پرش از «کافین» در کراس‌کانتری؛ راهکارهای عبور امن

Chaharnal: پرش از «کافین» در کراس‌کانتری؛ راهکارهای عبور امن

بی‌دلیل نیست که به این ترکیب مانع، «کافین» می‌گویند؛ مانعی ترسناک که هم برای اسب و هم برای سوارکار چالش‌برانگیز است. عبور موفق از سه بخش یک کافین — یک مانع، سپس بلافاصله یک خندق، و بعد مانعی دیگر — آزمونی برای شجاعت و فرمان‌پذیری اسب است. بخشی از دشواری آن به خطای دیدی برمی‌گردد که ایجاد می‌کند. وقتی شما و اسبتان به یک کافین نزدیک می‌شوید، بخش «آ» دید شما را به خندق، یعنی بخش «ب»، می‌پوشاند. بسته به نوع زمین و فاصله میان اجزا، ممکن است خندق تا آخرین لحظه وارد میدان دید اسب نشود. این موضوع می‌تواند اسب را غافلگیر کند و تمرکزش را از وظیفه اصلی‌اش، یعنی پریدن ایمن از مانع «آ»، بگیرد. در نتیجه، انحراف از خط، امتناع، پرش‌های ناموزون و حتی سقوط روی مانع «آ» رخ می‌دهد.

حتی اگر بتوانید با موفقیت از مانع «آ» عبور کنید، به‌هم‌خوردن ریتم، تعادل و/یا خط حرکت اسب، پریدن موفق از خندق را بسیار دشوارتر می‌کند. به همین دلیل، بیشتر خطاهای پرش یا روی بخش «آ» رخ می‌دهد یا روی بخش «ب». گاهی هم در بخش «ث» انحراف از خط یا توقف دیده می‌شود که پیامد همین به‌هم‌خوردگی ریتم، تعادل و خط حرکت یا مشکلی در سازمان‌دهی است؛ برای مثال، وقتی اسب بیش از حد بلند می‌پرد و در نتیجه عنان از دست می‌افتد. با این حال، چنین خطاهایی در بخش «ث» کمتر شایع است.

در سطوح پایین‌تر، پرسش‌های فنی مناسب در مسیرهای خوش‌طراحی‌شده معمولاً فقط شامل «نیم‌کافین» است؛ یعنی یک خندق که یا پیش از آن یا پس از آن، با چند گام فاصله، یک مانع تکی و دعوت‌کننده مثل کنده قرار می‌گیرد تا بین اجزا زمان بیشتری برای فکر کردن و بازسازمان‌دهی وجود داشته باشد. این ترکیب‌ها نیز روی زمین هموار چیده می‌شوند. هرچه به سطوح بالاتر می‌روید، خندق‌ها عریض‌تر می‌شوند، زمین شیب‌دارتر می‌شود، فاصله‌ها به یک گام یا حتی بَنس کاهش پیدا می‌کند، خط‌های مستقیم گاهی جای خود را به خط‌های قوسی می‌دهند و نوع موانع نیز بسیار متنوع‌تر می‌شود. اجزای «آ» و «ث» می‌توانند از پرش‌های بوته‌ای گرفته تا مانع باریک یا مانع گوشه‌ای باشند.

در هر سطحی که باشید، پرورش مهارت‌های زیر به شما کمک می‌کند کافین را با موفقیت بپرید:

به اسبتان قابلیت تنظیم‌پذیری را آموزش دهید. این کار باعث می‌شود در مسیر نزدیک شدن به مانع، راحت‌تر بتوانید او را به‌درستی سازمان‌دهی کنید. در مانژ، دو چوب پرش را با فاصله حدود هفت گام از هم قرار دهید. ابتدا با یک کانتر معمولی از روی چوب‌ها عبور کنید و هفت گام بین آن‌ها را بشمارید. سپس طول گام اسب را بیشتر کنید تا این فاصله را در پنج یا شش گام طی کند. بعد از آن، گام او را کوتاه کنید تا با هشت یا نه گام کانتر از روی آن‌ها عبور کند. ادامه دادن این تمرین‌ها به‌تدریج قابلیت تنظیم‌پذیری اسب را بهتر می‌کند.

کانتر مخصوص کافین را پرورش دهید. این یکی از بزرگ‌ترین ضعف‌هایی است که در سواری کراس‌کانتری می‌بینم. نزدیک شدن به پرسش‌های فنی مثل کافین، به کانتری آهسته‌تر، کنترل‌شده‌تر و فشرده‌تر نیاز دارد که به آن کانتر کافین هم گفته می‌شود. برای رسیدن به این حالت، باید اسب‌تان را بدون تکیه بر سرعت یا مومنتوم، به جلو و نسبت به کمک‌های ساق پاسخ‌گو نگه دارید. به دلیل عنصر غافلگیری در کافین، صرفاً چهارنعل رفتن با سرعت بیشتر به سمت آن، نتیجه خوب را تضمین نمی‌کند. در واقع، هرچه با سرعت بیشتری نزدیک شوید، احتمال این‌که اسب‌تان از خندق بترسد، به مانع A برخورد کند یا در فاصله‌های بین اجزا دچار مشکل شود، بیشتر است.

در نزدیک شدن به هر کافین، باید تغییر مشخصی در سرعت و تعادل ایجاد کنید. کم کردن سرعت اسب، در عین فشرده‌تر کردن گام و فعال‌تر کردن نیروی حرکتی او، هم به او زمان می‌دهد تا پرسش را تشخیص دهد و هم توان لازم را برای پریدن ایمن از اجزا در اختیارش می‌گذارد. برای کمک به این کار، باید از او بخواهید پس‌سرش را بالاتر بیاورد و وزن بیشتری را روی پاهای عقب منتقل کند تا در نتیجه، تعادلی سربالا‌تر ایجاد شود.

میزان جمع‌شدگی و تعادل سربالایی که نیاز دارید، به سطح شما بستگی دارد. در سطوح پایین‌تر، فقط به کانتری کمی جمع‌تر و منظم‌تر نیاز دارید. در سطح پنج‌ستاره، به فشردگی به‌مراتب بیشتری نیاز است؛ به‌طوری که توان کافی به پاهای عقب منتقل شود تا اسب بتواند از موانع و زمین دشوارتر عبور کند.

پرورش کانتر کافین در چند مرحله انجام می‌شود. برای شروع، در مانژ پریدن از موانع کوچک در یورتمه را تمرین کنید. این کار به اسب‌تان یاد می‌دهد بدون اتکا به مومنتوم بپرد. سپس به توالی تمرین‌های این مقاله پیش بروید.

کار پای اسب‌تان را بهتر کنید. تاختن با تعداد دقیق گام‌های تعیین‌شده بین اجزای کافین، به اندازه حفظ خط حرکت و تعادل اهمیت ندارد. بهترین اسب‌های ایونتینگ راه‌های هوشمندانه‌ای پیدا می‌کنند تا در صورت لزوم جای پاهایشان را دوباره تنظیم کنند و حتی وقتی ریتم گام‌ها کاملاً ایده‌آل از آب درنمی‌آید، با ایمنی از زمین جدا شوند و فرود بیایند.

بعضی اسب‌ها به‌طور طبیعی در این کار از بقیه بهترند. هرچه در خانه کارهای بیشتری انجام دهید تا به اسب‌تان یاد بدهید در لحظه تصمیم بگیرد و پاهایش را مدیریت کند، بهتر می‌تواند از پرسش‌های دشواری مثل کافین عبور کند. تمرینات ژیمناستیک زیادی انجام دهید. من به‌ویژه در فصل خارج از مسابقات، از کاوالتی‌های کوچک و کراس‌ریل فراوان استفاده می‌کنم. برای مثال، گاهی تمرین را تا ۶ بونس پشت‌سرهم می‌سازم؛ البته برای اسب‌های کم‌تجربه‌تر، فقط با ۱ یا ۲ بونس شروع می‌کنم.

این تمرین‌ها به همان اندازه که برای اسب‌تان مفید است، به شما هم کمک می‌کند. یاد گرفتن این‌که به‌صورت غریزی سوارکاری کنید و هنگام عبور از یک ژیمناستیک، وزن‌تان را روی مرکز ثقل او متعادل نگه دارید، مهارتی عالی برای سواری در کافین است. به جای این‌که او را وادار کنید بین سه جزء، تعداد درست گام کانتر را برود ــ که ممکن است باعث شود خط‌تان را از دست بدهید و به کنار مانع فرار کند ــ مؤثرتر این است که مزاحم او نشوید و اجازه دهید خودش تشخیص بدهد پاهایش را کجا بگذارد.

پرش از خندق را به‌طور منظم تمرین کنید تا اسبتان با این مفهوم آشنا شود و شما هم درک بهتری از رفتارش در مسابقه پیدا کنید. بعضی اسب‌ها به‌طور طبیعی با پرش از خندق راحت‌تر از بقیه هستند؛ اما با مواجهه و تمرین مکرر، همه اسب‌ها می‌توانند یاد بگیرند با اعتمادبه‌نفس از آن بپرند.

نمونه‌ای عالی از این موضوع، ام‌بی مای‌اشتاین است؛ اسبی که با او در سال ۲۰۱۸ قهرمان رده اسب‌های ۵ ساله ساحل شرقیِ اسب جوان انجمن ایونتینگ ایالات متحده شدم. او در ابتدا از روی خندق‌ها به‌شکلی اغراق‌آمیز می‌پرید؛ طوری که اول با پاهای عقب فرود می‌آمد و بعد پف‌کنان به کنار می‌زد و می‌دوید. وقتی این اسب را گرفتم هنوز رام‌کردن و زین‌کردن نشده بود، بنابراین می‌دانم که هرگز تجربه بدی از خندق نداشت. او فقط به‌طور طبیعی نسبت به خندق خیلی حساس بود. در روزهای منتهی به آن قهرمانی، هر روز او را روی خندق‌ها تمرین می‌دادم؛ حتی بعد از جلسات فلت‌ورک، وقتی زین درساژ داشتم. (برای نکته‌هایی درباره سوارکاری روی خندق، مطلب «مشکلات خندق را پشت سر بگذارید» نوشته کایل کارتر را در PracticalHorsemanMag.com ببینید.)

حتی در سطوح بالاتر هم مهم است که آشنایی اسبتان با خندق را مرتب تازه کنید. اگر به خندق تمرینی دسترسی آسان ندارید، ساختن یک خندق ساده ارزشش را دارد؛ حتی اگر فقط گودالی کم‌عمق باشد که پشت یک کنده روی زمین حفر شده است. (برای ساخت خندق‌های ایمن و خوشایند، با یک طراح مسیر محلی مشورت کنید.) کار را با خندقی شروع کنید که آن‌قدر کوچک باشد که اسبتان بتواند در قدم از روی آن عبور کند. سپس به‌تدریج سراغ خندق‌های بزرگ‌تر بروید. نیازی نیست خندقی با حداکثر ابعادِ سطح خودتان تمرین کنید یا به آن عوارض زمینی اضافه کنید. هدف فقط رسیدن به آن سوی خندق نیست. هدف این است که به اسبتان یاد بدهید آرام و بدون پرش بیش از حد یا از دست دادن خط، از خندق بپرد. به‌ویژه از این‌که بخواهید با سرعت، مشکل خندق را «پنهان» کنید، پرهیز کنید.

همراه ماندن با بعضی اسب‌ها هنگام پرش از خندق از بقیه آسان‌تر است. به‌شدت توصیه می‌کنم یال اسب را بگیرید یا از بند گردنی، یا بندِ گرفتن، استفاده کنید؛ بندی که دور گردن اسب حلقه می‌شود تا بتوانید هنگام پرش از خندق آن را با یک دست بگیرید. این بهترین راه است تا مطمئن شوید در هوا تعادل‌تان را از دست نمی‌دهید و ناخواسته به عنان فشار نمی‌آورید.

تمرین مکرر خندق، از غیرقابل‌پیش‌بینی بودن چیزی که سوارکاران را درباره موانع کافین این‌قدر مضطرب می‌کند، می‌کاهد. اگر ساعت‌های قبل را با این نگرانی نگذرانده باشید که «وقتی خندق را ببیند چه می‌کند؟»، روبه‌رو شدن با یک کافین در مسیر بسیار آسان‌تر خواهد بود.

وقتی تمرین‌های این مقاله، از جمله «کافین کامل» در ادامه، به‌خوبی پیش می‌روند، به‌تدریج سختی کافین کامل را بیشتر کنید؛ به این صورت که تعداد گام‌ها بین اجزای آن را به یک یا دو گام کاهش دهید؛ به‌ترتیب ۲۴ یا ۳۶ فوت. بسته به میزان تجربه شما و اسبتان، ممکن است عبور از این مراحل به جلسات زیادی نیاز داشته باشد. با حوصله پیش بروید، فقط به‌اندازه‌ای از او کار بخواهید که به نظر می‌رسد با آن راحت است و هر بار که درست انجامش می‌دهد، به او پاداش بدهید.

نیم‌کافین: خندق تا میله روی زمین

کار را با یک نیم‌کافن ساده آغاز کنید که بین اجزای آن چند گام فاصله باشد و ابتدا آن را در جهتی بپرید که از خندق به سمت مانع می‌رود. برای نیم‌کافن مقدماتی، یک جفت استاندارد قرار دهید و در آغاز، یک چوب را روی زمین میان آن‌ها بگذارید؛ این مجموعه باید چهار گام، یعنی حدود ۶۰ فوت، با یک خندق فاصله داشته باشد. هرچند بسیاری از کافن‌ها در مسابقه ورودی‌های مستقیم و طولانی دارند، در تمرین برنامه‌ریزی کنید که ۶ تا ۱۰ گام پیش از عنصر A یک پیچ را سوار شوید. این کار به ایجاد جابه‌جایی تعادل مورد نظر کمک می‌کند. به نیم‌کافن با کانتر نزدیک شوید، اما پیش از پیچ، تغییر گام به یورتمه بدهید. اگر تا خود خندق در یورتمه بمانید، می‌توانید بدون کشیدن دست به عقب روی عنان، اسب را رو به جلو به سمت آن هدایت کنید.

  1. وقتی در یک کانتر خوب و رو به جلو به خندق نزدیک می‌شوید ــ همان‌طور که اینجا من روی اسب ایرلندی ۶ ساله مارسلا اشتون، اکسل استار اباو اتوریتی، نشان می‌دهم ــ حتماً ساق پاهایتان زیر بدن‌تان، در محل تنگ، قرار داشته باشد و به پهلوهای اسب چسبیده باشد، بی‌آن‌که با زانوها زین را بفشارید. این وضعیت کمک می‌کند مرکز تعادل شما روی میانه بدن اسب باقی بماند.
  2. پیش از پیچ، به یورتمه تغییر گام بدهید. در حالی که نگاه‌تان روی عنصر B، یعنی چوب، متمرکز است، مطمئن شوید چانه‌تان هم‌سطح باشد و هنگام قرار گرفتن در امتداد مرکز خندق، با پاها شتاب رو به جلو را حفظ کنید.
  3. هنگام عبور از روی خندق، چانه را هم‌سطح نگه دارید و نگاه‌تان را روی چوب متمرکز کنید. هرگز داخل خندق را نگاه نکنید. با دست‌هایتان دهان اسب را دنبال کنید، آن‌ها را پایین نگه دارید، اما تماس سبک با عنان را حفظ کنید تا اگر از خط خارج شد بتوانید او را اصلاح کنید.
  4. چه اسب پس از خندق در یورتمه فرود بیاید و چه در کانتر، اجازه دهید همان گام را تا مرکز چوب حفظ کند. همچنان با پاها از او حمایت کنید، اما گام‌هایش را شتاب‌زده نکنید. هم‌زمان، وزن‌تان را در زین پایین بیندازید و تماس سبک با عنان را حفظ کنید.
  5. روی چوب، دست‌های پایین، تماس یکنواخت با عنان و چانه هم‌سطح را حفظ کنید و در عین حال نگاه‌تان را به جلو بدوزید. این تمرین را آن‌قدر تکرار کنید تا اسب‌تان آرام و بااعتمادبه‌نفس شود.
مرحله ۱
مرحله ۲
مرحله ۳
مرحله ۴
مرحله ۵

نیم‌کافن: از خندق به مانع

وقتی اسب‌تان بخش نیم‌کافینِ خندق تا تیرک را با راحتی می‌پرد، یک پرش عمودی کوچکِ ۲ فوتی را بین پایه‌ها بسازید و مسیر خندق تا مانع را سوار شوید. این تمرین، مهارت پریدن از یک مانع واقعی در نیم‌کافین را به اسب و سوارکار معرفی می‌کند و هم‌زمان شما را به مرحله بعدی در شکل‌دادن به کانترِ کافین می‌رساند. تا این مرحله، اسب‌تان باید پیش از نزدیک شدن به نیم‌کافین، با فرمان‌پذیری از کانتر به یورتمه تغییر ریتم بدهد. در گام بعدی، پیش از ورود به مسیر، انتقال کانتر–یورتمه–کانتر را اجرا کنید.

  1. به نیم‌کافین با همان کانتر روان و رو به جلویی نزدیک شوید که در تمرین‌های قبلی داشتید. این بار، ۶ تا ۱۰ گام پیش از پیچ، به یورتمه بروید؛ اگر اسب‌تان معمولاً واکنش کندتری دارد، زمان بیشتری در نظر بگیرید.
  2. پس از چند گام یورتمه، دوباره کانتر را بگیرید و در تمام این مدت، نگاه‌تان را به سمت خندق نگه دارید و خط حرکت‌تان را برای رسیدن به آن طراحی کنید.
  3. پس از پریدن از خندق، تمرکزتان را روی خط حرکت به عنصر بی بگذارید، نه روی تعداد گام‌هایی که اسب برمی‌دارد. تا رسیدن به مانع، چانه را هم‌سطح و دست‌ها را پایین نگه دارید.
مرحله ۱
مرحله ۲
مرحله ۳

نیم‌کافین: از مانع به خندق

وقتی به نیم‌کافینِ خندق تا مانع مسلط شدید، آن را در جهت عکس هم امتحان کنید: از مانع به خندق. همان‌طور که در تمرین اول انجام دادید، با یک خندق کوچک و یک تیرک ساده روی زمین بین پایه‌های پرش شروع کنید.

  1. کار را با همان انتقال کانتر–یورتمه–کانتر در مسیر نزدیک شدن به تیرک آغاز کنید. نگاه‌تان را تا رسیدن به نقطه کَندن روی تیرک نگه دارید؛ سپس تمرکز دید را به نقطه‌ای آن‌سوی خندق منتقل کنید.
  2. وزن‌تان را در زین عمیق‌تر کنید و روی حفظ خط حرکت تمرکز داشته باشید و اجازه دهید اسب با یورتمه یا کانتر به سمت خندق برود.
  3. پیش از خندق، هنگام عبور از آن و پس از آن، چانه را هم‌سطح، دست‌ها را پایین و وزن را در مرکز، روی پاها نگه دارید.
  4. در مرحله بعد، تیرک را به یک پرش عمودی کوچک تبدیل کنید و به همان شکل از روی آن به سمت خندق سوار شوید؛ همیشه خط حرکت را بر نوع ریتم یا تعداد گام‌ها در اولویت بگذارید.
مرحله ۱
مرحله ۲
مرحله ۳
مرحله ۴

ساختن کانترِ کافین

پس از تمرین فراوان برای اجرای انتقال‌های کانتر–یورتمه–کانتر در مسیر نزدیک‌شدن به نیم‌کافین، اسب شما به‌تدریج عادت می‌کند که در پاسخ به کمک‌های شما این تغییر تعادل و سرعت را انجام دهد. در نهایت، وقتی قدرت و جمع‌شدگی بیشتری پیدا کرد، می‌توانید ایده اجرای یک کانترِ واقعیِ کافین را وارد تمرین کنید. یعنی به‌جای انتقال کانتر–یورتمه–کانتر، تغییر جزئی تعادل و سرعت را در همان کانتر ایجاد کنید.

  1. به مانع «A» با یک کانتر عادی نزدیک شوید، در حالی که در حالت سوارکاریِ چهارنعل هستید و دست‌هایتان پایین قرار دارد. ۶ تا ۱۰ گام مانده به کافین، از اسب بخواهید کانترش را کمی جمع‌تر و آهسته‌تر کند.
  2. با دست‌ها نیم‌توقف بدهید و تصور کنید که دهنه را در دهان اسب کمی بالا می‌آورید، طوری که انگار می‌خواهید او را وادار به «لبخند زدن» کنید؛ بدون این‌که عنان را به عقب بکشید. این کار باعث می‌شود پس‌سر او بالاتر بیاید، بی‌آن‌که نیروی پیش‌برنده‌اش از بین برود.
مرحله ۱
مرحله ۲

کافین کامل

وقتی اعتمادبه‌نفس اسب‌تان بیشتر شد ــ که ممکن است ماه‌ها طول بکشد ــ تمرین را به یک کافین کامل و ساده پیش ببرید؛ یعنی سه عنصر پشت‌سر هم. اگر به یک مانع طبیعی کوچک با جانمایی مناسب، مثل کنده در این مثال، دسترسی دارید، آن را در تمرین بگنجانید. در غیر این صورت، با پایه مانع و چوب، دو مانع عمودی کوچک در دو سوی خندق بسازید که ۴ یا ۵ گام با آن فاصله داشته باشند؛ به‌ترتیب حدود ۶۰ یا ۷۲ فوت.

همان‌طور که نیم‌کافین را سوار شدید، به کافین کامل هم نزدیک شوید؛ یعنی ۶ تا ۱۰ گام مانده به عنصر «A»، یا انتقال کانتر–یورتمه–کانتر انجام دهید یا تغییر تعادل و سرعت را در همان کانتر ایجاد کنید تا چیزی شبیه‌تر به کانترِ کافین به‌دست آید.

  1. وقتی به محل برخاست برای عنصر «A» نزدیک می‌شوید، دست‌هایتان را پایین بیاورید. مطمئن شوید چانه‌تان هم‌سطح است و نگاه‌تان را روی عنصر «C» متمرکز کنید تا آماده باشید اسب را مستقیم، روی خط خودتان، از روی «B» یعنی خندق هدایت کنید.
  2. روی خندق، نگاه‌تان را روی «C» نگه دارید. نگران نباشید که اسب با چه ریتمی فرود می‌آید یا چند گام برمی‌دارد.
  3. در عوض، تمرکزتان را روی این بگذارید که تا رسیدن به «C» روی خط بمانید و در تمام مسیر در مرکز تعادل اسب قرار داشته باشید.
  4. وقتی کافین را کامل کردید، چانه‌تان را هم‌سطح نگه دارید و به جلو نگاه کنید تا برای هر آنچه بعدیِ مسیر است آماده باشید.
مرحله ۱
مرحله ۲
مرحله ۳
مرحله ۴

درباره تامی اسمیت

امی کی. دراگو

تامرا (تامی) اسمیت و مای باوم در سال ۲۰۲۳ رقابت سه‌روزه کنتاکی لند روور را فتح کردند و به تیم ایونتینگ آمریکا کمک کردند تا در قهرمانی جهان ایونتینگ FEI سال ۲۰۲۲ در پراتونی ایتالیا به مدال نقره تیمی برسد. این زوج اوایل همان سال در رقابت‌های سوارکاری بدمینتون CCI5* در رده نهم قرار گرفتند.

آن‌ها در سال ۲۰۲۱ به‌عنوان نفرات ذخیره تیم ایونتینگ آمریکا برای المپیک توکیو معرفی شدند و همچنین در CCIO4*-S جام ملت‌های FEI سال ۲۰۲۱ در سی‌اچ‌آی‌او آخن آلمان نماینده آمریکا بودند. در سال ۲۰۱۹ نیز عضو تیم ایونتینگ آمریکا بودند که در بازی‌های پان‌آمریکن در لیما پرو به مدال طلا رسید. آن‌ها همچنین در جام ملت‌های FEI سال ۲۰۱۹ در CCIO4*-L بوکلو در هلند رقابت کردند.

اسمیت با چند اسب دیگر نیز به پیروزی‌های مهمی رسیده است، از جمله:

اسمیت همراه با دخترش، کیلانا اسمیت کوک، در نکست لول ایونتینگ در تمکولا، کالیفرنیا، تمرین می‌کند.

منبع: Practical Horseman – Training

Binicilik Eğitimi

Asıl sitede görüntüle