نجات اسب‌های پورتوریکو با کمک حامیانی از آن‌سوی دریا
کلی استوبی (Kelley Stobie) در مزرعه‌اش در پورتوریکو یک مرکز فوق‌العاده برای بازتوانی و واگذاری دوباره اسب‌های مسابقه تروبرد اداره می‌کند، اما همان‌طور که می‌شود تصور کرد، تامین بودجه برای او همواره یک چالش دائمی است؛ چالشی که در دوران همه‌گیری جهانی حتی سخت‌تر هم شده است.
خوشبختانه، اخیرا چند نهاد برای حمایت گسترده از کاری که کلی در مرکز «کارائیبن تروبرد افترکر» انجام می‌دهد، کنار هم قرار گرفتند؛ حمایتی که دقیقا در زمانی مناسب، تفاوت بزرگی ایجاد کرده است.
اکنون این مرکز برای پنج ماه ذخیره یونجه دارد و کلی دیگر مجبور نیست هفته به هفته برای تامین خوراک اسب‌هایی که در حال بازتوانی آن‌هاست، دست‌وپا بزند.
کلی به فردی بسیار چاره‌جو و کاربلد معروف است؛ البته واقعیت این است که شرایط، او را ناچار به این ویژگی کرده است. او در سال ۱۹۹۵ در یک مرکز مرتبط با اسب در سنت مارتن کار می‌کرد که طوفان لوئیس به آنجا رسید، و پس از آن‌که طوفان ماریا پورتوریکو را درنوردید، به خاطر شجاعت و تعهدش در نجات اسب‌ها در پیست مسابقه کاماررو که ویران شده بود، جوایزی دریافت کرد.
بیش از ۸۰۰ اسب تروبرد در میان آوار گرفتار مانده بودند و او طی چند هفته آن‌ها را بیرون آورد، برایشان مراقبت پزشکی فراهم کرد و کمک‌های اضطراری و اقلام مورد نیاز را از بخش اصلی ایالات متحده هماهنگ کرد.
پیدا کردن یونجه در پورتوریکو همواره دشوار است. آنجا چراگاه‌های سرسبز و غنی مثل آنچه در کنتاکی دیده می‌شود وجود ندارد، و به همین دلیل کلی همیشه به دنبال پیدا کردن پنج عدل از اینجا و ۱۰ عدل از آنجا است.
این مرکز بازتوانی در مزرعه خانوادگی او قرار دارد و قطعه زمین دیگری هم در کنار آن هست که همسرش برای استفاده آن‌ها حصارکشی کرده است. آن‌ها فقط می‌توانند هم‌زمان ۲۰ اسب را بپذیرند، بنابراین همیشه رقابتی با زمان در جریان است تا اسب‌ها بازتوانی شوند و دوباره به صاحبان یا خانه‌های مناسب سپرده شوند.
هر بار که اسب تازه‌ای به این مرکز می‌رسد، کلی بلافاصله با دیگر سازمان‌های بازتوانی در کانادا و ایالات متحده تماس می‌گیرد و برای دریافت بودجه حمایتی جهت تامین هزینه‌های نگهداری آن اقدام می‌کند.
او اخیرا یک کمک‌هزینه ۳٬۰۰۰ دلاری از «افتر د فینیش لاین»، یک منبع غیرانتفاعی تامین بودجه برای اسب‌های مسابقه تروبرد، دریافت کرد.
این کمک به او امکان داد یک محموله یونجه بخرد، اما هنوز باید راهی پیدا می‌کرد تا آن را از بخش اصلی ایالات متحده به پورتوریکو برساند. کلی با «تریلر بریج»، یکی از شرکت‌های کشتیرانی و لجستیکی فعال در مسیر جکسون‌ویل به پورتوریکو، تماس گرفت تا درباره دریافت تخفیف پرس‌وجو کند.
ان جونز این درخواست را مستقیما به بالاترین سطح شرکت، یعنی میچ لوچیانو، مدیرعامل تریلر بریج، رساند و او تصمیم گرفت که نه‌تنها این محموله را به مقصد برسانند، بلکه کانتینر و حمل‌ونقل آن را نیز رایگان در اختیار بگذارند.
یونجه‌ای که با کمک مالی «افتر د فینیش لاین» تهیه و توسط «تریلر بریج» ارسال شده بود، هفته گذشته به مزرعه «کارائیبن تروبرد افترکر» رسید و این ماجرا نمونه‌ای عالی از این واقعیت است که انجام چنین کارهایی به همکاری جمعی نیاز دارد.
کلی می‌گوید بدون حمایت مستمر کسانی که در موقعیتی هستند که می‌توانند چنین کمک‌هایی را عملی کنند، او اساسا توان تامین هزینه‌های لازم برای ادامه فعالیت این مرکز را نخواهد داشت.