ورود اسب‌ها به رقابت طنزآمیز «هیکل زمستانی» ۲۰۲۶
با نزدیک‌شدن زمستان، روزهای آفتاب‌گرفتن و لم‌دادن در چراگاه‌های وسیع و سرسبز، متأسفانه به پایان می‌رسد. در نتیجه، اسب‌های نیم‌کره شمالی ــ درست مانند بسیاری از انسان‌ها ــ پیش از رسیدن سرمای زمستان، بدن‌شان را برای این فصل آماده‌تر و پُرتر می‌کنند؛ و البته این فقط به آن‌ها محدود نمی‌شود.
در آلاسکا، جشن‌گرفتن برای خرس‌هایی که هیکل‌شان برای زمستان آماده شده، در حدود ۱۲ سال گذشته به یکی از سنت‌های محبوب تبدیل شده است. در واقع، رقابت سالانه خرس چاق برای گرامی‌داشت خرس‌های قهوه‌ای رودخانه بروکس در پارک ملی کتمای آلاسکا، توجهی بین‌المللی جلب کرده است؛ رقابتی به سبک جدول حذفی «مارچ مدنس» که در آن مشخص می‌شود کدام خرس، پیش از خواب زمستانی، از برترین اندام برخوردار است.
برنده امسال: «بک‌پک» یا خرس ۸۹؛ نر ۲۰ ساله‌ای که ۱۰۳٬۳۴۴ رأی چشمگیر به دست آورد.
اما چرا فقط خرس‌ها باید از این ماجرا لذت ببرند؟ این شما و این نخستین دوره رقابت اسب‌های «اندام زمستانی»؛ همراه با پنج مدعی اصلی ما برای جایزه اول امسال.
۱. چیپ (با نام دیگر ردمنز چیپ اند دیل)
سن/نژاد: آمریکن وارم‌بلاد ۱۰ ساله
شرح وظایف: اسب آموزش/حمل‌کننده مطمئن در ارتفاع ۲’۶”
شعار شخصی: «یک‌کم از دستم در رفت.»
چیپ که در باشگاه آموزش محلی‌اش به‌خاطر توانایی طبیعی در پرش و علاقه‌اش به اینکه سهمی از هک را هم نصیب خودش کند، بسیار محبوب است، این فصل با شروع ریزش برگ‌ها، در اندام معمولاً تحسین‌برانگیزِ سبک هانتر خود کمی دگرگونی را تجربه کرد. چیپ می‌گوید: «من اهل ریزه‌خواری‌ام.» او از مافین‌های آلمانی مخصوص اسب و گرانولا بار، به‌عنوان خوراکی‌های محبوبش نام می‌برد. «فکر می‌کنم وقتی از این همه تشویقی ‹پسر خوب› از طرف بچه‌های کلاس سوارکاری نصیبت می‌شود، نتیجه‌اش همین است.
«نگاهم به عنوان نخستین دوره رقابت اسب‌های ‹اندام زمستانی› است و برای همین، این فصل کمی در مصرف کالری زیاده‌روی کردم. اما هنوز همان اسبی هستم که در سال ۲۰۲۴ در دربی ۵٬۰۰۰ دلاری بیت-آو-استراو برنده شد و ــ هر اتفاقی هم که اینجا بیفتد ــ تابستان آینده دوباره برای دفاع از عنوانم آماده خواهم بود.»
۲. جنگا
سن/نژاد: کیواچ ۱۱ ساله
شرح وظایف: اسب مزرعه
شعار شخصی: «سخت کار کن، سخت‌تر خوش بگذران.»
جنگا پس از یک فصل طولانی جابه‌جایی گاوها به چراگاه‌های مرتفع، بی‌صبرانه در انتظار رهاسازی زمستانی و تعطیلاتی است که با زحمت به دست آورده؛ و این را کاملاً جدی می‌گوید. او می‌گوید: «هیچ‌کس در ۴۰۰ متر از من سریع‌تر نیست. چشم بر هم بزنید، گوساله را جدا کرده‌ام؛ آن هم بعد از روزهایی که ۱۵ مایل این طرف و آن طرف، کابوی قدبلندم را جابه‌جا کرده‌ام؛ همان کسی که اگر صادق باشیم، در این یکی دو سال اخیر هم به نوشیدنی و هم به دونات حسابی روی خوش نشان داده است.
«حرف آخر این است: من از آن اسب‌های اصطبل‌های پانسیونی نیستم که فقط ظاهر دارند و کارایی نه. وقتی وقت کار است، کار می‌کنم؛ و وقتی کار تمام شد، مستقیم می‌روم چراگاه. از آن لحظه به بعد هم اینکه با وقت خودم و با بدن خودم چه می‌کنم، فقط به خودم مربوط است.»
۳. رویال ولکام (ملقب به «تیلی»)
سن/نژاد: پونی ولش ۲۲ ساله
شرح شغل: پونی هانتر رده کودکان متوسط، در بالاترین سطح
شعار شخصی: «یک بانو هرگز همه‌چیز را فاش نمی‌کند.»
تیلی که در اوج دورانش از دوون تا کنتاکی کلاس‌های مدل پونی متوسط را فتح کرده بود، در میان مربیان طراز اول و مادران علاقه‌مند به رقابت‌های پونی، چهره‌ای تقریباً افسانه‌ای به شمار می‌رود. با این حال، در فصل‌های اخیر او و کودکی که زمانی سوارکار پونی‌اش بود و حالا دیگر بزرگ شده، در لکسینگتون به زندگی آرام بازنشستگی روی آورده‌اند؛ همراه با همه هکتارهای چمن آبی پربار کنتاکی که این زندگی با خود دارد.
تیلی می‌گوید: «وقتی در کلاس‌های مدل رقابت می‌کردم، اگر حتی حدود ۷۵ پوند هم وزن اضافه می‌کردم، از خجالت آب می‌شدم؛ اما دیگر آن دوره گذشته است. یاد گرفته‌ام خط گردن تازه و انحناهای جدیدم را بپذیرم و از همیشه هم احساس بهتری دارم.» او می‌افزاید که به اندام «آماده زمستان» خود افتخار می‌کند و مشتاق است یک بار دیگر به کانون توجه برگردد تا این دوران طولانی و پرفرازونشیب مدلینگ را با یک عنوان قهرمانی دیگر به پایان برساند.
۴. چاک (فقط «چاک»)
سن/نژاد: پینتوی ۱۰ ساله (?)؛ تبار نامشخص
شرح شغل: پونی باغ‌وحش نوازشی؛ به گفته خودش «عاشق چراگاه»
شعار شخصی: «از زندگی‌ای که داری لذت ببر و همان زندگی‌ای را داشته باش که دوستش داری.»
چاک که در کره‌اسبی همراه با مادرش به‌سختی از رفتن به حراج جان سالم به در برد، حالا کاملاً با زندگی بی‌دردسر یک اسب نجات‌یافته در باغ‌وحش نوازشی کنار آمده و می‌گوید «مطلقاً هیچ گلایه‌ای ندارم». او همیشه اولین سری است که برای نوازش از بالای حصار جلو می‌آید و وقتی بچه‌ها می‌گویند: «خال‌هایش را ببین، چقدر قشنگ است!» از خوشحالی برق می‌زند. هر خوراکی‌ای را هم که به او تعارف شود، مثل یک جنتلمن می‌پذیرد؛ حتی اگر از کوچک‌ترین دست‌ها باشد.
چاک می‌گوید: «دوستانم در محوطه کناری سال‌هاست به من می‌گویند برنده شدنم در این مسابقه تقریباً قطعی است! تابستان شلوغی را اینجا پشت سر گذاشته‌ام و دو شیفت کار کرده‌ام؛ هم هویج‌های خودم را خورده‌ام و هم هویج بعضی از هم‌چراغاه‌هایم را. یک روز دیگر خواستند برای پونی‌سواری زینم کنند، اما هیچ شکم‌بندی‌ای پیدا نکردند که اندازه‌ام باشد! فکر می‌کنم شروع خیلی خوبی داشته‌ام.»
۵. میدنایت سوناتا (ملقب به اتل)
سن/نژاد: اسب دورگه درفت ۱۵ ساله
شرح وظایف: اسب سواری/همدم سوارکار آماتور بزرگسالِ مسن‌تر
شعار شخصی: «زیبایی واقعی در رفتار زیباست.»
اتل که آخرین و البته بی‌میل‌ترین شرکت‌کننده رقابت «آماده برای زمستان» اسب‌های امسال است، خودش هم اول از همه قبول دارد که ثبت‌نام در این مسابقه تصمیم صاحبش بوده و از اینکه اصلا نامش در فهرست آمده، حسابی خجالت‌زده است. او با لحنی متین می‌گوید: «خانم من، جودی، از سر شوخی فرم شرکت مرا فرستاد، اما راستش را بخواهید من اصلا جنبه طنز ماجرا را نمی‌بینم. به‌جز یکی دو روانداز قدیمی که واضح است تابستان در خشک‌کن آب رفته‌اند، همه پتوهای پاییزی‌ام درست مثل همیشه اندازه‌ام هستند. از هر کسی بخواهید، همین را می‌گوید.»
وقتی از او درباره سه نوبت در دو ماه گذشته سؤال شد که نیمه‌شب قفل درِ باکسش را باز کرده و یواشکی به انبار غله رفته تا از کیسه خوراک شیرین اسب مسابقه تروبرد بازنشسته از پیست سهمی برای خودش بردارد، اتل خیلی سریع بحث را عوض کرد: «من؟ هرگز!»
به نظر شما کدام اسب در نهایت برتر از همه خواهد شد؟