یک چیدمان ساده برای تقویت مهارت پرش با اسب
[PHOTOGALLERY uniquename=”galleria-azur”]
در دانشگاه فایندلی، تمرینی برای پرش با اسب طراحی کرده‌ایم که برای همه سوارکاران تیم ما، از مبتدی تا پیشرفته، در رشته‌های اکوی‌تیشن، هانتر و پرش با اسب سودمند است.
نام این تمرین را «اینز اند اوتز» گذاشته‌ایم.
این تمرین از یک گرید ساده با سه پرش تشکیل می‌شود: یک کراس‌ریل، یک ورتیکال و یک اکسر.
البته این گرید را می‌توان به‌عنوان یک تمرین ژیمناستیکی اجرا کرد تا سبک پرش اسب شما بهتر شود و بتوانید روی وضعیت بدنی خود هنگام پرش تمرکز کنید.
اما اگر کمی خلاقیت به آن اضافه کنید — یعنی مانع‌ها را با زاویه و در الگویی شبیه عدد هشتِ پیوسته بپرید — به یک جلسه تمرینی جذاب می‌رسید که:
- راستای حرکت را بهتر می‌کند، چون از شما می‌خواهد مرکز مانع‌ها را با نقاطی در دوردست در یک خط دید قرار دهید.
- مهارت انتخاب خط سیر را آموزش می‌دهد، زیرا شما را تشویق می‌کند در تمام طول تمرین از چشمان‌تان درست استفاده کنید.
- مهارت گردش را بهتر می‌کند، چون از شما می‌خواهد از یک مانع تا مانع بعدی، گردش‌هایی نرم و کارآمد داشته باشید.
- به شما کمک می‌کند اسب‌تان را متعادل نگه دارید، چون به شما می‌آموزد او را از پای داخلی به سمت عنان خارجی هدایت کنید.
- این امکان را می‌دهد که به‌جای نگرانی درباره عبور از مانع‌ها، روی خود پرش تمرکز کنید، چون پرش‌ها کوتاه و آسان هستند.
- به اسب شما یاد می‌دهد پس از پرش روی هر دو لید به‌راحتی فرود بیاید، چون بعد از مانع‌ها گردش در هر دو جهت در تمرین گنجانده شده است.
- در اثر تکرار، به شما کمک می‌کند در طول مسیر ریتمی یکنواخت حفظ کنید، بدون آن‌که فشار «پیدا کردن فاصله» برای مانع‌ها را احساس کنید.
- به‌دلیل تازگیِ پرش‌های زاویه‌دار و گردش‌های پیاپی، اسب شما را تشویق می‌کند توجه بیشتری داشته باشد و با بهترین فرم خود بپرد.
- اسب شما را برای کلاس‌های اکوی‌تیشن و پرش با اسب آماده می‌کند؛ کلاس‌هایی که در آن‌ها باید مانع‌ها را نرم و پیوسته با زاویه بپرید.
- به شما کمک می‌کند ایرادهای اکوی‌تیشن، مانند جلو افتادن بدن هنگام کَندن از زمین، را تشخیص دهید و اصلاح کنید، زیرا هر بار که چنین اشتباهی رخ می‌دهد، روانی تمرین به‌هم می‌خورد.
- چیدن آن آسان است و به وسایل کمی نیاز دارد: چهار جفت پایه، ۱۱ یا ۱۲ چوب و سه مخروط یا قوطی برای نشانه‌گیری.
چیدمان تمرین
گرید را در یک خط مستقیم در وسط مانژ بچینید.
(برای آن‌که این مسیرها با ایمنی قابل اجرا باشند، ابعاد مانژ شما باید دست‌کم ۱۰۰ در ۱۵۰ فوت باشد.) ابتدا یک کراس‌ریل قرار دهید، سپس ۱۸ فوت جلوتر یک ورتیکال بگذارید و بعد ۲۱ فوت پس از ورتیکال، یک اکسر قرار دهید. اگر در فضای سرپوشیده کار می‌کنید، این فاصله‌ها را به حدود ۱۶٫۵ فوت و ۲۰ فوت کاهش دهید.
ارتفاع مانع‌ها را در حدی تنظیم کنید که شما و اسب‌تان با آن راحت باشید. برای مثال، اگر به‌طور معمول در ارتفاع ۲ فوت و ۶ اینچ تا ۲ فوت و ۹ اینچ می‌پرید، کراس‌ریل را در مرکز حدود ۱۸ اینچ، ورتیکال را حدود ۲ فوت یا ۲ فوت و ۳ اینچ، و اکسر را ۲ فوت و ۶ اینچ و به‌شکل مربع‌مانند با چوب‌های موازی بچینید تا از هر دو جهت بتوان با ایمنی از روی آن پرید.
(همچنین می‌توانید در شروع کار، یک سمت هر چوبِ اکسر را روی زمین پایین بیاورید تا ظاهری شبیه یک کراس‌ریل عریض پیدا کند.)
در دو سوی هر مانع، بدون هیچ پُرکننده‌ای مانند دیوار، جعبه گل و موارد مشابه، خط زمینی بگذارید.
من ترجیح می‌دهم از چوب‌های رنگی، به‌ویژه نوع راه‌راه، استفاده کنم؛ چون همان‌طور که بعدتر توضیح می‌دهم، این‌ها می‌توانند برای کمک به حفظ تعادل و قرار گرفتن شما در مرکز خط بسیار مفید باشند.
از چوب‌های طبیعی استفاده نمی‌کنم، چون به نظر می‌رسد اسب‌ها آن‌ها را به‌خوبی نمی‌بینند.
دقت کنید اطراف این گرید فضای کافی وجود داشته باشد تا بتوانید از یک مانع به مانع بعدی، پیچ‌های نرم و قوسی‌شکل بزنید.
سپس سه مخروط «نشانه‌گیری» را طوری بچینید که هرکدام پنج تا شش گام، یعنی ۶۰ تا ۷۲ فوت، با محل فرود بعد از مانع فاصله داشته باشند؛ همان‌طور که در دیاگرام ۱ در سمت راست نشان داده شده است.
یا به‌جای آن، می‌توانید قوطی‌هایی را روی دیوار یا حصار مانژ بگذارید.
هر مخروط یا قوطی را در امتداد مسیری قرار دهید که قرار است سوار شوید، به‌طوری که وقتی با زاویه ۴۵ درجه به مرکز مانع نزدیک می‌شوید، مخروط یا قوطی دقیقاً در مرکز میدان دید شما قرار بگیرد.
در پایان، پیش از زین‌کردن، مسیری را که در دیاگرام می‌بینید پیاده بروید.
دقیقاً همان خطی را دنبال کنید که قصد دارید سوار شوید و از موانع اطراف مانژ برای تجسم خط‌ها و پیچ‌ها کمک بگیرید.
هم‌زمان، دوباره بررسی کنید که می‌توانید هر پیچ را بدون برخورد با مانعی یا بر هم زدن روانی حرکت خود طی کنید.
اگر مطمئن نیستید، از یک سوارکار یا مربی باتجربه بخواهید به شما کمک کند تا تأیید شود این مسیر ایمن و قابل سواری است.
مسیر شماره ۱: مسیر پایه
پیش از شروع این تمرین، اسب‌تان را در قدم، یورتمه و کانتر به‌طور کامل گرم کنید.
اگر شما یا اسب‌تان در پرش مبتدی هستید، ابتدا در بخش دیگری از مانژ، یورتمه و کانتر مستقیم به سمت یک مانع ساده را تمرین کنید.
پیش از آن‌که به سراغ گرید بروید، مطمئن شوید اسب با اطاعت می‌پرد و جلوِ پای شما می‌ماند؛ یعنی وقتی از او می‌خواهید به جلو برود، به کمک‌های پای شما سریع پاسخ می‌دهد.
برای شروع تمرین «ورودی‌ها و خروجی‌ها»، یورتمه را بگیرید و از چپ به راست، در جهتی که از دو مانع دیگر گرید دور می‌شود، به سمت کراس‌ریل حرکت کنید.
مرکز مانع، یعنی نقطه تقاطع چوب‌ها، را با مخروط یا قوطی نشانه‌گیری در یک خط قرار دهید.
با شانه راست‌تان از نزدیکی پایه مانع عمودی عبور کنید تا اسب‌تان زمان کافی داشته باشد پیش از کَندن، روی کراس‌ریل تمرکز کند (عکس ۱).
از روی کراس‌ریل با یورتمه عبور کنید، در حالی که زاویه ۴۵ درجه را حفظ می‌کنید.
پیش از پرش، حین پرش و پس از آن، مخروط را بین گوش‌های اسب نگه دارید (عکس ۲).
در تمام این تمرین، از این‌که زاویه ورود به موانع را تندتر کنید، خودداری کنید.
این کار هیچ فایده بیشتری ندارد و حتی می‌تواند خطرناک باشد.
پس از فرود، چند گام مستقیم در کانتر ادامه دهید.
اگر اسب‌تان با دست چپ فرود آمد، عالی است.
اگر با دست راست فرود آمد، او را برای لحظه‌ای به یورتمه بیاورید و سپس دوباره با دست درست، یعنی چپ، کانتر را بگیرید؛ یا اگر باتجربه‌تر است، تعویض پای پروازی انجام دهید.
در حالی که نگاه‌تان بالاست و خط از پیش تعیین‌شده را دنبال می‌کنید، یک پیچ نرم به چپ را برای بازگشت به سمت گرید آغاز کنید (عکس ۳).
همان‌طور که هنگام رانندگی با خودرو پیش از ورود به پیچ سرعت را کمی کم می‌کنید، شما هم هنگام ورود به پیچ اندکی سرعت را کاهش دهید.
سپس، وقتی از پیچ خارج می‌شوید و خط خود را به سمت مانع بعدی پیدا می‌کنید، بدون ترمز گرفتن یا تندتر شدن، به یک ریتم ثابت برگردید.
در این پیچ و همه پیچ‌های دیگر، عنان بیرونی را هم به‌عنوان فرمان و هم ترمز در نظر بگیرید.
اگر اسب‌تان بیش از حد تند شد، با عنان بیرونی نیم‌هالت‌های ملایمِ کشیدن و رها کردن بدهید تا بدون تکیه کردن روی دست‌های شما، از او بخواهید کندتر شود.
در غیر این صورت، تماس یکنواختی را حفظ کنید تا سمت بیرونی پیچ را کنترل کنید و نگذارید اسب‌تان شانه‌اش را به بیرون هل بدهد و تعادلش را از دست بدهد.
اگر در پیچ به داخل می‌افتد، از ساق داخلی بیشتر استفاده کنید تا او را به سمت عنان بیرونی برانید.
در همین حال، روی حفظ یک ریتم ثابت در طول پیچ تمرکز کنید.
به صدای فرود دست‌وپای او در هر گام گوش بدهید و سعی کنید آن را تا حد ممکن منظم نگه دارید.
ممکن است کمک‌کننده باشد که گام‌ها را در ذهن‌تان یا با صدای بلند بشمارید؛ یک، دو، سه، چهار.
و به یاد داشته باشید که نفس‌های عمیق و آرام بکشید تا خودتان آرام و متمرکز بمانید.
پیچ را در فاصله‌ای تمام کنید که به اندازه کافی از اکسِر دور باشید و زمان کافی برای صاف کردن اسب‌تان داشته باشید.
برای این کار، فشار عنان و ساق را متعادل کنید و شانه‌های خود را با شانه‌های اسب هم‌راستا نگه دارید.
به اکسِر نگاه کنید و آن را با مخروطِ فرود در یک خط قرار دهید و باز هم آن را بین گوش‌های اسب‌تان بگذارید.
او را به مرکز پرش هدایت کنید (عکس ۴).
همان‌طور که در ابتدای این مطلب اشاره شد، اگر از ریل‌های راه‌راه استفاده می‌کنید، از نوار میانی به سود خود استفاده کنید و آن را با مخروط نشانه در یک خط قرار دهید.
مثل همان روشی که به کراس‌ریل نزدیک شدید، به سمت اکسِر سوار شوید و به ریتم، تعادل و مستقیم بودن فکر کنید.
نگران فاصله نباشید.
چه نقطه برخاست کمی نزدیک باشد، چه کمی بلند، چه دقیق و درست، روی این تمرکز کنید که روی خط خود بمانید و سواری را نرم و روان نگه دارید (عکس ۵).
به سمت مخروط بعدی بروید و دور آن حرکت کنید، سپس پیچ به راست را آغاز کنید (عکس ۶).
باز هم، اگر لازم بود، تعویض پای پروازی انجام دهید یا از طریق یورتمه پای کانتر را عوض کنید.
بعد از چند بار انجام این تمرین، اسب‌تان شروع می‌کند به پیش‌بینی پیچ‌ها و به احتمال زیاد با دست درست فرود می‌آید.
به‌محض این‌که مانع عمودی در دید قرار گرفت، مرکز آن را با مخروط فرود در یک خط قرار دهید (عکس ۷).
بپرید (عکس ۸) و پس از فرود، در پایان با کانتر مستقیم ادامه دهید، درست از سمت راست مخروط عبور کنید و بعد به نرمی اسب‌تان را به قدم برگردانید.
بعد از این‌که چند بار این مسیر را سوار شدید، تصویر آینه‌ای آن را هم اجرا کنید.
در صورت نیاز، مخروط‌ها را جابه‌جا کنید یا از ابتدا یک دست دوم از آن‌ها را چیده باشید.
می‌توانید با کوتاه‌تر کردن فاصله بین پرش‌ها و مخروط‌ها، درجه سختی این تمرین را هم برای خودتان و هم برای اسب‌تان افزایش دهید، اما نه کوتاه‌تر از حدود ۳۶ فوت.
با این حال، همچنان مطمئن باشید که خط‌های مستقیم را به سمت مرکز مانع‌ها سوار می‌شوید، هر مانع را با زاویه‌ای حدود ۴۵ درجه می‌پرید و به اسب‌تان اجازه می‌دهید پس از فرود، چند گام روی خط مستقیم بردارد و بعد از آن، پیچ بعدی را از او بخواهید.
وقتی بر این مرحله مسلط شدید، می‌توانید برای آزمودن بیشتر خود، این تمرین را بدون کمک مخروط‌ها انجام دهید.
مسیر شماره ۲: اضافه‌کردن ترنزیشن
اگر در رقابت‌های اکوی‌تیشن یا پرش با اسب شرکت می‌کنید و تا اینجا احساس راحتی و اعتمادبه‌نفس دارید، نسخه‌ای از این مسیر را با اضافه‌کردن یک ترنزیشن رو به پایین امتحان کنید (به نمودار ۲ در سمت راست مراجعه کنید).
این تمرین، آزمونی عالی برای صبر و کنترل است.
سوارکاران اکوی‌تیشن در میدان مسابقه با آزمون‌هایی از این دست روبه‌رو می‌شوند، اما این چالشی مفید برای اسب‌ها و سوارکاران در همه رشته‌هاست.
به یاد داشته باشید که اصل ماجرا، سوارکاری روی خط مسیر، حفظ ریتمی یکنواخت و مهم‌تر از همه، برقراری ارتباط با اسب است تا پیچ‌ها و ترنزیشن‌های رو به پایین نرم و روان انجام شوند.
کار را با کانتر روی اکسِر از راست به چپ و در مسیر بازگشت به سمت گرید آغاز کنید. به سمت راست و دور کراس‌ریل یک دایره بزنید و نسبتاً نزدیک به آن بمانید تا از ورتیکال بپرید، سپس دور اکسِر به چپ بپیچید، باز هم نسبتاً نزدیک بمانید، و خط خود را برای کراس‌ریل تنظیم کنید. بلافاصله بعد از عبور از اکسِر، از اسب‌تان بخواهید با نرمی به قدم بیاید، سپس کراس‌ریل را از قدم بپرید. سعی کنید قدمی واقعی و چهارضرب را حفظ کنید و با خم‌شدن به جلو یا بستن زودهنگام ساق‌ها، پرش را پیش‌بینی نکنید.
این مقاله نخستین‌بار در شماره دسامبر ۲۰۰۸ مجله پرکتیکال هورسمن منتشر شد.