تمرین وی برای اعتمادبه‌نفس در کراس‌کانتری
آخرین چیزی که هنگام سواری در کراس‌کانتری باید نگرانش باشید، این است که اگر فاصله‌ای ایدئال ندیدید، آیا تا مانع به شکل ایمن می‌رسید یا نه. سوارکاران کمی هستند که بتوانند در تمام طول مسیر بی‌نقص بمانند. اما مهم‌تر از آن، وقتی اسب شما انتظار داشته باشد در هر پرش دقیقاً به او بگویید چه زمانی و چگونه بپرد، ابتکار عملش را از دست می‌دهد؛ و همراه با آن، توانایی ذاتی و درخشانش را هم برای استفاده از حرکات پای باله‌گونه خودش برای بیرون آمدن از دردسر از دست می‌دهد.
یک پرش ایمن، ارتباط چندانی با دیدن فاصله‌ای ایدئال ندارد. آنچه تعیین‌کننده است، سرعت واکنش شما و توانایی‌تان در نگه داشتن اسب در تعادل درست، با نیروی پیش‌برنده مناسب و آگاهی از مسیر حرکت او در رویکرد به مانع است. اگر همه این‌ها را فراهم کنید، اسب می‌تواند روی کار پیش‌رو تمرکز کند و خودش هم تصمیم بگیرد. در ادامه، تمرینی را معرفی می‌کنم که به شما کمک می‌کند این مهارت‌ها را بسازید.
چیدمان تمرین «وی»
سوارکاران در همه سطوح، اگر با پریدن از موانع کوچک راحت باشند، می‌توانند این تمرین را انجام دهند و امکان اجرای آن هم در مانژ وجود دارد و هم در میدان. برای این تمرین به دو پایه مانع، دو چوب و یک بلوک پلاستیکی ــ یا تکیه‌گاهی مشابه ــ که برای بالابردن کاوالتی استفاده می‌شود نیاز دارید. برای چیدن تمرین:
- دو پایه مانع را با فاصله ۸ تا ۱۰ فوت از یکدیگر قرار دهید.
- پایه‌ها را طوری زاویه بدهید که سمت دارای قاشقک مانع رو به بلوکی باشد که حدود ۱۲ فوت با پایه‌ها فاصله دارد و در میانه آنها قرار گرفته است.
- یک سر چوب را روی بلوک بگذارید و سر دیگر را داخل قاشقک قرار دهید.
- همین کار را با چوب دوم و پایه دوم تکرار کنید تا شکل «وی» ساخته شود. لازم نیست مانع بزرگ باشد؛ فقط به‌اندازه‌ای ارتفاع داشته باشد که اسب برای پریدن تلاش کند، اما آن‌قدر پایین باشد که بتوانید پرش‌های زیادی را بدون خسته کردن او انجام دهید.
ابتدا باید از تمرین به این صورت بپرید که از میان پایه‌ها عبور کنید و از روی بلوک، یعنی نوک رو به بیرون، بپرید؛ این شکل آسان‌تر تمرین است. با ورود در یورتمه از انتهای باز و خروج از روی نوک «وی»، پاهای خود را به حسگر و هدایت‌کننده و دست‌هایتان را به راهنما تبدیل می‌کنید و اسب را رو به جلو می‌فرستید. اگر اسبتان اشتباه کرد، نگران نباشید. او خیلی، خیلی سریع یاد می‌گیرد.
وقتی تمرین اول را انجام دادید و اسبتان با پریدن از آن راحت شد، می‌توانید جهت آن را برعکس کنید و از سمت نوک رو به داخل، یعنی ابتدا از روی بلوک، بپرید که دشوارتر است. با عبور دادن اسب در یورتمه از روی نوک و ورود به سمت پهن‌تر، یک برنامه مستقیم و متمرکز از مسیر پیش‌رو به او می‌دهید. در ادامه، توضیح می‌دهم این تمرین‌ها را دقیق‌تر چگونه باید سوار شد.
نکته‌هایی برای موفقیت
مخفف E-L-B-O-W را به خاطر بسپارید. شما در حال آموزش ابتکار عمل به اسبتان هستید، اما همچنان باید سه ویژگی حیاتی را ایجاد کنید: نیروی پیش‌برنده، خط حرکت و تعادل؛ یعنی ELB در واژه «elbow». و OW همان چیزی است که اگر نتوانید اسبی رو به جلو بسازید، حاصل می‌شود.
موتور اسبتان را روشن کنید. منظور این است که اسبتان را کاملا جلوِ ساق نگه دارید و مطمئن شوید که او شما را به سمت مانع می‌برد.
خط‌تان را پیدا کنید. یعنی به اسبتان نشان بدهید قرار است به کجا بروید و تمرکزش را روی همان مسیر نگه دارید. برای این کار، ساقهایتان را نرم و پیوسته دور بدن او ببندید و او را در مسیری شبیه یک لوله میان این دو ساق هدایت کنید و از میان آن مسیر مستقیم عبور دهید.
از پرتاب ناگهانی بدن به جلو پرهیز کنید. تعادل اسب، در ساده‌ترین بیان، شبیه الاکلنگ است. اگر وزن‌تان را روی بخش جلویی بدن او بیندازید، آن قسمت پایین می‌آید؛ اگر روی بخش عقبی بنشینید، جلوی بدن او بالا می‌آید. بنابراین باید بالاتنه‌تان را عقب نگه دارید و روی پرش‌ها ناگهان به جلو پرت نشوید. این حرکت غریزی است، اما اگر حتی کمی جلو باشید و اسبتان یک گام کوتاه‌تر بردارد، سکندری بخورد یا به مانع برخورد کند، ممکن است از زین پایین بیفتید. حتی اگر هم نیفتید، از جای خود جابه‌جا می‌شوید و تعادل او را به‌هم می‌زنید؛ و هیچ چیز سریع‌تر از این، اعتمادبه‌نفس اسب را از بین نمی‌برد.
ارتباطی ثابت با دهان اسبتان حفظ کنید. این ارتباط باید کشسان و نرم باشد، نه فشاری خفه‌کننده. بدون آن، اسب مثل بندباز بدون تیرک تعادل است؛ آماده سقوط. اگر او شما را با خود می‌کشد، با یک نیم‌ایست به او بگویید: «در همین تماس کشسان، خودت را نگه دار.» اما این کار را باید لحظه‌ای انجام دهید و بعد دست را نرم کنید. اگر ۱۰ گام بعد دوباره کشید، باز هم همان تذکر را بدهید. در نهایت می‌فهمد که شما این کشیدن را نمی‌پسندید.
به اسبتان اجازه بدهید خودش محل جدا شدن را پیدا کند. این بخش سخت است، اما وقتی به او یاد بدهید که با نزدیک‌شدن منصفانه و مستقیم به مانع، و با حفظ موتور، خط و تعادل، مراقب شما باشد، اشتباهات‌تان کم می‌شود و خیلی زود ابتکار عمل اسب وارد کار خواهد شد. او شروع می‌کند به نگاه‌کردن به مانع و خودش محل مناسب جدا شدن را پیدا می‌کند.
بعد از یک مسیر پرش، مستقیم توقف کنید. لازم نیست در تعداد مشخصی از گام‌ها بایستید. فقط مطمئن شوید که توقف را در خط مستقیم انجام می‌دهید. این یکی از بهترین راه‌ها برای آموزش گوش‌دادن به اسب و واداشتن او به نشستن روی عقب است. حتی اگر ذاتا اسبی تند و رو به جلو باشد، توقف مستقیم خیلی زود حس انضباط و همچنین قدرت بیشتری در بخش عقبی بدن او ایجاد می‌کند؛ بخشی که آماده‌تر برای درگیرشدن خواهد بود.
پا را روی اسب نگه دارید. برای واکنش سریع، باید آنچه در راه است را حس کنید و با استفاده از ساق پا به‌عنوان یک حسگر، با آن روبه‌رو شوید. این، ساق پای سفت و سخت نیست؛ ساق پایی نرم و همراه است. این، ساق پای «تندتر برو» نیست؛ ساق پای «بیا اینجا و صاف و متعادل بمان» است. یعنی ساق پای شما به‌نرمی دور بدن اسب قرار دارد تا لحظه‌ای را که نیروی پیش‌رانش خود را از دست می‌دهد، به چپ خم می‌شود یا به راست منحرف می‌شود، حس کنید و آماده اصلاح آن باشید. اگر اسب شما کند به ساق است و شما ساق می‌دهید، باید واکنش‌پذیر باشد. اگر هم بسیار حساس است، تنها یک فشار ملایم برایش کافی خواهد بود.
چگونه این تمرین را سوار شوید
ابتدا جهت آسان‌تر را بپرید
۱. با یورتمه نشسته‌ـ‌برخاسته وارد شوید و مستقیم از میان استانداردها تا درست پای بلوک یورتمه بروید. نگاه‌تان را بالا نگه دارید و به نقطه‌ای فراتر از آنها معطوف کنید و ساق پا را به‌نرمی دور اسب نگه دارید تا تمرکزش حفظ شود، به‌سمت دست شما بیاید و جلوی ساق باقی بماند.
۲. تماس نرم و کشسان را حفظ کنید و در نیم‌ثانیه آخر، وقتی اسب تقریباً روی نوک مانع رسیده و دیگر برای تند شدن دیر شده است، ساق‌هایی را که از قبل دور بدنش قرار داشته‌اند، کمی فشار دهید. او باید مستقیم از روی وسط مانع بپرد. اگر یک یا دو گام زودتر ساق بدهید، ممکن است تند شود؛ اگر خیلی دیر ساق بدهید، ممکن است به یک سمت منحرف شود. شاید این راحت‌ترین پرش نباشد و حتی ممکن است از حرکت جا بمانید؛ اما باید مستقیم باشد.
۳. فرود بیایید، مستقیم به کانتر ادامه دهید و با ریتم خودتان اسب را جمع کنید و به ایست کامل برسانید. سپس تمرین را تکرار کنید.
رفع اشکال: اگر اسبتان بخواهد کنترل را به دست بگیرد و بدود، در یورتمه نشسته‌ـ‌برخاسته آهسته‌تر بالا بیایید و در گام آخر به «قدم» فکر کنید. قرار نیست واقعاً به قدم بروید، اما باید به حس «صبر کن» برسید.
جهت دشوارتر را بپرید
۱. با یورتمه نشسته‌ـ‌برخاسته به‌سمت بلوک بروید، این بار از سمت نوک مانع. در چنین پرشی ممکن است اسب کمی احساس تنگنا کند، بنابراین بیش از پیش مطمئن شوید که ساقهایتان به‌نرمی دور او قرار دارند؛ حضوری نرم اما هوشیار که اتفاقات را حس می‌کند، او را صاف نگه می‌دارد و مطمئن می‌شود که اسب شما را با خود می‌برد تا تنها به «جلو» فکر کند. با حفظ ارتباط و به حداقل رساندن حرکت بدن‌تان، به تعادل او کمک کنید.
۲. چشم‌ها را بالا نگه دارید و باز هم در آخرین لحظه، وقتی دیگر برای تند شدن دیر شده است، ساق بدهید.
۳. با کانتر از مانع خارج شوید، اسب را جمع کنید و مستقیم به ایست کامل برسانید.
رفع اشکال: اگر اسبتان به پهلو سر می‌خورد یا از کنار مانع فرار می‌کند، هر کاری لازم است انجام دهید ــ بدون دایره زدن ــ تا به هر شکل و در هر نقطه‌ای او را از روی یک چوب عبور دهید، حتی اگر پرش زیبا نباشد و میله جلوی شما بیفتد. شما هرگز نباید به اسبتان این انتخاب را بدهید که از کنار مانع فرار کند یا از پریدن امتناع کند.
جمع‌بندی
پس از تمرین این تمرین، اسب شما خودش به این فکر می‌کند که چگونه از مانع بپرد و بسیار مستقیم خواهد شد. کم‌کم متوجه می‌شوید که می‌توانید تقریباً با هر نوع سؤال فنی، با زاویه و حتی بدون فاصله‌ای کاملاً ایده‌آل به مانع نزدیک شوید؛ و همین موضوع به شما و اسبتان اعتمادبه‌نفس می‌دهد.
از دکرا برای حمایت از پوشش ما از رقابت‌های سه‌روزه کنتاکی دیفندر ۲۰۲۶ سپاسگزاریم. این پوشش شامل رویدادهای تدارکاتی، گفت‌وگو با سوارکاران، گزارش مسابقات، معرفی اسب‌ها، عکس‌ها، ویدئوها و مطالب بیشتر است.
مطالب بیشتر:
برای مشاهده پوشش بیشتر ما از رقابت‌های سه‌روزه کنتاکی دیفندر امسال، اینجا را کلیک کنید.
درباره لوسیندا گرین
لوسیندا گرین، دارنده مدال نقره المپیک از بریتانیا و نشان ام‌بی‌ای، کارنامه‌ای درخشان در ایونتینگ داشته است. او رقابت‌های سوارکاری بدمینتون را با ثبت رکورد ۶ قهرمانی، آن هم با ۶ اسب متفاوت، فتح کرده و ۲ بار نیز در رقابت‌های سوارکاری برگلی به پیروزی رسیده است. او در قهرمانی جهان ۱۹۸۲ در لومولن آلمان قهرمان شد و ۳ مدال طلای تیمی قهرمانی اروپا را نیز به دست آورد. لوسیندا همچنین ۷ بار تروفی تونی کالینز را که به سوارکاری با بیشترین امتیاز بریتیش ایونتینگ در یک فصل ایونتینگ تعلق می‌گیرد، برده است و در سال ۲۰۰۸ نیز جایزه مشارکت برجسته در ورزش سوارکاری را دریافت کرد. هرچند او همچنان مسابقه می‌دهد، امروز در کنار آن به‌عنوان مربی کراس‌کانتری در سطح جهان، روزنامه‌نگار ورزش سوارکاری و مفسر نیز شناخته می‌شود.
این مطلب نخستین‌بار در شماره بهار ۲۰۲۰ نشریه پرکتیکال هورسمن منتشر شد.