پشت لگن، اسب را روی دهنه حفظ کنید.

۴. با پا گردی بدن را ایجاد کنید

باید پاهای عقب اسب زیر نشیمن شما بیاید، نه این‌که پشت شما بماند؛ در عین حال اسب باید روی دهنه بماند تا بدنش گرد شود.

برای پریدن از موانع بزرگ، به این فعالیت در بخش عقب بدن نیاز دارید و این پای شماست که عامل ایجاد این گردی است.

وقتی اسب بدنش را کشیده‌تر می‌کند، راه جمع‌تر کردن آن این است که به استفاده از پا به سمت دست فکر کنید.

مشتتان را جمع کنید و انگشت‌ها را روی عنان ببندید.

سپس اسب را روی دایره‌های کوچک هدایت کنید و هم‌زمان کپل‌ها را به سمت دایره‌ای بزرگ‌تر برانید.

برای مثال، وقتی اسب را به راست می‌چرخانید، به راست نگاه کنید، عنان راست را باز کنید و با پای راست فشار بیاورید تا این حس ایجاد شود که این پا است که اسب را خم می‌کند، نه یک عنان غیرمستقیم.

برای نرم‌تر و منعطف‌تر شدن اسب، دقت کنید هنگام عبور از پیچ از پای داخل استفاده کنید، نه این‌که فقط به پای بیرون تکیه داشته باشید.

بیزی پس از دور پرش کوکو فث با بارت سی، به او توصیه‌هایی ارائه می‌کند.

۵. برای کم کردن سرعت از بدن خود استفاده کنید

هنگام کم کردن سرعت اسب، مطمئن شوید شانه‌هایتان پشت لگن قرار دارد.

بیزی می‌گوید: «برای انتقال به حرکت آهسته‌تر، نشیمن شما باید در زین باقی بماند.»

سعی کنید از روی مجموعه‌ای از چوب‌های زمینی عبور کنید و در میانه یکی از آن‌ها، در حالی که اسب چوب را بین دو پایش گرفته، توقف کنید.

این تمرین که برای آموزش ارتباط، کنترل ظریف بین دست و پا و نیز صبر طراحی شده، به‌آسانی به دست نمی‌آید.

او می‌گوید: «برای قدرت از پشت خود استفاده کنید»؛ یعنی بدنتان را رو به بالا بکشید.

«از دست‌هایت استفاده نکن.

باید در تعادل‌ات مستقل‌تر شوی.

با دست‌ها نرم باش، با دست‌ها نرم باش، با دست‌ها نرم باش.» اگر اسب‌تان مقاومت می‌کند، ممکن است سردرگم نباشد؛ گاهی این فقط تلاشی برای فرار از اتصال است.

او می‌گوید: «وقتی مقاومت می‌کنند، باید محکم باشید و وقتی تسلیم می‌شوند، نرم.»

۶. هنگام سوارکاری حواس‌تان را از دست ندهید.

عادت کنید که چه در قدم، چه هنگام سرد کردن و چه وقتی سوار بر اسب با دوستان‌تان ایستاده‌اید و صحبت می‌کنید، هم شما و هم اسب‌تان هوشیار و attentive باشید.

اگر هنگام سوارکاری، اسب‌تان حواسش پرت شد و درخواست شما برای انرژی بیشتر را نادیده گرفت، ابتدا با ساق پا به او یادآوری کنید که باید توجه کند.

اگر این کار جواب نداد، یک درجه شدت را بیشتر کنید و با مهمیز یا شلاق به‌تدریج فشار را افزایش دهید تا گوش بدهد.

بیزی می‌گوید: «درخواستت را بده و بعد پایت را بردار.»

«وقتی درخواست می‌کنی، باید واکنشی وجود داشته باشد.» به یاد داشته باشید اگر واکنش رو به جلو می‌خواهید، باید ترمز را بردارید و روی عنان نکشید.

اسب باید این واکنش را برای یک یا دو گام حفظ کند.

تیلور سنت ژاک در حالی موقعیتی قدرتمند را نشان می‌دهد که دواین از مسیر کوتاهی عبور می‌کند؛ مسیری که برای کمک به شاگردان ساخته شده بود تا پیش از رفتن سراغ پرش‌های بزرگ‌تر، روی اصول پایه تمرکز کنند.

۷. وزن را در پاشنه‌ها نگه دارید.

وقتی اسب‌تان برای فرار از ایست، جست می‌زند یا لگد می‌اندازد، وزن‌تان را در پاشنه‌ها بیندازید.

او می‌گوید: «باید وزن را در پاشنه‌ها نگه دارید، بدون این‌که با گرفتن اسب بین پاها او را خشک کنید.»

«اینجا مرز باریکی وجود دارد. گاهی باید اسب را از دل یک موقعیت عبور بدهید، اما در عین حال نباید آن‌قدر کلافه‌اش کنید که دیگر نتواند تمرکز کند.» به‌جای این‌که با پاها مدام اسب را بگیرید، با انداختن وزن در پاشنه‌ها فشار را کم کنید تا اضطراب اسب بیشتر نشود.

لورا کراوت: از یک مسیر بیشترین استفاده را ببرید

در روز سوم، ۱۲ سوارکار به تیم‌های چهار نفره تقسیم شدند و رقابتی به سبک جام ملت‌ها، این سه تیم را مقابل یکدیگر قرار داد. لورا پس از دور هر سوارکار روی مسیری که کنراد هومفلد طراحی کرده بود، بازخوردی مشخص و متناسب با هر شرکت‌کننده ارائه داد. او هشدار می‌دهد که بخشی از این توصیه‌ها به شرایط خاص همان مسیر مربوط می‌شود و باید این نکته‌ها را با توجه به شرایط فردی خودتان به کار ببندید. لورا در بازی‌های المپیک ۲۰۰۸ نماینده ایالات متحده بود و با مدال طلا به خانه بازگشت. او همچنین عضو تیم نایب‌قهرمان بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۰۶ در آخن بود. او در فهرست درآمدهای تمام‌دوران، با بیش از ۱۰۰ پیروزی در جایزه بزرگ، جایگاهی بسیار بالا دارد.

اما مارلو پس از به پایان رساندن مسیر پرش خود با باریچلو، از لورا کراوت بازخورد می‌گیرد.

۱. در ابتدای مسیر، زمان‌تان را با دقت مدیریت کنید.

«چیزی که وقتی در جام ملت‌های جایزه بزرگ سوارکاری می‌کنم به آن فکر می‌کنم، این است که آیا در ابتدای مسیر فرصتی هست که قبل از رسیدن به بخش اصلی و سخت مسیر، سریع‌تر بروم تا زودتر از جریمه‌های زمانی خلاص شوم یا نه،» لورا توصیه می‌کند.

۲. انرژی بسازید.

لورا می‌گوید: «باید ساق پا را به کار بگیرید. به او کمک کنید. این امکان را به او بدهید که بدنش را باز کند و جلو بیاید.» او می‌افزاید: «وقتی مانعی را می‌اندازید، اولین چیزی که باید از ذهنتان بگذرد این است که ‹من یک اشتباه بد روی مانع داشتم. باید فوراً وارد فاز تهاجمی شوم و راه بیفتم.›» سرعت را کم نکنید. باید از اسب واکنش بگیرید. سریع از آن عبور کنید. زمان از دست‌رفته را جبران کنید. خیلی وقت‌ها انتخاب‌های سوارکار این فرصت را به اسب می‌دهد که مانع را پاک رد کند.

با استفاده از بدن‌تان یا به کار گرفتن پاها، به اسب‌تان کمک کنید تا با اعتمادبه‌نفس بیشتری از روی موانع بپرد. اگر مانع آب در پیش است، باید شتاب بسازید و آن شتاب را حفظ کنید تا از آن عبور کند. اگر لازم است انرژی را بیشتر کنید، این کار را انجام دهید.

وقتی به مانع آب نزدیک می‌شوید، بدن‌تان را پشت اسب نگه دارید و وزن‌تان را در رکاب‌ها پایین بیندازید. «هرگز، هرگز، هرگز با شانه‌هایی که جلو افتاده‌اند به مانع آب نزدیک نشوید.»

هیلی رابینسون با به‌کار گرفتن پا و رهاسازی نرم و همراه، به ایر فورس اعتمادبه‌نفس می‌دهد تا در روز پایانی با جسارت از روی یک اکسِر پهن بپرد.

۳. مانع را با قاطعیت بپرید.

اگر اسب‌تان دارد انرژی‌اش را از دست می‌دهد، تمرکزتان را از دست ندهید. «بدانید که اسب‌تان رو به خالی شدن است. از این موضوع استفاده کنید تا برای پریدن از مانع بجنگید و او را از روی مانع بلند کنید.»

۴. عقب‌گردها را پشت سر بگذارید.

اگر در میدان گرم کردن با مشکلی روبه‌رو شدید، از آن عبور کنید و ادامه دهید. او پیشنهاد می‌کند: «بدانید که اگر در محوطه گرم کردن مشکل دارید، لزوماً به این معنا نیست که همان مشکل به میدان مسابقه منتقل می‌شود.» به همین ترتیب، وقتی مانعی می‌افتد، ادامه دهید. «وقتی یک مانع می‌افتد، آن اتفاق افتاده است. دیگر گذشته است.»

تی‌جی اومارا پس از آن‌که لورا به سوارکاران توصیه کرد برای جلوگیری از جریمه‌های زمانی آزاردهنده در طول مسیر تصمیم‌های بهتری بگیرند، سوار بر کویین جین برای مانع بعدی برنامه‌ریزی می‌کند.

۵. هرگز به عقب نگاه نکنید.

اگر مانعی را انداختید، هرگز، هرگز برای چک کردن به عقب نگاه نکنید. هرگز.

۶. هرگز تسلیم نشوید.

اگر اسب‌تان از پریدن مانعی امتناع کرد، یک تذکر سریع به او بدهید و بعد با اعتمادبه‌نفس دوباره رو به جلو بروید. لورا می‌گوید: «موضوع، یاد گرفتن است و یکی از چیزهایی که یاد می‌گیرید این است که هرگز تسلیم نشوید. می‌توانید محکم باشید و کاری کنید که اتفاق بیفتد.» او می‌افزاید: «وقتی چیزی اشتباه پیش می‌رود، به‌ویژه وقتی [اسب‌ها] می‌ترسند و می‌ایستند، تسلیم نشوید. دوباره به آن نزدیک شوید و به او اعتمادبه‌نفس بدهید و به خودتان هم اعتمادبه‌نفس بدهید.»

این مطلب نخستین‌بار در شماره آوریل ۲۰۱۷ مجله پراکتیکال هورسمن منتشر شد.

منبع: Practical Horseman – Training

Binicilik Eğitimi

Asıl sitede görüntüle