راه‌اندازی خدمات مستقل حمایت از سوارکاران در بریتانیا و ایرلند
بنیان‌گذار یک سازمان مستقل که برای حمایت از همه فعالان ورزش سوارکاری ایجاد شده است، گفت دلیل راه‌اندازی آن این بود که نمی‌توانست تجربه‌های تکرارشونده و «عمیقاً نگران‌کننده»ای را که به او گزارش می‌شد نادیده بگیرد.
اکویس اعلام کرده هدفش «ایجاد جامعه‌ای امن‌تر در ورزش سوارکاری» است. این نهاد، سازمانی غیرانتفاعی است که برای حمایت از فعالان ورزش سوارکاری در سراسر بریتانیا و ایرلند تأسیس شده و خدماتی چون حمایت و پیگیری مستقل، فضایی امن، فعالیت‌های مطالبه‌گرانه، تحقیق و بررسی و موارد دیگر ارائه می‌دهد.
این سازمان حاصل ایده‌پردازی سارا استوت، مالک کیسو اینترنشنال، است و در میان کارکنان آن کارشناسانی در حوزه صیانت، فعالیت‌های مطالبه‌گرانه و کار با بازماندگان سوءاستفاده حضور دارند.
خانم استوت به هورس اند هاوند گفت اکویس پس از انتشار یک پست کوتاه در شبکه‌های اجتماعی درباره صیانت در صنعت سوارکاری شکل گرفت؛ پستی که با واکنشی «گسترده» روبه‌رو شد.
او گفت: «تقریباً بلافاصله با حجم زیادی از تماس‌ها و پیام‌های افرادی روبه‌رو شدم که می‌خواستند تجربه‌های خود را مطرح کنند. سوارکاران، مهترها، کارکنان، والدین و جوانان، از تجربه‌های عمیقاً نگران‌کننده سوءاستفاده، استثمار و آسیب سخن می‌گفتند. خیلی زود روشن شد که چه حجم بزرگی از این مسائل هرگز شنیده نمی‌شود.
«آنچه می‌شنیدم، بسیار فراتر از رفتار نامناسب یا شرایط کاری ضعیف بود. افراد از تجربه‌های جدی تعرض جنسی، استثمار، قاچاق و دیگر فعالیت‌های مجرمانه صحبت می‌کردند؛ آن هم اغلب به دست افرادی که نفوذ و قدرت قابل‌توجهی بر مسیر حرفه‌ای و معیشت آنان داشتند.
«این حس کاملاً وجود داشت که این عدم توازن قدرت، افراد را آسیب‌پذیر کرده و اعتماد چندانی برای بیان موضوع بدون مواجهه با پیامدهای بعدی برایشان باقی نگذاشته است. »
خانم استوت گفت افرادی که با او تماس گرفته‌اند، معتقد بودند در گزارش نگرانی‌ها به نهادهای حاکم، مشکلی وجود دارد؛ نهادهایی که ممکن است فرد متهم را در برنامه‌های حرفه‌ای خود یا به‌عنوان عضو احتمالی تیم در نظر داشته باشند. او افزود کسانی که موضوعات را گزارش کرده بودند، احساس می‌کردند حمایت یا پیگیری مؤثری در اختیارشان نیست.
او گفت: «مردم به جایی نیاز داشتند که واقعاً مستقل باشد و بتوانند به آن مراجعه کنند. آن‌ها همچنین نیازمند دسترسی به متخصصان باتجربه و آگاه به پیامدهای روانی آسیب بودند؛ افرادی که پیچیدگی آنچه بر آنان گذشته را درک کنند، به آن‌ها برای شناخت گزینه‌های پیش رو کمک کنند و حمایت و پیگیری مستمر ارائه دهند.
«اکویس از اساس متفاوت است»
«تفاوت بنیادی اکویس دقیقاً همین‌جاست. ما فراتر از نقش سنتی نهادهای حاکم در حوزه صیانت عمل می‌کنیم و حمایت و پیگیری مستقلی و محرمانه ارائه می‌دهیم که می‌تواند سال‌ها ادامه داشته باشد.
«نمی‌توانستم همچنان این تجربه‌ها را بشنوم و بپذیرم که مردم هیچ مرجع مستقلی برای مراجعه ندارند، یا این‌که بیان واقعیت ممکن است به بهای از دست رفتن حرفه، اعتبار یا جایگاهشان در این ورزش تمام شود.
«برای من فقط این نیست که مردم را تشویق کنیم پیش بیایند؛ مسئله این است که وقتی این کار را می‌کنند چه اتفاقی می‌افتد، چه کسی برای حمایت از آن‌ها حضور دارد و آیا آماده‌ایم به مسائل عمیق‌تری بپردازیم که اساساً باعث شده مردم تا این اندازه احساس ناتوانی کنند یا نه.»
امیلی جونز، مسئول بخش دادخواهی و حفاظت در اکوییس، که ۱۲ سال در حوزه خشونت خانگی و حمایت از قربانیان و بازماندگان و فرزندان آن‌ها فعالیت کرده، به هورس اند هاوند گفت تیم او شامل یک مشاور تخصصی خشونت جنسی و کارشناسانی در زمینه برده‌داری نوین و کار با افراد نورودایورجنت است.
هر کسی می‌تواند با خطوط مشاوره تماس بگیرد و این تیم علاوه بر ارائه حمایت، گزارش‌ها را ثبت می‌کند و «به‌تدریج تصویری» از سوءاستفاده‌گران به دست می‌آورد.
خانم جونز گفت: «مرتکبان ویژگی‌های رفتاری مشابهی دارند؛ هدف نهایی آن‌ها اعمال قدرت و کنترل است. این کار به ترسیم یک تصویر کمک می‌کند و به من امکان می‌دهد از تخصصم استفاده کنم و بگویم: ‹این خطر است›، و بعد می‌توانم خطر را برای قربانیان و بازماندگان بهتر ارزیابی کنم. ما ارزیابی کامل خطر و برنامه ایمنی انجام می‌دهیم؛ برنامه‌ها در محیط‌های روستایی، که ورزش سوارکاری معمولاً در آن‌ها جریان دارد، کاملاً با چیزی که در مناطق شهری و پرجمعیت لازم است فرق خواهد داشت.»
خانم جونز گفت هر آنچه افراد نیاز داشته باشند در اختیارشان قرار می‌گیرد، چه بخواهند موضوع را به پلیس گزارش کنند و چه نخواهند. این حمایت، خدمات پزشکی و سلامت روان را هم در بر می‌گیرد و «کاملاً بر پایه خواست و هدایت قربانی و بازمانده» است. این تیم در صورت لزوم افراد را به خدمات دیگر ارجاع می‌دهد و می‌تواند به کسانی که از طرف فرد دیگری نگرانی‌ای را گزارش می‌کنند نیز مشاوره بدهد.
ترسیم یک تصویر
اگر افراد نخواهند پرونده را جلوتر ببرند، این تیم جزئیات را ثبت و محرمانه نگه می‌دارد، اما ممکن است با استفاده از گزارش‌های متعدد درباره یک فرد، نگرانی‌ها را به سطح بالاتری منتقل کند. این خدمات برای همه افراد فعال در این صنعت است، چه عضو سازمانی سوارکاری باشند و چه نباشند، و به‌زودی بخشی ویژه برای کارفرمایان و کارکنان نیز به آن افزوده خواهد شد.
مارکوس دترینگ، مدیرعامل کلیپ‌مای‌هورس، به هورس اند هاوند گفت تعهد شرکت او فراتر از پخش مسابقات ورزشی است.
«چیزهایی می‌شنوید و با خودتان فکر می‌کنید: ‹احتمالاً آن‌قدرها هم بد نیست›، اما در واقعیت احتمالاً خیلی بدتر است»
ابی لایل
ابی لایل، سوارکار المپیکی درساژ از ایرلند، که خودش نیز درباره تجربه بازماندن از آزار و سوءاستفاده سخن گفته، به‌عنوان سفیر اکوییس منصوب شده است.
او به هورس اند هاوند گفت این سازمان به‌شدت مورد نیاز است.
او گفت: «اتفاقات بسیار زیادی، فراتر از نحوه رفتار با اسب‌ها و نحوه رفتار با انسان‌ها، رخ می‌دهد که به هیچ‌وجه تحت نظارت نیست. افراد بسیار کمی هستند که بتوان از آن‌ها پاسخ خواست و مکان‌های بسیار محدودی وجود دارد که اگر کسی در رنج باشد، یا فردی را بشناسد که در رنج است، بتواند به آنجا مراجعه کند. برای همین، این موضوع بسیار مهم است که حالا مردم جایی برای مراجعه و کسی را برای دفاع از آن‌ها در اختیار دارند.»
ابی گفت که امیدوار است این ابتکار با حمایت این صنعت روبه‌رو شود.
او گفت: «بخش زیادی از این ماجرا قلدری در روابط کاری کارفرما و کارمندِ هم‌جنس است؛ چیزی که می‌تواند برای افراد، به‌ویژه جوانان، کاملاً ویرانگر باشد.
«برای این کار خیلی دیر شده است.
«چیزهایی می‌شنوید و با خودتان فکر می‌کنید: ‹احتمالاً آن‌قدرها هم بد نیست›، اما در واقعیت احتمالاً خیلی بدتر است.»