کاهش هزینه ابزارهای شکست‌پذیر و پیشرفت‌های تازه در ایمنی کراس‌کانتری
هزینه ابزارهای شکست‌پذیر قرار است برای برگزارکنندگان مسابقات کمتر شود و هم‌زمان، روند توسعه نسل بعدی این طراحی‌ها نیز با نشانه‌های امیدوارکننده‌ای در جریان است.
کریس ادواردز (Chris Edwards)، طراح مسیر که پیشینه‌ای در صنعت معدن دارد و مالک و مدیر یک شرکت مهندسی و تولیدی است، با شرکت فناوری شکست‌پذیر میم‌سیف روی ابزارهای جدیدی کار می‌کند تا ایمنی کراس‌کانتری بهبود یابد.
آقای ادواردز، ماتس بیورنتون (Mats Björnetun)، بنیان‌گذار میم، و استوارت بانتین، طراح مسیر، هفته گذشته در آزبرتن (۱ اکتبر) درباره تازه‌ترین تحولات صحبت کردند.
شرکت میم راهی پیدا کرده است که کلیپس‌ها را برای خریداران ارزان‌تر تولید کند؛ همچنین یک کلیپس قابل استفاده مجدد طراحی کرده است ــ در حالی که کلیپس‌های فعلی فقط یک‌بارمصرف هستند ــ و در حال بررسی این موضوع است که آیا نوع تازه‌ای از کلیپس می‌تواند روی موانع کوچک عملکرد بهتری داشته باشد یا نه.
هر طراحی جدیدی، پیش از آن‌که بتوان از آن در مسابقات استفاده کرد، باید فرایند آزمایش و تأیید FEI را پشت سر بگذارد.
کاهش هزینه در نوع فعلی، به لطف صرفه‌جویی در مواد اولیه، کوچک‌تر کردن قطعه برای تولید تعداد بیشتری کلیپس در هر نوبت ساخت، و نیز کاهش هزینه‌های عوارض و حمل‌ونقل از طریق یک عملیات توزیع جدید در نیم‌کره جنوبی حاصل شده است.
این یعنی قیمت هر جعبه کلیپس ثابت می‌ماند، اما خریداران در هر جعبه تعداد بیشتری کلیپس دریافت خواهند کرد.
توسعه کلیپس‌های قابل استفاده مجدد هم با سرعت خوبی در حال پیشرفت است.
آقای ادواردز گفت: «ما آزمایش‌های داخلی خودمان را [روی کلیپس‌های قابل استفاده مجدد] انجام داده‌ایم و فقط در حال انجام برخی آزمون‌های مربوط به شرایط جوی روی آن‌ها هستیم؛ مثل آزمون نمک، تا مطمئن شویم در برابر عوامل محیطی دوام می‌آورند.»
آن‌ها نمونه‌هایی نشان دادند از این‌که فناوری تغییرشکل‌پذیر موجود چگونه می‌تواند برای استفاده روی موانع کوچک تطبیق داده شود؛ از جمله یک ریل ۶۵ سانتی‌متری و یک مانع رول‌تاپ ۸۰ سانتی‌متری.
آقای ادواردز توضیح داد که این مجموعه شامل همان کیت شکست‌پذیری است که می‌توان روی موانع بزرگ به کار برد، اما با ابعاد و هندسه‌ای متفاوت.
اگرچه این روش با کلیپس‌های فعلی میم کار می‌کند، این تیم در حال بررسی این است که آیا کلیپسی که به‌طور مشخص برای موانع کوچک طراحی شده باشد گزینه بهتری خواهد بود یا نه؛ هرچند رسیدن به آن مرحله هنوز زمان می‌برد.
آقای ادواردز گفت: «پشت صحنه کارهای زیادی در جریان است و استوارت فوق‌العاده بوده است.
او مرزها را جابه‌جا می‌کند و برای ما عکس و ویدئو می‌فرستد و می‌پرسد: ‹می‌توانیم این کار را انجام دهیم؟› بعد هم این به من و ماتس برمی‌گردد که آن را از نظر علمی و مهندسی بازسازی کنیم و بگوییم بله، نه یا شاید.»
آقای بانتین گفت که به باور او مهم است «همچنان مرزها را جلو ببریم و رو به جلو حرکت کنیم».
او افزود که مقرون‌به‌صرفه بودن فناوری شکست‌پذیر «حیاتی» است، هرچند تأکید کرد که «هرگز نمی‌توان برای یک جان، قیمت گذاشت».
او همچنین گفت کلیپس قابل استفاده مجدد «یک امتیاز بسیار بزرگ خواهد بود» و کاهش هزینه نوع فعلی کلیپس‌ها نیز یک گام مثبت دیگر است.
او گفت: «نسبت زمین‌خوردن چرخشی در حدود ۱۰ سال گذشته به‌طور چشمگیری کاهش یافته است و این فقط به دلیل فناوری شکست‌پذیر نبوده است.»
«این به خاطر چیزهایی است که داریم یاد می‌گیریم؛ درباره این‌که اسب‌ها چه می‌بینند، پوشش موانع را چگونه باید قرار داد، خطوط زمینی را کجا باید گذاشت، از چه رنگ‌هایی باید استفاده کرد و چگونه باید موانع متفاوت را پس از پیچ‌های مختلف ساخت.
پس عوامل بسیار دیگری هم در این موضوع دخیل است.
«اما من این را با این واقعیت مقایسه می‌کنم که امروز هر یک از شما با یک خودرو به اینجا آمده‌اید؛ همه آن‌ها کیسه هوا و کمربند ایمنی دارند، چون در مقطعی همه ما دچار یک خطای محاسباتی، یک اشتباه یا یک موقعیت نزدیک به حادثه می‌شویم و این تجهیزات برای جلوگیری از بروز یک مشکل جدی روی آن‌ها نصب شده است.
آیا نباید هنگام ساخت موانع، کار مشابهی انجام دهیم؟
«دیدگاه من همین است، به همین سادگی؛ اگر بتوانیم هر کاری برای کاهش احتمال آن نتیجه نهایی انجام دهیم، باید انجامش بدهیم.
زیرا مهم نیست چقدر خوب باشید، بالاخره یک‌جا چیزی اشتباه پیش می‌رود یا ممکن است اسب خطای کوچکی مرتکب شود، و ما در تلاشیم اثر آن را کاهش دهیم.»
● نظر شما چیست؟
دیدگاه‌تان را به hhletters@futurenet.com بفرستید و نام، نزدیک‌ترین شهر و شهرستان محل زندگی‌تان را هم ذکر کنید تا این شانس را داشته باشید که نظرتان در یکی از شماره‌های آینده مجله هورس اند هاوند منتشر شود.