قهرمانی جهان؛ نقطه عطفی برای درساژ؟ بخش اول
۳ سپتامبر ۲۰۲۶
نوشته کنت جی. برادیک
موفقیت چشمگیر درساژ در قهرمانی جهان، زمینه را برای یک بازنگری اساسی و سراسری در این رشته در پایان سال فراهم کرده است.
داوری، از جمله بازنویسی کتابچه راهنمای داوران با تمرکز بر هارمونی و خودحملی، احتمال واگذاری تعیین داوران مسابقات تا سطح CDI4* از برگزارکنندگان به FEI، و تغییر تستهای بینالمللی از رده اسبهای جوان تا جایزه بزرگ، از محورهای این بازنگری است.
در ماه دسامبر، بازنگری کامل مقررات از سوی مجمع عمومی FEI انجام خواهد شد و همچنین برنامهریزی راهبردی گروهی از برخی چهرههای برجسته درساژ به ریاست جرج ویلیامز از آمریکا منتشر میشود؛ گروهی که مأمور تدوین یک برنامه جامع برای آینده این رشته است.
هدف این تحولات، ارتقای درساژ به جایگاهی است که هم افکار عمومی و هم هواداران آگاه و فعالان این رشته، آن را بهطور گسترده بپذیرند. محور اصلی این موضوع، نحوه رفتار با اسبهاست. این روند پس از آن شدت گرفته که در سه سال گذشته، سوارکاران و مربیانی در سراسر جهان با سابقه حضور در المپیک و رقابتهای قهرمانی، بهدلیل بدرفتاری با اسبهای خود محروم شدهاند. همچنین در رویدادهای مختلف جهان، صحنههایی دیده شده که موجی از محکومیت به همراه داشته و درساژ را بیش از همه وادار کرده است تصویر خود را با نگاهی انتقادی بازبینی کند.
موفقیت قهرمانی جهان تنها به میدانهای مسابقهای که دهههاست هر سال میزبان مهمترین رویداد ورزش سوارکاری جهان هستند، یا به سازماندهی و اجرای عالی برای مدیریت ۵۰۰ هزار تماشاگر در شش رشته بینالمللی ــ درساژ، کالسکهرانی، ایونتینگ، پرش با اسب، ولتینگ و پارا درساژ ــ در طول دو هفته محدود نمیشد.
رونان مورفی گفت: «فکر میکنم ما در یک مسیر قرار داریم و در دو سال گذشته هم در همین مسیر بودهایم.»
او که مدیر درساژ، پارا درساژ و ولتینگ FEI است، سه سال پیش در حالی بهعنوان فردی خارج از ساختار FEI مدیریت این سه رشته را بر عهده گرفت که ورزشهای اسبسواری، بهویژه درساژ، با انتقادهایی چنان شدید روبهرو بودند که بحث حذف آنها از المپیک بهزودی به موضوعی فراگیر تبدیل شد.
او گفت: «از آنچه اینجا دیدهایم بسیار دلگرم شدهام؛ نه فقط به این دلیل که بیشتر با چیزی که در درساژ بهدنبال آن هستیم، یا با هدف درساژ که هارمونی، خودحملی و نبود تنش است، همخوانی داشت، بلکه چون حالا این رویکرد را در این سطح در سراسر جهان میبینیم. بنابراین ورزشکاران و مربیان واقعاً با تمرکز بسیار زیاد، اسبها را به همین شیوه آماده میکنند.
«اینجا شاهد کشورهای بسیار زیادی و اجراهای بسیار زیادی بودهایم که میتوانند الگو و سرمشق دیگران باشند.
«منظورم این است که الگوهای فراوانی وجود دارند که میتوانیم بگوییم این همان چیزی است که میخواهیم ببینیم. از این که ورزشکاران، اسبها و مربیان به این شیوه کار میکنند دلگرم شدهام، اما از این هم دلگرم شدهام که داوران نیز به همین شکل قضاوت میکنند. و فکر میکنم این موضوع، نکتهای کلیدی بوده است.
«ما همیشه گفتهایم که برای تغییر مسیر این رشته، به تلاش جمعی همه نیاز داریم.»
و اینجا، چیزی که واقعاً به من دلگرمی داده، این است که در بالاترین سطح ورزش سوارکاری و زیر فشار شدید رقابت، درساژی واقعاً زیبا دیدیم.
و فکر میکنم تماشاگران، که در آخن مخاطبانی بسیار آگاه هستند، واقعاً این فضا را خاص کردند، چون با تمام وجود درگیر رقابت بودند.
او گفت: «این را در فورت ورث هم دیدیم؛ آنجا هم شاهد همراهی و درگیر شدن تماشاگران با این ورزش بودیم.
«این موضوع واقعاً به من دلگرمی میدهد.
«فکر میکنم این همان چیزی است که میخواهیم.
«اما این مسیر هیچوقت پایان ندارد؛ ما باید همچنان به تولید این نوع عملکرد، این نوع سوارکاری و این شیوه تمرین ادامه بدهیم.
«و این باید هدف همه باشد.»
اکنون تمرکز به المپیک لسآنجلس در ۲۰۲۸ معطوف خواهد شد، هرچند برای سوارکاران رده بزرگسالان در سال آینده، رقابتهای تازهتأسیس قهرمانی پانآمریکن در ژانویه آینده در اوکالا، فلوریدا برگزار میشود، سپس قهرمانی اروپا در ماه اوت در دانمارک و بازیهای پانآمریکن در میانه تابستان در پرو در پیش است.
او گفت قهرمانی جهان در بالاترین سطح این ورزش قرار دارد.
او گفت: «ما میخواهیم این را در همه سطوح ببینیم؛ میخواهیم در سطح سهستاره و دوستاره هم شاهدش باشیم، و سوارکارانی که برای نخستین بار وارد مسابقات بینالمللی میشوند نیز واقعاً به همین شکل اجرا کنند و سوارکاری کنند.
«باید تمرکز تازهای داشته باشیم که همه همچنان از آن حمایت کنند، چون این همان چیزی است که میخواهیم.»
او گفت: «ضروری است که همه با هم کار کنند تا این محقق شود و از نظر من این مهمترین نکته است.
«ما نمیتوانیم نسبت به این ورزش دچار رضایتزدگی شویم. و چیزی که واقعاً اینجا به من دلگرمی میدهد، این است که بیرون از این فضا، شاید حتی برخی منتقدان ورزش ما هم، اگر اینطور بگوییم، حالا با مهربانی بیشتری نگاه میکنند، چون در حال دیدن یک گذار هستند. و فکر میکنم این برای سوارکاران ما، که چندین سال فشار این شرایط را تحمل کردهاند و احساسی به وجود آمده بود که درساژ ناعادلانه هدف قرار گرفته، بسیار دلگرمکننده است.»
درساژی که از المپیک ۲۰۲۴ پاریس به این سو هرچه بیشتر در بالاترین سطح این ورزش به نمایش گذاشته شده، اکنون باید در سراسر این هرم نفوذ کند و به سطوحی برسد که بیشتر سوارکاران در آن حضور دارند.
رونان گفت: «این همان جایی است که باید مطمئن شویم آرمانها و فرهنگ مورد نظر در همه سطوح آموزش نهادینه شده است؛ چه در حال اجرای یک تست مدیوم در سطح ملی باشید و چه در حال اجرای موسیقی آزاد جایزه بزرگ در آخن.
«آرمانها یکسان است و فکر میکنم این مسئولیت بزرگ بعدی ماست. ما واقعاً برای این کار به فدراسیونهای ملیمان تکیه داریم تا کمک کنند.
«فکر میکنم یکی از نکات کلیدی این است که ورزش ما به مخاطبان گستردهتری نشان داده شده است.
«و افراد زیادی با نگاه بسیار مثبتی به آنچه رخ داده واکنش نشان دادهاند. اما این به این دلیل است که، روشن است، ما در آخن با مخاطبانی آگاه روبهرو بودیم، اما همچنین به خاطر شیوهای که این ورزش ارائه میشود. و مردم این را درک میکنند.»
«ما همچنان این موضوع را به شکلی تعاملی و با همکاری همه در میان میگذاریم.
و همانطور که میدانید، بهنظر من نکته اصلی همین است؛ اطلاعات، کلید ماجراست و همه ما وظیفه داریم توضیح بدهیم، گفتوگو کنیم و یاد بگیریم.
و همانطور که میدانید، دو سال گذشته احتمالاً این فرصت را به ما داده است که نگاهی دوباره به ورزشمان داشته باشیم.
من همیشه بر این باور بودهام که روند برنامهریزی درباره درساژ فقط به تندرستی یا رفاه اسبها محدود نمیشود، بلکه فرصتی است تا این رشته را بهصورت جامع بررسی کنیم.
«تندرستی و رفاه اسبهای ما بیتردید اصل محوری همه کارهایی است که انجام میدهیم، اما موضوعات بسیار دیگری هم وجود دارد.
و این روند به ما فرصتی داده است که واقعاً به همه این مسائل نگاه کنیم.
و بهطور سنتی، همانطور که میدانید، از ما انتقاد شده که بیش از حد محافظهکار هستیم و کند تغییر میکنیم، اما فکر میکنم این موضوع نوعی تلاش جمعی برای پرداختن جامع به این ورزش ایجاد کرده است.
و همین چیزی است که به من دلگرمی میدهد.
«باید همچنان در این مسیر شجاع باشیم، چون لازم است همچنان قالبها را بررسی کنیم، لازم است ببینیم چگونه میتوانیم مخاطبان گستردهتری را درگیر کنیم و چگونه میتوانیم این رشته را جذابتر کنیم؛ همه اینها برای آن است که مطمئن شویم این ورزش از نظر ارزیابی، قابلفهمتر میشود و میتوانیم توضیح دهیم داوران را چگونه انتخاب میکنیم و امتیازها را چگونه تفسیر میکنیم.
اینکه موسیقی آزاد چگونه امتیازدهی میشود، تا افرادی که شاید در این ورزش دخیل نباشند نیز بتوانند این نمایشی را که همه ما چنین با شور و اشتیاق دوستش داریم، درک کنند و از آن لذت ببرند.»