اصلاح قیمت بلیت افراد دارای معلولیت در «یور هورس لایو»
یک رویداد سوارکاری در واکنش به نگرانیها درباره قیمتگذاری بلیتهای دسترسپذیر خود اعلام کرد که دریافت ۲۲ پوند اضافه برای بلیت کودکان دارای معلولیت، ناشی از یک «خطای اداری» بوده است.
میشل لوکاس پس از آنکه برای رزرو گروهیِ یور هورس لایو با مشکل مواجه شد، این موضوع را علنی کرد؛ رزروی برای دو بزرگسال دارای معلولیت، دو کودک دارای معلولیت و سه همراه.
میشل در حال خرید بلیتهای «استاندارد پلاس» بود؛ بلیتهایی که شامل صندلی رزروشده برای اجراها هستند و با این قیمتها تبلیغ شده بودند: بزرگسال ۵۰ پوند، بزرگسال دارای معلولیت ۶۰ پوند، کودک ۲۸ پوند و کودک دارای معلولیت ۵۰ پوند. بلیتهای ویژه افراد دارای معلولیت شامل مجوز ورود یک همراه نیز میشود.
برای بلیتهای استاندارد، که در آنها صندلی تضمینشده نیست، قیمت جداگانهای برای افراد دارای معلولیت در نظر گرفته نشده و برای مهمانان دارای معلولیت، مجوز همراه بهصورت رایگان ارائه میشود.
سیستم فقط به میشل اجازه میداد در هر تراکنش یک بلیت ویژه افراد دارای معلولیت بخرد؛ موضوعی که هم باعث تحمیل چندباره کارمزد تراکنش میشد و هم این خطر را داشت که صندلیها از هم جدا باشند. میشل پس از چندین تلاش برای تماس با پلتفرم فروش بلیت و یور هورس لایو، در شبکههای اجتماعی مطلبی منتشر کرد.
میشل به هورس اند هاوند گفت سیستم رزرو «بههیچوجه قابل قبول نیست» و «اختلاف آشکاری در قیمتگذاری» وجود دارد.
او گفت: «برگزارکننده به من گفت ۱۰ پوند اضافه برای بلیت استاندارد پلاس بزرگسال به این دلیل است که صندلی میگیرید و باید هزینه صندلی همراهتان را هم بپردازید. اگر اینطور است، پس چرا بلیت کودک دارای معلولیت اینقدر گرانتر است؟ در بلیتهای استاندارد هم صندلی دارید، فقط صندلی مشخص و اختصاصی نیست.» او افزود که در رویدادهای دیگر، از جمله مسابقات بینالمللی لندن و بدمینتون، هرگز برای بلیت همراه هزینهای پرداخت نکرده است.
میشل گفت افراد دیگری نیز در شبکههای اجتماعی از همین مشکل خبر دادهاند، هرچند برخی هم گفته بودند «شما یک بلیت رایگان برای همراه میگیرید، برای همین قیمت بالاتر است».
او گفت: «مردم متوجه نیستند که داشتن همراه، یک امتیاز مجانی نیست. اینطور نیست که ‹دوستت را رایگان با خودت بیاور›. در بیشتر موارد، افراد برای اینکه در گردشها و برنامههای روزانه از آنها حمایت شود، به همراه پول پرداخت میکنند.»
هورس اند هاوند با یور هورس لایو تماس گرفت و پس از آن، وبسایت بهروزرسانی شد و قیمت بلیت کودکان دارای معلولیت ۳۸ پوند درج شد. اما بدفورد، مدیر نمایش، به هورس اند هاوند گفت که آنها از میشل عذرخواهی کردهاند و او نیز از آن زمان بلیتهایش را خریده است.
او گفت: «هزینه بلیت همراه به نوع بلیت و صندلی رزروشده مربوط است، نه به معلولیت بازدیدکننده. همه بلیتهای استاندارد پلاس بزرگسال، از جمله بلیتهای دسترسپذیر، ۵۰ پوند هستند. بلیت همراه با تخفیف و به قیمت ۱۰ پوند عرضه میشود.» خانم بدفورد افزود این شیوه قیمتگذاری چند سال است اجرا میشود و تاکنون نگرانیای درباره آن مطرح نشده بود.
او گفت: «ما معتقدیم کاهش این مبلغ به ۱۰ پوند، تعدیل معقولی است؛ زیرا در عرصه دارای صندلی محدود ما، نیاز به صندلی تضمینشده وجود دارد.»
خانم بدفورد گفت قیمت بلیت کودکان دارای معلولیت در وبسایت به اشتباه درج شده بود.
او گفت: «این یک خطای اداری بود و به محض اینکه مشتری آن را به اطلاع ما رساند، اصلاح شد و مابهالتفاوت همه رزروها نیز بازپرداخت شده است.»
او افزود که «یور هورس لایو» در حال «بازبینی فرایندها» با شریک فروش بلیت خود است تا اطمینان حاصل شود که به پرسشها کارآمدتر رسیدگی میشود و همچنین راههایی را بررسی میکند تا فرایند رزرو «تا حد امکان ساده و سرراست» باشد.
خانم بدفورد گفت قانون برابری، برگزارکنندگان را ملزم به ارائه بلیت رایگان برای مراقبان نمیکند، اما «یور هورس لایو» این بلیتها را همراه با بلیتهای استاندارد ارائه میدهد.
او گفت: «اگر ظرفیت تکمیل شود، برای افرادی که مشکلات حرکتی دارند صندلیهای اضافی فراهم میکنیم؛ از جمله صندلیهایی که هنگام ایستادن در صف، بنا به درخواست از مسئولان نظم در اختیارشان قرار میگیرد.» او افزود که دسترسپذیری همچنان «یک اولویت مهم» است.
میشل گفت خوشحال است که این موضوع مطرح شده است؛ هرچند احساس میکند «یور هورس لایو» در توجیه خود برای دریافت هزینه بلیت مراقبان، «بیشتر پافشاری کرده» است.
او گفت: «دسترسپذیری فقط به رمپ ویلچر خلاصه نمیشود؛ قانون تصریح میکند که نباید موانعی در فرایند رزرو وجود داشته باشد. برای من، گرفتن بلیت افراد دارای معلولیت بهمراتب دشوارتر از رزرو بلیت برای یک فرد عادی بوده است.»
او افزود: «امیدوارم مطرح کردن این موضوع برای سال آینده و برای رویدادهای دیگر هم اثرگذار باشد تا در سیاستهایشان دوباره فکر کنند و آن را فراگیرتر کنند.»
سخنگوی کمیسیون برابری و حقوق بشر، نهاد ناظر بر برابری در بریتانیا، به هورس اند هاوند گفت که قانون برابری رویکرد مشخصی درباره قیمتگذاری بلیت ندارد؛ اما ارائهدهندگان خدمات باید اطمینان حاصل کنند که تعدیلات معقول را انجام میدهند تا افراد دارای معلولیت بتوانند «تا حد امکان، به آسانی افراد بدون معلولیت» از خدمات استفاده کنند یا در رویدادها حضور یابند.
او گفت: «اگر ارائهدهندگان خدمات ناچار باشند برای افراد دارای معلولیت تعدیلات معقول انجام دهند، نمیتوانند از آن افراد بخواهند هزینه این تعدیلات را بپردازند. اینکه یک تعدیل معقول هست یا نه، به واقعیتها و شرایط هر پرونده، از جمله منابعی که در اختیار ارائهدهنده است، بستگی دارد.»