برنامه آمادگی متفاوت برای اسب‌های ایونتینگ و درساژ
لاین اشکر (Laine Ashker)، سوارکار پنج‌ستاره ایونتینگ و سوارکار درساژ جایزه بزرگ، در وبینار اختصاصی اعضای «پرکتیکال هورسمن پلاس» با عنوان «یادگیری از چند رشته» که در ماه اکتبر برگزار شد، درباره رسیدن به سطوح بالای دو رشته ورزشی صحبت کرد.
او در اینجا توضیح می‌دهد که چگونه اسب درساژ جایزه بزرگش زپلین (Zeppelin) و اسب چهارستاره ایونتینگش لاودنس (Lovedance) را آماده و تمرین می‌دهد، و چرا در هر دو برنامه تمرینی اسب‌هایش را از مانژ بیرون می‌برد.
سؤال: دو سیستم تمرینی متفاوت برای ایونتینگ و درساژ را چگونه مدیریت می‌کنید؟
پاسخ: برنامه غذایی اسب‌ها متفاوت است. برنامه آمادگی بدنی‌شان هم متفاوت است.
اسب‌های درساژ من نیازی ندارند چهارنعل بروند، اما در عین حال هم نباید هفت روز هفته در مانژ حبس باشند. برای همین من شدیدا معتقدم که باید کار درساژی لازم را انجام بدهیم، اما در کنار آن روزهای بیرون‌سواری و روزهای آمادگی بدنی هم داشته باشیم؛ روزهایی که آن‌ها را بین ۱۰ تا ۲۰ دقیقه در سربالایی و سرازیری با یورتمه کار می‌دهم، چون معتقدم برای اسب‌های درساژ، تمرین بین‌رشته‌ای اهمیت زیادی دارد. خیلی راحت می‌شود در مانژ درساژ گیر افتاد و بعد اسب‌ها دلزده می‌شوند.
اسب‌های ایونتینگ باید همه‌چیز را انجام بدهند. باید بپرند. باید درساژ کار کنند. باید لونژ شوند؛ باید ست‌های یورتمه و ست‌های چهارنعل انجام بدهند. حفظ این تعادل کار دشواری است.
اسب‌های ایونتینگ معمولا خون تروبرد بیشتری در خود دارند، بنابراین با توجه به میزان کالری‌ای که در کار می‌سوزانند، هیچ‌وقت لازم نیست نگران اضافه‌وزن‌شان باشم. ضمن اینکه اصلا هم می‌خواهید بدن‌شان جمع‌وجورتر باشد. برای سطحی که «لاتی» [لاودنس] در آن رقابت می‌کند، اسب سنگین مناسب نیست. او ذاتا اسبی درشت‌اندام است. نمی‌خواهید بیش از حد سنگین باشد، اما نمی‌خواهید تکیده هم باشد، چون باید عضله داشته باشد. اینجا مرز خیلی باریکی وجود دارد.
اسب‌های درساژ می‌توانند چند کیلو اضافه‌تر داشته باشند، چون از آن برای عضله‌سازی استفاده می‌کنند. وقتی تازه وارد ورزش درساژ شده بودم، فکر می‌کردم این اسب‌ها مثل پونی‌های نمایشی هستند. تصورم این بود که همه‌شان اضافه‌وزن دارند. آن زمان درک نمی‌کردم که اسب‌های درساژ برای اجرای یک تست جایزه بزرگ به چه میزان آمادگی بدنی نیاز دارند. واقعا باورنکردنی است. آن‌ها چاق نیستند؛ مثل بدنسازها هستند، در حالی که اسب‌های ایونتینگ بیشتر شبیه ورزشکاران کراس‌فیت‌اند. بنابراین باید برای این اسب‌ها برنامه‌ای تنظیم کنید که بهترین ساختار بدنی، آمادگی و سلامت جسمی و ذهنی را فراهم کند.
سؤال: آمادگی بدنی زپلین در مقایسه با لاتی چه شکلی است؟
پاسخ: نوع عضله‌سازی‌ای که برای اسب‌های درساژ می‌خواهید با اسب‌های ایونتینگ فرق دارد. آن‌چه برای اسب ایونتینگ می‌بینید، بیشتر بر پایه استقامت است. وقتی یک جلسه پرش کار می‌کنید و ۱۰ پرش را پشت سر هم می‌پرید، این نوعی متفاوت از ساختار عضلانی می‌سازد در مقایسه با زمانی که روی لگ‌یلد، هاف‌پس و پیروئت کار می‌کنید.
دوشنبه‌ها معمولا روز استراحت هستند و سه‌شنبه‌ها هم معمولا روز لانژ برای اسب‌های ایونتینگ من است. من واقعا از لانژ کردن لذت می‌برم. دوست دارم از نزدیک اسب‌هایم را زیر نظر بگیرم و ببینم بدن‌شان چه حسی دارد. همیشه آن‌ها را بدون عنان کمکی شروع می‌کنم. بعضی از اسب‌ها هرگز با عنان کمکی کار نمی‌کنند، چون فقط می‌خواهم کشش بگیرند و روی چوب‌ها کار کنند؛ بعضی دیگر بسته به برنامه تمرینی‌شان ممکن است از آن استفاده کنند. این کار همچنین ارتباط بهتری بین شما و اسب‌تان ایجاد می‌کند. وقتی بتوانید از فرمان‌های صوتی استفاده کنید و اسب‌ها آن‌ها را بفهمند، به نظرم پیوند نزدیک‌تری شکل می‌گیرد. هدف این نیست که آن‌ها را خسته کنیم؛ هدف ایجاد ارتباط بهتر و دیدن کیفیت حرکت و وضعیت بدنی آن‌هاست.
بعد از آن، معمولا یک روز درساژ برای همه اسب‌ها داریم و سپس برای اسب‌های ایونتینگ، روز پرش تعیین می‌شود. در روز پرش، زپلین حدود ۱۵ دقیقه یورتمه در سربالایی و سراشیبی تپه‌ها انجام می‌دهد. این یورتمه تند نیست. اسب روی دهنه است و وقتی از سراشیبی پایین می‌رود، باید جمع شود؛ شاید هم چند گام پاساژ برود. وقتی از سربالایی بالا می‌رود، بدنش را رو به پایین می‌کشد و کشیده‌تر حرکت می‌کند.
اگر کسی المپیک یا مسابقاتی را که این اسب‌های جایزه بزرگ در آن شرکت می‌کنند دیده باشد، می‌داند که آن‌ها باید فوق‌العاده آماده باشند؛ نه فقط از نظر بدنی، بلکه از نظر استقامت هم. شما یک تست فری‌استایل ۶ و نیم دقیقه‌ای را اجرا می‌کنید که در تمام مدت، فشار کامل روی شماست. اسب‌ها باید آماده باشند و من این موضوع را بسیار جدی می‌گیرم.
برای لاتی، دست‌کم یک نوبت یورتمه ۴۰ دقیقه‌ای در برنامه بود تا برای فینال ایونتینگ اوپن سوارکاری آمریکا آماده شود. در این جور تمرین‌ها واقعا به گوش دادن به اپل میوزیک عادت می‌کنید. آخرین چهارنعل او ۱۲ دقیقه کانتر بود، اما در حالت معمول برنامه‌اش سه نوبت کانتر ۵ دقیقه‌ای بود، با کمی اسپرینت و ۲ دقیقه قدم در فاصله بین آن‌ها. همه‌چیز واقعا به شرایط بستگی دارد.
دو اسب جوان ایونتینگ من تا زمانی که برای سطح سه‌ستاره آماده نشوند، چهارنعل کار نمی‌کنند؛ چون تمرین‌های یورتمه‌ای که برای استقامت انجام می‌دهیم، آن‌ها را بسیار آماده نگه می‌دارد. اگر یک وارم‌بلاد واقعی باشد، من کار چهارنعل نوبتی را از سطح دو‌ستاره شروع می‌کنم. اگر خون‌گرمی بیشتری داشته باشد، مثل این دو اسب جوان من، تا وقتی به سطح سه‌ستاره نرسند وارد برنامه چهارنعل نوبتی نمی‌شوند.
وقتی امسال در ولینگتون فلوریدا بودم، واقعا به استفاده از آکوا ترد عادت کردم. اگر به مرکز مشخصی بروید که این خدمات را ارائه می‌کند، لزوما هم گران نیست. روشن است که هیچ‌کدام از ما ۳۰۰٬۰۰۰ دلار پول اضافه نداریم که یکی از این دستگاه‌ها بخریم، اما استفاده از آن بسیار مقرون‌به‌صرفه بود. تقریبا مطمئنم وقتی به‌صورت عمده جلسه می‌خریدم، هزینه هر جلسه در نهایت ۴۰ دلار درمی‌آمد. در ولینگتون تپه‌ای وجود ندارد، بنابراین برای اینکه لاتی را برای رقابت در سطح چهارستاره آماده کنم، میزان کاری که فقط در ۱۰ دقیقه روی این آکوا ترد از ناحیه خط فوقانی بدن انجام داد، شگفت‌انگیز بود.
من مطمئن می‌شوم که هر سال این کار را انجام بدهم. به نظرم این موضوع برای اسب‌ها ضروری است؛ چه زمانی که در حال ریکاوری پس از مصدومیت هستند و چه مثل اسب‌های من، وقتی فقط باید بدون فشار ضربه‌ای، به آمادگی برسند و پایه بدنی‌شان تقویت شود. متأسفانه اینجا در ریچموندِ ویرجینیا به چنین امکانی دسترسی ندارم، اما وقتی در ولینگتون هستم سعی می‌کنم از آن استفاده کنم. افرادی که در اوکالا یا کنتاکی هستند به این تردمیل‌های آبی دسترسی دارند و واقعاً فوق‌العاده‌اند.
من در برنامه کاری اسب‌هایم دست‌کم یک روز را به هک اختصاص می‌دهم و این برای همه اسب‌هاست. آن‌ها باید بتوانند در مسیرهای بیرون بروند. مهم است که اسب‌های درساژ من هم از آب عبور کنند. مسابقاتی پیش می‌آید که باران باریده و زمین خیس شده است و آن‌ها باید به من اعتماد داشته باشند. با هر دو اسبم زیاد بدون زین کار می‌کنم و فکر می‌کنم این کار واقعاً به بهتر شدن نشیمن من کمک می‌کند. من خیلی به رابطه اهمیت می‌دهم. زیاد سوارکاری با اسب‌های دیگران انجام نمی‌دهم. معمولاً تعداد زیادی اسب نمی‌گیرم که سریع آن‌ها را تا سطوح بالا ببرم. با حوصله پیش می‌روم و واقعاً از بخش رابطه‌ای که در اسبداری شکل می‌گیرد لذت می‌برم.
علاوه بر وبینارهای ویژه اعضا، با همه مزایایی که به‌عنوان عضو پراکتیکال هورسمن+ از آن بهره‌مند می‌شوید، اینجا آشنا شوید.
برای مطالعه مقاله‌های بیشتر با اشکر، اینجا کلیک کنید.
درباره لین اشکر
اسب‌ها به لطف مادرش، والری، حتی پیش از تولد هم بخشی از زندگی لین اشکر بودند. همین آشنایی زودهنگام، مسیر بعدی زندگی سوارکاری اشکر را شکل داد؛ تا جایی که او به تروبردهای بازنشسته از مسابقات کورس علاقه‌مند شد. اشکر در ۲۱ سالگی نخستین حضور خود در سطح پنج‌ستاره را با تروبرد بازنشسته از کورس، ایت سینت جیمز پلیس، تجربه کرد.
او اکنون با ۱۶ اسب در رقابت‌های FEI سوارکاری کرده و بیش از ۱۰۰ استارت بین‌المللی، از جمله چندین حضور در سطح پنج‌ستاره، در کارنامه دارد. اشکر همراه با لاوددنس تابستان امسال در مریلند اینترنشنال CCI & HT در سطح CCI4*-S قهرمان شد و در سپتامبر نیز در پلانتیشن فیلد CCI4*-S به مقام دوم رسید.
اشکر در سال‌های اخیر به‌طور جدی‌تر وارد درساژ در سطوح بالا شد و نخستین CDI خود را در سال ۲۰۱۸ انجام داد. او از آن زمان تاکنون مدال طلای USDF را به دست آورده و در ماه مه ۲۰۲۳ نیز با زپلین نخستین پیروزی خود در CDI را ثبت کرده است. او همچنین با بوگی ووگی و اطلس در سطح جایزه بزرگ هم مسابقه داده است.
اشکر نخستین ورزشکاری است که هم در رقابت‌های آزاد سوارکاری آمریکا در درساژ و هم در ایونتینگ شرکت کرده است.