راهکار اجرای تعویض پای پروازی بهتر در درساژ
یک تعویض پای پروازی عالی در درساژ، بسیار شبیه یک پرش درخشان در رینگ هانتر است.
همه ویژگیهای زیر، پیش از تعویض، در حین آن و پس از آن ثابت میمانند؛ درست همانطور که در یک پرش هانتر نیز چنین است:
- کیفیت و ریتم کانتر
- تعادل اسب
- راستای بدن اسب و مستقیم بودن خط حرکت
- «عبورپذیری» از روی پشت؛ یعنی ارتباط نرم و منعطف از اندامهای عقبی، در امتداد خط بالایی بدن تا دهنه
- اعتمادبهنفس و آرامش
در یک تعویض پای پروازی عالی، زمانبندی بینقص است و اسب در پاسخ به کمکهای ظریف اما روشن سوارکار، بیدرنگ آن را اجرا میکند.
در هوا، فرم بدن اسب گرد و جمع است و سوارکار آرام در مرکز زین مینشیند، بیآنکه حرکتی نمایشی انجام دهد که نگاه را از تلاش ورزیده، متعادل و قدرتمند اسب منحرف کند.
همچنین برای بهدست آوردن بیشترین امتیاز از داوران، تعویضها باید از هر دو دست به یک اندازه صحیح و چشمگیر باشند.
برخلاف تعویض پای پروازی در هانتر، که بسیار ظریفتر از خودِ تلاش پرشی است، تعویض پای پروازی ایدهآل در درساژ باید بزرگ، پربیان و سربالا باشد.
پاهای جلو باید طوری به نظر برسند که با تأکید به سمت بالا و بیرون کشیده میشوند و در گام کانتر یک «پرش» قابل مشاهده وجود داشته باشد.
علاوه بر این، پاهای جلو و عقب باید همیشه همزمان تعویض شوند.
این حالت معمولاً «تعویض تمیز» نامیده میشود.
تعویض پای پروازی تکی از سطح سوم و نیز در تست اسبهای جوانِ ششساله معرفی میشود، اما در هر سنی میتوان آن را آغاز کرد؛ به شرط آنکه اسب پیشنیازهای پایهای را که در ادامه آمده است داشته باشد.
اسب با پیشرفت در سطوح، در نهایت به تعویضهای تمپی میرسد؛ یعنی انجام تعویض پای پروازی هر چهار گام، هر سه گام، هر دو گام و در نهایت در هر گام.
اینکه او در هر مرحله از آموزش تا چه اندازه این تعویضها را خوب اجرا میکند، به یک اصل ساده برمیگردد: تعویضهای باکیفیت از یک کانتر باکیفیت به دست میآیند.
در اینجا توضیح میدهم چرا چنین است و تمرین مورد علاقهام برای بهبود کیفیت کانتر را هم معرفی میکنم.
اصول پایه کانتر
یک کانتر باکیفیت، ریتمی روشن و سهضربی دارد و متعادل، نرم و آرام است و پذیرش خوبی نسبت به تماس با عنان نشان میدهد.
البته این به آن معنا نیست که اسبهای بااستعداد همیشه در تعویض پای پروازی، امتیاز بالاتری از اسبهای کماستعدادتر میگیرند. همانند همه حرکات درساژ، آموزش به اندازه استعداد اهمیت دارد.
اسبی که کانترش نمره ۷ دارد اما تعویضهایی دقیق و مطیع ارائه میکند، میتواند از اسبی با کانتر ۸ یا ۹ پیشی بگیرد؛ اگر تعویضهای آن اسب کج، دیر و/یا نامتقارن باشد؛ یعنی در یک جهت بهتر از جهت دیگر عمل کند.
بنابراین، آموزشدادن به یک اسب جوان برای اجرای تعویض پاهای خیرهکننده، یا برطرفکردن مشکل تعویض پا در یک اسب مسنتر، در اصل یعنی بازگشت به پایهها و پیدا کردن خلأهای آموزشی او.
گاهی این خلأها بسیار کوچکاند و تشخیصشان دشوار است.
وظیفه شما این است که آنقدر بررسی کنید تا دقیقاً مشخص شود کدامیک از این نقصها مانع آن شدهاند که اسبتان بهترین عملکردش را نشان دهد.
چهار مورد از مهمترین پایههایی که باید روی آنها تمرکز کنید، عبارتاند از:
- انتقال قدم به کانتر و کانتر به قدم
- نرمی طولی؛ یعنی کشسانی و انعطاف در سراسر بدن، از کپلها و پشت گرفته تا سر
- نرمی جانبی؛ یعنی توانایی خمشدن به یک اندازه به چپ و راست
- تماس یکسان هر دو عنان با دهنه
انتقال قدم به کانتر نشان میدهد که آیا اسب شما برای اجرای یک تعویض پای پروازی، قدرت و توان حمل کافی را دارد یا نه.
کمکهای این انتقال، در اصل همان کمکهایی هستند که برای تعویض پای پروازی به کار میروند؛ بنابراین، تمرین آن باعث میشود اسب حساسیت لازم و واکنش سریع مورد نیاز برای پاسخ به علامت شما در تعویض پای پروازی را به دست آورد.
تمرین انتقال کانتر به قدم به اسب شما یاد میدهد به نیمتوقف پاسخ بدهد و وزنش را برای آمادهشدن جهت دریافت کمکهای تعویض پای پروازی، روی پاهای عقب بیندازد.
فرقی نمیکند در چه رشتهای فعالیت میکنید یا در چه سطحی هستید؛ اگر انتقالهای قدم به کانتر و کانتر به قدم را بهخوبی مسلط شده باشید، اسبتان در برابر کمکهای شما برای تعویض پای پروازی، مطیعتر و پاسخگوتر خواهد بود.
اینکه دقیقاً از چه کمکهایی استفاده میکنید، بیشتر به ترجیح شخصی بستگی دارد.
آنچه اهمیت دارد این است که هر بار که این انتقالها را میخواهید، از همان کمکهای ثابت استفاده کنید.
این ثبات، زمانی که آماده درخواست تعویض پای پروازی باشید، نتیجه خود را نشان خواهد داد.
برای اینکه اسب بتواند بدنش را روی کپلها برگرداند و آن را به اندازه کافی از زمین بلند کند تا پاهای جلو و عقب را همزمان عوض کند، باید از نرمی طولی برخوردار باشد.
اگر وزن او روی دست جلو افتاده باشد، نمیتواند تعویض پای خوبی اجرا کند.
به همین ترتیب، اگر از نرمی جانبی کافی برخوردار نباشد، نمیتواند هم روی خط مستقیم بماند و هم در تمام بدنش راستای درست را برای یک تعویض پای تمیز حفظ کند.
هدف نهایی من این است که اسبهایم آنقدر نرم و منعطف شوند که مثل «چوبشورهای یوگا» احساس شوند؛ یعنی بتوانند بدنشان را هر طور که من میخواهم حرکت دهند.
هرچه نرمتر باشند، تعویض پاهای پروازیشان بزرگتر و بیانگرتر خواهد بود.
یک «چوبشور یوگا» بسازید
تمرینی که در این مقاله شرح میدهم، به شما کمک میکند به همین کیفیت برسید و در عین حال، ابزاری بسیار مناسب برای تشخیص و برطرفکردن حلقههای مفقوده در آموزش اسبتان باشد؛ فرقی هم نمیکند در چه سطحی سوارکاری میکنید.
من این تمرین را به بخشهای مختلف تقسیم کردهام.
هر بخش را بهمدت هر چند روز، هفته یا ماه که لازم است تمرین کنید تا اسبتان آن را با اطمینان و راحتی انجام دهد، سپس بخش بعدی را اضافه کنید.
وقتی با مشکلی روبهرو میشوید — برای مثال، اسبتان پیش از آنکه کمکهای لازم را بدهید، تعویض را حدس میزند، به یورتمه میشکند، پشتش را گود میکند، سرش را بالا میاندازد، دهنه را میگیرد و مانند اینها — این در واقع یک موفقیت است!
این به شما نشان میدهد که باید روی چه چیزی کار کنید.
در ۹۸ درصد مواقع، این مشکل با لید ضعیفتر او مرتبط است.
هر اسبی یک لید قوی و یک لید ضعیف دارد.
این تمرین به شما کمک میکند لید ضعیفتر را تقویت کنید.
همچنین «دکمههای» بیشتری در اختیار شما میگذارد تا فشار دهید؛ یعنی کنترلتان بر اسب و پاسخدهی او به کمکها بهتر میشود.
هر اشتباهی که انجام میدهد، او را تنبیه نکنید.
او فقط هنوز نمیداند چگونه باید بهدرستی به خواستههای شما پاسخ بدهد.
بهآرامی او را اصلاح کنید؛ با انتقال به قدم یا یورتمه، سپس دوباره لید کانتر موردنظر را بگیرید.
بعد همان بخش از تمرین را تکرار کنید تا بتواند آن را درست انجام دهد.
اگر اسبتان جوان است و/یا هنوز در روند آموزش آنقدر پیشرفته نیست که تعویض پروازی را یاد بگیرد، باز هم میتوانید بعضی از بخشهای ابتدایی این تمرین را انجام دهید.
این بخشها او را برای مراحل بعدی دوران ورزشیاش آماده میکنند و باعث میشوند معرفی تعویض پروازی برایش مسئله بزرگی نباشد.
توصیه میکنم ابتدا تمرین را روی لید آسانتر او انجام دهید تا پیش از کار روی لید دشوارتر، اعتمادبهنفس و درکش بیشتر شود.
اما با یک اسب باتجربه، شاید بهتر باشد برعکس عمل کنید: اول از لید سختتر شروع کنید.
به این ترتیب میتوانید پیش از آنکه بدن اسب خسته شود، دقیقتر روی مشکلات آموزشی او تمرکز کنید.
این تمرین بسیار شبیه وزنهزدن در باشگاه است.
اگر خیلی زود تعداد تکرارها را زیاد کنید، عضلات خسته و دردناک میشوند.
اینکه چند بار تمرین را تکرار کنید، به خود اسب هم بستگی دارد.
بهطور کلی، مقدار کم هم میتواند بسیار مؤثر باشد.
اگر اسبتان با تکرار دچار تنش میشود یا دلسرد میشود، آن را در چند جلسه کوتاهتر و در بازه زمانی طولانیتر آموزش دهید.
اگر با تکرار اعتمادبهنفس بیشتری پیدا میکند، میتوانید مدت جلسات را کمی بیشتر کنید.
برای همه اسبها، توصیه میکنم استراحتهای زیادی در قدم و با عنان بلند در نظر بگیرید.
حفظ آرامش و رضایت اسب ضروری است؛ بنابراین هر نوبت استراحت در قدم را پیش از آنکه به آن نیاز پیدا کند انجام دهید؛ یعنی قبل از آنکه دچار تنش یا کلافگی شود.
و همیشه زمانی تمرین را تمام کنید که اوضاع خوب پیش میرود.
موفقیتهای کوچک، زمینهساز موفقیتهای بزرگتر در ادامه هستند.
علاوه بر اینکه باید بتوانید انتقالهای منظم قدم به کانتر را روی هر دو لید انجام دهید، این تمرین فقط دو پیشنیاز دیگر دارد:
- باید بتوانید در هر دو جهت، کانتر مخالف سوار شوید.
- کانتر مخالف ابزار بسیار خوبی برای بهبود کیفیت کانتر و همچنین نرمی و راستای بدن اسب است؛ بنابراین هرچه آن را بهتر انجام دهید، تعویضهای پروازیتان هم بهتر خواهد بود.
- همچنین باید در اجرای حالت شولدر-فور راحت باشید: یعنی شانههای اسب را کمی به سمت داخل خط حرکت بیاورید؛ انگار میخواهید شولدر-این بروید، اما با زاویه کمتر و میزان خمیدگی کمتر.
بخش ۱: کانتر مخالف در اطراف دو ضلع کوتاه
۱. تمرین را با سوار شدن روی یک دایره ۲۰ متری در یک سر مانژ، با کانتر کار تا کانتر جمعشده آغاز کنید؛ بسته به سطح آموزش اسبتان.
۲. وقتی دایره را تمام کردید، روی قطر بعدی حرکت کنید.
تا گوشه دور ادامه دهید، بیآنکه دست کانتر را عوض کنید.
این نخستین آزمون اسب شماست.
ممکن است وسوسه شود بدون آنکه از او خواسته باشید، دست کانتر را عوض کند.
یا ممکن است تعادلش را از دست بدهد و به یورتمه برگردد.
کلید جلوگیری از این اشتباهها ـ و اجرای موفق ادامه این تمرین ـ حفظ موقعیت درست شما در زین است؛ چیزی که به اسب یادآوری میکند روی همان دست اولیه بماند.
برای مثال، اگر تمرین را با دست چپ آغاز میکنید، باید وزنتان کمی بیشتر روی استخوان نشیمن چپتان، یعنی سمت داخل، باشد تا روی استخوان نشیمن راست.
تصور کنید استخوان نشیمن چپتان را به سمت قوس میانی زین فشار میدهید.
بالاتنه شما باید کشیده، صاف و متعادل روی مرکز زین باشد، نه اینکه به هیچ سمتی متمایل شود.
شانهها را کمی به سمت جهت خمیدگی بچرخانید، بهطوری که استخوان جناغ سینهتان رو به گوش چپ اسب باشد.
پای چپ شما باید کنار تنگ قرار بگیرد تا خمیدگی چپ حفظ شود و پای راستتان باید چند اینچ عقبتر از تنگ باشد تا از بیرون رفتن کپلها جلوگیری کند.
در این بخش از تمرین، از اسب فقط یک میزان معمول و کمِ خمیدگی به داخل بخواهید.
روی هر دو عنان تماس یکنواختی حفظ کنید و هرگز هیچیک از دستها را از روی گردن اسب عبور ندهید.
وقتی در امتداد قطر پیش میروید، همچنان همان خمیدگی داخلی را بخواهید و همزمان وضعیت ثابت خود را در زین حفظ کنید.
اگر اسب دست کانتر را عوض کرد یا تعادلش را از دست داد، با آرامش او را به قدم بیاورید و سپس دوباره همان دست اولیه را بگیرید.
(اگر این کار برای سطح فعلی او بیش از حد دشوار است، به دایره ۲۰ متری برگردید و تمرین را از نو آغاز کنید.)
۳. وقتی با موفقیت به انتهای دورِ قطر رسیدید، در کانتر معکوس در امتداد ضلع کوتاه ادامه دهید.
اگر اسب شما در سطح پری سن ژرژ یا بالاتر است، او را به داخل گوشهها سوار کنید.
این کار به قدرت و تعادلی بیش از آنچه بیشتر اسبهای سطوح پایینتر دارند نیاز دارد.
پس اگر اسب شما در همین گروه دوم قرار میگیرد، ضلع کوتاه را طوری طی کنید که انگار روی یک دایره ۲۰ متری هستید.
این کار اعتمادبهنفس او را بیشتر میکند و شرایط موفقیت را برایش فراهم میسازد.
هنگام حرکت در امتداد ضلع کوتاه، روی وضعیت نشستن خود و کیفیت کانتر تمرکز کنید؛ همچنان با همان میزان اندک خمیدگی به داخل و تماس یکنواخت روی هر دو عنان.
(منظور از «خمیدگی به داخل»، سمت داخلیِ خم مسیر است — در این مثال، خم به چپ — نه سمت داخلی مانژ.)
۴. سپس با آرامش در امتداد ضلع بلند پیش بروید و همهچیز را به همان شکل حفظ کنید؛ عجله نکنید.
۵. ضلع کوتاه بعدی را هم درست مانند ضلع کوتاه قبلی طی کنید.
تا این مرحله، امیدواریم اسب شما ناهماهنگیهای اولیه را پشت سر گذاشته باشد و کمکم حفظ کانتر مخالف در پیچها را یاد گرفته باشد.
هر اشتباه مهمی را با همان اصلاح ملایمی که پیشتر توضیح داده شد، برطرف کنید.
بخش ۲: تغییر خمیدگی در ضلع بلند
۱. وقتی اسب شما بتواند در هر دو ضلع کوتاه مانژ، کانتر مخالفی یکنواخت را حفظ کند، حرکت را در ضلع بلند بعدی ادامه دهید.
۲. پس از چند گام، بالاتنه خود را کمی بچرخانید، بهطوری که اکنون استخوان جناغتان مستقیم در امتداد ضلع بلند قرار بگیرد.
همزمان، با استفاده از عنانها، بینی اسب را به سمت خط حرکت برگردانید تا گردنش صاف و موازی با دیواره مانژ شود.
در صورت لزوم، طول عنانها را دوباره تنظیم کنید تا تماس روی هر دو عنان یکنواخت بماند.
همچنان وزن بیشتری را روی استخوان نشیمن داخلی خود وارد کنید — در این مثال، استخوان نشیمن چپ — نسبت به استخوان نشیمن خارجی، و وضعیت پاها را مثل قبل نگه دارید تا به او یادآوری شود که در کانتر مخالف بماند.
تعجب نکنید اگر اسب شما در واکنش به حذف خمیدگی، دست عوض کند یا حتی به یورتمه بیفتد.
این هم آزمونی دیگر برای سنجش اطاعت او از کمکهای شما، و نیز قدرت و نرمی بدنش است.
بیسروصدا اسب را به قدم برگردانید، سپس دوباره کانتر مخالف را بگیرید.
برای چند گام، با خمیدگی معمول ادامه دهید — در این مثال، خمیدگی به چپ — سپس پیش از آنکه دوباره فقط برای چند گام گردن را صاف کنید، بررسی کنید که استخوانهای نشیمن و پاهایتان همچنان بهروشنی در موقعیت درست برای آن دست قرار داشته باشند.
۳.
این الگو را در ادامهِ تمام ضلع بلند تکرار کنید: چند گام به خمیدگی عادی برگردید، سپس چند گام اسب را صاف کنید و بعد دوباره به خمیدگی برگردید.برای اسبهای جوانتر و/یا کمتجربهتر، شاید بهترین نقطه برای پایاندادن به تمرین همینجا باشد. بخش بعدی به آموزش بیشتر و درک خوبِ حرکت شولدر-فور نیاز دارد.
بخش ۳: شولدر-فور در کانتر مخالف
وقتی اسب شما مرحلههای بالا را بهخوبی انجام داد و برای درجه دشواری بالاتر آماده به نظر رسید، یک وضعیت حتی افراطیتر اضافه کنید: شولدر-فور در کانتر مخالف.
۱. پس از آنکه وارد ضلع بلند شدید و گردن اسبتان را صاف کردید ...
۲. ... استخوان نشیمن داخلیتان را ــ یعنی همان که در سمت داخلِ خمیدگی اولیه بود؛ در این مثال، سمت چپ ــ کمی سبک کنید و همزمان استخوان جناغ سینهتان را اندکی به سمت داخل مانژ بچرخانید. در همین حال، با عنانها شانههای اسب را کمی به داخل خط حرکت هدایت کنید تا حرکت شولدر-فور اجرا شود. حالا از او بخواهید در حالی که همچنان با ساقها کپل را روی خط نگه میدارید و دستِ کانتر مخالف را حفظ میکنید، خمیدگی خفیفی در گردن و فک به سمت داخل مانژ داشته باشد. اینجاست که آن حالت پیچیده و درهم ایجاد میشود: جایی که بخش جلویی بدن اسب به یک سمت خم شده، در حالی که بخش عقبی بدنش به سمت دیگر خم است. برای نمونه، اگر با دست چپ میروید، خمیدگی خفیفی به راست بخواهید، در حالی که ساق چپتان روی تنگ قرار دارد تا خمیدگی چپ در میانتنه حفظ شود و ساق راستتان را محکم پشت تنگ نگه میدارید تا کپل از خط خارج نشده و به سمت داخل مانژ نلغزد.
این آزمونی حتی دشوارتر است. به یاد داشته باشید اگر اسبتان دست عوض کرد یا تعادلش را از دست داد، بیش از حد واکنش نشان ندهید. بهآرامی اصلاح کنید و دوباره تلاش کنید. اگر هر زمان احساس کردید دچار تنش یا سردرگمی شده، به مرحلهای قبلی از تمرین برگردید و آن را تکرار کنید تا دوباره آرام شود.
۳. وقتی شولدر-فور در کانتر مخالف را با موفقیت بهدست آوردید، آن را چند گام ادامه دهید و سپس خیلی آرام شانههای خود را دوباره به سمت بیرون مانژ بچرخانید و گردن اسب را به خمیدگی اولیه برگردانید. سپس در ضلع کوتاه مانژ با کانتر مخالف حرکت کنید و در ضلع بلند بعدی دوباره شولدر-فور را تمرین کنید.
در این مرحله، اگر احساس میکنید اسبتان هنوز برای امتحانکردن تعویض پای پروازی آماده نیست، یا یک تعویض ساده انجام دهید (انتقال به قدم و سپس گرفتن دستِ مخالف) یا یک ضلع کوتاه دیگر را در کانتر معکوس طی کنید و از روی قطر بپیچید تا به کانتر معمولی برگردید.
کمی به اسب فرصت قدمرفتن بدهید، سپس کل تمرین را روی دست دیگر تکرار کنید.
بخش ۴: تعویض پای پروازی
وقتی تا اینجا همهچیز خوب پیش میرود و آمادهاید تعویض پای پروازی را امتحان کنید، تمام مراحلی را که تا اینجا انجام دادهاید، سوار شوید.
۱. دومین کانتر معکوس را در وضعیت شولدر-فور اجرا کنید.
۲. یک نیمایست واضح برای بازتعادلدادن اجرا کنید؛ با همان کمکهایی که برای انتقال کانتر به قدم به کار بردهاید، در حالی که همچنان شانههای اسب را کمی به سمت داخل خط حرکت نگه میدارید.
عضلات مرکزی بدنتان را سفت کنید (عضلات شکم و پایین کمر)، بخش بالایی پاها را به زین بچسبانید و بالاتنه را حدود ۲ اینچ به عقب ببرید.
همزمان، انگشتانتان را روی عنان ببندید تا از او بخواهید وزنش را به عقب و روی پاهای عقب منتقل کند.
این مرحله بسیار مهم است.
این کار به اسب میفهماند که اتفاق تازهای در راه است.
همچنین بدن او را جمعتر میکند و برای تعویض پای پروازی آماده نگه میدارد.
بدن اسبها اغلب در کانتر معکوس کشیدهتر میشود و آن جمعشدگی لازم را از دست میدهد.
بنابراین اگر احساس نمیکنید نیمایست «اثر کرده» و جابهجایی وزنِ مورد نظر برای بازتعادل را ایجاد کرده است، آن را تکرار کنید.
۳. وقتی احساس کردید نیمایست اثر کرده است، بلافاصله با یک کمک مشخص برای دستِ جدیدِ کانتر آن را دنبال کنید؛ با همان کمکهایی که در انتقالهای قدم به کانتر بهطور ثابت استفاده کردهاید.
برای من، این یعنی پایی را که پشت تنگ قرار داشت به جلو بیاورم و پایی را که روی تنگ بود به عقب ببرم، و همزمان وزنم را روی استخوان نشیمنِ داخلیِ جدید منتقل کنم.
پس اگر با دست چپ شروع کردهاید، پای راست را جلو بیاورید، پای چپ را عقب ببرید و وزنتان را روی استخوان نشیمن راست بیندازید تا تعویض پای پروازی به دست راست را بخواهید.
۴. در دست راست و با خمیدگی راست ادامه دهید.
برای اسبها و سوارکاران پیشرفتهتر
اگر اسب شما به اندازه کافی پیشرفته است که بتواند کل این تمرین را در هر دو جهت بهدرستی اجرا کند، درجه دشواری را با گنجاندن انتقالهای رو به جلو و رو به عقب در دلِ کانتر، در هر سه وضعیت افزایش دهید: کانتر معکوس معمولی، کانتر معکوس با گردن صافشده، و کانتر معکوس در وضعیت شولدر-فور.
از اسبتان بخواهید گامش را هم بلندتر و هم جمعتر کند، بیآنکه خمیدگی، روانی حرکت یا ارتباط با دست سوارکار را از دست بدهد.
این هم تمرینی بسیار مؤثر است، بهویژه برای اسبهایی که کمی به عادتهای خودشان چسبیدهاند.
بسیاری از اسبها وقتی آنها را به جلو میفرستید، سعی میکنند دست کانترشان را عوض کنند.
اگر این اتفاق افتاد، با همان اصلاح ملایمی که پیشتر توضیح دادم پاسخ دهید.
در نهایت، اسب یاد میگیرد که فقط وقتی شما از او میخواهید، تعویض دست انجام دهد.
با تمرین این حرکت، هم بر هر دو سمت بدن اسب و هم بر بخش جلو و عقب او کنترل بیشتری پیدا میکنید؛ در عین حال، اسب در سراسر بدنش هرچه بیشتر نرم و منعطف میشود.
این تمرین نهاییِ انعطافپذیری، او را به بهترین شکل برای اجرای مطلوب تعویض پای پروازی آماده میکند.
تعویض پای پروازی چیست؟
بر اساس کتاب قوانین فدراسیون سوارکاری ایالات متحده، «تعویض پای پروازی در یک گام انجام میشود؛ بهگونهای که دستهای جلو و عقب در همان لحظه تغییر میکنند. تغییر دستِ پای پیشرو در جلو و عقب، در لحظه تعلیق انجام میشود. کمکها باید دقیق و نامحسوس باشند. تعویض پای پروازی در کانتر را میتوان بهصورت سری نیز اجرا کرد؛ در هر ۴ گام، ۳ گام، ۲ گام یا در هر گام. اسب، حتی در تعویضهای سری، باید سبک، آرام و مستقیم باقی بماند و در تمام طول آن سری، پیشروی فعال، ریتم و تعادل یکسان خود را حفظ کند. برای آنکه سبکی، روانی و پوشش زمین در تعویضهای سری محدود یا مهار نشود، باید پیشروی کافی حفظ شود. هدف از تعویض پای پروازی این است که واکنشپذیری، حساسیت و اطاعت اسب نسبت به کمکهای سوارکار برای تغییر دست را نشان دهد.»
درباره سارا لاکمن
سارا لاکمن در ۱۵ سالگی در نخستین رقابت سهروزه CCI*** خود به مقام سوم رسید و سپس تصمیم گرفت بر درساژ تمرکز کند. او بزرگترین کسبوکار فروش اسبهای درساژ در جنوب کالیفرنیا را اداره میکرد و سالها به سوارکاران و اسبها از سطح ترینینگ تا جایزه بزرگ آموزش داد. در سال ۲۰۱۶، ۲۱ زوج اسب و سوارکار در برنامه تمرینی او برای قهرمانیهای انجمن درساژ کالیفرنیا و فدراسیون درساژ ایالات متحده جواز حضور گرفتند. دو سال بعد، او سمت سوارکار اصلی سامیت فارم، یک اصطبل تمرینی سطح بالا در موریهتا، کالیفرنیا را پذیرفت. از آن زمان، او با چندین ستاره جوان در رقابتهای مهم شریک شد؛ از جمله در بازیهای پانآمریکن ۲۰۱۹، جایی که او و نریان خونگرم هلندی این باشگاه سوارکاری، فرست اپل، مدال طلای انفرادی و نقره تیمی را به دست آوردند. سارا ۴ اسب را برای قهرمانی اسبهای جوان درساژ ۲۰۲۰ واجد شرایط کرد.
این مقاله نخستینبار در شماره زمستان ۲۰۲۱ نشریه پراکتیکال هورسمن منتشر شد.