مارک فیلیپس: سوارکاران جوان بریتانیایی برای تیم ملی ۵٬۰۰۰ پوند می‌پردازند
هر بار که می‌بینم رده‌های جونیور و سوارکاران جوان راهی قهرمانی اروپا می‌شوند، از این موضوع نگران می‌شوم که وضعیت مالی بریتیش ایونتینگ (BE) باعث شده ستاره‌های جوان ما هر کدام بیش از ۵٬۰۰۰ پوند بپردازند تا برای نمایندگی از این کشور در این سفر حاضر شوند. آیا در قبال آن نوجوانی که توان مالی حضور در این برنامه را ندارد، فرصتی را از دست نمی‌دهیم؟
البته می‌دانم که بعضی‌ها از کمک‌های خیریه بهره‌مند می‌شوند، اما زمانی که همه هزینه‌ها را بریتیش ایونتینگ تقبل می‌کرد، شرایط برای همه برابر بود.
امسال در رقابت‌های قهرمانی سگرشو در سوئد، نگرانی من حتی بیشتر شد. به سوارکاران درباره اهمیت رفاه اسب و مراقبت از اسب‌هایشان تذکر داده شد، اما در عین حال آن‌ها را به مسیر کراس‌کانتری‌ای فرستادند که کیفیت زمینش «افتضاح» توصیف شده بود؛ موضوعی که بی‌تردید برای FEI مایه شرمساری قابل‌توجهی است.
هرگز ندیده بودم این تعداد سرپرست تیم و مربی تا این حد خشمگین و سرخورده باشند. قهرمانی با یک مسابقه معمولی فرق دارد؛ جایی نیست که سوارکاران بتوانند انصراف بدهند و هفته بعد در جای دیگری شرکت کنند.
متأسفانه، پس از مشکلات مربوط به اندازه‌گیری مسیر در رویال جامپ، اریک وینتر خود را در مرکز دومین جنجال می‌بیند، زیرا مسئولیت کیفیت زمین با طراح مسیر است.
در سگرشو، بهبود وضعیت زمین به دغدغه اصلی همه تبدیل شد و سایر مسائل را تحت‌الشعاع قرار داد. با این حال، اریک احتمالاً از این بابت اندوهگین خواهد شد که این قهرمانی به‌احتمال زیاد برای تعدادی از اسب‌ها به یک حضور پایان‌بخش در دوران حرفه‌ای‌شان تبدیل شده است.
البته این موضوع نباید از ارزش دستاورد الیزابت بارت و راید فور تیس شامان دومونسو در هدایت تیم بریتانیا به دو مدال نقره رده سوارکاران جوان و همچنین برنز جونیورها بکاهد.
چرا این‌همه شرکت‌کننده در برگلی به خط پایان نرسیدند؟
اوایل اوت، من در برگلی همراه با درک دی گرازیا، طراح مسیر، حضور داشتم؛ زمانی که همه‌جا خشک و قهوه‌ای شده بود. هفته گذشته، به لطف تلاش‌های تیم برگلی، اسب‌ها روی زمینی ایده‌آل مسابقه دادند و شرایط آب‌وهوا هم باعث شد پارک دوباره به زیبایی واقعی خود بازگردد.
رز کانتر، لورا کالت و تام مک‌یوئن را در اختیار نداشتیم، اما همچنان بسیاری از بهترین سوارکاران جهان در میدان بودند.
فقط ۲ نمره درساژ زیر ۳۰ بود، در حالی که این عدد در آخن و در قهرمانی جهان به ۲۰ می‌رسید. این احتمالاً نشان‌دهنده تفاوت میان اسب مدرن مناسب قهرمانی و اسب‌های پنج‌ستاره‌ای است که برای برگلی لازم‌اند تا از پس عوارض زمین و یک دقیقه اضافه در کراس‌کانتری برآیند.
با این حال، به‌نظر من درک در حفظ دشواری فنی پنج‌ستاره کار بسیار خوبی انجام داد، اما در عین حال با استفاده از موانع پُرکننده بیشتر در سطح چهارستاره، شدت کار را پایین آورد و در نتیجه برند پنج‌ستاره را به الگوی مدرن قهرمانی‌های چهارستاره نزدیک‌تر کرد.
همین موضوع توضیح می‌دهد که چرا ۲۴ نفر از ۲۸ نفری که مسابقه را به پایان رساندند، هیچ جریمه‌ای در پرش نداشتند؛ اما چرا با این حال این‌همه اسب خسته دیدیم و ۱۸ نفر از ۴۶ شرکت‌کننده نتوانستند مسابقه را تمام کنند؟
هیئت داوران احساس می‌کرد که دست‌کم در نمره‌دهی بسیار دست‌ودل‌باز بوده است؛ پس آیا در مجموع فقط با گروه ضعیفی روبه‌رو بودیم؟
با وجود این همه سوارکار طراز اول در میدان، باورش دشوار بود.
آیا اسب‌ها آمادگی کافی نداشتند — در حالی که فقط دو نفر داخل زمان مجاز قرار گرفتند — و دلیلش تابستان طولانی، گرم و خشک و در پی آن سفتی زمین بود؟
هیچ‌کس پاسخ قطعی نداشت و احتمالاً هم یک پاسخ واحد برای این ماجرا وجود ندارد. برخی در درساژ به اندازه کافی خوب نبودند، بعضی در کراس‌کانتری آمادگی لازم را نداشتند، عده‌ای قربانی فشار زمان شدند، بعضی مسیر خود را به اندازه کافی خوب بازدید نکرده بودند و یک مانع را از قلم انداختند یا یکی اضافه پریدند و برخی هم فقط بدشانس بودند.
جما استیونز با اسب ۱۶ ساله‌اش چیلی نایت با اتکا به شانس پیش رفت و کاری کرد که پیش از نفر اول جهان، تیم پرایس، با گلوبال کوئست رو به پیشرفت و هالی ریچاردسون که احتمالاً بهترین دور روز را با بالینیتی سیلور سرویس رفت، یک مانع در دست داشته باشد.
متأسفانه روز بعد ورق برای هالی و تیم برگشت، اما جما خونسردی‌اش را حفظ کرد و از تجربه‌اش در جایزه بزرگ پرش با اسب استفاده کرد تا با همان نمره درساژش کار را تمام کند و جایزه نخست ۱۲۰٬۰۰۰ پوندی را ببرد.
ناامیدی او در آخن حالا به گذشته‌ای دور تبدیل شده است، چرا که بورگلی را هم به قهرمانی پنج‌ستاره‌اش در بیکتون اضافه کرد.
● به نظر شما چرا نمرات درساژ بورگلی پایین بود و چرا این‌همه نفر موفق به پایان رساندن رقابت نشدند؟ نظرتان را همراه با نام، نزدیک‌ترین شهر و شهرستان محل سکونت‌تان به نشانی hhletters@futurenet.com برای ما بفرستید تا شانس انتشار دیدگاه‌تان در یکی از شماره‌های آینده مجله هورس اند هاوند را داشته باشید.