حمایت از Melanie Wienand در طرح استعدادهای سوارکاری

حمایت از سوارکار پارا-درساژ در طرح استعدادهای بنیاد سوارکاری آلمان

در دنیای ورزش، داستان‌هایی وجود دارند که فراتر از مدال‌ها و موفقیت‌ها می‌روند. داستان Melanie Wienand یکی از آن‌هاست. این سوارکار پارا-درساژ از Arnsberg، اکنون در چارچوب طرح استعدادهای بنیاد سوارکاری آلمان از طریق یک جامعه اهداکننده حمایت می‌شود و این حمایت به او انگیزه‌ای برای بازگشت به زندگی و رسیدن به اوج بین‌المللی در ورزش پارا می‌دهد.

اسب‌ها از کودکی همراه Melanie Wienand بوده‌اند. ابتدا ولتیژ، سپس سوارکاری کلاسیک در یک باشگاه کوچک در Sauerland – از همان ابتدا مشخص بود که اسب‌ها برای او بیش از یک سرگرمی هستند. در دوران تحصیل در Osnabrück، او با سوارکاری اسب‌های دیگران هزینه زندگی خود را تامین می‌کرد. از فرصت‌های کوچک، شانس‌های بزرگی به وجود آمد: او به آمریکا سفر کرد و در سال 2008 به عنوان سوارکار حراجی در Verden کار کرد.

Melanie در مدت کوتاهی در دنیای اسب‌سواری به شهرت رسید. حس او نسبت به اسب‌ها، استعداد و جذابیتش در زین، پرورش‌دهندگان و مالکان را به یک اندازه مجذوب خود کرد. تنها چند هفته قبل از حادثه سنگینش، او اسب استثنایی «Lemony’s Nicket» را در حراجی معرفی کرد – که در آن زمان گران‌ترین اسب فروخته شده در آلمان بود.

سپس سال 2011 فرا رسید. یک حادثه سوارکاری همه چیز را در یک لحظه تغییر داد.

Melanie Wienand دچار آسیب شدید مغزی شد، چهار هفته در کما بود و پس از آن باید از صفر شروع می‌کرد. صحبت کردن، نوشتن، راه رفتن. همه چیز را باید دوباره یاد می‌گرفت. هنوز هم با مشکلات تعادل و هماهنگی زندگی می‌کند. اما کسانی که Melanie را می‌شناسند، می‌دانند: تسلیم شدن هرگز گزینه‌ای برای او نبود.
راه بازگشت با احتیاط آغاز شد. با واکر به یک مزرعه اسب‌های ایسلندی رفت تا برای اولین بار دوباره بر روی اسب بنشیند. در ابتدا احساس ناخوشایندی بود که به کمک نیاز داشت. اما در همان لحظات اولیه او متوجه شد: بر روی اسب، احساس می‌کند در خانه است.

نقش بسیار ویژه‌ای در این مسیر، اسب او «Lemony’s Loverboy» ایفا می‌کند. او که درست قبل از حادثه‌اش این اسب را در حراجی معرفی کرده بود، به شدت می‌خواست یک کره از این اسب داشته باشد. بنابراین او Loverboy را به عنوان یک اسب جوان خرید، بدون اینکه بداند چه سفری در پیش دارند.

امروزه ارتباط بین این دو فراتر از ورزش است. ملانی رابطه خود با Loverboy را به یک ازدواج تشبیه می‌کند: با فراز و نشیب‌ها و گاهی اوقات مشاجرات کوچک، اما با اعتمادی بی‌پایان. آن‌ها با هم به اوج ورزش پارا-درساج بین‌المللی رسیدند. نتایج شامل مدال برنز انفرادی و نقره تیمی در مسابقات قهرمانی اروپا در Riesenbeck، انتخاب به عنوان ذخیره برای پارالمپیک پاریس و در نهایت مدال طلای تیمی در مسابقات قهرمانی اروپا در Ermelo بود. در سال 2024، ملانی ویناند به خاطر داستان فوق‌العاده و دستاوردهایش به عنوان ورزشکار معلول سال شناخته شد. با وجود برنامه تمرینی فشرده‌اش، همچنان چندین بار در هفته فیزیوتراپی و کار روزانه بر روی بدنش بخشی از زندگی روزمره اوست. با حمایت جدیدی که از طریق برنامه Talentpool-Förderpatenschaft دریافت می‌کند، اکنون از سوی افرادی که به او و مسیرش ایمان دارند، پشتیبانی می‌شود. برای ملانی، این حمایت بسیار فراتر از کمک مالی است. این حمایت به معنای قدردانی، انگیزه و نشانه‌ای است که نشان می‌دهد مبارزه ارزشمند است. او به ویژه بر این باور است که باید به دیگران شجاعت بخشید. او به همراه Regine Mispelkamp ابتکار «100 برای 100» را بنیان‌گذاری کرد که هدف آن افزایش دیده‌شدن پارا-ورزش و ایجاد نشانه‌ای برای همبستگی اجتماعی و شمولیت است. این دو با اشتیاق و تعهد شخصی به طور مداوم به دنبال حامیانی هستند که با دیدگاه آن‌ها همسو باشند و پارا-ورزش را در سطح بین‌المللی به جلو ببرند. ملانی ویناند هر روز ثابت می‌کند که حتی پس از سخت‌ترین شکست‌ها، راه‌های جدیدی می‌تواند شکل بگیرد. او گفت: «باید به آن ایمان داشت و شجاعت را حفظ کرد.» و او این را به شکلی چشمگیر به نمایش می‌گذارد.