بافتی بد ــ شل، نامرتب و آشفته ــ dikkat dağıtıcı است و این تصور را ایجاد می‌کند که به نحوه ارائه اسب‌تان اهمیت نمی‌دهید.
بافتن بیش از هر چیز به صرفه‌جویی در حرکت و پیدا کردن ریتم مربوط می‌شود.
برای اینکه بافتی خوب انجام دهید، تمرین لازم است؛ اما نباید آن‌قدر زمان ببرد که در پایان کار خسته و کلافه شوید.
اصل ماجرا داشتن روشی منطقی و مؤثر است که eskimiş نکند.
در نهایت، حافظه عضلانی شما وارد عمل می‌شود و بافتن برایتان به کاری غریزی تبدیل خواهد شد.
در این مطلب، توضیح می‌دهم که نه‌فقط چگونه برای یال و کاکل اسب بافت‌هایی زیبا و مناسب رینگ هانتر درست کنید، بلکه چطور این کار را با روشی منظم و کارآمد انجام دهید.
وسایل مورد نیاز کاموا: مهم است که از کاموای ۱۰۰ درصد اکریلیک استفاده کنید، چون پاره نمی‌شود.
الیاف طبیعی ضخیم‌تر مثل پشم، راحت‌تر از هم باز می‌شوند و می‌شکنند؛ بنابراین از آن‌ها دوری کنید.
من معمولاً از کاموای اکریلیک تریت تکس استفاده می‌کنم.
آن را از کلی وارد، بافنده سابق، از مجموعه آل درست آپ می‌گیرم.
می‌توانید از طریق alldressedupstyle@gmail.
com به او ایمیل بزنید.
از استفاده از رنگ نترسید، اما این را در نظر داشته باشید که رنگ، توجه را به یال جلب می‌کند و ممکن است ایرادها را بیشتر نشان دهد.
اگر هنوز به کیفیت بافت خودتان اطمینان ندارید، رنگی را انتخاب کنید که تا حد ممکن به رنگ یال اسب‌تان نزدیک باشد.
شانه: لازم نیست وسیله خاص یا pahalı باشد.
یک شانه پلاستیکی ۷ اینچی با قیمت ۲ تا ۳ دلار که dişler تیز نداشته باشد، کاملاً مناسب است.
من دوست دارم شانه‌هایم را از سالیز بیوتی ساپلای بخرم، چون معمولاً به‌راحتی نمی‌شکنند.
بهتر است شانه‌ای با دسته رنگی تهیه کنید تا اگر در اصطبل از دست‌تان افتاد، راحت‌تر پیدایش کنید.
تیغه ماشین اصلاح: یک تیغه بزرگ و قدیمی ماشین اصلاح، برای یکدست کردن یا کوتاه کردن یال بدون کم‌پشت کردن آن، بسیار کاربردی است.
قیچی: قیچی با تیغه تیز برای بریدن دقیق کاموا ضروری است.
من آن را به یک رشته بلند کاموا یا بند شماره مسابقه وصل می‌کنم و دور گردنم می‌اندازم.
بند کفش: من یک بند کفش را دور وسط کامواهای بریده‌شده می‌بندم و بعد آن را به کمربند یا حلقه کمربندم وصل می‌کنم تا هنگام بافتن، هر وقت لازم داشتم بتوانم به‌راحتی کاموا بردارم.
نردبان پله‌ای: می‌توانید merdivenler پله‌ای ارزان و قابل‌حمل را از mağazalar مثل هوم دیپو پیدا کنید.
من دوست دارم از نردبانی با پله‌های در yükseklikler مختلف استفاده کنم تا هنگام بافتن، خط دید ثابتی داشته باشم.
نمی‌خواهم روی گردن اسب خم شوم.
ترجیح می‌دهم بتوانم کمی بالاتر را نگاه کنم و بافت‌ها را ببینم.
اسفنج و/یا آب‌پاش: بعضی‌ها برای خیس کردن یال یکی را به دیگری ترجیح می‌دهند.
از چیزی استفاده کنید که برای شما و اسب‌تان بهتر جواب می‌دهد.
اگر اسب‌تان از صدای آب‌پاش می‌ترسد، بدیهی است که اسفنج انتخاب مناسب‌تری است.
کوئیک برید: کوئیک برید به چسبندگی مو کمک می‌کند.
می‌توانید از آن در بطری اسپری یا با اسفنج استفاده کنید.
قلاب لچ: این ابزار که در mağazalar لوازم سوارکاری یا mağazalar el sanatları پیدا می‌شود، بخش پایینی بافت را از میان قسمت بالایی آن بالا می‌کشد (به عکس ۱۱، صفحه ۷۸ نگاه کنید).
Her zaman bir yedek bulundurmak iyidir, çünkü kolayca kaybolur ve nispeten sık kırılır.
Ayrıca, sapına açık renkli bir bant yapıştırmanızı öneririm, böylece elinizden düştüğünde daha kolay bulabilirsiniz.
Örgü iğnesi: Bu araç, kalın ön perçemleri yukarı çekmek için çok kullanışlıdır, ancak ön perçem çok ince ve küçükse, kanca da işe yarayabilir.
Kullandığım örgü iğnelerini ve kancaları, Kole'den sipariş edebilirsiniz.
Onları boynumun etrafına bir ip ile asıyorum.
Dikiş açıcı: Örgüleri açmak için kullanılır ve saçı kesmeden ipi keser.
Başparmak koruyucu: 6 mm mekanik lastik eldiven alıyorum ve parmaklarını kesiyorum.
Eldivenin avuç içi kısmını atıyorum ve parmak kısımlarını başparmaklarımı kaplamak için kullanıyorum, böylece tırnak altındaki apselerin oluşmasını önlüyorum.
Bu koruyucular ayrıca elinizde bir kesik varsa veya tırnağınız kırılmışsa sizi korur ve yara bandından daha iyi yerinde kalır.
Baş lambası: Gündüz ışığında bile faydalıdır ve ne yaptığınızı tam olarak görmenizde büyük fark yaratır.
Sadece, atınızın yelesini örerken, boynunun üzerinde durduğunuzda aniden açmamaya dikkat edin ki at korkmasın.
Radyo: Örerken müzik dinlerim çünkü rahatlatıcıdır ve sabır ile tüm örgü sürecine yardımcı olduğunu düşünüyorum.
Ayrıca, zamanlayıcı veya alarmın baskısı olmadan, çalışma zamanımı nazikçe yönetmek için çalma listeleri hazırlarım.
Jimies şapka (boyun ve örgüleri korumak ve örtmek için esnek şapka): Örgüleri bitirdiğinizde, onları örtüp korumalısınız.
Sadece Jimies markasını kullanıyorum, ancak genellikle çok uzun oluyorlar ve atın burun deliklerine yaklaşıyorlar.
Onu bir veya iki kez katlıyorum, böylece atın elmacık kemiğinin hemen altına yerleşiyor (aşağıdaki "Ön Perçem Örgüsü" fotoğraf galerisindeki son fotoğrafa bakın).
Örgüye Hazırlık: Örgüye başlamadan önce iplerinizi ölçün ve kesin.
Yaklaşık olarak, her ip parçasının uzunluğu 18 ila 22 inç olmalıdır.
İhtiyacınız olan ip parçası sayısı, atınızın yelesinin kalınlığına bağlıdır.
Yele ne kadar kalınsa, o kadar fazla ip parçasına ihtiyacınız olacak.
Genellikle bir ip yumağını bir kerede keserim ve kullanmadığım parçaları bir sonraki sefer için saklarım.
Tüm ipleri bir kerede kesmeye karar verseniz de vermeseniz de, en az 50 parça hazırlamalısınız ki örgü sırasında daha fazla ip kesmek için durmak zorunda kalmayın.
Deneyimlerime göre, 8 x 6 inçlik bir not defteri iyi bir ölçü kriteridir.
Üç halkalı bir klasör veya planlayıcı da uygundur.
İpi birkaç kez not defterinin veya klasörün etrafına sararım, sonra çıkarırım ve birkaç iplikten oluşan büyük bir halka haline getiririm.
Sonra bir ucunu alırım, elimde birkaç iplik olacak şekilde, ve halkanın diğer ucunu keserim, böylece birkaç uzun ip parçası elde ederim.
Sonra ayakkabı bağını kesilmiş iplerin ortasına bağlarım ve onu kemerime veya kemer halkama bağlarım.
İyi bir örgü — düzenli, temiz ve düzgün — hakeme işinizi bildiğinizi gösterir.
Kötü bir örgü — gevşek, düzensiz ve dağınık — dikkat dağıtıcıdır ve kendinizi sunma şeklinize önem vermediğiniz izlenimini yaratır.
پیش از شروع، همه ابزارهایم را جمع می‌کنم: تیغه ماشین اصلاح، شانه، اسفنج یا آب‌پاش، قلاب ضامن‌دار، سوزن بافت، قیچی، نخ، چهارپایه و رادیو.
مطمئن شوید اسب روی زمین صاف ایستاده است و با قرار دادن او روی مهارهای دوطرفه یا بستن او، سرش را بالا نگه دارید.
اگر اجازه دهید گردنش را به سمت جلو و پایین بکشد، پوست یال کشیده می‌شود و وقتی دوباره گردنش را بالا بیاورد، بافت‌ها به هم فشرده می‌شوند.
اگر اسب را می‌بندید، ابتدا دو تا سه تکه نخ به حلقه هالتر او وصل کنید و طناب هدایت را به همان نخ‌ها گیره بزنید تا اگر با شدت به عقب کشید، آزاد شود.
اگر می‌خواهید یال اسب سخت‌گیر یا بی‌قرار را ببافید، از یک دوست بخواهید او را برایتان نگه دارد یا بافت را در جایی انجام دهید که می‌دانید اسب در آن راحت است.
برای مثال، اسبی که همیشه با سر در گوشه عقبی باکسش می‌ایستد، ممکن است آنجا برای بافت یال راحت‌تر باشد.
همچنین لازم نیست حتما همه بافت را در یک نوبت تمام کنید.
اگر با اسبی ناآرام کار می‌کنید، کمی استراحت کنید و بعد برگردید و ادامه کار را تمام کنید.
پیش از شروع، مطمئن شوید یال اسب تمیز است.
از هر شامپوی معمولی می‌توانید استفاده کنید، اما از نرم‌کننده یا شامپوهای دارای روغن‌های اسانسی پرهیز کنید، چون ممکن است یال برای بافت بیش از حد لیز شود.
بعد با دست کشیدن در یال، بررسی کنید که ضخامت آن در همه بخش‌ها یکنواخت باشد.
یال نازک باید از یال ضخیم کوتاه‌تر باشد.
اگر بگذارید یال نازک بلند شود، بیش از حد باریک و کم‌جان به نظر می‌رسد.
در مورد یال ضخیم هم باید به خاطر داشته باشید که گاهی ریشه یال روی گردن ۳ تا ۴ اینچ پهنا دارد، بنابراین خود این بخش مقداری از طول را اشغال می‌کند.
بافتن یال تعداد بافت‌های یال به هر اسب بستگی دارد.
اسبی ظریف‌تر با ریشه یال نازک ــ جایی که مو به پوست می‌رسد ــ و موی ظریف، باید بافت‌های کوچک‌تری داشته باشد تا با گردن و جثه‌اش تناسب پیدا کند؛ و برعکس، یال بزرگ و ضخیم به بافت‌های بزرگ‌تر نیاز دارد.
روی یک اسب درشت با یال ضخیم، بافت‌های خیلی ریز اصلا مناسب نیست؛ ظاهرشان مثل کشمش می‌شود!
اگر یال اسب زبر و درشت باشد، قطر هر تار مو بیشتر و پهن‌تر است؛ بنابراین بافت‌ها باید درشت‌تر باشند.
استفاده از دسته‌های پهن‌تر مو، بافت را ضخیم‌تر می‌کند.
باید تلاش کنید همه بافت‌ها هم‌ضخامت باشند و برای این کار، اندازه دسته‌های مو را در تمام بافت‌ها یکسان نگه دارید.
من هر مقدار از یال را که بتوانم می‌بافم.
اعتقادی به kısaltmak مسیر لگام ندارم، چون هر بار که یال اسب مرتب می‌شود، آن بخش کوتاه‌تر و کوتاه‌تر می‌شود و در نتیجه اولین بافت بیش از حد عقب می‌افتد.
بافت را تا نزدیکی جدوگاه هم ادامه می‌دهم.
مهم است که درست روبه‌روی بخشی بایستید که روی آن کار می‌کنید.
هنگام بافتن، دقت کنید به یک طرف خم نشده باشید، چون ناخودآگاه بافت را کج çıkarıyorsunuz.
اسب‌ها همیشه در حال حرکت‌اند.
مهم است که شما هم با جابه‌جا کردن tabureniz همراه آن‌ها حرکت کنید؛ نه فقط برای اینکه بافت‌ها صاف و مستقیم بمانند، بلکه برای اینکه فشار اضافی و غیرضروری به بدن خودتان، به‌ویژه کمرتان، وارد نشود.
یادتان باشد، بافتن کاملا به تمرین بستگی دارد.
ممکن است لازم باشد بارها و بارها تکرار کنید تا دست‌تان به کار عادت کند.
در ادامه، ۲۰ گام ساده برای ایجاد بافت‌های زیبای سبک هانتر آمده است: ۱.
من از تیغه ماشین اصلاح برای kısaltmak نوک یال استفاده می‌کنم؛ فقط در حد حدود یک سانتی‌متر از پایین، هر جا لازم باشد.
چون دندانه‌ها اره‌ای هستند، لبه مو مانند قیچی صاف و یکدست بریده نمی‌شود.
هنگام تنک‌کردن یال همیشه خیلی مراقبم که عجله نکنم.
همیشه بهتر است جانب احتیاط را نگه دارید و یال را بیش از حد کوتاه نکنید.
همیشه می‌شود موی بیشتری کم کرد، اما نمی‌شود دوباره به آن اضافه کرد.
۲.
یال باید نزدیک پس‌گردن و جدوگاه نازک‌تر و کوتاه‌تر باشد و در بخش میانی ضخیم‌تر بماند.
دلیلش این است که پوست سر اسب به‌طور طبیعی در بالا و پایین باریک‌تر و در میانه گردن پهن‌تر است؛ و شما می‌خواهید یال هم همین فرم را بازتاب دهد.
۳.
من از کاموای آبی روشن استفاده می‌کنم تا در عکس‌ها راحت‌تر دیده شود، هرچند در حالت عادی چنین رنگی را روی یال اسب کهر به کار نمی‌برم.
از پس‌گردن اسب شروع می‌کنم و به سمت جدوگاه پیش می‌روم.
بافت این یال را شروع کرده‌ام، اما عکس‌هایی که در میانه گردن گرفته شده‌اند، روند بافتن را بهتر نشان می‌دهند.
ابتدا با یک اسفنج خیس یا محلول کوئیک برید، یال را کمی چسبناک می‌کنم تا راحت‌تر در دست قرار بگیرد و در طول کار هم دسته‌های مو را به‌تدریج مرطوب می‌کنم.
دقت کنید آب آن‌قدر زیاد نباشد که از گردن اسب سرازیر شود.
این مسئله ممکن است باعث شود اسب سر و گردنش را تکان بدهد و بافتن را دشوارتر کند.
۴.
چون راست‌دست هستم، با شانه‌ای که در دست راست دارم بخشی از یال را برای بافت جدا می‌کنم و هم‌زمان انتهای یال را با دست چپ نگه می‌دارم.
سپس شانه را در بخش اضافه یال فرو می‌کنم تا مزاحم کارم نشود.
این قسمت را به سه بخش مساوی تقسیم می‌کنم؛ بخش راست را بین شست دست راست و کنار انگشت اشاره نگه می‌دارم و بخش چپ را بین شست دست چپ و کنار انگشت اشاره.
بخش میانی را هم با انگشت میانی دست راست از مسیر کار کنار نگه می‌دارم.
۵.
برای اولین پیچ، بخش راست را از روی بخش میانی عبور می‌دهم؛ بنابراین بخش راست حالا به بخش میانی تبدیل می‌شود و بخش میانی قبلی به بخش راست.
بعد، بخش راستِ جدیدِ مو را با دست راست می‌گیرم و برای دومین پیچ، بخش چپ را از روی بخش میانیِ جدید رد می‌کنم.
حالا آن بخش چپ، بخش میانیِ جدید است.
هنگام بافت، با شست دستم قسمت بالاییِ بخشی را که تازه بافته شده صاف و مرتب می‌کنم.
در دو پیچ اول، فقط بخش‌های بافت را از روی هم رد می‌کنم.
باید کمی کشش وجود داشته باشد، اما نه آن‌قدر سفت که به ریشه مو فشار بیاورد.
اگر بخش‌های یال را به‌طور مساوی جدا نکرده باشید، این موضوع تا دو پیچ اول کاملا مشخص می‌شود.
یک بافت معمولی به‌طور میانگین از بالا تا پایین حدود ۲۳ پیچ دارد، اما این تعداد بسته به یال متفاوت است.
۶.
حدود دوسوم مسیر بافت به سمت پایین، یا تقریبا در پیچ سیزدهم، نخ را اضافه می‌کنم.
دلیل اینکه تا پیچ سیزدهم صبر می‌کنم این است که فقط می‌خواهم نخ در بخش مرکزیِ بالای بافت نهایی دیده شود؛ چیزی که یک خط صاف در امتداد گردن ایجاد می‌کند.
برای اضافه کردن نخ، بافت را با دست چپ نگه می‌دارم و نخ را با دست راست از زیر بافت وارد می‌کنم.
بنابراین در شروع کار، نخ بخشی از دسته‌های راست و چپ مو می‌شود.
این مرحله برای خیلی‌ها دشوار است، چون متوجه نمی‌شوند که نخ فقط بخشی از مو می‌شود و سعی می‌کنند آن را جداگانه نگه دارند.
نیازی به این کار نیست.
این پیچاندن است که نخ را جزئی از بافت می‌کند، نه محکم گرفتن آن.
ممکن است این بخش کمی تمرین بخواهد.
فقط صبور باشید و تلاش کنید حس آن را پیدا کنید.
۷.
حدود پیچ بیست‌وسوم، بافتن را متوقف کنید.
در این مرحله باید به انتهای یال نزدیک شده باشید.
اگر هنوز مقدار زیادی یال باقی مانده، باید بافت را باز کنید و یال را کوتاه‌تر کنید، اما باز هم هرگز آن را نبرید.
وقتی به انتها می‌رسم، در سمت راست یک حلقه درست می‌کنم؛ چون راست‌دست هستم، فرد چپ‌دست باید حلقه را در سمت چپ درست کند.
بخش نخِ سمت راست را روی بافت yatırıyorum و با همان قسمت، زیر بافت را دور می‌زنم و در انتهای بافت با آن یک گره ایجاد می‌کنم.
۸.
سپس دو تکه نخ را در پایین بافت به هم گره می‌زنم؛ درست مثل بستن بند کفش.
این کار را برای همه بافت‌ها انجام می‌دهم.
این گرهِ پایین در نهایت به داخل کشیده می‌شود و کمی در بالای بافت دیده خواهد شد.
۹.
از نظر سلیقه شخصی، هنگام بافتن، نخ آویزانِ بافت‌های تمام‌شده را از زیر هالتر رد می‌کنم یا شل به هم می‌بندم تا نخ برای اسب آزاردهنده نباشد و از جل‌ودستم هم کنار بماند.
این کار فقط یکی دو ثانیه بیشتر زمان می‌برد، اما برای اسب حساس خیلی daha az zahmetli است.
۱۰.
حتماً بافت را تا جای ممکن نزدیک جدوگاه ادامه دهید.
خیلی‌ها این بخش را بدون بافت رها می‌کنند.
به نظر من برای اینکه ظاهر کار کامل و آراسته باشد، مهم است که یال به‌طور کامل بافته شود.
۱۱.
وقتی تمام یال اسب را بافتید، نوبت بالا کشیدن بافت‌هاست.
باید در بالای هر بافت یک «وی» دیده شود.
ابتدا قلاب زبانه‌دار را از بالای این «وی» در جهت گردن وارد می‌کنم و دو تکه نخِ پایین بافت را داخل حلقه قلاب می‌اندازم.
سپس از بالای بافت، قلاب را از داخل این «وی» عبور می‌دهم تا مطمئن شوم بافت صاف می‌ماند.
نخ و گره را از زیرِ بخش بالایی بافت عبور می‌دهم، اما نه بیشتر از آن.
اگر حس کردید قلاب داخل بافت گیر می‌کند یا به آن چنگ می‌اندازد، یعنی داخل «وی» نیستید و به کنار زده‌اید.
اگر مجبور شدید زور وارد کنید، قلاب را بیرون بکشید و دوباره امتحان کنید تا آزادانه سر بخورد.
۱۲.
به گره تکیِ پایین بافت دقت کنید که اینجا در مرکز «وی» دیده می‌شود.
۱۳.
پیش از آنکه به مرحله بعد بروم، با قلاب زبانه‌دار نخ را در تمام طول یال به بالا می‌کشم.
۱۴.
وقتی مستقیم به جلوی بافت نگاه می‌کنم، دو تکه نخ را به جلوی بافت می‌آورم، گره را شروع می‌کنم، می‌گذارم نخ داخل یک «وی» جا بیفتد و آن را می‌کشم تا در مرکز بافت، داخل همان «وی»، قرار بگیرد.
۱۵.
با گرفتن نخی که از «وی» بالای بافت بیرون زده، بافت را بالا می‌کشم.
بعد هر دو تکه نخ را در دو طرف بافت قرار می‌دهم.
۱۶.
در گام بعدی، دو تکه نخ را زیر بافت به‌صورت ضربدری رد می‌کنم و هر پف اضافه یا تار موی پراکنده را هم داخل کار می‌گیرم.
۱۷.
انگشتانم به جایی اشاره می‌کنند که می‌خواهم گره بعدی‌ام قرار بگیرد: در مرکز بافت، دقیقاً جا گرفته در بخش «وی»شکل پیچ.
۱۸.
در این مرحله، سفت‌کردن گره دور بافت اشکالی ندارد، چون دیگر به پوست سر کشش وارد نمی‌کند.
برای محکم‌کردن گره، دو تکه نخ را در دو جهت مخالف می‌کشم.
هم‌زمان، با شستم نخ را در قسمت «وی»شکل پیچ در جای خود قرار می‌دهم و پایین بافت را به سمت گردن فشار می‌دهم.
۱۹.
بعد، دو تکه نخ را به پشت بافت می‌برم و یک گره دیگر می‌زنم و برای سفت‌شدن، نخ را به‌صورت مورب روی بافت می‌کشم.
سپس برای اطمینان، یک گره دوم هم می‌زنم.
باز هم در این مرحله باید کار سفت باشد.
نگران نباشید؛ این کار پوست سر اسب را نمی‌کشد و برای او rahatsız edici نخواهد بود.
۲۰.
حالا با قیچی‌ام که تیغه‌ای بسیار تیز دارد، نخ اضافه را از بافت‌های تمام‌شده می‌برم و حتماً هنگام برش، کشش نخ را حفظ می‌کنم.
برش را نزدیک گره انجام دهید، اما نه آن‌قدر نزدیک که نخ از هم باز شود.
در پایان هم هر تار موی بیرون‌زده یال را مرتب می‌کنم.
این‌ها باید بسیار کم باشند؛ در حالت ایده‌آل، در هر بافت بیش از ۵ تار مو نباشد، اما اگر ناچار شدید کمی بیشتر کوتاه کنید، باز هم اشکالی ندارد.
این تنها زمانی است که kısaltmak یال قابل قبول است.
بافتن باید لذت‌بخش باشد من کاملاً معتقدم که افراد باید از بافتن لذت ببرند و آن را به سلیقه خودشان انجام دهند.
از استفاده از رنگ نترسید.
البته یادتان باشد kullanmak رنگ کمی daha profesyonel است، چون توجه زیادی را به یال جلب می‌کند و ممکن است ایرادها را هم بیشتر نشان دهد.
نخ سرمه‌ای همیشه یکی از پایه‌های وسایل کار من است، حتی برای کلاس‌های muhafazakâr؛ همین‌طور نخ آبی سنگی که برای یال‌های سفید واقعاً ضروری است.
جنی ویگلیانو دوست دارد در بافتن خلاقیت و سرگرمی را حفظ کند و به مشتریانش کمک می‌کند برای مناسبت‌ها و تعطیلات، جزئیات شاد و متفاوتی اضافه کنند؛ مثل این بافت با تم روز ولنتاین.
من دوست دارم با استفاده از نخ‌های رنگی و درخشان برای تم‌ها یا etkinlikler مختلف، به مشتریانم کمک کنم متفاوت دیده شوند؛ حتی در صورت uygunluk شرایط، روبان براق یا دکمه هم اضافه می‌کنم تا جلوه‌ای ظریف و خوش‌سلیقه ایجاد شود.
معمولاً ترجیح می‌دهم این تزئینات را در یک‌سوم بالایی یال قرار بدهم.
بافتن کاکل پیشانی بافتن کاکل خیلی شبیه بافتن یال است.
تفاوت اصلی این است که این بار باید یک بافت فرانسوی بزنید.
اگر اسب‌تان سرش را ثابت نگه نمی‌دارد، از یک دوست بخواهید او را نگه دارد یا یک لید روپ به هالترش وصل کنید و برای ثابت tutmak آن را بین زانوهای خود قرار دهید.
در اینجا ۱۰ مرحله برای درست‌کردن یک بافت بی‌نقص برای کاکل آمده است: ۱.
ابتدا کاکل را همان‌طور که یال را خیس می‌کنم، مرطوب می‌کنم؛ با یک اسفنج خیس یا کوئیک برید، و بعد در بالای کاکل یک فرق افقی باز می‌کنم.
اندازه هر بخش از کاکل در دو طرف این فرق به پرپشتی کاکل بستگی دارد؛ بعضی‌ها به کوچکی یک تمبر پستی هستند و بعضی‌ها به بزرگی یک موز.
برای کاکل کوچک، بخش کوچک بگیرید و برای کاکل بزرگ و پرپشت، بخش بزرگ‌تر.
۲.
بعد این بخش از یال را به سه قسمت جدا می‌کنم.
سپس درست مثل بافت معمولی، پیچ اول را با رد کردن بخش راست از روی بخش وسط می‌زنم و پیچ دوم را با رد کردن بخش چپ از روی بخش وسط.
بعد در پیچ سوم، شروع می‌کنم به eklemek موهای آزاد از قسمت پایینی کاکل؛ یک دسته کوچک مو از سمت راست برمی‌دارم و داخل بافت می‌آورم، بعد یک دسته کوچک از سمت چپ و آن را هم وارد بافت می‌کنم.
۳.
وقتی همه بخش‌های آزاد وارد بافت شدند، کار را مثل یک بافت معمولی تمام کنید و در حدود دوسوم مسیر، نخ را زیر بافت اضافه کنید.
در انتهای بافت، قطعه سمت راست نخ را دور زیر بافت حلقه کنید و محکم بکشید.
سپس با هر دو سر نخ، درست همان‌طور که برای یال انجام دادید، در پایین یک گره بزنید.
۴.
به‌جای اینکه برای بالا کشیدن بافت کاکل مثل یال از قلاب لچ استفاده کنم، از سوزن بافت استفاده می‌کنم.
اگر اسب شما کاکل خیلی کوچکی دارد، شاید قلاب لچ جواب بدهد، اما گاهی گیر می‌کند؛ در حالی که سوزن بافت گیر نمی‌کند و صاف می‌ماند.
درست مثل یال، شکل «وی» را در بالای بافت پیدا کنید.
از بالا کار کنید و سوزن بافت را با سوراخ سوزن رو به پایین، داخل «وی» و زیر بافت سر بدهید.
نباید هیچ مقاومتی حس شود؛ اگر شد، یعنی کار را اشتباه انجام می‌دهید.
۵.
نخ را از سوراخ سوزن رد می‌کنم.
۶.
سپس سوزن را به‌آرامی بالا می‌کشم و بافت را به نرمی بالا می‌آورم تا سوزن کاملا بیرون بیاید و کاموا دیگر داخل سوراخ سوزن نباشد.
دو تکه کاموا از بالای «وی» بیرون خواهد ماند.
دقت کنید بافت را بیش از حد بالا نکشید، چون بعدا بیرون آوردنش دشوار می‌شود.
مقداری از آن را بیرون بگذارید تا چیزی برای گرفتن داشته باشید.
۷.
در مرحله بعد، سوزن را به‌صورت افقی از سمت گوش چپ به گوش راست، از بالای بافت عبور می‌دهم.
سوراخ سوزن باید به سمت گوش راست بیرون زده باشد.
۸.
بعد تکه کاموای سمت چپ را برمی‌دارم، داخل سوراخ سوزن قرار می‌دهم و سوزن را از همان مسیری که وارد شده بود بیرون می‌کشم تا بافت در جای خود محکم شود.
برای حفظ تقارن، می‌توان همین کار را در سمت راست هم انجام داد، اما من معمولا فقط سمت چپ را انجام می‌دهم.
۹.
سپس سه گره مشخص و سفت روی قسمت بالا می‌زنم.
این سه گره را می‌زنم تا بتوانم کاموا را از نزدیکِ بافت کوتاه کنم، بدون اینکه نگران باز شدن بافت باشم، و در عین حال کاموای اضافه‌ای هم در بالای آن باقی نماند.
۱۰.
وقتی بافتن تمام می‌شود، همیشه از کلاه محافظ برند جیمیز برای محافظت از بافت‌ها استفاده می‌کنم.
همچنین بخشی از کلاه جیمیز را که کنار دهان و سوراخ بینی اسب قرار می‌گیرد، تا درست زیر استخوان گونه بالا می‌زنم.
باز کردن بافت‌ها درست مثل زمانی که یال اسب را می‌بافید، مطمئن شوید اسب روی سطحی صاف ایستاده است و از چهارپایه استفاده کنید.
وقتی به یال اسب نگاه می‌کنید، باید فقط بتوانید کاموا را در بالاترین قسمت بافت و در مرکز بافت ببینید.
۱.
با استفاده از بشکاف، دو برش در کاموا ایجاد می‌کنم.
ابتدا بافت را کمی بالا می‌کشم تا بتوانم کنار بافت را ببرم؛ نباید از قسمت جلویی برش بزنید.
بعد بافت را باز می‌کنم تا آویزان شود و گره پایین را می‌برم، در حالی که مراقبم موها بریده نشوند.
۲.
سپس با اسفنج یال را کاملا خیس کنید تا موها موج‌دار و بدحالت نشوند و کاموا هم راحت بیرون بیاید.
اصل ماجرا این است که به موها آسیبی نرسد.
۳.
با انگشتانم کاموا را از یال بیرون می‌آورم.
کاکل جلو را هم به همین روش باز می‌کنم.
امیدوارم این نکته‌ها و talimatlar adım adım به شما کمک کند برای نمایش بعدی اسب‌تان، بافتی زیبا و حرفه‌ای آماده کنید.
درباره جنی ویگلیانو جنی ویگلیانو بیش از ۲۵ سال است که به‌عنوان بافنده حرفه‌ای یال و دم در مدار سطح «ای» فعالیت می‌کند.
او برای مربیان مطرحی از جمله اسکات استوارت، جنیفر باورزاکس، آن کورسینسکی و رالف کاریستو کار کرده است.
ویگلیانو سه بار جایزه بافنده را در نمایش ملی اسب آل‌تک در کنتاکی و دو بار در نمایش اسب Brandywine در پنسیلوانیا به دست آورده است.
این مقاله نخستین بار در شماره پاییز ۲۰۱۹ نشریه پراکتیکال هورسمن منتشر شد.
منبع: Practical Horseman – Health