تمرینی برای بهبود تعادل و چابکی اسب

چهار نعل: تمرینی برای بهبود تعادل و چابکی اسب

در این تمرین ژیمناستیکی، باید هم پیش از دو مانع ضربدری و هم پس از آن‌ها، چوب‌های بلندشده را در آرایشی شبیه ساعت‌شنی قرار دهید.

این چوب‌های بلندشده باید در فاصله چهار تا پنج گام از موانع ضربدری قرار بگیرند و به چپ، راست و همچنین مستقیم رو به جلو زاویه داشته باشند تا بتوانید پس از عبور از بخش ژیمناستیکی، مسیرهای متفاوتی را انتخاب کنید.

آرایش ساعت‌شنی انعطاف‌پذیری زیادی در اختیار شما می‌گذارد و تنها محدودیت، خلاقیت خودتان است.

برای نمونه، می‌توانید دو مانع ضربدریِ میانی را یک روز با فاصله یک گام بچینید و روزی دیگر به‌صورت بَنس اجرا کنید؛ یا با استفاده از سه مانع ضربدری، ترکیبی از این دو حالت را به کار ببرید.

برای رسیدن به بهترین نتیجه، من تغییر بین گام‌ها را هم به‌عنوان بخشی از برنامه ژیمناستیکی‌ام می‌گنجانم.

تمرین تغییر گام‌ها هرگز بیش از حد نیست، چون به متعادل شدن اسب کمک می‌کند و امکان تنظیم طول گام را به او می‌دهد.

در این تمرین، از اسب می‌خواهید بارها تغییر گام و تنظیمات مختلف انجام دهد تا تعادل و توان ورزشی او پیش از هر چوب یا مانع ضربدری، هنگام عبور از آن و پس از آن بهتر شود.

بلندتر و کوتاه‌تر کردن گام‌ها به این شیوه، اسب را برای کارهای پیشرفته‌تر آماده می‌کند.

همچنین هنگام فرود، از نظر ذهنی بیشتر با شما همراه می‌ماند و منتظر راهنمایی شما خواهد بود.

بیشتر اسب‌ها در کم کردن سرعت و کوتاه کردن گام‌ها، نسبت به حرکت رو به جلو و بلندتر کردن گام‌ها، مشکل بیشتری دارند؛ زیرا به‌طور طبیعی وزن بیشتری روی دست جلو حمل می‌کنند و در تغییر گام‌های کاهشی باید این وزن را به عقب و روی کپل‌ها منتقل کنند.

موانع این چالش را شدیدتر می‌کنند، چون نیروی جهش اسب هنگام پرش، در زمان فرود مقدار زیادی وزن را به دست جلو منتقل می‌کند.

وقتی فاصله‌ها را در محدوده چوب‌های بلندشده و موانع ضربدری کوتاه نگه می‌دارید، نه‌فقط به نزدیک شدن یکنواخت‌تر و متعادل‌تر کمک می‌کنید، بلکه فرودی آهسته‌تر و نرم‌تر را نیز تشویق می‌کنید.

اجرای تغییر گام‌های متعدد در این تمرین‌ها به اسب شما یاد می‌دهد چگونه وزن خود را دوباره متعادل کند تا هنگام فرود سبک‌تر بماند و به شما کمک کند کنترل را دوباره به دست بگیرید.

شما هم باید هرچه سریع‌تر وضعیت بدنی خود را بازیابی کنید تا این تلاش اسب برای بازتعادل را تقویت و همراهی کنید.

اگر هیچ واکنشی نشان ندهید و اسب به‌جای توجه به شما روی مانع بعدی متمرکز شود، کنترل را در دست بگیرد و در برابر شما سفت شود، ذهنش را عوض کنید؛ با انتقال به یورتمه یا حتی قدم، سپس دوباره از ابتدا شروع کنید.

وقتی اسب با شما فکر کند، نه به‌جای شما، هنگام کانتر رفتن در یک مسیر کامل مدیریت او آسان‌تر خواهد شد.

مزایا

این تمرین:

• اسب را وادار می‌کند به محل قرار گرفتن پاهایش فکر کند،

• دقت اسب را هنگام جدا شدن از زمین بهتر می‌کند،

• زیرکی او را بین موانع افزایش می‌دهد،

• به شکل بهتر پرش کمک می‌کند،

• تعادل و قابلیت سواری‌دادن را بهبود می‌بخشد،

• توجه اسب به دستورهای سوارکار را تقویت می‌کند،

• و به نزدیک شدن یکنواخت‌تر و متعادل‌تر و نیز فرودی آهسته‌تر و نرم‌تر کمک می‌کند.

چه کسانی می‌توانند این تمرین را انجام دهند

هر کسی می‌تواند این تمرین را با هر اسبی انجام دهد.

برای نسخه آسان‌تر، می‌توانید به‌جای موانع ضربدری از چوب‌ها استفاده کنید.

چیدمان

این تمرین باید به‌گونه‌ای چیده شود که امکان پرش از هر دو جهت وجود داشته باشد.

نمودار زیر را بررسی کنید.

با استفاده از دو کراس‌ریل روی خط میانی، یک فاصله یک‌گام به طول ۱۸ تا ۲۱ فوت یا یک بونس به طول ۱۰ تا ۱۲ فوت بسازید و در دو سوی آن‌ها گراندلاین قرار دهید.

گراندلاین‌ها به بهبود بیشتر تعادل و قابلیت تنظیم کمک می‌کنند، زیرا گام بین پرش‌ها را باز هم کوتاه‌تر می‌کنند و در نتیجه فاصله‌ها را از آنچه معمولاً در یک مسیر استفاده می‌شود، جمع‌تر می‌سازند.

یک ترکیب یک‌گام را با دو کراس‌ریل و گراندلاین روی خط میانی بچینید؛ همچنین سه چوبِ بالاآورده را در یک خط مستقیم، پیش و پس از کراس‌ریل‌ها، و دو چوبِ بالاآورده را در زاویه‌های چپ و راست، پیش و پس از دو کراس‌ریل قرار دهید.
برگرفته از «راندن با زندگی: درس‌هایی از اسب»

سه چوب را که ۶ اینچ از زمین بالاآورده شده‌اند، با فاصله‌های ۳ تا ۴ فوت از یکدیگر، در یک خط مستقیم و در فاصله چهار تا پنج گام پیش و پس از کراس‌ریل‌ها قرار دهید.

از آنجا که برای عبور از روی این چوب‌ها به یورتمه تغییر ریتم می‌دهید، اندازه دقیق این خط اهمیت زیادی ندارد، چون فاصله مرتبط نیست؛ با این حال می‌توان آن را حدود ۶۰ فوت یا متناسب با فضایی که در اختیار دارید تنظیم کرد.

این مجموعه چوب‌های نزدیک به هم، اسب را وادار می‌کند به جای‌گذاری پاهایش فکر کند و تغییر ریتم رو به پایین به یورتمه را بین کراس‌ریل‌ها و خط مستقیم به سمت چوب‌های بالاآورده تشویق می‌کند.

سپس در زاویه‌های چپ و راست، حدود چهار یا پنج گام پیش و پس از دو کراس‌ریل، دو چوبِ بالاآورده را با فاصله ۷ تا ۸ فوت از یکدیگر قرار دهید.

ارتفاع چوب‌های بالاآورده را روی ۶ یا ۱۲ اینچ تنظیم کنید.

می‌توانید به هر دو ارتفاع با یورتمه یا کانتر نزدیک شوید.

اگر چوب‌ها ۶ اینچ ارتفاع داشته باشند، این امکان را دارید که از روی هر دو با یورتمه عبور کنید.

اگر چوب‌ها ۱۲ اینچ ارتفاع داشته باشند، اسب شما باید آن‌ها را چه از یورتمه و چه از کانتر به‌صورت بونس عبور کند.

نحوه اجرای این تمرین

۱. ابتدا اسب خود را در قدم، یورتمه و کانتر گرم کنید.

این تمرین می‌تواند بخشی از گرم‌کردن ادامه‌دار شما روی فلت با چند چوب و پرش کوچک در مسیر باشد.

این فقط یک تمرین برای بهبود قابلیت تنظیم است.

۲. با یورتمه به سمت هر مجموعه از چوب‌های بالاآورده شروع کنید.

اگر اسب شما پس از فرود در کانتر بود، یا به کانتر ادامه دهید یا به یورتمه تغییر ریتم بدهید و به سمت کراس‌ریل‌های روی خط میانی بروید.

پس از فرود، دوباره به یورتمه برگردید یا با کانتری نرم ادامه دهید.

۳. پس از کراس‌ریل‌ها، مستقیم با یورتمه از روی سه چوبِ بالاآورده عبور کنید.

به چپ یا راست بپیچید و با یورتمه یا کانتر از روی یک مجموعه چوبِ بالاآورده عبور کنید و سپس خط قوسی را به سمت کراس‌ریل‌ها، چه با یورتمه و چه با کانتر، طی کنید.

در ادامه، ابتدا از خط قوسی عبور کنید و سپس در یک خط مستقیم برگردید.

۴. ریتم و الگوی این تمرین را مدام تغییر دهید تا اسب‌تان نرم، منعطف و کاملاً متوجه شما بماند.

اسب نه‌تنها باید به حس و کمک‌های شما پاسخ بدهد، بلکه باید روی خطی که انتخاب می‌کنید تمرکز کند و پاهایش را پیش و پس از پرش‌ها روی چوب‌های بالاآورده به‌درستی قرار دهد.

۵. هنگام تمرین، پیوسته حواس‌تان به راستای مستقیم حرکت اسب باشد.

هدفتان را مرکز هر ریل یا ضربدری بگیرید و با انضباط کامل، پس از فرود آمدن و دور شدن از موانع، اسب را روی خطی مستقیم هدایت کنید.

حتی اگر مسیرتان به چپ یا راست خم شده است، پس از پیچ هم خط مستقیم را ادامه دهید تا اسب میان کمک‌های شما صادق و مستقیم بماند.

درباره ملانی اسمیت تیلور

به لطف ملانی اسمیت تیلور

ملانی اسمیت تیلور سوارکار و مربی شناخته‌شده بین‌المللی با افتخارات فراوان در ورزش پرش با اسب است. ملانی عضو تیمی بود که در بازی‌های پان‌آمریکن ۱۹۷۹ در پورتوریکو مدال طلا گرفت، در «المپیک جایگزین» سال ۱۹۸۰ با اسب محبوبش کالیپسو به مدال برنز انفرادی رسید و در المپیک لس‌آنجلس ۱۹۸۴ نیز باز هم همراه با کالیپسو مدال طلای تیمی کسب کرد. او در سال ۱۹۸۲ قهرمان فینال جام جهانی شد و در سال ۱۹۸۰ نیز در جایگاه دوم قرار گرفت. ملانی در سال ۱۹۸۷ از رقابت‌ها کناره‌گیری کرد، اما همچنان در ورزش سوارکاری فعال است. او گوینده تلویزیونی، طراح مسیر، داور و مدرس است و سوارکاران جوان را نیز تمرین می‌دهد. ملانی در مزرعه وایلدوود در جرمن‌تاونِ تنسی مستقر است.

این مقاله نخستین بار در شماره زمستان ۲۰۱۹ نشریه پرکتیکال هورسمن منتشر شد و از کتاب «سواری با زندگی: درس‌هایی از اسب» نوشته ملانی اسمیت تیلور و جیمی کاتن اقتباس شده است؛ کتابی که از طریق اکلکتیک-هورسمن.کام و آمازون.کام قابل خریداری است. خوانندگان می‌توانند با تماس مستقیم با ملانی از طریق وب‌سایت او در ملانی‌اسمیت‌تیلور.کام نسخه‌ای امضاشده دریافت کنند.

منبع: Practical Horseman – Training

آموزش سوارکاری

مشاهده در وب‌سایت اصلی