فیتکردن اسب با کاوالتی به روش جسیکا فینیکس
خانه من در انتاریو است؛ جایی که اغلب از دسامبر تا پایان آوریل ناچاریم در مانژهای سرپوشیده سوارکاری کنیم. مسابقات ابتدای فصل از ماه مه آغاز میشود، بنابراین به روشی نیاز داریم تا پیش از آنکه بتوانیم اسبها را برای چهارنعل، کار در سربالایی و دیگر تمرینهایی که بخشی از یک برنامه استاندارد آمادگی بدنی هستند به فضای باز ببریم، آمادهسازی بدنی آنها را شروع کنیم.
یک راهبرد ساده که برای من و شاگردانم بسیار خوب جواب میدهد، استفاده از تمرین کانتر روی کاوالتیهای بالا آمده است تا با افزایش تعداد تنفس و ضربان قلب اسبها، آمادگی بدنی آنها ساخته شود. این برنامه هم برای آمادهسازی اسبهای هانتر و پرش با اسب مفید است و هم برای اسبهای ایونتینگ؛ همچنین وقتی گلولای یا مشکلات دیگر شما را از محلهای معمول تمرین در هوای گرم دور نگه میدارد، میتوان آن را در یک میدان روباز با کف مناسب هم اجرا کرد.
روش کار به این صورت است: من با چوبهای روی زمین شروع میکنم که با فاصلهای شبیه پرشهای متوالی چیده میشوند، بهطوری که اسب در هر گام کانتر از روی یک چوب عبور کند. برای بیشتر اسبها، این یعنی فاصله ۹ فوتی بین چوبها. من با سه چوب در یک خط شروع میکنم و وقتی اسب با این تمرین راحتتر میشود، تعداد را به هفت و گاهی حتی به ۹ چوب میرسانیم. وقتی اسب با چوبها در خط مستقیم آرام و راحت باشد، آنها را روی یک قوس میچینم تا هنگام کانتر از مرکز چوبها، اسب روی یک دایره ۲۰ متری حرکت کند. همانطور که بعدتر در توضیح این تمرین نشان خواهم داد، کار روی دایره هم برای اسب و هم برای سوارکار، نیازهای بیشتری ایجاد میکند.
مرحله بعدی تمرین این است که کاوالتیها را بالا بیاوریم تا اسب در عمل از یک رشته پرشهای متوالی کوچک عبور کند. برای اسبهای سطوح پایینتر، از بلوکهای استاندارد کاوالتی ـ همان نوع بلوکی که در این عکسها استفاده میکنم ـ بهره میبرم تا چوبها چند اینچ از زمین بالا بیایند. برای اسبهای پیشرفتهتر، ممکن است در نهایت چوبها را روی پایهها قرار دهم تا پرشهای عمودی کوچکی ایجاد شود که ارتفاعشان از ۲ فوت بیشتر نباشد.
تغییر از چوبهای روی زمین به کاوالتیهای بالا آمده را مرحلهبهمرحله انجام میدهم: اگر یک خط سهتایی کاوالتی باشد، ابتدا چوب میانی را بالا میآورم. وقتی اسب یکی دو بار با راحتی از آن در کانتر عبور کرد، چوب سوم را بالا میبرم. در نهایت چوب اول را بالا میآورم. اگر بخواهم یک خط پنجتایی را بالا بیاورم، کار را با بالا بردن چوب سوم، یعنی چوب وسط، شروع میکنیم. بعد از یکی دو تکرار، چوبهای اول و پنجم را بالا میبرم تا یکدرمیان در این توالی چوبها بالا آمده باشند. در پایان، چوبهای دوم و چهارم را بالا میآورم.
پس از حدود ۳ بار تکرار در گرید یا روی دایره، به اسبی که تازه این برنامه را شروع کرده است، چند دقیقه استراحت در قدم میدهم و بعد تمرین را تکرار میکنم. این به شما بستگی دارد که تشخیص بدهید اسبتان چه زمانی عمیقتر نفس میکشد و عرق میکند؛ هر دو نشانه افزایش تعداد تنفس و ضربان قلب او هستند. در این مرحله، برای آن روز یک تکرار دیگر کافی است. در ادامه برنامه، وقتی اسب به آمادگی بدنی میرسد و کاوالتیهای منظمِ بالاآمده را بهراحتی انجام میدهد، میتوانیم شدت تمرین را بیشتر کنیم و با کوتاه کردن فاصله بین کاوالتیها به ۷ یا ۸ فوت، اسب را به جمعتر شدن و آوردن بیشتر پاهای عقب به زیر بدنش تشویق کنیم.
برای نشان دادن شکل اجرای این برنامه در عمل، بنتلیز بست، اسب تراکنر ۸ ساله متعلق به دان گود، را از میان گریدهای ۳ و ۵ کاوالتی بالاآمده و سپس از روی ۳ کاوالتی بالاآمده روی یک قوس که بخشی از دایره ۲۰ متری است، عبور میدهم. وقتی این تمرین را برای خودتان و اسبتان میچینید، به یاد داشته باشید که این مفهوم را با میلههایی که روی زمین قرار دارند، معرفی کنید.
سه کاوالتی در یک خط
پنج کاوالتی در یک خط
وقتی بنتلی با کانتر روی کاوالتیهای بلندشده با فاصله ۹ فوت گرم و رها شد، برای کاری کمی چالشیتر آماده است. پنج کاوالتی این توالی همان ارتفاع سه کاوالتیای را دارند که در نخستین مجموعه عکسها روی آنها کار کردیم، اما فاصلهشان ۸ فوت است؛ یعنی ۱ فوت نزدیکتر به هم. این چیدمان میزان جمعشدگی مورد نیاز بنتلی را بیشتر میکند؛ او واقعاً باید «بنشیند» تا بتواند کل خط را با موفقیت طی کند.
سه کاوالتی روی یک خط منحنی
این تمرین در ظاهر ساده به نظر میرسد، اما از دو تمرین قبلی چالشبرانگیزتر است، چون برای نگه داشتن اسب روی یک دایره مشخص به ارتباطی خوب با اسب نیاز دارید. وقتی اسب و سوارکار برای نخستین بار این تمرین را امتحان میکنند، معمولا یکی از دو حالت رخ میدهد: ۱) اسب روی شانه داخلیِ پیچ میافتد و تمرین بلافاصله دشوارتر میشود، چون دایره کوچکتر شده و به جمعشدگی بیشتری نیاز دارد. ۲) اسب به سمت بیرون منحنی رانده میشود و سوارکار نمیتواند خط حرکت را کنترل کند تا یک دایره یکنواخت و گرد بسازد.
درست مانند تمرینهای خط مستقیم، این تمرین را هم با قرار دادن هر پنج چوب روی زمین شروع میکنم. ابتدا میخواهم سوارکار و اسب بتوانند با راحتی و اعتمادبهنفس روی خطی بمانند که آنها را از مرکز هر چوب روی منحنی عبور میدهد؛ خطی که فاصله ۹ فوتی از یک چوب تا چوب بعدی ایجاد میکند. سپس از آنها میخواهم کانتری جمعشدهتر بردارند و روی خطی نزدیکتر به انتهای داخلی چوبهای روی زمین حرکت کنند؛ جایی که فاصله بین چوبها کمتر است. در نهایت، میخواهم کانتری بازتر بردارند و دایره را بیشتر از سمت انتهای بیرونی چوبها طی کنند؛ جایی که فاصله بین آنها بیشتر است. فقط زمانی چوبها را بالا میبرم که سوارکار واقعا بتواند هم خط حرکت خود را کنترل کند و هم تعادل کانتری را که هنگام ورود به تمرین دارد.
درباره جسیکا فینیکس
جسیکا فینیکس، اهل انتاریو، در دو دوره بازیهای المپیک برای تیم ایونتینگ کانادا مسابقه داده است. او در بازیهای لندن ۲۰۱۲ با اکسپوننشال سوار شد و در بازیهای ریو دو ژانیرو ۲۰۱۶ با ا لیتل رومنس. او و اکسپوننشال به تیم کمک کردند تا در بازیهای جهانی سوارکاری FEI در سال ۲۰۱۰ مدال نقره بگیرد. او با پاواروتی نیز همراه تیم در بازیهای جهانی سوارکاری FEI سال ۲۰۱۴ به مقام ششم رسید. این زوج در بازیهای پانآمریکن ۲۰۱۱ در گوادالاخارا مدال طلای انفرادی را به دست آوردند؛ جایی که تیم ایونتینگ کانادا، با حضور او، مدال نقره تیمی را هم کسب کرد. آنها همچنین در بازیهای پانآمریکن ۲۰۱۵ در تورنتو به برنز تیمی و نقره انفرادی رسیدند و در بازیهای ۲۰۱۹ لیما در پرو نیز برنز تیمی گرفتند.
او در اواخر تابستان ۲۰۱۴ بار دیگر با پاواروتی راهی بازیهای جهانی سوارکاری در نرماندی فرانسه شد؛ جایی که بهعنوان بهترین عضو تیم کانادا کار خود را به پایان رساند و این تیم در مجموع هفتم شد. او درباره زمین کراسکانتری که برای برخی از سوارکاران ایونتینگ در آن رقابتها دردسرساز شده بود، گفت: «من خوششانس بودم، چون پاواروتی فقط از روی گلولای چهارنعل رفت و به نظر نمیرسید خستهاش کند.» آنها مسیر را بدون جریمه پرش به پایان رساندند. او گفت: «این نخستین چهارستاره او بود و واقعاً نمیتوانستم چیزی بیشتر از او بخواهم.»
جسیکا و همسرش، جوئل فینیکس، دو فرزند به نامهای جیکوب و جردن دارند.
از مین اَن تیل برای حمایت از پوشش ما از رقابت پنجستاره مریلند ۲۰۲۴ در فیر هیل، شامل گفتوگو با سوارکاران، گزارش مسابقات، معرفی اسبها، عکسها، ویدئوها و مطالب بیشتر، سپاسگزاریم.
این مطلب نخستینبار در شماره ژانویه ۲۰۱۵ مجله پراکتیکال هورسمن منتشر شد.
منابع و پیوستها: