برنامه‌ریزی برای موفقیت در مسابقه سوارکاری

چهار نعل: برنامه‌ریزی برای موفقیت در مسابقه سوارکاری

می‌خواهم از شما بخواهم با من یک ریسک حساب‌شده را بپذیرید و یکی از مسابقات بعدی‌تان را به چیزی تبدیل کنید که من آن را مسابقه «بازبرنامه‌ریزی» یا «تمرینی» می‌نامم.

برای شما توضیح می‌دهم که چطور هر مرحله از این رقابت را برنامه‌ریزی کنید؛ از کارهای کوچک اما مهم پیش از مسابقه گرفته تا تحلیل بسیار ارزشمند پس از پایان آن.

وقتی این بخش‌ها کنار هم قرار بگیرند، راهبرد تازه‌ای برای رسیدن به دروازه ورود خواهید داشت؛ آرام، ریلکس و آماده برای ارائه بهترین عملکرد، چه در یک مسابقه یک‌روزه باشید و چه در رقابتی چندروزه.

این آرامش ذهنی تازه نیز به نوبه خود باعث می‌شود عملکردهای شما ثبات بیشتری پیدا کند.

اصل موفقیت واقعی در سوارکاری همین است؛ نه لزوما اینکه همیشه برنده باشید، بلکه اینکه مسابقه پس از مسابقه، پیوسته در جمع برترین‌ها قرار بگیرید.

برای این تمرین مشخص، مسابقه‌ای را انتخاب کنید که در آن برایتان مهم نباشد یک سطح پایین‌تر از سطح معمول رقابت کنید.

وقتی در سطحی پایین‌تر سوارکاری می‌کنید، تمرکز بر اجرای تکنیک‌های تازه بسیار آسان‌تر است.

شعار شما در این مسابقه تمرینی باید این باشد: «از قبل فکر کن!»

اگر هر جزئیات را به‌موقع پیش‌بینی و مدیریت کنید، می‌توانید آشفتگی و استرسی را که مانع بهترین عملکردتان می‌شود، به حداقل برسانید.

همان‌طور که می‌دانیم مغز انسان برای هم‌زمان پیام فرستادن و رانندگی کردن ساخته نشده است، می‌دانیم اگر تا لحظه ورود به میدان مدام چند کار را با هم انجام دهیم، بهترین عملکرد خود را ارائه نخواهیم کرد.

در عوض، هدف شما باید این باشد که تا جای ممکن کارهای مربوط به مسابقه سوارکاری را آن‌قدر روتین کنید که مثل راه رفتن، غریزی شوند.

برنامه‌ریزی دقیق همچنین به شما اجازه می‌دهد در برنامه‌تان فضایی ایجاد کنید تا نفسی تازه کنید، آرام شوید و روی عملکردتان تمرکز داشته باشید.

و اگر اتفاقی پیش‌بینی‌نشده رخ داد — مثلا تغییر برنامه به‌دلیل وضعیت آب‌وهوا — در صورتی که از قبل به همه پرسش‌های باقی‌مانده در ذهنتان رسیدگی کرده باشید، آسان‌تر می‌توانید از «برنامه الف» ایده‌آل به «برنامه ب» قابل‌قبول بروید.

لیست جوایز، کتاب قوانین و فرم ثبت‌نام

این راهبرد تازه را دست‌کم شش هفته پیش از مسابقه پایه‌ریزی کنید.

اگر لیست جوایز را با پست دریافت نمی‌کنید، آن را به‌صورت آنلاین پیدا کنید و برای «کتاب مسابقه» خود چاپ بگیرید؛ درباره این مورد بعدتر بیشتر توضیح می‌دهیم.

سپس آن را از ابتدا تا انتها با دقت بخوانید. تاریخ شروع و پایان ثبت‌نام، نام داور یا داوران و طراح یا طراحان مسیر، کلاس‌هایی که برایتان جالب هستند و هر قانون یا محدودیت اضافه‌ای را که ممکن است شامل حال شما شود، یادداشت کنید.

چه برای نخستین بار در مسابقه شرکت می‌کنید و چه سال‌ها سابقه رقابت دارید، داشتن یک فهرست کنترل، بستن و آماده‌سازی وسایل را آسان‌تر می‌کند و از بحران‌های دقیقه آخری پیش از ورود به میدان جلوگیری می‌کند.

به همه قوانین و جزئیات دیگرِ مخصوص همان مسابقه با دقت توجه کنید؛ مواردی که ممکن است با آنچه در مسابقات دیگر تجربه کرده‌اید متفاوت باشد.

برای مثال، ممکن است در بعضی مسابقات یک‌روزه آب در محل فراهم نباشد و در نتیجه لازم باشد آن را همراه خودتان ببرید.

محل‌های استقرار اسب‌ها ممکن است چادر، پوشش برزنتی یا سایه‌بان نداشته باشند؛ در این صورت باید از قبل برنامه‌ریزی کنید که اگر باران آمد، اسب، بستر اصطبل و تجهیزات‌تان را چگونه خشک نگه دارید.

اگر این‌گونه جزئیات مربوط به اصطبل‌ها در فهرست جوایز به‌صراحت ذکر نشده، با مدیر اصطبل مسابقه تماس بگیرید؛ نام و شماره او باید در همان فهرست جوایز آمده باشد.

بعضی مسابقات ورود سگ به محوطه برگزاری را ممنوع می‌کنند؛ بعضی دیگر هم اجازه نمی‌دهند در اطراف اصطبل‌ها با گلف‌کارت یا موتورسیکلت رفت‌وآمد کنید.

اگر حساب کرده بودید برای رفت‌وآمد به میدان‌ها از وسیله نقلیه موتوری استفاده کنید، این قانون دوم می‌تواند برنامه زمانی شما را به‌کلی نیازمند بازنگری کند.

همچنین حتما مطمئن شوید همه قوانین احراز صلاحیت مربوط به خودتان، و نیز هرگونه محدودیت برای شرکت هم‌زمان در کلاس‌های مختلف را به‌خوبی می‌دانید.

در مرحله بعد، با توجه به اطلاعاتی که در فهرست جوایز آمده، کتاب قوانین مربوط به این مسابقه را بیرون بیاورید.

برای مثال، اگر این مسابقه مورد تأیید فدراسیون سوارکاری ایالات متحده باشد، بر اساس قوانین USEF برگزار می‌شود.

همه بخش‌های کتاب قوانین را که به رشته و رده سنی شما مربوط می‌شود، با دقت بخوانید.

در ورزش سوارکاری هر قدر بر اهمیت این موضوع تأکید شود، باز هم کم است.

همان‌طور که در هر ورزش یا بازی دیگری ــ حتی یک بازی تک‌نفره ــ صادق است، برای بازی کردن باید قوانین را بدانید.

حتی ممکن است بعضی از این قوانین شما را غافلگیر کند.

آیا می‌دانستید طبق قوانین USEF، سوارکاران پرش با اسب ممکن است فقط به‌خاطر همراه داشتن تلفن همراه در میدان مسابقه حذف شوند؟

کتاب قوانین همه چیز را توضیح می‌دهد؛ از پوشش مورد قبول سوارکار، زین‌وبرگ و تجهیزات گرفته تا شیوه برگزاری هر کلاس.

برای نمونه، در بعضی کلاس‌های پرش با اسب، بلافاصله بعد از طی کردن مسیر اول باید وارد باراژ شوید؛ در بعضی دیگر، از میدان خارج می‌شوید و بعدا مسیر باراژ را می‌روید.

این کتاب همچنین توضیح می‌دهد که داور ممکن است چه دستورهایی به شما بدهد ــ برای مثال در یک کلاس اکوی‌تیشن ــ و این‌که برای انتخاب گزینه‌های امتیازی، مثل موانع بلندتر در یک کلاس دربی، چند امتیاز می‌گیرید.

فصل ۴ از بخش قوانین عمومی در کتاب قوانین USEF، مواد و ترکیب‌هایی از مواد را فهرست کرده که استفاده از آن‌ها درست پیش از مسابقات USEF یا در جریان این مسابقات ممنوع است.

اینجاست که دانستن جزئیات مراقبت از اسب‌تان، همان موضوعی که ماه گذشته درباره‌اش صحبت کردم، اهمیت پیدا می‌کند.

از دامپزشک‌تان بخواهید کمک کند مطمئن شوید هر دارویی که اسب‌تان دریافت می‌کند، از جمله درمان‌های گیاهی یا جایگزین که گاهی نتیجه آزمایش مثبت ایجاد می‌کنند، کاملا با این قوانین منطبق است.

این موضوع شامل فرآورده‌های ضدالتهاب موضعی هم می‌شود؛ موادی که طبق قوانین USEF، اگر همراه با بانامین® استفاده شوند، ممکن است غیرقانونی باشند.

بعضی مواد تا ۹۰ روز پس از مصرف همچنان در نمونه‌های خون و ادرار قابل شناسایی می‌مانند.

احتیاط کنید.

امروزه مسئولان این موضوع را بسیار جدی می‌گیرند و هیچ عذری را نمی‌پذیرند.

اگر درباره قانونی بودن یک داروی خاص حتی اندکی تردید دارید، با USEF از طریق نشانی medequestrian@aol.com تماس بگیرید یا با خط ویژه آن به شماره (۸۰۰) ۶۳۳-۲۴۷۲ تماس بگیرید.

این دفتر به تماس‌های اضطراری به‌صورت ۲۴ ساعته و در ۷ روز هفته پاسخ می‌دهد.

کتاب قوانین، اطلاعات فراوان دیگری هم در خود دارد که می‌تواند درک شما را از رشته تخصصی‌تان بهتر کند.

برای مثال، اگر در پرش با اسب یا ایونتینگ فعالیت می‌کنید، دانستن تعریف‌های «حد زمانی»، «زمان مجاز» و «زمان بهینه» ضروری است؛ همان‌طور که باید سرعت‌های مختلفی را که در سطح شما برای محاسبه این اعداد به کار می‌روند، بشناسید.

از این‌گونه اطلاعات مهم که ممکن است لازم باشد هنگام مسابقه دوباره مرورشان کنید، یادداشت بردارید.

برای مواردی که زیاد به آن‌ها رجوع می‌کنید، مثل تعریف کلاس‌های مختلف پرش با اسب یا تبدیل متریک ارتفاع موانع، بخش‌های مربوط را از کتاب قوانین فتوکپی بگیرید یا جدول‌های ساده‌ای را با رایانه‌تان تهیه کنید.

سپس این «برگه‌های راهنما» را لمینت کنید و به همه مسابقات ببرید.

فرم ثبت‌نام خود را با سرویسی پست کنید که تحویل را تضمین کند و هنگام دریافت به شما اطلاع بدهد.

اگر تأییدیه تحویل را دریافت نکردید، آن را پیگیری کنید تا کاملاً مطمئن شوید به مقصد رسیده است.

هرگز فرض نکنید برگزارکننده مسابقه فرم ثبت‌نام شما را دریافت کرده است.

یک پوشه مسابقه تهیه کنید

حالا پوشه‌ای برای مسابقه درست کنید؛ مشابه همان دفتر ثبت سوابقی که ماه گذشته توضیح دادم.

کار را با یک زونکن آغاز کنید.

بسته به این‌که هر چند وقت یک‌بار در مسابقه شرکت می‌کنید، شاید بخواهید هر سال یک پوشه تازه درست کنید؛ اگر این کار را می‌کنید، حتماً پوشه‌های قبلی را برای مراجعه بعدی نگه دارید.

برای هر محل برگزاری مسابقه یک جداکننده تازه بگذارید و موارد زیر را به آن اضافه کنید:

• برنامه و فهرست جوایز

• یادداشت‌ها یا جدول‌های کاربردی از کتاب قوانین

• یک نسخه از فرم ثبت‌نام تکمیل‌شده شما، همراه با تأییدیه تحویل

• جزئیات رزرو محل اقامت؛ از جمله شماره تأیید، شماره تلفن، نشانی، مسیر دسترسی و موارد مشابه

باز هم، این رزرو را زود انجام دهید تا در آخرین لحظه با غافلگیری روبه‌رو نشوید.

• مسیر چاپ‌شده تا محل مسابقه، حتی اگر قصد دارید از مسیریاب ماهواره‌ای استفاده کنید؛ داشتن یک برنامه پشتیبان هیچ‌وقت ضرری ندارد

• نام و محل توقفگاه‌های مناسب و در دسترس در طول مسیر، اگر سفر شما بیش از سه ساعت طول می‌کشد

چندین وب‌سایت کاربردی برای پیدا کردن جایگاه سوخت در اینترنت وجود دارد.

برنامه‌ریزی کنید که دست‌کم هر سه ساعت یک‌بار توقف کنید تا به اسب‌تان آب بدهید.

• هر اطلاعات دیگری که ممکن است در مسیر رفتن به مسابقه، در صورت بروز شرایط اضطراری، به کار بیاید؛ مثل نام دامپزشکان محلی و مسیرهای جایگزین برای دوری از ترافیک سنگین

• نام و اطلاعات تماس هر کسب‌وکاری که با آن برای تأمین خوراک، بستر و مانند آن در محل مسابقه هماهنگ کرده‌اید

اگر خوراک سفارش می‌دهید، حتماً همان برند و همان نوعی باشد که در خانه استفاده می‌کنید.

تغییر ناگهانی خوراک در طول مسابقه ممکن است دستگاه گوارش اسب شما را به‌هم بزند.

• جدولی برای ثبت دمای بدن اسب، مشابه جدولی که در دفتر ثبت سوابق‌تان در خانه نگه می‌دارید

آمادگی‌های نهایی پیش از مسابقه

در هفته منتهی به مسابقه، زمان کافی برای بررسی و جمع‌کردن وسایل‌تان بگذارید و برنامه‌هایتان را یک بار دیگر با دقت چک کنید.

من همیشه با در نظر گرفتن قانون مورفی کار می‌کنم: اگر چیزی امکان خراب شدن داشته باشد، خراب می‌شود.

پس همه جزئیات را با دقت نهایی کنید.

در ادامه، چند نکته بسیار کاربردی برای صرفه‌جویی در وقت و پیشگیری از دردسر آمده است:

• یک کارت برای باکس طراحی کنید و آن را لمینت کنید تا روی درِ باکس اسب‌تان در مسابقه نصب شود.

نام اسب، نام خودتان و اطلاعات تماس اضطراری را با حروف درشت و واضح روی آن بنویسید.

اگر کسی آخر شب از کنار باکس او عبور کند و متوجه شود که اسب فرار کرده، در باکس گیر افتاده یا نشانه‌های کولیک را بروز داده است، این کارت می‌تواند نجات‌بخش باشد.

• چک‌لیست ایمنی زین‌و‌برگ و تجهیزات‌تان را مرور کنید ــ همان چک‌لیستی که در مطلب ماه گذشته توضیح داده شد ــ تا مطمئن شوید همه وسایل‌تان ایمن و آماده حرکت هستند.

• با مدیر اصطبل مسابقه تماس بگیرید و شماره باکس و شماره اصطبل اسب‌تان را بپرسید.

همچنین مسیر کلی رسیدن به باکس او را هم سؤال کنید تا وقتی به محل مسابقه می‌رسید، مجبور نباشید دنبال نقشه بگردید.

• اگر خوراک یا بستر سفارش داده‌اید، با تأمین‌کننده تماس بگیرید و زمان و محل تحویل را تأیید کنید.

• از دو روز مانده به مسابقه، دادن روزانه الکترولیت خوراکی را شروع کنید تا اسب‌تان بهتر آب بدنش را حفظ کند.

کم‌آبی بدن در اسب‌هایی که سفر می‌کنند و مسابقه می‌دهند، یک نگرانی جدی است؛ به‌ویژه چون می‌تواند به کولیک منجر شود.

من ترجیح می‌دهم از الکترولیت به شکل تیوب استفاده کنم تا دقیقاً بدانم اسبم چه مقدار مصرف کرده است.

همچنین در مسابقات، همیشه یک بلوک نمک را به‌صورت آزاد در باکس او می‌گذارم و با دقت اندازه آن را در گذر زمان زیر نظر می‌گیرم.

اگر اسب‌تان در آب خوردن بدقلق است، در مسیر و در محل مسابقه مقدار کمی گیتورید به آب او اضافه کنید.

البته اول این کار را در خانه امتحان کنید تا مطمئن شوید آن را دوست دارد.

برای از بین بردن هرگونه اضطرابی که ممکن است به‌خاطر شرایط پیش‌بینی‌نشده در روز بارگیری ایجاد شود، همه تجهیزات‌تان را یک روز پیش از حرکت به مقصد مسابقه بار بزنید.

• همه تجهیزات‌تان را شب قبل از حرکت بار بزنید، حتی اگر قرار است یک روز پیش از شروع مسابقه سفر کنید.

همچنین، مگر این‌که اسب‌تان را به‌طور منظم با تریلر جابه‌جا می‌کنید، سوار کردن او به تریلر را از قبل تمرین کنید.

تریلر را همان جایی پارک کنید که قرار است روز بعد باشد و او را با همان همسفرهایی که قرار است با آن‌ها سفر کند سوار کنید؛ یا اگر قرار است تنها سفر کند، به همان شکل.

وقتی سوار شد، به او تشویقی بدهید تا رفتار خوبش تقویت شود.

این کار راهی عالی برای تعیین حال‌وهوای کل مسابقه است.

اگر جمع‌کردن وسایل و بارگیری را به روز حرکت موکول کنید، همیشه این احتمال هست که خواب بمانید، هوا ناگهان خراب شود یا اسب‌تان یکباره تصمیم بگیرد از این شیوه خاص بارگیری خوشش نمی‌آید.

شما می‌خواهید این حرکت تا حد ممکن ساده و بی‌دردسر باشد، نه یک تقلا و شتاب‌زدگی فرساینده در آخرین لحظه که همه را کلافه کند.

برای اینکه تأخیرهای پیش‌بینی‌نشده دیگر دردسرساز نشوند، زمان حرکت‌تان را دست‌کم حدود یک ساعت بیشتر در نظر بگیرید.

برای مثال، اگر اسب‌تان داخل تریلر کمی بی‌قرار شود، همین زمان اضافه به کارتان می‌آید تا وقتی به محل مسابقه رسیدید، فرصت کافی برای آرام‌کردن او داشته باشید.

• شب قبل از شروع مسابقه، چه قرار باشد صبح روز بعد به محل بروید و چه از قبل به مجموعه رسیده باشید، تعداد شرکت‌کنندگان و ترتیب ورود به میدان در هر یک از کلاس‌های‌تان را بررسی کنید.

این اطلاعات معمولاً به‌صورت آنلاین در دسترس است؛ برای جزئیات، فهرست جوایز مسابقه را بررسی کنید.

سپس با استفاده از این اطلاعات، زمان تقریبی سوار شدن‌تان را برآورد کنید.

برای کلاس‌های پرش با اسب، من معمولاً حدود ۳۰ سوار در هر ساعت در نظر می‌گیرم، به‌علاوه ۱۰ دقیقه برای هر تغییر مسیر و ۱۰ دقیقه برای هر بازدید از مسیر.

برای روز مسابقه یک برنامه تقریبی تنظیم کنید: چه زمانی مسیرها را بازدید می‌کنید، چه ساعتی زین می‌کنید، چه زمانی گرم‌کردن را شروع می‌کنید، چه وقتی به ورودی میدان می‌رسید و مانند آن.

وقتی به محل مسابقه برسید، این برنامه را دقیق‌تر تنظیم خواهید کرد؛ درباره این موضوع جلوتر بیشتر توضیح می‌دهیم.

دقت به همه جزئیات یعنی هر بار که اسب‌تان را جابه‌جا می‌کنید، فشار باد لاستیک‌های کامیون و تریلر را هم بررسی کنید.

• این نکته شاید بدیهی به نظر برسد، اما همیشه یک بررسی نهایی روی وسیله نقلیه انجام دهید: آیا فشار باد لاستیک‌ها یکسان است؟

چراغ‌های ترمز و راهنما درست کار می‌کنند؟

آیا اتصال یدک‌کش به‌درستی وصل شده است؟

باک سوخت پر است؟

هنگام جابه‌جایی اسب‌تان هیچ چیز را بدیهی فرض نکنید؛ حتی اگر این کار را به‌صورت تجاری انجام می‌دهید، حتماً شرکتی قابل‌اعتماد با سابقه ایمنی ممتاز انتخاب کنید.

• در نهایت، درست پیش از بار کردن اسب، دمای بدن او را بگیرید و در دفترتان ثبت کنید.

حدود یک ساعت پس از رسیدن به محل مسابقه دوباره این کار را انجام دهید و بعد از آن هم هر روز دمایش را اندازه بگیرید.

این یکی از بسیار مهم‌ترین شاخص‌های سلامت اوست.

اگر متوجه هر تغییری شدید، با دامپزشک خود یا دامپزشک مسابقه مشورت کنید.

جا افتادن در محیط

وقتی به مسابقه می‌رسید، اولویت نخست شما همیشه باید اسب‌تان باشد.

پس از پیاده کردن، او را در محوطه با دست قدم بدهید و رفتار او را با دقت زیر نظر بگیرید.

آیا آرام است، هیجان‌زده است یا حواسش پرت می‌شود؟

حتی اسب‌های بسیار باتجربه هم گاهی در بعضی محل‌های برگزاری احساس ناآرامی می‌کنند.

دانستن وضعیت ذهنی اسب‌تان به شما کمک می‌کند برنامه و راهبردتان را برای ادامه مسابقه تنظیم کنید.

پیش از آنکه او را داخل باکس بگذارید، آن را با دقت بررسی کنید.

به‌دنبال هر چیزی بگردید که ممکن است ناایمن باشد، مثل تخته‌های شل یا میخ‌های بیرون‌زده.

ممکن است شرکت‌کنندگانِ مسابقه قبلی از آن باکس به‌عنوان اتاق وسایل استفاده کرده و برای آویزان کردن تجهیزات، میخ و قلاب به دیوار کوبیده باشند.

بعد از آن، به دفتر مسابقه بروید و شماره‌تان را تحویل بگیرید.

سپس زمانی را صرف آشنایی با بقیه بخش‌های مجموعه مسابقه کنید.

سرویس‌های بهداشتی و فروشندگان غذا کجا هستند؟

جایگاه نعل‌بند کجاست؟

بهترین محل برای لونژ کردن اسب کجاست؟

اگر این موضوع به‌روشنی مشخص نشده است، از مدیر مسابقه بپرسید.

بهترین میدان‌های گرم‌کردن کدام‌اند؟

کیفیت زمین همه بخش‌های مسابقه و تمرین را بررسی کنید.

آیا زمین بیش از حد سفت است؟

بیش از حد عمیق است؟

سنگلاخی است؟

اگر نگرانی جدی دارید، آن را با برگزارکننده مسابقه در میان بگذارید.

برگزارکننده‌ای که واقعاً به حفاظت از اسب‌ها و سوارکاران متعهد باشد، تلاش می‌کند درخواست‌های منطقی را برآورده کند.

اگر تغییرات مطابق رضایت شما انجام نشد، همیشه این امکان را دارید که محل را ترک کنید.

هرگز رفاه اسب‌تان را به خطر نیندازید.

هنگام گشتن در محوطه، زمان بگیرید که پیاده‌روی از تریلر یا اصطبل تا میدان گرم‌کردن و از میدان گرم‌کردن تا میدان مسابقه چقدر طول می‌کشد.

این کار به شما کمک می‌کند برنامه‌تان را دقیق‌تر تنظیم کنید.

همچنین بررسی کنید در ساعت‌های مختلف روز زاویه تابش خورشید چگونه است تا بتوانید پیش‌بینی کنید در زمان ورودتان به میدان، سایه‌های ترسناک‌تر در کدام نقاط رینگ قرار می‌گیرند.

وقتی به مسابقه می‌رسید، اسب‌تان را در محوطه قدم بدهید تا هم آرام‌تر شود و هم میزان راحتی او در محیط جدید را ارزیابی کنید.

در حالت ایده‌آل، باید آن‌قدر زود به مسابقه برسید که صبح یک‌بار سوار اسب‌تان شوید تا متوجه شوید چه احساسی دارد.

اگر روز قبل می‌رسید و وقت دارید، یک‌بار همان روز و بار دیگر صبح زود روز بعد او را کار دهید.

اگر به‌نظر می‌رسد انرژی زیادی دارد، پیش از سوار شدن ۱۰ تا ۱۵ دقیقه او را روی لونژ کار کنید.

لونژ را به‌شکلی کنترل‌شده انجام دهید؛ همیشه با لگام، نه هرگز با هالتر.

هالتر، حتی با زنجیر، مانع از آن نمی‌شود که اسب خود را رها کند و برای خودش و دیگران خطرساز شود.

اگر واقعاً سرشار از انرژی است، بگذارید جست‌وخیز کند.

اما در غیر این صورت، از انتقال‌های فراوان بین قدم و یورتمه و برعکس استفاده کنید و از او بخواهید با ریتمی عادی حرکت کند.

هدف این نیست که اسب را خسته کنید، بلکه فقط باید به‌اندازه‌ای از تیزی و هیجان او کم شود که وقتی روی زین هستید بتوانید توجهش را جلب کنید.

اگر در مسابقه اسب را لونژ می‌کنید، هدفتان را فراموش نکنید: اسبی آرام و متمرکز. نقطه‌ای امن و ساکت پیدا کنید، از تجهیزات مناسب استفاده کنید و انتقال‌های زیادی بخواهید تا اطاعت‌پذیری و آرامش او تقویت شود.

یادداشت بردارید

در ادامه این مسابقه تمرینی، حتماً همه‌چیز را زیر نظر بگیرید و ثبت کنید.

پیش از نوبت‌تان، اگر فرصت دارید سوارکاران دیگرِ کلاس خود را تماشا کنید ــ یا کلاس قبلی را، اگر مسیر آن با مسیر شما یکسان یا بسیار شبیه است ــ دقت کنید کدام موانع مشکل‌ساز می‌شوند، گام‌ها در خط‌ها چگونه درمی‌آیند و رسیدن به زمان مجاز آسان به‌نظر می‌رسد یا دشوار.

بر همین اساس برنامه سواری خود را تنظیم کنید.

همچنین درباره سبک داوری اطلاعات جمع‌آوری کنید.

در کلاس‌های داوریِ مبتنی بر ارزیابی ذهنی، مانند هانتر، اکویتیشن و درساژ، به الگوهای ترجیحی داور توجه کنید.

چه نکته‌ای درباره اسب‌ها و سوارکارانِ رده‌های بالای جدول به چشم می‌آید؟

آیا اسب‌ها آرام هستند و از روی مانع با سرعت کم بلند می‌شوند، یا با ریتم و شتاب زیادی حرکت می‌کنند؟

چقدر در لگام خم شده‌اند؟

آیا سوارکاران در زین می‌نشینند یا بیشتر با حالت دو نقطه‌ای سوارکاری می‌کنند؟

به نظر می‌رسد داور تغییر دست پروازی را به تغییر دست ساده ترجیح می‌دهد؟

همه این مشاهده‌ها را برای مراجعه بعدی در دفترچه مسابقه‌تان یادداشت کنید.

همچنین با سبک طراح مسیر آشنا شوید.

در پایان مسابقه، هر بخشی از مسیرها را که برایتان دشوار بوده دوباره قدم بزنید.

از مسیرها عکس بگیرید و درباره فاصله‌های بین موانع، مصالح و نوع موانع استفاده‌شده و هر ویژگی مهم دیگری یادداشت بردارید.

همه این اطلاعات را در دفترچه مسابقه‌تان ثبت کنید.

از همه مهم‌تر، درباره عملکرد خودتان و اسبتان یادداشت بردارید.

آیا در سوارکاریِ بخش خاصی از مسیر مشکل داشتید؟

اگر چنین بود، همه جزئیات آن را در دفترتان بنویسید؛ از ابعاد مانع گرفته تا سایر موارد، و برنامه‌ریزی کنید که همان سؤال فنی را در خانه تمرین کنید.

آیا اسبتان نسبت به چیزی که از کناره‌های میدان آویزان بود به‌طور غیرمعمول رمنده شده بود؟

فکر می‌کنید در گرم‌کردن، بیش از حد بلند یا بیش از حد پایین از روی موانع پریدید؟

آیا در طول روز به خودتان زمان کافی دادید تا نفسی تازه کنید و آرام شوید؟

همان‌طور که به شما گفتم در مراقبت از اسبتان در خانه، همه نشانه‌ها را کنار هم بگذارید، باید تمام جنبه‌های این مسابقه آموزشی را هم تحلیل کنید تا بفهمید در راهبرد آینده‌تان برای مسابقه چه چیزهایی را می‌توانید تغییر دهید.

اگر روز بدی داشتید، این حتی دلیل بهتری است برای اینکه راهبرد مسابقه‌تان را بازبینی کنید.

فرض کنید برای آزمون ورودی دانشگاه تا جایی که می‌توانستید درس خوانده‌اید، اما وقتی سر جلسه می‌روید، از سؤال سوم به بعد احساس می‌کنید کاملاً سردرگم شده‌اید.

به‌جای اینکه فقط به‌خاطر همان یک نتیجه بد، فکر رفتن به دانشگاه را کنار بگذارید، راه‌حل بهتر این است که دوباره خودتان را جمع‌وجور کنید، یک راهنمای مطالعه جدید پیدا کنید و دوباره در آزمون شرکت کنید.

به همین ترتیب، با بررسی دقیق همه جزئیات راهبرد مسابقه و عملکردتان، می‌توانید برنامه‌ای تنظیم کنید که شانس موفقیت شما را در مسابقات آینده به حداکثر برساند.

قدم‌زدن در مسیر فقط برای این نیست که مشخص کنید کدام موانع را باید به چه ترتیبی بپرید.
موضوع این است که با کمک مربی‌تان یک برنامه دقیق، و همین‌طور برنامه‌های جایگزین برای زمانی که سوارکاری مطابق انتظار پیش نمی‌رود، تهیه کنید.

 

باکس کناری: یادگیری هرگز پایان ندارد

حتی با وجود دهه‌ها تجربه، هنوز هم احساس می‌کنم همیشه چیز تازه‌ای برای یادگرفتن وجود دارد.

تابستان امسال این فرصت را داشتم که برای حضور در بازی‌های جهانی سوارکاری FEI آل‌تک به فرانسه سفر کنم.

همه دورها را با دقت از روی سکوها تماشا کردم و یادداشت برداشتم.

در فاصله منتهی به یکی از دورهای بیزی مدن، که در نهایت مدال برنز انفرادی را به دست آورد، متوجه شدم اسب‌ها از سایه‌ای روی یکی از دیوارها می‌ترسند.

آماده بودم وقتی او در حال گرم‌کردن است، برایش پیامک بفرستم و درباره این موضوع هشدار بدهم، اما چند دور پیش از نوبت او زاویه تابش خورشید تغییر کرد و آن سایه از بین رفت.

چند روز بعد، وقتی به خانه برگشتم، به یک سوارکار مبتدی درس می‌دادم و متوجه شدم بعضی از همان نکته‌هایی که به او آموزش می‌دادم، برای سوارکاران طراز اول بازی‌های جهانی سوارکاری هم به همان اندازه حیاتی بوده است.

همه‌چیز به این برمی‌گردد که برنامه داشته باشید، هدف مشخص کنید و یادداشت بردارید.

باکس کناری: کوله‌پشتی نجات کنار میدان

یک کوله‌پشتی را با هر وسیله ضروری لحظه آخری که ممکن است به آن نیاز پیدا کنید پر کنید؛ از مهمیزهای مختلف گرفته تا دهنه‌های متفاوت، و آن را با خودتان کنار میدان ببرید.

در هر مسابقه، کوله‌پشتی‌ای را با هر چیزی که فکر می‌کنم ممکن است در میدان گرم‌کردن لازم شود پر می‌کنم: برس و حوله، دهنه اضافی، تنگ، دستکش و شلاق، انواع مختلف مهمیز، بارانی، تشویقی و یک روانداز برای اسبم.

این کار می‌تواند شما را از یک دویدن سراسیمه و لحظه آخری به سمت اصطبل، درست پیش از زمان شروع دورتان، نجات دهد.

سعی نکنید همه وسایل اتاق زین‌وتجهیزات را در این کیف جا بدهید؛ فقط از خودتان بپرسید: «اگر ...؟» همچنین حتما کیف را به‌وضوح با نام و شماره تلفن‌تان برچسب‌گذاری کنید.

درباره دبی استیونز

سوارکار پرش با اسب دبی استیونز بیش از سه دهه و نیم در مدار جایزه بزرگ حضوری درخشان داشته است. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه سیراکیوز، در نیویورک برای تد رالستون، از چهره‌های سوارکاری، مشغول به کار شد. سال‌ها بعد، همراه با دوستش بیل گلس، سنتنیال فارم را راه‌اندازی کرد. او نخستین جایزه بزرگ خود را در سال ۱۹۸۰ در کلیولند با نریان خاکستری عبدالله برد. در سال ۱۹۸۲، دبی با عبور از ارتفاع ۷ فوت و ۸ اینچ با اسپیندل‌تاپ راکی راکون، رکورد پرش ارتفاع روباز بانوان را ثبت کرد. از آن زمان تاکنون، او در جایزه‌های بزرگ بی‌شماری به پیروزی رسیده و در مسابقات بین‌المللی متعددی نماینده ایالات متحده بوده است. فهرست بلندبالای اسب‌های موفق او، از جمله وولان، وی‌آی‌پی، پور ریچارد، تگزاس تی، بلایند دیت، دان کارلوس، پاسیفیکا، چاپی، کالاوی ۴ و سی‌ای‌او کوسکوئین و بسیاری اسب‌های دیگر را دربر می‌گیرد.

دبی اکنون در سنتنیال اکواسترین فارم در تمپا بی فلوریدا مستقر است. او همچنان به آموزش و تمرین دادن ادامه می‌دهد و در میدان جایزه بزرگ نیز همچنان رقابتی ظاهر می‌شود.

این مقاله نخستین‌بار در شماره فوریه ۲۰۱۵ مجله پراکتیکال هورسمن منتشر شده است.

منبع: Practical Horseman – Training

آموزش سوارکاری

مشاهده در وب‌سایت اصلی