هشدار به مالکان: پیش از انتخاب درمانگر اسب، درباره صلاحیت و سابقه او تحقیق کنید
به مالکان اسب یادآوری شده است که هنگام جستوجوی درمانهای اسکلتیعضلانی برای اسب خود، استفاده از practitioners واجدصلاحیت و ثبتشده اهمیت دارد.
فعالان این صنعت گزارش دادهاند که تعداد افرادی که درمان ارائه میکنند اما از صلاحیتهای اندک یا هیچ صلاحیتی برخوردار نیستند، رو به افزایش است. در ماه ژانویه، Defra نشستی مشورتی درباره اصلاحات قانون Veterinary Services Act برگزار کرد؛ اصلاحاتی که میتواند شامل مقرراتگذاری و حفاظت از عناوین حرفهای برای متخصصان وابسته، از جمله musculoskeletal therapists، باشد (news, 5 Feb).
دامپزشک Lorna Brokenshire-Dyke یک veterinary physiotherapist واجدصلاحیت و رئیس National Association of Veterinary Physiotherapists (NAVP) است. Dr Brokenshire-Dyke به H&H گفت که دیده است برخی مراجعان برای مراجعه به practitionerهایی مانند bodyworkerها، massage therapistها یا physioها، از دامپزشک خود «عبور میکنند»؛ برخی از این افراد بدون آموزش و صلاحیتهای لازم فعالیت میکنند.
Dr Brokenshire-Dyke گفت: «practitionerهایی که آموزش و صلاحیت درست دارند، تشخیص میدهند چه زمانی مشکل وجود دارد و بیمار را به دامپزشک ارجاع میدهند، اما بدون آن پشتوانه، ممکن است اسب بارها درمان شود، بیآنکه مشکل اصلی هرگز بهدرستی بررسی و برطرف شود.»
او گفت: «من دیدهام وقتی درمان بر پایه آموزش و صلاحیت مناسب نیست چه اتفاقی میافتد: بیماریها از چشم پنهان میمانند، مشکلات پوشانده میشوند، اسبها زمانی تحت فشار قرار میگیرند که باید استراحت میکردند، و همه اینها به بهای رفاه حیوان تمام میشود. »
Dr Brokenshire-Dyke موردی را به یاد آورد که در آن، یک اسب بهدلیل لنگش چندین بار توسط یک musculoskeletal therapist ویزیت شده بود ــ و تنها ماهها بعد، زمانی که اسب بهبود پیدا نکرد، او در نقش veterinary capacity وارد ماجرا شد.
او گفت: «در نهایت، اسب ماهها درد میکشید چون علت اصلی مشکل رسیدگی نمیشد، اما به صاحب اسب از سوی therapist اطمینان داده میشد که کار درستی انجام میدهند.»
او گفت: «حساب بانکی صاحب اسب آسیب دید، اما مهمتر از آن، اسب درمان درست را در زمان درست دریافت نکرد. »
Dr Brokenshire-Dyke افزود که هر therapist باید با پرسش درباره صلاحیتها، بیمه و اینکه آیا عضو یکی از انجمنهایی مانند NAVP، Register of Animal Musculoskeletal Practitioners (RAMP) یا Association of Chartered Physiotherapists in Animal Therapy (ACPAT) هست یا نه، کاملاً راحت باشد.
او گفت: «بهعنوان یک veterinary physiotherapist، دقیقاً میدانم چرا مسیر آموزش و کسب صلاحیت باید سختگیرانه باشد، نه اختیاری. این همان چیزی است که به یک practitioner جایگاه حرفهای واقعی میدهد؛ دانش، قضاوت و پاسخگوییای که صلاحیت حرفهای واقعی در عمل نمایندگی میکند.»
Emma Green، veterinary physiotherapist، به H&H گفت که افزایش افرادی را دیده است که بدون صلاحیت، خدمات درمانی را در شبکههای اجتماعی تبلیغ میکنند.
او گفت: «سالهاست که در این صنعت از انواع مختلف دستگاههای درمانی استفاده میشود و این ابزارها نتایج موثری هم دارند، اما ما بیش از پیش شاهد افرادی فاقد صلاحیت هستیم که در مواردی نامناسب، اقدام به ارائه درمان میکنند.» او افزود که به باورش این صنعت به اندازه کافی تحت نظارت نیست.
او گفت: «این موضوع نگرانکننده است. نمیخواهم کار هیچکس را زیر سوال ببرم؛ انواع مختلف درمانها در این صنعت جایگاه خودشان را دارند، اما اگر مالک یک اسب به یک veterinary physiotherapist نیاز دارد، باید به سراغ یک register برود؛ جایی که مطمئن باشد افراد ثبتشده در آن بهطور کامل بررسی شدهاند. نگرانی اصلی باید رفاه horse باشد.»
Jo Paul، رئیس پیشین RAMP و chartered physiotherapist، به H&H گفت که با استفاده از فردی که در یک register حرفهای یا عضو یک association است، مالکان میتوانند مطمئن باشند آن فرد صلاحیت لازم را دارد.
او گفت: «RAMP یک register داوطلبانه است؛ این به این معنا نیست که هر کسی که عضو آن نیست، صلاحیت ندارد، اما نشان میدهد ما درباره افرادی که در register ما هستند، بررسی و راستیآزمایی لازم را انجام دادهایم.»
او گفت: «همه در تلاشاند بهترین کار را برای horse خود انجام دهند، اما مالکان هم باید مسئولیت خودشان را بپذیرند.
او گفت: «وقتی کسی با یک دستگاه یا پیشنهاد جدید و جذاب سراغ شما میآید، مالکان باید بررسی کنند آیا فردی که این خدمت را ارائه میدهد، دانش آناتومیک، پاتولوژیک و فیزیولوژیک لازم را دارد تا از آن روش بهصورت ایمن و موثر استفاده کند یا نه. ”
