دختر مانتی رابرتس از ۳ اسب اثرگذار زندگی او گفت
دبی رابرتس لاکس، دختر مانتی رابرتس فقید، میگوید: «پدر برای اسبها احترام عمیقی قائل بود؛ نه فقط برای قهرمانها، بلکه برای آنهایی که در زندگی چیزی به او آموختند.»
مانتی در سال ۲۰۰۴ کتابی با عنوان اسبهای زندگی من نوشت که در آن از بیش از ۴۰ اسب مهم زندگیاش یاد شده است.
دبی در گفتوگویی با اچانداچ در همین ماه، سه اسب را انتخاب کرد که برای او اهمیتی ویژه داشتند.
اسب گاوداری قهرمان
جانی تیویو، نریان کوارتر هورس با قد ۱۵٫۲ هند، ۱۹۵۶ تا ۱۹۸۱
اسبى با توانایی کمنظیر و چندجانبه که با وجود شروعی دشوار، در عمل در تقریبا همه کلاسهای وسترن، از کاتینگ تا رینورک گاوداری، به عنوان قهرمان جهان تاجگذاری کرد.
دبی میگوید: «جانی تیویو چنان به مانتی ایمان داشت.
او از آن دسته اسبهایی بود که با او خوب رفتار نشده بود، چون فکر میکردند قابل آموزش نیست.
پدر آن زمان توان خریدنش را نداشت و ناچار شد از شریک دیگری بخواهد به عنوان لطف وارد ماجرا شود.
پدر میگفت فقط کافی بود در امتداد گردن آن اسب نگاه کند تا عظمت را ببیند.
او این اسب را به قهرمانیهای جهان بسیاری برد.
جانی هر کاری را که پدر انجام میداد، با غریزه درک میکرد.
جانی اسب دوران کودکی من بود و میتوانم بگویم اسب محبوب پدر بود؛ هرچند اسبهای بزرگ زیادی داشت که هر کدام میتوانستند محبوب او باشند، چون همهشان کارهای بزرگی انجام دادند.»
روی پلاک نصبشده بر سنگقبر جانی تیویو در مرکز اسب رابرتس در کالیفرنیا، آمریکا، آمده است: «برای همه به عنوان بزرگترین اسب کار همهفنحریف که تاکنون وارد میدان شده شناخته میشد.»
جانی به مانتی آموخت که «مربی بزرگ، اسب را وادار به اجرا نمیکند؛ بلکه کاری میکند که اسب خودش بخواهد انجام دهد».
موستانگ وحشیای که ماندن کنار مانتی را انتخاب کرد
شای بوی، موستانگ آمریکایی با قد ۱۴٫۱ هند، ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۶
شای بوی یک موستانگ وحشی بود که مانتی رابرتس (Monty Roberts) با او در بیابان نوادا، آمریکا، بدون کمک طناب یا حصار، فرایند جوینآپ را انجام داد؛ رویدادی که گروه فیلمبرداری بیبیسی آن را ثبت کرد.
او ظرف ۲۴ ساعت جوینآپ کرده بود و ظرف ۷۲ ساعت سوارکار روی او نشسته بود و در کنار اسب خود مانتی کانتر میرفت.
مانتی گفت: «او به جای آنکه به هزاران جریب طبیعت بکر فرار کند، بودن با من را انتخاب کرد.
او یکی از آرامترین اسبهای روی این کره خاکی است.»
شای بوی بعدها نهفقط به مشهورترین موستانگ آمریکایی جهان تبدیل شد ــ اسبی که در همراهی و آموزش اسبهای جوان نقش داشت، در نمایشها حاضر میشد، با کودکان دیدار میکرد و در رژهها میدرخشید ــ بلکه به گفته دبی، «چنین دوست صمیمیای برای پدر بود».
شای بوی در مارس ۲۰۲۶، چند ماه پیش از مونتی، در ۳۳ سالگی از دنیا رفت.
اسب مسابقه برنده گروه یک
لومیتاس، تروبرد از نینیسکی و لا کلورادا، ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۰
لومیتاسِ بسیار آیندهدار، در سال ۱۹۹۱ بهدلیل بیزاری از استارتباکسها از مسابقه محروم شد.
عملکرد این اسب در دو سالگی باعث شده بود در سال کلاسیک خود بخت نخست دربی آلمان باشد، اما در روز مسابقه بهسادگی از دویدن امتناع کرد. پس از آنکه جان گاسدن، مربی بریتانیایی، به او توصیه کرد «به این کابوی کالیفرنیایی زنگ بزن»، آندریاس وهلر، مربی لومیتاس، از مونتی کمک خواست.
لومیتاس پس از کار با مونتی، در ادامه ۳ مسابقه گروه یک را برد و عنوان اسب سال آلمان را به دست آورد.
او در دومین دوره حرفهای خود به نریانی قهرمان در تولیدمثل بدل شد و دودمانی قدرتمند را پایه گذاشت که داندریم، برنده پری د لارک دو تریومف، نیز در میان آنها بود. بخش مهمی از موفقیت فرزندانش، به گروهی از مادیانهای مولدی مربوط میشد که مونتی آنها را انتخاب کرده بود.
مونتی، لومیتاس را «مهمتر از هر اسب مسابقه دیگری که با او کار کردهام» توصیف کرده بود.
او گفت: «من خیلی بهندرت از واژه ‹عظیم› استفاده میکردم، اما لومیتاس عظیم بود. بعید میدانم دوباره با اسب دیگری کار کنم که تا این اندازه موفقیت به دست بیاورد. اینکه چنین تجربهای داشتهام، امتیازی است که تا پایان عمر آن را گرامی خواهم داشت.»