کارل هستر: کمک به اسب‌های کاری مصر باید ادامه یابد

در ۱۸ ماه گذشته از «ایجپت اکواین اید» حمایت کرده‌ام؛ از زمانی که وندی مک‌کامب فقید با من تماس گرفت تا درباره وضعیت اسفبار و زندگی تراژیک اسب‌ها در آنجا، به‌ویژه در اطراف قاهره، صحبت کند. محور اصلی فعالیت این مجموعه، یک درمانگاه دامپزشکی رایگان است که به اسب‌ها و الاغ‌های کاری، درمان‌های نجات‌بخش ارائه می‌دهد.

این‌که تور جهانی قهرمانان لونژین یک مرحله از مسابقاتش را در قاهره برگزار کرد، در دنیای اسب‌ها و ورزش سوارکاری پرسش‌های زیادی برانگیخت. چطور ممکن است در یک سو این همه تجمل و ثروت وجود داشته باشد و در سوی دیگر چنین فقر شدیدی و حیواناتی که در حال جان دادن هستند؟

خوب بود که سوارکاران و افراد مرتبط با تور جهانی قهرمانان لونژین از این مرکز بازدید کردند و مطالبی هم در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردند. این‌که سوارکاران از بسترهای خود برای برجسته‌کردن این وضعیت استفاده کنند، اقدامی قابل استقبال است.

دیدن این‌که برگزاری این رقابت‌ها به چنین نتیجه‌ای منجر شده، یک دلگرمی بزرگ است؛ یک برنامه تازه پنج‌ساله که با همکاری فدراسیون سوارکاری مصر و شرکا اعلام شده تا رفاه اسب‌های کاری و دیگر حیوانات را در منطقه اهرام و گستره وسیع‌تر جیزه بهبود دهد.

این طرح، توان و ظرفیت آن را دارد که نه‌فقط زندگی اسب‌های کاری، بلکه نگاه‌های ریشه‌داری را که به چنین پیامدهای تراژیکی انجامیده، تغییر دهد. جنی الیس (Jenny Ellis) ــ مهتر سابق جان ویتاکر، جف بیلینگتون و ریچارد دیویسون ــ اخیراً در مصر مشغول کار روی این موضوع بود. جن، فوق‌العاده‌ای!

اگر «ایجپت اکواین اید» را در شبکه‌های اجتماعی دنبال نمی‌کنید، پیشنهاد می‌کنم نگاهی به آن بیندازید.

دیدن برخی از تصاویر و صحنه‌ها واقعاً دشوار است و گاهی با منظره‌هایی تکان‌دهنده روبه‌رو می‌شوید. اما در عین حال می‌بینید این اسب‌ها که این‌همه رنج کشیده‌اند، از سوی دامپزشکان و کارکنان مراقبتی فوق‌العاده این مجموعه، چه میزان آرامش و دلسوزی دریافت می‌کنند. اگر می‌توانید، لطفاً کمک مالی کنید.

کشش در جایزه بزرگ

من گنجاندن حرکت کشش در تست جدید جایزه بزرگ را گامی مثبت می‌دانم. یک اسب جایزه بزرگ باید توانایی آن را داشته باشد که در حالی‌ که ریتم، تعادل و درگیری اندام‌های حرکتی عقب را حفظ می‌کند، رو به جلو و پایین کشش پیدا کند. پشت اسب باید همچنان نرم و روان حرکت کند، بدون آن‌که برای حفظ این وضعیت به دست‌های سوارکار متکی باشد. این تمرین، با وجود آن‌که ساده به نظر می‌رسد، می‌تواند مشکل‌ها را آشکار کند.

آنچه واقعاً اهمیت دارد، این است که داوران قرار است آن را چگونه ارزیابی کنند.

توانایی اسب در کشیدن فرم بدن خود بدون تنش، نشانه‌ای از سوارکاری و آموزش خوب است. داوران باید بدانند دقیقاً باید به چه نکاتی توجه کنند و این موضوع هم باید برای همه شفاف باشد. امیدوارم در نمره‌هایی که داوران برای این بخش از کشش می‌دهند اختلاف زیادی وجود نداشته باشد؛ موضوعی که مطمئنم همه می‌توانیم بر سر آن توافق داشته باشیم.

در تست‌های تور کوچک نیز یک دایره کشش به پری سن ژرژ و یک «رها کردن و بازپس‌گرفتن» به اینترمدیت ۱ اضافه خواهد شد که افزوده‌ای قابل استقبال است. در مورد تست جایزه بزرگ، تنها نکته منفی این است که به برنامه‌ای که همین حالا هم طولانی است، زمان بیشتری اضافه می‌کند. واقعاً وقت آن نرسیده که یکی از سه یورتمه کشیده حذف شود؟ این موضوعی است که باید به آن فکر شود.