تعویض پای پروازی با اصلاح تعادل اسب و سوارکار

Chaharnal: تعویض پای پروازی با اصلاح تعادل اسب و سوارکار

تصور کنید با اسب‌تان در کانتر، روی لید چپ، به سمت مانعی مورب پیش می‌روید.

اسب مانع را خوب می‌پرد، اما به‌جای این‌که روی لید راست فرود بیاید ــ لیدی که شما را برای پیچ راست پیش رو کاملا در موقعیت مناسب قرار می‌دهد ــ روی لید چپ فرود می‌آید.

پس از او می‌خواهید تعویض لید پروازی انجام دهد و...

هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

آیا کمک‌ها را برای تعویض لید پروازی اشتباه داده‌اید؟

در واقع، در چنین موقعیتی این پرسش، سوال درستی نیست.

رسیدن به تعویض لیدهای پروازی مطمئن فقط به این نیست که کمک‌ها را در زمان درست و به شکل درست بدهید.

موضوع فقط تمرین کردن مداوم تعویض لید پروازی هم نیست.

در حقیقت، راه‌حل اصلا به این نیاز ندارد که حتی یک تعویض لید پروازی را تمرین کنید.

همه چیز به آماده‌سازی درست برمی‌گردد.

وقتی یاد بگیرید تعادلی را که اسب برای گرفتن لید موردنظر شما به آن نیاز دارد تشخیص دهید و در صورت لزوم آن تعادل را اصلاح کنید، تعویض لیدهای پروازی به‌سادگی به دست می‌آیند؛ بدون آن‌که حتی لازم باشد مدام به لیدها فکر کنید.

این مهارت‌ها را با سه تمرین به شما آموزش می‌دهم.

البته انتظار نداشته باشید این تمرین‌ها فوری جواب بدهند.

زمان می‌برد تا حس تشخیص این‌که وزن اسب چگونه متعادل شده و شما باید آن را چگونه جابه‌جا کنید، در شما شکل بگیرد.

همچنین متوجه خواهید شد که تعادل ایده‌آل در هر اسب، اندکی با اسب دیگر تفاوت دارد.

پس به خودتان زمان بدهید تا هر اسبی را که سوار می‌شوید، خوب بشناسید.

هرچه بیشتر روی این اصول پایه تمرکز کنید، تعویض لیدهای پروازی‌تان در مسیر بهتر خواهد شد.

مکانیک حرکت را بشناسید

بسیاری از افراد یاد می‌گیرند که برای گرفتن کانتر و آغاز تعویض لید پروازی، ابتدا اسب را به سمت داخل خم کنند.

هرچند این روش برای اسب‌های خوب‌آموزش‌دیده می‌تواند موثر باشد، اما من معتقدم برای آموزش اسب و سوارکار ــ به‌ویژه وقتی هنوز کم‌تجربه هستند ــ مفیدتر است که گرفتن لید درست از حالت خمیدگی معکوس آغاز شود.

اسب‌های جوان و اسب‌های مسابقه‌ای سابق که معمولا هنوز خم شدن مناسب به سمت داخل را خوب بلد نیستند، این انتقال‌ها و تعویض‌ها را از نظر مکانیکی وقتی به سمت خارج خم شده باشند، آسان‌تر انجام می‌دهند.

تصور کنید اسب شما در هر گوشه بدنش یک وزنه آویزان دارد: جلوی راست، عقب راست، جلوی چپ و عقب چپ.

برای گرفتن کانتر با لید چپ، او باید وزنه گوشه جلوی چپ را بالا بیاورد.

این کار به او اجازه می‌دهد با دست چپ پیش‌دستی حرکت را آغاز کند.

هر کاری که در این جابه‌جایی وزن اختلال ایجاد کند ــ مثلا بالاتنه‌تان را به چپ متمایل کنید، سر اسب را به چپ بکشید و مانند این‌ها ــ گرفتن آن لید را برایش دشوارتر می‌کند.

به همین دلیل است که هرچه با ناامیدی بیشتری برای گرفتن تعویض لید فشار بیاورید، احتمال این‌که به آن نرسید بیشتر می‌شود.

اگر اسب‌تان عادت دارد شانه‌اش را به سمت چپ بیرون بزند، این هم جابه‌جایی درست وزن را برای او سخت‌تر می‌کند.

برای این‌که کمک کنید از سد حرکات اشتباه خودش خارج شود، باید از او بخواهید آن وزن را دوباره به سمت پای عقب بیرونی‌اش ــ که در این مثال پای عقب راست است ــ برگرداند.

این‌که سر او را کمی به سمت بیرون برگردانید و او را از پای داخلی شما ــ در این‌جا پای چپ ــ به سمت عنان بیرونی ــ در این‌جا عنان راست ــ هدایت کنید، دست داخلی‌اش را «باز» می‌کند و به او اجازه می‌دهد لید را بگیرد.

می‌دانم که گفتنش آسان‌تر از انجام دادنش است.

اما تمرین‌های زیر کمک‌تان می‌کنند.

اول تعادل خودتان را پیدا کنید

ابتدا بررسی کنید که در وضعیت درست و با تعادل مناسب قرار دارید.

برای این‌که در تعادل اسب‌تان اختلال ایجاد نکنید، باید وزن‌تان را روی پاشنه‌ها بیندازید و بالاتنه‌تان را کاملا کنترل کنید.

در برابر این وسوسه مقاومت کنید که شانه‌ها را روی مانع بیش از حد به جلو بیندازید، در هوا برای دیدن لید به پایین نگاه کنید یا عنان داخلی را بکشید.

حفظ تعادل خود سوارکار در واقع به قدرت بدنی قابل توجهی نیاز دارد؛ به همین دلیل توصیه می‌کنم در کنار سوارکاری منظم، به یک برنامه آمادگی جسمانی شخصی هم متعهد باشید.

به‌جای وزنه‌زدن، روی تمرین‌هایی تمرکز کنید که تعادل و قدرت مرکز بدن‌تان را بهتر می‌کنند؛ مثل پیلاتس.

با این قدرت در مرکز بدن، باید بتوانید بدنتان را رها نگه دارید و با دستی نرم و همراه سوارکاری کنید.

روی باز کردن زاویه لگن هنگام عبور از مانع‌ها تمرکز کنید و در هوا، به‌جای شانه‌ها، بیشتر به موقعیت لگن‌تان توجه داشته باشید.

تمرین زیر به شما کمک می‌کند وضعیت قدرتی خود را پیدا کنید؛ همان وضعیتی که تقریبا برای همه چیز به‌جز چهارنعل به آن نیاز دارید.

این همان وضعیتی است که بعدا برای آماده‌سازی تعویض پای پروازی هم به آن احتیاج خواهید داشت.

تمرین ۱: ایست با تعادل

ابتدا این تمرین را از قدم و در یک خط مستقیم انجام دهید:

• برای انتقال به ایست آماده شوید؛ پاهایتان را کمی به جلو بلغزانید و وزن‌تان را روی پاشنه‌ها بیندازید.

• هم‌زمان، عضلات شکم را منقبض کنید و زاویه لگن را باز کنید و بالاتنه را کمی به عقب متمایل نگه دارید.

تصور کنید می‌خواهید در خودرو روی ترمز پا بگذارید.

برای این‌که نیروی حرکت خودرو شانه‌های شما را به جلو نبرد، باید کمی در برابر آن بنشینید.

• هنگام استفاده از کمک‌های عنان برای درخواست ایست، این وضعیت را حفظ کنید.

وزن‌تان را محکم روی پاشنه‌ها نگه دارید تا اسب شما را به جلو نکشد؛ به‌ویژه اگر روی دهنه کمی قوی است.

این تمرین را چند بار انجام دهید تا کم‌کم احساس کنید می‌توانید ایست را با کمک کمتری از عنان نسبت به ابتدا ایجاد کنید.

سپس همین تمرین را از یورتمه امتحان کنید.

در نهایت، به‌تدریج آن را از کانتر هم انجام دهید.

هدف این است که آن‌قدر این وضعیت قدرتی را تمرین کنید که بتوانید در کسری از ثانیه وارد آن شوید.

دلیل انجام تمرین: این تمرین به شما کمک می‌کند وضعیتی را پیدا کنید که برای حفظ تعادل اسب در آماده‌سازی تعویض پای پروازی به آن نیاز دارید.

۱.
در حالی که با کانتر دست راست شروع کرده‌ام، بررسی می‌کنم وزنم روی پاشنه‌ها باشد و ساق پاهایم را کمی به جلو می‌برم.
بعد در زین می‌نشینم، عضلات شکمم را منقبض می‌کنم و زاویه لگنم را باز می‌کنم و هم‌زمان با فشردن انگشتان روی عنان‌ها، از اسب ایست می‌خواهم.
۲.
این وضعیت قدرتمند را در تمام طول انتقال تا رسیدن به ایست حفظ می‌کنم.
سپس با نرم کردن تماس عنان، به سمی پاداش می‌دهم.

باید آن‌قدر این وضعیت را تمرین کنید که بتوانید در کسری از ثانیه، از قدم، یورتمه یا کانتر، به‌راحتی در آن قرار بگیرید.

تمرین ۲: از قدم به کانتر با زاویه‌ای ملایم

حالا بیایید کمک‌های پایه برای کانتر را مرور کنیم تا مطمئن شوید اسب‌تان از نظر تعادل در وضعیت درستی قرار دارد و می‌تواند لیدی را که می‌خواهید بگیرد؛ موضوعی که بعدتر اجرای تعویض‌های پروازی را هم آسان‌تر می‌کند. هر اسبی یک سمت قوی‌تر و یک سمت ضعیف‌تر دارد؛ بنابراین ابتدا این تمرین را روی لید راحت‌تر اسب‌تان انجام دهید تا مطمئن شوید هر دوی شما آن را به‌خوبی درک کرده‌اید. بعد از آن، لید دشوارتر او را امتحان کنید.

روش گرفتن کانتر چپ به این صورت است:

• ابتدا در امتداد ضلع بلند میدان، با فاصله دست‌کم ۲ متر از دیواره، در قدم حرکت کنید و نگاه‌تان را رو به بالا و جلو نگه دارید.

• برای آماده‌سازی انتقال، وزن‌تان را به‌اندازه‌ای جابه‌جا کنید که بدون خم کردن بالاتنه به هیچ‌یک از دو سمت، استخوان نشیمنگاه بیرونی‌تان (راست) را روی زین بیشتر از استخوان نشیمنگاه داخلی‌تان حس کنید. (این جابه‌جایی خفیف وزن را ابتدا روی یک صندلی محکم در خانه تمرین کنید.)

• پای بیرونی‌تان (راست) را به پشت تنگ ببرید و از اسب بخواهید کپل‌هایش را کمی به سمت داخل بیاورد.

• هم‌زمان، پای داخلی‌تان (چپ) را روی تنگ به کار بگیرید تا شانه‌های او به سمت خارج هدایت شوند.

• در حالی که خط مستقیمی از آرنج تا دست و دهنه را حفظ می‌کنید، با عنان بیرونی گردن او را صاف کنید و بینی‌اش را کمی به سمت خارج بیاورید.

این کار زاویه‌ای ملایم در بدن اسب ایجاد می‌کند، به‌طوری که پای عقب بیرونی‌اش (راست) دقیقاً پشت پای جلوی داخلی‌اش (چپ) قرار می‌گیرد (طبق شکل سمت راست). دقت کنید اسب در سراسر بدنش صاف بماند؛ نه به داخل خم شود و نه به خارج. در همین حال، در خطی مستقیم و موازی با دیواره به حرکت در قدم ادامه دهید.

اگر اسب به‌درستی آماده شده باشد، باید تقریباً بتوانید چشم بیرونی او (راست) را ببینید. همچنین احساس خواهید کرد که وزنش به سمت خارج منتقل شده و برای شروع کانتر با پای جلوی داخلی‌اش فضا باز شده است. دوباره به چهار وزنه‌ای فکر کنید که از چهار گوشه بدن او آویزان هستند. سنگین‌ترین وزنه باید روی پای عقب بیرونی (راست) باشد و سبک‌ترین روی پای جلوی داخلی (چپ). اگر این تعادل را حس نمی‌کنید، با پای داخلی‌تان او را بیشتر به آن سمت هدایت کنید.

چالش بعدی این است که این تعادل را در تمام مدت انتقال به کانتر حفظ کنید.

• هنگام درخواست کانتر، در حالی که پای بیرونی‌تان را پشت تنگ می‌فشارید، خودتان تا حد ممکن متعادل بمانید و در بدنتان آرامش را حفظ کنید.

• اجازه دهید اسب چند گام کانتر برود، سپس او را به قدم برگردانید و تمرین را تکرار کنید.

اگر اسب لید اشتباه گرفت، احتمالاً در هنگام انتقال، وزنش را روی پای جلوی داخلی انداخته است. برای اصلاح این موضوع، دوباره او را در قدم با همان زاویه ملایم و انتقال وزن به خارج آماده کنید، اما این بار:

• در حالی که نگاه‌تان رو به بالاست، به یورتمه انتقال بدهید.

• در طول ترانزیشن، با ساق داخلی محکم، شانه‌های او را به سمت بیرون هدایت کنید تا نتواند وزنش را به داخل بیندازد.

• این تعادل را هنگام بازگشت به قدم حفظ کنید.

• این ترانزیشن‌های قدم–یورتمه را چند بار تکرار کنید تا احساس کنید در تمام مدت می‌توانید زاویه بدن و تعادل او را کنترل کنید.

• سپس دوباره ترانزیشن به کانتر را امتحان کنید.

وقتی در انجام ترانزیشن‌های قدم–کانتر روی لید بهتر اسب‌تان احساس راحتی کردید، همین تمرین را روی لید دیگر او هم تکرار کنید.

توجه داشته باشید که ممکن است برای آماده‌کردن این لید، به ساق داخلی حتی قوی‌تری نیاز داشته باشید.

اسلون کولز فلایینگ چنجز

چرا این تمرین را انجام دهیم: مرور کمک‌های پایه کانتر کمک می‌کند مطمئن شوید شما و اسب‌تان در تعادل درست قرار دارید تا لید مورد نظر را بگیرید؛ چیزی که بعدتر باعث می‌شود تعویض پای پروازی آسان‌تر انجام شود. 

این تمرین زاویه‌ای ملایم در بدن اسب ایجاد می‌کند، به‌طوری‌که پای عقب راست او درست در پشت پای جلوی چپش حرکت می‌کند.

این وضعیت، وزن او را به سمت پای عقب بیرونی‌اش، یعنی پای عقب راست، منتقل می‌کند.

چرخاندن اندک سر او به سمت بیرون و هدایتش از ساق داخلی شما، یعنی ساق چپ، به سمت عنان بیرونی، یعنی عنان راست، دست داخلی او را «باز» می‌کند و به او اجازه می‌دهد لید چپ را بردارد.

اسلون کولز فلایینگ چنجز
۱. در حرکت به سمت چپ، حدود ۲ متر از دیواره فاصله نگه می‌دارم و بررسی می‌کنم که سمی کاملاً در خطی مستقیم قدم برود. وزنم را فقط به اندازه‌ای جابه‌جا می‌کنم که بدون خم‌کردن بالاتنه به هیچ‌یک از دو سمت، استخوان نشیمنگاه بیرونی‌ام، یعنی راست، را روی زین بیشتر از استخوان نشیمنگاه داخلی‌ام، یعنی چپ، احساس کنم.
اسلون کولز فلایینگ چنجز
۲. بعد، پای راستم را کمی عقب می‌برم و با ضربه‌ای ملایم از آن استفاده می‌کنم تا کپل او اندکی به داخل بیاید؛ هم‌زمان ساق چپم را در محل تنگ می‌فشارم تا شانه‌هایش را به بیرون هدایت کنم، در حالی که با عنان راستم گردنش را صاف یا کمی متمایل به بیرون نگه می‌دارم.
اسلون کولز فلایینگ چنجز
۳. وقتی به این کمک‌ها با انتقال وزن شانه‌هایش به دور از ساق داخلی‌ام پاسخ می‌دهد، کمک‌هایم را نرم می‌کنم و با همین زاویه اندک به حرکت در قدم ادامه می‌دهم.
اسلون کولز فلایینگ چنجز
۴. سپس برای درخواست کانتر، فقط پای بیرونی‌ام را دوباره به عقب می‌برم و آن را به پهلویش فشار می‌دهم، در حالی که همچنان با دست بیرونی گردنش را صاف نگه می‌دارم.

تمرین ۳: پرش روی قطر، ایست و دایره

این تمرین، مهارت‌هایی را که در دو تمرین اول کار کرده‌اید با هم ترکیب می‌کند و به شما و اسب‌تان یاد می‌دهد برای اجرای تعویض دست در هوا پس از پرش، تعادل درست را پیدا کنید.

ایست در این تمرین، شتاب اسب را بعد از پرش کم می‌کند، وزن او را از روی دست‌های شما برمی‌دارد و دوباره روی اندام حرکتی عقب می‌اندازد و به او یاد می‌دهد تعویض دست را از پیش حدس نزند.

فقط به یک مانع عمودی ساده نیاز دارید که روی قطر قرار گرفته باشد و ارتفاعش در حدی باشد که با آن راحت بپرید.

• با دست چپ در کانتر به سمت مانع بیایید (برای مانعی که روی قطرِ دست چپ قرار دارد، مانند شکل بالا) و تمرکزتان روی این باشد که اسب را در خط مستقیم روی مسیر نگه دارید و نگاه‌تان را بالا و به جلو حفظ کنید.

هر کاری می‌کنید، به این فکر نکنید که می‌خواهید اسب روی کدام دست فرود بیاید.

• بعد از پرش، همان وضعیت قدرتی را که در تمرین ۱ انجام دادید پیدا کنید؛ یعنی وزن‌تان را داخل پاشنه‌ها بیندازید و شانه‌ها را کمی عقب ببرید؛ سپس در همان خط مستقیم مسیر، اسب را به ایست کامل برسانید.

• بعد او را تشویق کنید، با قدم به جلو بروید و با یک گردش به چپ به کنار مانژ برگردید.

• این کار را دو یا سه بار تکرار کنید تا احساس کنید اسب‌تان به کمک‌های شما برای انتقال به گام پایین‌تر خوب پاسخ می‌دهد و در فاصله‌ای نزدیک‌تر به سمت فرودِ مانع می‌ایستد.

• اگر روی لگام قوی می‌شود، بعد از هر ایست از او بخواهید چند گام به عقب برود.

این کار او را تشویق می‌کند در دست‌های شما نرم‌تر بماند.

حالا بعد از ایست، یک دایره کوچک در قدم به چپ اضافه کنید.

نحوه اجرای این دایره بسیار مهم است، چون قرار است به اسب‌تان یاد بدهد برای آماده شدن برای دست جدید، یعنی دست راست، وزنش را به‌درستی جابه‌جا کند؛ درست به همان شکلی که در تمرین ۲ برای انتقال، تعادل او را آماده می‌کردید.

از آنجا که هدف نهایی، اجرای تعویض دست در هوا به دست راست است، کمک‌های بیرونی قبلی شما، یعنی کمک‌های سمت راست، حالا به کمک‌های داخلی جدید تبدیل می‌شوند.

وقتی با این کمک‌های جدید از اسب دایره کوچک به چپ را می‌خواهید، به این فکر کنید که سوارکاران وسترن چگونه با هدایت از ناحیه گردن، اسب را می‌چرخانند:

• در حالی که دست‌ها را کنار هم نگه داشته‌اید، هر دو را به سمت چپ ببرید تا عنان راست بدون آن‌که از روی گردن عبور کند، روی گردن اسب قرار بگیرد.

با پای راست روی گِرث، شانه‌های اسب را روی دایره هدایت کنید. احساس کنید وزن بیشتری روی استخوان نشیمنگاه چپ‌تان قرار گرفته و با عنان راست، گردن اسب را صاف یا کمی در حالت خم مخالف نگه دارید؛ یعنی بینی او اندکی به سمت راست باشد.

وقتی دایره کامل شد و به خط مستقیم مسیری که بعد از پرش دنبال می‌کردید برگشتید، از همان کمک‌هایی که در تمرین ۲ انجام دادید استفاده کنید تا تعادل اسب را برای کانترِ دست راست آماده کنید:

• اول به وضعیت قدرتی بروید.

بعد وزن‌تان را کمی روی استخوان نشیمنگاه بیرونی، یعنی چپ، منتقل کنید، پای بیرونی جدید، یعنی پای چپ، را پشت گِرث عقب ببرید تا کپل‌های اسب به داخل بیاید، با پای داخلی جدید، یعنی پای راست، شانه‌های او را به چپ هدایت کنید و با عنان بیرونی جدید، یعنی عنان چپ، گردن اسب را صاف نگه دارید و بینی او را کمی به سمت بیرون، یعنی چپ، بیاورید.

یادتان باشد، نگاه‌تان بالا باشد!

این کار باید بدن او را با زاویه‌ای ملایم نسبت به خط حرکت قرار دهد؛ به‌طوری‌که کپل او اندکی به سمت داخل مسیر، یعنی راست، متمایل باشد و سر و گردنش کمی به سمت بیرون قرار بگیرد.

باز هم بررسی کنید که تعادل او چه حسی دارد.

باید بیشترین وزن را روی پای عقبی بیرونیِ جدید او، یعنی چپ، و کمترین وزن را روی پای جلویی داخلیِ جدید او، یعنی راست، احساس کنید.

اگر این تعادل را احساس کردید، برای کانتر با دست راست از او درخواست کنید.

اگر چنین حسی نداشتید، به چپ بپیچید و تمرین را تکرار کنید.

با تکرار کافی، اسب شما به‌تدریج به‌صورت خودکار وزنش را به شکل درست جابه‌جا می‌کند و برای دست جدید به‌درستی آماده می‌شود.

وقتی این تمرین را در این جهت به‌خوبی یاد گرفتید، آن را در جهت دیگر هم امتحان کنید.

یک مانع تکی را روی قطر دیگر بچینید و با دست راستِ کانتر به سمت آن بروید؛ سپس پس از فرود، توقف کنید و به راست دایره بزنید.

درست مانند قبل همه مراحل را انجام دهید؛ در توقف‌ها از وضعیت قدرتی خود استفاده کنید، روی دایره از کمک‌های اندکِ خلاف‌خم استفاده کنید و از حس تازه‌ای که نسبت به تعادل اسب‌تان پیدا کرده‌اید بهره ببرید.

همان‌طور که در تمرین ۲ هم بود، احتمالاً متوجه می‌شوید که برای اصلاح تعادل اسب‌تان در یک جهت، نسبت به جهت دیگر، باید از کمک‌های قوی‌ترِ پای داخلی به عنان بیرونی استفاده کنید.

با تمرین، در نهایت یاد می‌گیرید بلافاصله بعد از فرود از مانع، تعادل اسب‌تان را ارزیابی و اصلاح کنید.

آن وقت می‌توانید بدون انتقال به گام پایین‌تر یا دایره زدن، فقط همان کمک‌هایی را که در این تمرین‌ها به کار بردید اعمال کنید تا او را برای تعویض دست پروازی آماده کنید.

برای اجرای آن، کمک کانتر را هم اضافه کنید؛ یعنی فشاری از پای بیرونی پشت تنگ.

بسته به اسب‌تان، ممکن است متوجه شوید که تمرین خودِ تعویض دست پروازی در خانه نتیجه معکوس دارد.

بعضی اسب‌ها، به‌ویژه اسب‌های کم‌تجربه یا عصبی، هنگام کار روی تعویض دست پروازی هیجان‌زده یا مضطرب می‌شوند.

مهم است که اسب خود را بشناسید و کاری را انجام دهید که برای او درست است.

حتی اگر خودِ تعویض دست پروازی را تمرین نکنید، قول می‌دهم اگر با حوصله پیش بروید و این تمرین‌ها را در خانه به اندازه کافی تکرار کنید، در مسابقه تعویض دست‌های پروازی را عالی انجام خواهید داد.

چرا این تمرین را انجام دهیم: این تمرین مهارت‌هایی را که در دو تمرین اول کار کردید در خود جمع می‌کند و به شما و اسب‌تان یاد می‌دهد که برای انجام تعویض دست پروازی بعد از مانع، تعادل درست را پیدا کنید. 

در این عکس‌ها، من سمی را طوری آماده کرده‌ام که بدون اجرای واقعی تعویض دست پروازی، از دست چپ به دست راست تعویض کند.

مراحل کار به این شرح است: الف.

با دست چپ از روی یک مانع کوچک بپرید.

ب.

توقف کنید و چند گام به عقب بروید.

پ.

چند گام به جلو قدم بروید.

ت.

با اندکی خلاف‌خم، به چپ دایره بزنید.

ث.

کانتر با دست راست را بگیرید (کادر بالا را ببینید). 

تعویض دست پروازی اسلون کولز
۱.

پس از آن‌که سمی را با دست چپ روی یک مانع کوچک در امتداد قطر میدان می‌پرانم، از کمک‌هایی که در تمرین ۱ کار کردیم استفاده می‌کنم — پاهایم را کمی به جلو می‌لغزانم، وزنم را در پاشنه‌ها می‌اندازم و شانه‌هایم را اندکی به عقب می‌برم — تا او را به ایست کامل برسانم.

سپس چند گام به عقب می‌روم تا او را تشویق کنم تماس با دهنه را سبک‌تر کند.

۲.
در ادامه، به قدم به جلو می‌روم و به چپ می‌پیچم؛ هم‌زمان پای راست را در ناحیه تنگ بر پهلوی او می‌زنم تا شانه‌هایش را به چپ هدایت کنم و هر دو دستم را نیز به چپ می‌برم.

چون این مادیان بسیار پیشرفته است، با حرکت به پهلو به سمت چپ پاسخ می‌دهد.

این‌که اسب شما این حرکت را انجام بدهد یا نه، اهمیت اصلی را ندارد؛ مهم این است که وزنش را از روی پای شما — در این‌جا پای راست — بردارد.

۳.
استفاده از پای راست و عنان را ادامه می‌دهم تا از سمی بخواهم یک دایره کامل و کوچک بزند و به خطی برگردد که پس از فرود از مانع روی آن بودیم.
۴.
برای آماده‌سازی رفتن به کانتر با دست راست، یک زاویه خفیف می‌خواهم؛ درست همان‌طور که در تمرین ۲ انجام دادیم: با پای خارجی جدیدم، یعنی پای چپ، کپل او را کمی به داخل می‌رانم؛ با پای داخلی جدیدم، یعنی پای راست، شانه‌هایش را اندکی به بیرون می‌فرستم؛ و با عنان خارجی جدیدم، یعنی عنان چپ، گردنش را صاف نگه می‌دارم یا کمی به سمت بیرون می‌چرخانم.
۵.
در نهایت، با پای خارجی‌ام، یعنی پای چپ، درخواست کانتر با دست راست می‌دهم و روی خط قطری به‌صورت مستقیم تا گوشه میدان به کانتر ادامه می‌دهم.

 

تماشا و یادگیری در ای+

برای دیدن نکته‌ها و راهبردهای آموزشی بیشتر از اسلون کولز، مجموعه ویدیویی او را در اکوسترین+ ببینید.

 

درباره اسلون کولز

اسلون کولز در د پلینزِ ویرجینیا با تریل‌رایدینگ و شکار سوارکاری بزرگ شد؛ جایی که پدرش همراه با اورنج کانتی هانت یکی از مسترهای مشترک فاکس‌هاوندز است و مادرش نیز به‌عنوان آماتور در شکار سوارکاری شرکت می‌کند و در کلاس‌های هانتر به میدان می‌رود.

کولز زیر نظر جان و بیزی مدن، جانی و کیتی بارکر و مربیان باشگاه‌های سوارکاری بیکن هیل شو استیبلز و هریتیج فارم، دوران موفقی را در رده جونیور پشت سر گذاشت و در تمام فینال‌های ملی اکویتیشن به مقام‌های برتر رسید؛ از جمله قهرمانی در رقابت‌های اکویتیشن آمریکای شمالی ۲۰۰۶.

او همچنین پیش از حرفه‌ای شدن، جایزه پایان سال سوارکار اکویتیشن بیتس یو‌اس‌ای در سال ۲۰۰۶ را به دست آورد.

او در سال ۲۰۱۰ به تور پرش با اسب سوارکاران در حال توسعه فدراسیون سوارکاری ایالات متحده راه یافت.

کولز هنگام تحصیل در دانشگاه درو، زیر نظر مارک لئونه، سوارکار و مربی سرشناس پرش با اسب، تمرین کرد. او پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۲۰۱۱ با مدرک جامعه‌شناسی و کسب‌وکار، تصمیم گرفت با کار در بلژیک و در اصطبل فروش فرانسوا ماتی، برنده مدال برنز المپیک ۱۹۷۶، آموزش اسب‌داری خود را گسترش دهد؛ کسی که سفایر، شریک بزرگ المپیکی مک‌لین وارد، را کشف کرد.

او پس از آن‌که در آنجا روزانه دست‌کم ۱۰ اسب را سوار می‌شد و هرچه می‌توانست درباره جنبه تجاری پرش با اسب می‌آموخت، به د پلینز بازگشت و «اسپرینگ لِج ال‌ال‌سی» را راه‌اندازی کرد؛ مجموعه‌ای برای فروش و آموزش اسب‌های هانتر، پرش با اسب، شکار سوارکاری و ایونتینگ.

او در سال ۲۰۱۴ به برنامه جورج اچ. موریس گلادستون برای سوارکاران بین‌المللی دعوت شد. هم‌زمان، به رقابت موفق خود در کلاس‌های جایزه بزرگ و هانتر در مسابقات مهم آمریکای شمالی ادامه داد.

برخی از اسب‌های برنده اخیر کولز عبارت‌اند از آتمن ریتم، که همراه با آن هر سه کلاس فیرست‌ییر گرین هانتر استیک سال ۲۰۱۴ را در ایندورز برد؛ اسپریت، قهرمان جایزه بزرگ ۵۰٬۰۰۰ دلاری میشیگان در سال ۲۰۱۷؛ و ام‌تی‌اف سنت سیمئون، اسب باتجربه CSI****.

او همچنین با جدیدترین اسب مجموعه جایزه بزرگ خود، چیپندیلز بوی دی‌زد، در جایگاه دوم جایزه بزرگ ۵۰٬۰۰۰ دلاری فلینتفیلدز فارم CSI** در جشنواره سوارکاری گریت لیکس ۲۰۱۸ قرار گرفت.

 

این مقاله نخستین‌بار در شماره بهار ۲۰۱۹ مجله پرکتیکال هورسمن منتشر شد.

منبع: Practical Horseman – Training

Apprendre à monter

Voir sur le site