هشدار درباره افزایش موارد مرگبار بیماری گرس‌سیکنس اسب‌ها
با افزایش موارد اخیر بیماری «گراس سیکنس» در اسب‌ها، از مالکان اسب خواسته شده است درباره این بیماری که اغلب مرگبار است و نیز نشانه‌های آن اطلاعات بیشتری کسب کنند و همچنین ثبت‌نام برای دریافت هشدارهای خطر در منطقه خود را مدنظر قرار دهند.
همچنین از افرادی که با موارد ابتلا به گراس سیکنس روبه‌رو شده‌اند خواسته شده است موارد خود را به‌صورت ناشناس گزارش کنند و نیز اهدای نمونه‌ها را برای کمک به پیشبرد شناخت این بیماری و حفاظت از اسب‌های آینده در نظر بگیرند.
در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای گراس سیکنس وجود ندارد و در بریتانیا تنها ۲۰ درصد اسب‌هایی که به این بیماری مبتلا می‌شوند زنده می‌مانند. مجله یور هورس در دسامبر ۲۰۲۴ گزارش داد که پژوهشگران معتقدند عامل این بیماری را شناسایی کرده‌اند؛ سمی عصبی که توسط یک میکروب موجود در مرتع تولید می‌شود.
سپس قرار شد سال گذشته دارویی ضد زهر مار روی گروه کوچکی از اسب‌ها آزمایش شود تا شاید راهی برای درمان پیدا شود.
صندوق گراس سیکنس اسب وابسته به بنیاد موردان با نام اختصاری ئی‌جی‌اس‌اف، برای روشن‌تر کردن ابعاد این بیماری پیچیده از طریق پیشبرد پژوهش‌ها و بهبود درمان تلاش می‌کند.
این تیم امسال شاهد بروز مواردی در مناطقی بوده است که معمولاً انتظار مشاهده بیماری در آن‌ها نمی‌رفت؛ همچنین شمار بیشتری از اسب‌های مبتلا تلف شده‌اند.
سامانه هشدار جدید
الگوهای خاص آب‌وهوایی، به‌ویژه نوسان‌های دمایی و پایان دوره‌های خشکسالی که با بارندگی کافی همراه شود، می‌تواند به افزایش موارد ابتلا به گراس سیکنس منجر شود.
چگونه می‌توانید کمک کنید: گزارش موارد و اهدای نمونه‌ها
دکتر ولز گفت گزارش ناشناس موارد گراس سیکنس برای کمک به تیم او در یادگیری هرچه بیشتر درباره این بیماری، بسیار ارزشمند است؛ او همچنین گفت مالکان می‌توانند اهدای نمونه را هم در نظر بگیرند؛ نمونه‌هایی که هنگام تشخیص بیماری گرفته می‌شوند.
بنیاد موردان و صندوق ئی‌جی‌اس‌اف با حمایت انجمن اسب بریتانیا، یک زیست‌بانک سراسری برای جمع‌آوری این نمونه‌ها در اختیار دارند که شامل خون، ادرار، مدفوع و بزاق است. این زیست‌بانک برای دامپزشکانی که از این منبع آگاه هستند، کیت نمونه‌گیری فراهم می‌کند و به مالکان توصیه شده است برای بررسی این موضوع با دامپزشک خود صحبت کنند.
در مواردی که بیماری متأسفانه به مرگ اسب منجر می‌شود، مالکان می‌توانند با اهدای نمونه‌های بافتی به بهبود شانس اسب‌های آینده کمک کنند.
دامپزشکان می‌توانند درخواست دهند هزینه برداشت این نمونه‌ها از سوی زیست‌بانک پوشش داده شود؛ بنابراین هیچ هزینه‌ای برای مالک یا دامپزشک ندارد و داده‌ها فقط به‌صورت ناشناس و صرفاً برای اهداف پژوهشی مربوط به گراس سیکنس استفاده خواهد شد.
کدام اسب‌ها درگیر می‌شوند؟
دکتر ولز تأکید کرد که همه انواع اسب‌ها ممکن است به این بیماری مبتلا شوند و این مشکل فقط به اسب‌های بومی محدود نیست.
او توضیح داد: «بخش عمده الگوی نژادی مربوط به اسب‌های بومی و کاب‌هاست، اما دلیلش این است که بیشتر اسب‌هایی که در مرتع نگهداری می‌کنیم همین‌ها هستند. ما این بیماری را در همه نژادها می‌بینیم.
«برای مالکان، این اتفاق ویران‌کننده است، چون خیلی سریع رخ می‌دهد و نوعی انگ اجتماعی هم پیرامون این بیماری وجود دارد؛ اما تقصیر مالک نیست و باید این انگ را از بین ببریم.
«این بیماری کاملاً تصادفی بروز می‌کند و دست‌کم هر صاحب اسبی باید آشنایی عملی با نشانه‌های آن داشته باشد تا بتواند دامپزشک را در جریان بگذارد.
«هرچه بیشتر درباره آن صحبت کنیم، آگاهی بیشتری ایجاد می‌شود و شناخت ما از این بیماری هم بیشتر خواهد شد.»
وب‌سایت به‌تازگی به‌روزرسانی‌شده بنیاد سندرم گرس سیکنس اسبی منبعی گسترده از اطلاعات را برای افرادی که می‌خواهند درباره این بیماری بیشتر بدانند فراهم کرده است؛ از جمله نشانه‌های بیماری و شیوه‌های مدیریتی که ممکن است خطر را کاهش دهند، همچنین توصیه‌هایی برای مدیریت موارد مزمن گرس سیکنس.
تصویر اصلی از بنیاد سندرم گرس سیکنس اسبی