پونی خانگی سرپرستی کرهاسب وحشی نادر را پذیرفت
روایتی از تابآوری و غریزه مادری این بار از مینهسوتا به گوش میرسد؛ جایی که یک کرهاسب از آخرین گونه اسب وحشی بازمانده آسیا، به لطف یک قهرمان غیرمنتظره بهخوبی رشد میکند: اسب اهلیای به نام آلیس.
آلیس که کرهاسب خود را از دست داده بود، تصمیم گرفت از مارات، کرهاسب چندماهه اسب پرژوالسکی، با همه وجود مراقبت کند.
این کرهاسب نر که ۱۷ مه در باغوحش مینهسوتا به دنیا آمد، حاصل تعهدی چند دههای برای نجات اسب در خطر انقراض پرژوالسکی است؛ گونهای که در ۱۵ سال گذشته روندی چشمگیر و موفق را پشت سر گذاشته است.
تنها چند روز پس از تولد، حال این کرهاسب بهشدت وخیم شد و او را به مرکز پزشکی دامپزشکی دانشگاه مینهسوتا منتقل کردند.
با وجود آنکه او بهطور کامل بهبود یافت، جدایی موقت باعث شد مادرش، نادی، او را پس بزند؛ رفتاری که پس از جدایی، در میان اسبهای وحشی چندان غیرمعمول نیست.
در اینجا آلیس وارد ماجرا شد؛ یک مادیان آرام از نژاد پونی آو د امریکا از مزرعه براش پاپین در جنوبشرقی مینهسوتا.
آلیس تنها چند روز پیشتر کرهمادیان تازهمتولدشده خودش را از دست داده بود.
صاحبان او، سیلویا و جف پاسو، امیدوار بودند خلقوخوی مهربان و شیر آلیس بتواند به کرهاسبی دیگر که نیازمند کمک است، نجات ببخشد.
خانواده پاسو تنها چند ساعت پس از آنکه از وضعیت این کرهاسب وحشی یتیم باخبر شدند، راهی باغوحش مینهسوتا شدند.
از همان نخستین دیدار، آلیس مارات را همچون کرهاسب خودش پذیرفت، بهآرامی او را نوازش کرد و اجازه داد شیر بخورد.
میان این دو پیوندی تاثیرگذار شکل گرفته است و آلیس در چند ماه آینده نیز در کنار او خواهد ماند تا مارات به رشدش ادامه دهد.
رندی کوچوار، مدیر ارشد مراقبت از حیوانات، بهداشت، حفاظت و رفتار در باغوحش مینهسوتا، گفت: «این همان نوع داستانی است که به ما یادآوری میکند حفاظت از گونهها در اصل درباره چیست: همکاری، دلسوزی و امید.
به لطف سخاوت خانواده پاسو و غریزه آلیس، این کرهاسب در معرض خطر انقراض حالا یک فرصت دوباره برای زندگی دارد.»
اسبهای پرژوالسکی آخرین گونه اسب واقعاً وحشی در جهان هستند؛ گونهای که هرگز اهلی نشده و از نظر ژنتیکی با دیگر اسبها تفاوت دارد.
این گونه که تا دهه ۱۹۶۰ در حیاتوحش منقرضشده اعلام شده بود، تنها با تکیه بر شمار اندکی از افراد باقیمانده در باغوحشها زنده ماند.
در پی دههها پرورش حسابشده، همکاری بینالمللی و پیشرفتهای علمی، از جمله پژوهشهای تازه ژنتیکی و تلاشها برای شبیهسازی، جمعیت این گونه بار دیگر در استپهای مغولستان و چین احیا شده است.
امروز کمتر از ۲٬۰۰۰ رأس اسب پرژوالسکی وجود دارد و به همین دلیل، تولد هر کرهاسب در مراکز نگهداری انسانی برای بقای این گونه اهمیتی حیاتی دارد.
باغوحش مینهسوتا سالهاست که در این تلاش جهانی نقشی پیشرو ایفا کرده است.
از زمان افتتاح باغوحش در سال ۱۹۷۸، بیش از ۵۰ کرهاسب در قالب «برنامه بقای گونهها»ی انجمن باغوحشها و آکواریومها در این مجموعه متولد شدهاند؛ برنامهای که برای حفظ تنوع ژنتیکی، جفتگیری و تولیدمثل را هماهنگ میکند.این باغوحش در سال ۲۰۲۴ نیز در یک مطالعه ژنتیکی مهم مشارکت داشت؛ پژوهشی که با هدف تقویت تلاشهای حفاظتی آینده برای این گونه انجام شد.
جیانان امسال گزارش داد که در کنار مغولستان و چین، ۱۵۰ رأس از این حیوانات به استپهای قزاقستان، یکی دیگر از زیستگاههای پیشین این اسب، منتقل شدهاند.
این حیوانات در ذخیرهگاه آلتیندالا در منطقه کوستانای قزاقستان رهاسازی شدهاند و امید میرود بهصورت طبیعی زادآوری کنند و در منطقه پراکنده شوند؛ بهگونهای که در نهایت به طعمه ببر تورانی تبدیل شوند، زیرگونه منقرضشده بومی این منطقه که قزاقستان همزمان در تلاش برای بازمعرفی آن نیز هست.