ستاره‌های تازه‌کار پنج‌ستاره در کنتاکی

Chaharnal: ستاره‌های تازه‌کار پنج‌ستاره در کنتاکی

در بالاترین سطح هر ورزشی، احساسات همیشه پررنگ است؛ اما وقتی بخش بزرگی از موفقیت شما به شراکتی بستگی دارد که با یک حیوان زنده و نفس‌کشِ بیش از ۱٬۰۰۰ پوندی و سرشار از توان واقعی اسب برقرار می‌کنید، آن هم در حالی که باید از سه فاز دشوار ایونتینگ عبور کنید، تعهد ذهنی و عاطفی معنایی کاملاً تازه پیدا می‌کند.

و مگر آن‌که بسیار خوش‌شانس باشید، رسیدن به قله این ورزش تقریباً بدون فداکاری ممکن نیست. آماده‌سازی طاقت‌فرسا، خون، عرق، اشک، از دست دادن‌های اجتناب‌ناپذیر و پشتکار تزلزل‌ناپذیر، همه بخشی از ماهیت ایونتینگ هستند.

از جبران و بازتعریف رویاهای یک عمر گرفته تا ایونتینگ‌سواران جوان و آینده‌داری که سرشار از استعدادند، هر ورزشکار دلیل منحصربه‌فرد خود را برای رسیدن به سطح پنج‌ستاره دارد. ما با شش سوارکارِ نخستین پنج‌ستاره حاضر در رقابت سه‌روزه دفندر کنتاکی ۲۰۲۵ گفت‌وگو کردیم تا درباره پیوند ویژه‌ای که با اسب‌های ورزشی خود دارند و همچنین مسیر شخصی‌شان برای رسیدن به جایگاه نخبگان ایونتینگ بیشتر بدانیم.

آردن وایلداسین (آمریکا)

حتی از پشت عینک آفتابی هم می‌شد برق شادی را در چهره آردن وایلداسین (Arden Wildasin) دید؛ پس از آن‌که او و ساندی تایمز (Sunday Times)، همراه ایونتینگش در ۱۰ سال گذشته، نخستین CCI5*-L خود را در رقابت سه‌روزه دفندر کنتاکی امسال به پایان رساندند. وایلداسین زمانی که این اسب را در ۸ سالگی از طریق فروش در ایرلند پیدا کرد، از اعتمادبه‌نفس او در کراس‌کانتری تحت تأثیر قرار گرفت و روی این اسب اخته خاکستری ریسک کرد. شراکت آن‌ها حاصل ۱۰ سال کار مشترک است، اما این ایونتینگ‌سوارِ حالا پنج‌ستاره تأکید کرد که رشد کردن از نقطه آغاز در کنار یکدیگر، به این زوج کمک کرده است تا پایه‌ای محکم و مبتنی بر اعتماد بسازند.

آردن وایلداسین (آمریکا) پس از پایان نخستین تست درساژ CCI5*-L خود در رقابت سه‌روزه دفندر کنتاکی ۲۰۲۵، با مهربانی بر همراه ایونتینگ ۱۰ ساله‌اش، ساندی تایمز، اسب اخته ۱۸ ساله آیریش اسپورت هورس، دست می‌کشد.

او گفت: «این مسیری بوده که تمام عمرم برایش تلاش کرده‌ام. واقعاً نمی‌دانستم قرار است به یک سوارکار پنج‌ستاره تبدیل بشوم یا نه. می‌دانستم برای آماده شدن، باید با هم کارهای زیادی انجام دهیم، اما او واقعاً اسبی شگفت‌انگیز است، به‌ویژه در ۱۸ سالگی.»

او افزود: «این آخر هفته برای ما یک پیروزی بزرگ بود. ما فقط قدم‌به‌قدم همه چیز را درست پیش بردیم، بنابراین فارغ از این‌که در نهایت چه اتفاقی می‌افتاد، احساس می‌کردم به هدفی فوق‌العاده رسیده‌ایم. من واقعاً بابت مامبلز سپاسگزارم. او همیشه در اصطبل من خواهد بود.»

در آستانه رقابت‌های کنتاکی، تمرکز اصلی وایلداسین روی بالا بردن آمادگی بدنی مامبلز بود و به‌مرور، قدرت و استقامت این اسب در هر سه فاز بهتر شده است. او با خنده گفت: «او یک‌جورهایی مثل برادر کوچک‌تر من است و قطعاً اخلاق‌وخوهای خاص خودش را دارد. با این‌که قوی‌تر شده، هنوز هم باید با او خیلی حساس و ظریف کار کنم. نمی‌توانم ریزبه‌ریز کنترلش کنم، اما از آن طرف هم نمی‌توانم فقط بگویم ‹هرطور خودت خواستی برو›. بنابراین، به یک تعادل خیلی خوب رسیده‌ایم.»

وایلداسین می‌گوید درساژ همیشه سخت‌ترین فاز برای این اسب اخته بوده، اما این زوج امسال در کنتاکی یکی از بهترین تست‌های عمرشان را اجرا کردند و با وجود چند اشتباه و چند فرصت برای یادگیری در کراس‌کانتری، او از این‌که توانستند مسیر دشوار پنج‌ستاره طراحی‌شده توسط درک دی گراتزیا را به پایان برسانند، بسیار خوشحال بود. او همچنین اشاره کرد که مامبلز به‌طور طبیعی گامی جمع‌تر دارد؛ ویژگی‌ای که گاهی در پرش با اسب چالش‌برانگیز می‌شود.

او گفت: «با این گام کوتاه‌تر و جمع‌تر، او به‌جای این‌که در میدان با آن کانتر روان و ۱۲ فوتی حرکت کند، بیشتر جست‌وخیز می‌کند. برای همین در بخش پرش کمی احساس می‌کردیم از کنترل خارج شده‌ایم، اما تجربه یادگیری خوبی بود، چون برای مانع‌های بزرگ‌تر باید خودم را به آن طول گام بلندتر عادت بدهم. اما او فقط به پریدن ادامه داد و انگار می‌گفت: ‹باشه مامان، من از پسش برمی‌آیم›. من هم به او گفتم فقط به خودش ایمان داشته باشد و من هم از او پیروی می‌کنم.»

آردن وایلداسین و «مامبلز» پس از عبور موفق از نخستین مسیر کراس‌کانتری CCI5*-L خود، خوشحالی می‌کنند.

وایلداسین در طول مسیر طولانی‌اش برای رسیدن به سطح پنج‌ستاره آموخته است که از هر فرصت برای یادگیری استفاده کند و اشتباه‌ها را صرفاً پله‌هایی به‌سوی موفقیت ببیند. او به دیگر سوارکاران ایونتینگ که در تلاش‌اند پله‌پله در سطوح بالاتر پیش بروند نیز توصیه می‌کند تردیدها و ناامیدی‌های خود را بپذیرند.

او گفت: «همین لحظه‌ها هستند که واقعاً باعث رشد شما می‌شوند. این تجربه‌ها بخش‌های ضعیف‌ترتان را تیز و تقویت می‌کنند ــ و شاید تعجب کنید که همین نقاط ضعف گاهی می‌توانند به نقاط قوت شما تبدیل شوند. همچنین حرف بزنید تا همه‌چیز فقط در ذهنتان انباشته نشود. یک جامعه واقعی وجود دارد که برای کمک کردن و تبادل نظر در دسترس است. برای هر اسب فقط یک الگوی ثابت و واحد وجود ندارد. این کار به یک رویکرد جمعی نیاز دارد و دانش، شگفت‌انگیزترین کلیدی است که می‌توانید در اختیار داشته باشید.»

کسی سنگر

کاسی سانگر، سوارکار جوان و آینده‌دار ایونتینگ، که در طول این رقابت دشوار آرامش و تمرکز خود را حفظ کرده بود، سرانجام پس از پایان بخش پرش با اسب در رقابت سه‌روزه کنتاکی دفندر امسال، با ردفیلد فایر نخستین CCI5*-L خود را به پایان رساند و احساساتی شد.

او گفت: «احساس می‌کنم این هفته درباره خودم، اسبم و به‌طور کلی ورزش سوارکاری چیزهای بسیار زیادی یاد گرفته‌ام. رسیدن به اینجا تلاش فوق‌العاده زیادی می‌خواهد و این مسیر همیشه در حال تکامل است، اما اینکه اینجا در کنار بهترین سوارکاران جهان باشم، واقعاً باورنکردنی است. در گرم‌کردن درساژ، تمرین میشائل یونگ را تماشا می‌کردم و فقط با دیدن او و دیگر سوارکاران طراز اول هم می‌شود چیزهای زیادی یاد گرفت. سعی کردم تا جایی که می‌توانم از این تجربه بهره ببرم.»

کاسی سانگر، جوان‌ترین سوارکار تازه‌وارد پنج‌ستاره کنتاکی در سال جاری، به همراه شریک پنج‌ساله‌اش، ردفیلد فایر اسب اخته ۱۲ ساله کی‌دبلیوپی‌ان، در طول این رقابت تمام ابعاد استعداد و ظرفیت خود را نشان دادند.

سانگر و «یوگی» حالا پنج سال است که در کنار هم هستند؛ او این اسب اخته را زمانی که فقط ۱۵ سال داشت از کارولین پاموکو خرید. این زوج مسیر ایونتینگ خود را از سطح نویس آغاز کردند و پله‌پله در رده‌ها بالا آمدند. او گفت: «واقعاً با هم بزرگ شده‌ایم. او برای من مثل یک خواهر یا برادر است و شریکی فوق‌العاده بوده. من همیشه باور داشتم که او می‌تواند اسب پنج‌ستاره‌ام باشد. از زمانی که او را داشته‌ام، شگفت‌انگیز بوده و این مسیر مشترک تا رسیدن به اینجا فوق‌العاده بوده است. و اینکه اینجا با اسبی باشم که از درون و بیرون کاملاً او را می‌شناسم، باورنکردنی است.»

اینکه سانگر در چنین سن پایینی از نظر ذهنی و احساسی آن‌قدر استحکام داشته که اسبی را از پایه به این سطح برساند، بدون تردید نشان‌دهنده گستره استعداد و ظرفیت اوست. او پس از این نخستین تجربه می‌گوید که می‌خواهد در آینده نیز اسب‌های ایونتینگش را به همین شکل پرورش دهد و به این سطح برساند. او گفت: «اینکه در هر مرحله و با هر تجربه تازه، یوگی را بهتر شناخته‌ام، برایم لذت‌بخش بوده است. به نظرم این واقعاً کلید ساختن چنین شراکت محکمی است.»

سانگر در آستانه سفر به کنتاکی تصمیم گرفت فقط یک مسابقه تدارکاتی با یوگی انجام دهد، چون این اسب به‌طور طبیعی در کراس‌کانتری یک ماشین واقعی است؛ هرچند او با خنده می‌گوید سواری گرفتن از یوگی گاهی می‌تواند دشوار باشد و خودش هم اسبی بسیار احساسی است. سانگر که با لزلی لا، مربی سرشناس ایونتینگ، کار می‌کند، گفت: «باید او را راضی و خوشحال نگه دارید. بعد از اینکه پارسال به سطح چهارستاره رسیدیم، تمرکزم را روی پیدا کردن برنامه تمرین و آمادگی بدنی‌ای گذاشتم که برای او بهترین کارایی را داشته باشد. معمولاً روزی دو بار و در نوبت‌های کوتاه‌تر سوارش می‌شوم، چون آن‌قدر انرژی ذخیره ندارد که بتوان فلت‌ورک را بیش از حد با او تکرار کرد. بنابراین معمولاً حدود ۱۵ دقیقه از او کار می‌خواهم و همان برای ما کافی است.»

کاسی سانگر و «یوگی» در جاگ CCI5*-L و نخستین بازرسی اسب‌ها در رقابت سه‌روزه کنتاکی امسال، ظاهری شیک و چشم‌نواز داشتند.

سنگر که هم‌اکنون به‌صورت تمام‌وقت در دانشگاه ریچموند در ریچموندِ ویرجینیا روزنامه‌نگاری می‌خواند، به‌تازگی کمک‌هزینه «ویلتون فیر فاند» را نیز دریافت کرده و راهی انگلستان خواهد شد؛ جایی که در کنار سوارکار برجسته ایونتینگ بریتانیا، روزالیند «راس» کانتر، مستقر می‌شود. او با خنده گفت: «الان مسائل زیادی هم‌زمان در جریان است. فقط سعی می‌کنم قدم‌به‌قدم پیش بروم.»

سنگر در توصیه به دیگرانی که می‌خواهند در این ورزش پله‌پله پیشرفت کنند، بر اهمیت داشتن یک تیم پشتیبان قوی و مربیانی که به آن‌ها اعتماد دارید تأکید کرد. او گفت: «به آدم‌هایی نیاز دارید که وقتی افت می‌کنید، بلندتان کنند و در هر شرایطی پشت‌تان باشند. مهم نیست بهترین اسب را داشته باشید. ما هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم یوگی به اینجا برسد، اما حالا رسیده است. فقط هیچ‌وقت تسلیم نشوید و هرگز تردید نکنید.»

مری بس دیویس (USA)

مری بس دیویس زمانی که ایمپریو مجیک فقط ۷ سال داشت و پس از قهرمانی این زوج در قهرمانی ملی اسب‌های جوان ۲۰۲۱ در چارچوب قهرمانی ملی ایونتینگ CCI3*-L فدراسیون سوارکاری آمریکا در فیر هیلِ مریلند، هنوز تنها کمی بیش از یک سال تجربه مسابقه داشت، فهمید که این اسب اخته ظرفیت پنج‌ستاره دارد.

دیویس به یاد آورد: «در آن نخستین مسیر در فیر هیل، برنامه‌ام این بود که اگر در هر لحظه احساس کردم تحت فشار قرار گرفته، متوقف کنم؛ چون این اولین استارتش بود و مسیر سختی هم داشت. اما رفت و فوق‌العاده کار کرد. وقتی آن روز مسابقه را تمام کردیم، فهمیدم با چیزی واقعاً خاص طرف هستم. خیلی سخت بود، اما او عاشقش بود و انگار برایش آسان به نظر می‌رسید.»

مری بس دیویس (USA) و ایمپریو مجیک در رقابت‌های کراس‌کانتری CCI5*-L امسالِ کنتاکی تری‌دی ایونت، با تسلط از پرسش‌های دشوار مسیر در کوسکوین کوو عبور می‌کنند.

این زوج در نخستین حضور چهارستاره خود در استیبل ویو در ایکنِ کارولینای جنوبی، در پاییز ۲۰۲۲ چهارم شدند و یک ماه بعد در دومین چهارستاره‌شان در «ایونت ات ترانووا» در میاکا سیتیِ فلوریدا به مقام دوم رسیدند. پس از این موفقیت‌های پیاپی، دیویس کم‌کم به این باور رسید که رؤیای دیرینه‌اش برای رقابت در CCI5*-L کنتاکی تری‌دی ایونت شاید واقعاً به حقیقت بپیوندد.

دیوِس می‌گوید از همان آغاز دوران ایونتینگِ مک‌کال، که هنوز هم جوان است، او انگار حسی غریزی برای درک این رشته داشت و با وجود دشواری رسیدن یک اسب به این سطح، از درس‌هایی که به او آموخته و از تجربه گسترده‌تری که در این مسیر به دست آورده، قدردان است.

او گفت: «همیشه می‌خواستم در پنج‌ستاره شرکت کنم، اما پیش از این آن‌قدر ناامید شده بودم که هرگز واقعاً آن را به‌عنوان هدف برای خودم تعیین نکرده بودم. حتی نمی‌دانستم اصلاً شدنی هست یا نه، اما می‌خواستم تلاشش را بکنم. وقتی مک‌کال را گرفتم، با آرامش به موضوع نگاه کردم و گفتم هرچه قرار است بشود، می‌شود. حالا که به گذشته نگاه می‌کنم، باورنکردنی است که چطور همه‌چیز سر جای خودش قرار گرفت.»

پس از آن‌که در سال ۲۰۰۸ از یک اسب جوان زمین خورد و کمرش شکست و بعد هم هر دو اسبش در سطح پیشرفته دچار آسیب‌دیدگی‌های جدی شدند، دیویس ۱۰ سال از ورزش سوارکاری فاصله گرفت تا خانواده تشکیل دهد و یادآور شد که مسیرش برای رسیدن به سطح پنج‌ستاره تا چه اندازه دشوار بوده است. او گفت: «برای رسیدن به این سطح باید واقعاً سخت‌جان و تاب‌آور باشید. و به‌سادگی باید این مسیر را با همه فراز و نشیب‌هایش بپذیرید.»

مری بس دیویس و مک‌کال در جریان جاگ و نخستین معاینه اسب CCI5*-L پیش از آغاز رقابت درساژ در کنتاکی در سال جاری.

برای اینکه مک‌کال شاداب بماند و برنامه تمرینی‌اش هم متنوع باشد، مهتر او، کورتنی لوکاس، هفته‌ای چند بار این اسب اخته را برای سواری سبک بیرون می‌برد. دیویس گفت درساژ بی‌تردید بخش دشوارتر کار برای اوست، اما پس از ساعت‌های فراوان تمرین برای بهبود فلت‌ورک او، نمره‌های درساژشان به‌تدریج بهتر شده است.

او گفت: «در درساژ واقعاً روی آرامش او و قوی‌تر شدنش تمرکز می‌کنیم. اما از همه مهم‌تر این است که سعی می‌کنیم فقط از کنار هم بودن لذت ببریم. او خیلی خاص و غیرقابل‌پیش‌بینی است، اما در عین حال یک حیوان خانگی دوست‌داشتنی بزرگ است و همه ما عاشقش هستیم. او واقعاً هم کورتنی را خیلی دوست دارد.»

پس از آن‌که امسال نخستین مسیر CCI5*-L خود را در کنتاکی به پایان رساندند، دیویس همچنان از استعداد مک‌کال و ظرفیت آینده‌اش به‌عنوان یک اسب قدرتمند پنج‌ستاره شگفت‌زده است. او گفت: «در تمام مسیر لبخند به لب داشتم، چون او کاملاً مسلط بود. تمرکزش مثل رادار فقط روی کار بود، گوش می‌داد و واقعاً با تمام توانش برای من تلاش می‌کرد.»

شنون لیلی

هدف دیرینه شانون لیلی برای رقابت در CCI5*-L کنتاکی، بیش از یک دهه در حال شکل‌گیری بود. و دست‌کم فعلا، این‌که او و آیندهوون گرت امسال این رقابت پنج‌ستاره را به پایان رساندند، هنوز هم برایش باورنکردنی به نظر می‌رسد. او گفت: «باورم نمی‌شود که دیگر فقط یک رویا نیست. حتی گفتنش با صدای بلند هم عجیب است.»

این سوارکار رده‌های بالای ایونتینگ، یک صبح در فوریه ۲۰۱۲ ــ کمی بعد از آن‌که به قهرمانی تیمی و مدال طلای بازی‌های پان‌آمریکایی ۲۰۱۱ کمک کرده بود ــ از خواب بیدار شد، در حالی که از کمر به پایین هیچ حسی نداشت. پزشکان بیمارستان به لیلی اطلاع دادند که دیسک ال۵ در بخش پایینی کمرش پاره شده و با فشردن اعصاب در انتهای ستون فقرات، او را در وضعیتی قرار داده که جراحی فوری ضروری است. از آن‌جا که او آن زمان فقط ۳۲ سال داشت، جراح تصمیم گرفت از جوش‌دادن مهره‌های ستون فقرات صرف‌نظر کند، به این امید که بافت اسکار بتواند بدون از بین بردن دامنه حرکتی، ستون فقرات او را پایدار کند.

پس از آسیبی که تا آستانه پایان دادن به دوران حرفه‌ای‌اش پیش رفت، شانون لیلی مسیر بازگشت را در رده‌های ایونتینگ طی کرد و امسال در رقابت سه‌روزه دفندر کنتاکی، نخستین CCI5*-L خود را با آیندهوون گرت، اسب اخته ۱۱ ساله سل فرانسه، به پایان رساند.

این مانع بزرگ در مسیر حرفه‌ای او، ابهام زیادی برای لیلی ایجاد کرد و خودش هم می‌پذیرد که در آن مقطع از زندگی، آرزوی حضور در کنتاکی تقریبا دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید. جراح او باور نداشت که دوباره بتواند سوارکاری کند؛ موضوعی که لیلی آن زمان نمی‌توانست کاملا درکش کند. به همین دلیل، تمرکز فوری او به سمت کیفیت زندگی و بهبودی تغییر کرد.

پس از ماه‌ها فیزیوتراپی و کار با مربی قدرتی عملکردی، او به‌تدریج بخشی بیشتری از عملکرد عصبی خود را بازیافت؛ مسئله‌ای که برای بازسازی و تمرین دوباره عضلاتش نقشی کلیدی داشت. لیلی گفت: «من این ورزش را انجام می‌دهم چون اسب‌ها را خیلی دوست دارم. نمی‌خواستم زندگی‌ام را بدون آن‌ها تصور کنم، برای همین فقط ادامه دادم.»

در همان روحیه واقعی یک زن اسب‌دار، لیلی هفت ماه پس از جراحی دوباره سوار اسب شد، اما همچنان با مشکل تعادل و حالت تهوع شدید روی زین دست‌وپنجه نرم می‌کرد. با این حال، با گذشت زمان، قدرت و تحرک خود را دوباره به دست آورد و این مشکلات برطرف شد.

در جریان بازسازی مسیر حرفه‌ای‌اش در ایونتینگ، او در گرین‌فورت کارنیوال شریک ایده‌آلی برای بازگرداندن اعتمادبه‌نفسش پیدا کرد؛ اسبی که به لیلی کمک کرد در فاصله سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰، هنگام رقابت مشترک‌شان، دوباره به سطح ادونسد بازگردد. او گفت: «خیلی زمان برد، اما او همان اسبی بود که کمک کرد به خودم ثابت کنم می‌توانم دوباره این کار را انجام بدهم.»

شانون لیلی و «گرت» در جاک و نخستین معاینه اسب CCI5*-L کنتاکی امسال، با ظاهری آراسته حضور پیدا کردند.
کت هیل، مهتر، و لیلی پس از آن‌که او و گرت نخستین تست درساژ CCI5*-L خود را به پایان رساندند، لحظه‌ای احساسی را با هم سپری کردند.

لیلی در سال ۲۰۲۰ و پس از انتقال کسب‌وکارش از کالیفرنیا به ساحل شرقی، با اسب آینده‌دار پنج‌ستاره‌اش، ایندهوون گرت، آشنا شد. با تمرین منظم‌تر و پختگی بیشتر، استعداد این اسب اخته کم‌کم شکوفا شد و این زوج پیش از کنتاکی، دو رقابت CCI4*-L را با موفقیت در مورون پارکِ ویرجینیا و برومونتِ کبک در کانادا به پایان رسانده بودند.

او گفت: «او قلبی فوق‌العاده دارد. تا حالا اسبی نداشته‌ام که بیشتر از او تلاش کند. کارش را دوست دارد. و تا وقتی سؤال‌های درستی از او بپرسم، همیشه جواب می‌دهد.» او افزود: «و او یک اسب پرش فوق‌العاده است و همیشه دقیق می‌داند پاهایش کجا قرار دارند.»

لیلی همچنین اشاره کرد که ثبت نخستین حضورش در سطح پنج‌ستاره در کنتاکی، از جهتی دیگر هم اتفاقی ویژه بود. او با خنده گفت: «همه ما از کودکی رویای سواری در کنتاکی هورس پارک را داریم. کنتاکی پنج‌ستاره خانگی ماست و این‌که توانستم اینجا سوارکاری کنم، باورنکردنی بود.»

بروک برچیانتی (آمریکا)

حتی پس از آن‌که بروک برچیانتی و کولی اسپیس گری پرش با اسب خود را در کنتاکی به پایان رساندند، او اذعان کرد که هنوز برایش جا نیفتاده که حالا می‌تواند خودش را یک سوارکار پنج‌ستاره بداند. او گفت: «باورنکردنی است. و من فقط برای استرو خیلی خوشحالم. او واقعاً اسب بسیار خاصی است و همان‌قدر که من، و حتی شاید بیشتر، شایسته این موفقیت است. واقعاً به او افتخار می‌کنم.»

با این‌که از آرامش ظاهری او هنگام تاخت‌وتاز خودش و استرو در مسیر کراس‌کانتری نمی‌توان چنین چیزی را حدس زد، برچیانتی پیش از مسابقه با اضطرابی شدید و فلج‌کننده دست‌وپنجه نرم می‌کند. و حضور در نخستین پنج‌ستاره‌اش در کنتاکی هورس پارک فقط به این اضطراب همیشگی دامن زد. چند روز پیش از حرکت به سوی لکسینگتون، برچیانتی برای آرام کردن ذهنش و تمرکز بر مأموریت پیش رو، به سمت چراگاه استرو رفت.

او به یاد آورد: «داشتم به آسمان نگاه می‌کردم و با خودم فکر کردم واقعاً می‌توانم از یک نشانه استفاده کنم که همه‌چیز قرار است خوب پیش برود. به پایین نگاه کردم و یک شبدر چهاربرگ درست همان‌جا جلوی رویم بود.»

بروک برچیانتی و اسب اخته ۱۲ ساله KWPN او، کولی اسپیس گری، با وجود اضطراب شدید پیش از مسابقه که حالا این سوارکار پنج‌ستاره با آن روبه‌رو بود، با اعتمادبه‌نفس از مسیر CCI5*-L کنتاکی عبور کردند.

بورچیانتی هم مانند بسیاری از سوارکاران ایونتینگ، پیش از هر رقابت مهم، به خرافات و باورهای شخصی خودش پایبند است. برای همین، آن یادگاری خوش‌یمن را برداشت و در تمام طول مسابقات همراه خود نگه داشت و حتی در مرحله کراس‌کانتری آن را روی بازوبند پزشکی‌اش هم نصب کرد. او با خنده گفت: «می‌دانم خنده‌دار است و مردم فکر می‌کنند هیچ اثری ندارد. اما برای من انگار به ثبات ذهنی‌ام کمک می‌کند و باعث می‌شود تمرکزم را حفظ کنم.»

بورچیانتی که از کودکی زیر نظر مادرش، کارن بورچیانتی، سوارکار سه‌ستاره ایونتینگ، سوارکاری را آغاز کرده بود، آسترو را وقتی ۶ ساله بود در ایرلند پیدا کرد و گفت رساندن او به سطح پنج‌ستاره، کار آسانی نبود. اوایل، اسب خیلی ترسو و در مجموع سواری‌اش دشوار بود، اما چیزی در وجودش به او می‌گفت باید ادامه بدهد. در نهایت، رمز شکل‌گیری این شراکت، ساختن اعتماد در گذر زمان بود. او گفت: «نمی‌شود او را قانع کرد یا با زور و فشار وادارش کرد کاری انجام دهد. اما وقتی اعتمادش را به دست آوردم، احساس کردم واقعاً همه‌چیز برای ما جور شد.»

او گفت آسترو در مسیر دشوار و فرسایشی پنج‌ستاره کراس‌کانتری کنتاکی، بسیار فراتر از انتظارش ظاهر شد. او گفت: «هر جا لازم بود باهوش و زیرک باشد، دقیقاً همین‌طور بود. مسیر طولانی و سختی بود، اما او واقعاً تلاش کرد و هر چه داشت، گذاشت.»

برای اینکه آسترو پیش از حضور در کنتاکی به اوج آمادگی بدنی برسد، بورچیانتی از تپه‌های اطراف محل تمرینش در غرب پنسیلوانیا استفاده کرد. او گفت: «خیلی روی کار در سربالایی تمرین کردیم؛ از جمله ست‌های یورتمه و چهارنعل در شیب. این واقعاً کمک کرد تا برای این سطح از رقابت آماده شود. فکر می‌کنم به‌ویژه در کراس‌کانتری خیلی مؤثر بود. کمی خسته شده بود، اما هنوز هم توان زیادی در بدنش مانده بود.»

بروک بورچیانتی و «آسترو»ی پرجنب‌وجوش در جاک و نخستین بازرسی اسب CCI5*-L امسال.

بورچیانتی برای آماده‌سازی در پرش با اسب، در تمرین‌هایش از چوب‌های راهنما پیش از مانع استفاده می‌کند و همچنین رفتن روی فاصله‌های بلندتر را تمرین می‌کند تا آسترو را تشویق کند گام‌های بازتری بردارد. او گفت: «این موضوع در بخش پرش واقعاً نتیجه داد، چون او در پوشش دادن فاصله‌ها خیلی رو به جلو بود. البته او همیشه پرنده‌ای بسیار بااستعداد بوده و فوق‌العاده هم محتاط است.»

او در توصیه به دیگر سوارکاران ایونتینگ که پیش از مسابقه دچار اضطراب می‌شوند، می‌گوید باید در هر لحظه فقط روی یک چیز تمرکز کرد؛ از همان رینگ گرم‌کردن. بورچیانتی گفت: «حتی وقتی در اتاق زین‌بندی موقع آماده شدن به‌شدت استرس داشتم، فقط سعی کردم قدم‌به‌قدم جلو بروم. جلیقه‌ام را پوشیدم. بعد کلاه ایمنی‌ام را گذاشتم و مدام به خودم می‌گفتم از پس همین کارهای ساده و کوچک برمی‌آیم. بعد در کراس‌کانتری فقط روی مانع اول تمرکز کردم. وقتی از آن عبور کردیم، با خودم گفتم ‹بسیار خب، از اینجا به بعد ادامه می‌دهیم و می‌بینیم چه می‌شود›. اگر به ماجرا این‌طور نگاه کنید که هر بار فقط یک خانه کوچک را تیک بزنید، تصویر بزرگ دیگر آن‌قدر ترسناک و سنگین به نظر نمی‌رسد.»

لوسیین بلیسیمو (GBR)

  • اسب ایونتینگ: دیری، اسب اخته هولشتاینر ۱۲ ساله
  • محل استقرار: کارولینای جنوبی و فلوریدا
  • تعداد شروع در FEI: ۱۷۰
  • تعداد برد در FEI: ۶
  • نکته جالب: نخستین حضور او در کنتاکی CCI5*-L پس از ۲۰ سال تلاش رقم خورد؛ مسیری که با دو آسیب‌دیدگی نزدیک به پایان دوران حرفه‌ای‌اش همراه بود.
  • لوسی‌ین بلیسیمو اذعان کرد که فقط چند هفته پیش، وقتی او و تیمش مشغول جمع‌وجور کردن تریلر برای حرکت به سمت لکسینگتون بودند، لحظه‌ای سرشار از احساسات را تجربه کرد. سیلی از «اگرها» ذهنش را درگیر کرده بود؛ از این نگرانی که او و دیری ممکن است در هر روز از این رقابت فرسایشی چهارروزه عملکرد همیشگی خود را نداشته باشند، تا تردیدهای شخصی و این دلواپسی که شاید اسب اخته‌اش در مسیر نخستین حضور پنج‌ستاره‌شان در تریلر خودش را زخمی کند. اما در نهایت، تجربه گسترده او و خردی که به‌ناچار در دو دهه تلاش برای رسیدن به این هدف به دست آورده بود، بر همه این تردیدها غلبه کرد.

    او گفت: «واقعاً احساسی است، چون ۲۰ سال طول کشیده تا به اینجا برسم. هر بار که به یک مسابقه می‌رسید، باید خوشحال و قدردان باشید، اما آمدن به پنج‌ستاره کنتاکی و بودن در کنار این سوارکاران طراز اول با این همه تجربه مشترک، در این فضای فوق‌العاده و انرژی مثبت سرریز شده، معنای دیگری دارد. هیچ‌وقت نمی‌دانید آیا دوباره چنین فرصتی نصیبتان می‌شود یا نه.»

    لوسی‌ین بلیسیمو و دیری، اسب اخته هولشتاینر ۱۲ ساله، پیش از آغاز رقابت‌ها در ۲۴ آوریل در پارک اسب کنتاکی، درساژ تمرین می‌کنند.

    همکاری بلیسیمو و دیری، که در ۸ سالگی از آلمان وارد شد، پس از آن شکل گرفت که دیرک شراده از آلمان این اسب اخته را تا سطح دو‌ستاره بالا آورده بود. بلیسیمو می‌گوید او از نظر ورزشی فوق‌العاده توانمند است، اما در عین حال می‌تواند ترسو و از نظر ذهنی شکننده باشد و گاهی هم در مرحله کراس‌کانتری کاملاً از کار می‌افتاد.

    او اشاره کرد: «زمان برده، اما واقعاً اسب فوق‌العاده‌ای برای کار کردن است. گام‌های طبیعی و کشسان بسیار خوبی دارد و شیوه حرکتش هم واقعاً زیباست. در همه فازها هم مدام بهتر و بهتر شده است. این به من بستگی دارد که روند پیشرفتش را درست ادامه بدهم. درباره او باید صبور بود و من خیلی تلاش می‌کنم این موضوع را همیشه در نظر داشته باشم. او از آن اسب‌هایی است که نمی‌شود برایش عجله کرد.»

    مثل بسیاری از سوارکارانی که به سطح پنج‌ستاره می‌رسند، بلیسیمو هم فهرست بلندبالایی از دشواری‌ها و عقب‌گردها را پشت سر گذاشته است. او پس از یک سانحه سوارکاری در سال ۲۰۱۳ که باعث خردشدگی پا و مچ پایش شد، یک سال به ویلچر وابسته بود و ناچار شد تعدادی از اسب‌هایش را بفروشد. در سال ۲۰۱۸ نیز یک تصادف رانندگی در انگلستان، ۲۸ شکستگی و سوراخ‌شدگی هر دو ریه را برای او به جا گذاشت. هرچند دوره بازگشت طولانی و طاقت‌فرسا بود، بلیسیمو هرگز اهل انتخاب راه آسان نبوده است. او یاد گرفته با تمرکز بر لذتی که اسب‌ها و ورزش سوارکاری به او می‌بخشند، فراز و فرودها را تاب بیاورد.

    به‌ویژه در ورزش ایونتینگ، مصدومیت‌ها معمولا مسئله «چه زمانی» هستند، نه «آیا رخ می‌دهند یا نه»؛ اما بلیسیمو به دیگر سوارکاران ایونتینگ توصیه کرد در روزهای تردید، به رویاهای استوار خود اعتماد کنند. او گفت: «دل‌تان را به هدف‌هایتان گره بزنید و هر روز با بلندپروازی دنبالشان کنید. همچنان به نقشه راه شخصی خودتان نگاه کنید، نه به مسیر دیگران، و هرگز اجازه ندهید پزشکان، مربیان یا هیچ‌کس دیگری به شما بگوید که نمی‌توانید در ورزش، کسب‌وکار یا زندگی به آنجا برسید. اگر واقعا آن را بخواهید، راه رسیدن به آن را پیدا می‌کنید.»

    بلیسیمو که متاسفانه پس از چند امتناع، در مرحله کراس‌کانتری از ادامه رقابت کنار رفت، اشاره کرد که حضور امسال او در کنتاکی برای تعقیب قهرمانی نبود. هدف این بود که این مسابقه، تجربه‌ای مثبت و آموزشی برای او و دیری باشد. او گفت: «رسیدن به یک پنج‌ستاره، همه چیزی بود که در این ورزش می‌خواستم. برای همین، این آخر هفته قرار نبود با فشار اضافه همراه باشد. امیدوارم این را فقط آغاز راه ببینم و خوشحالم که دیری آماده، بااعتمادبه‌نفس و سرحال است.»

    برای مطالب بیشتر ما درباره رقابت سه‌روزه کنتاکی دیفندر ۲۰۲۵، اینجا را کلیک کنید.

    از گروه تغذیه کنت و بلو سیل برای حمایت از پوشش ما از رقابت سه‌روزه کنتاکی دیفندر ۲۰۲۵ سپاسگزاریم. این پوشش شامل رویدادهای پیش‌درآمد، گفت‌وگو با سوارکاران، گزارش مسابقات، معرفی اسب‌ها، عکس‌ها، ویدئوها و مطالب بیشتر است.

    منابع و پیوست‌ها:

    منبع: Practical Horseman – Training

    Binicilik Eğitimi

    Asıl sitede görüntüle