شروع تیمی بریتانیا در پارا درساژ جهان با تردید پس از رمکردن اسب
ماری دورواردآکهرست با تکیه بر نقره روز نخست، جمعه در گرند پری بی (تست تیمی) نیز نمایشی قدرتمند ارائه کرد؛ همزمان تیم پارا درساژ بریتانیا کارزار خود را در قهرمانی جهان پارا درساژ در آخن آغاز کرد.
او با آتنه لیندبیرگ (Athene Lindebjerg) در گرید یک، با امتیاز ۷۴٫۵۸ درصد نایبقهرمان شد؛ رقمی که اندکی بالاتر از امتیاز انفرادی ۷۴٫۵۴ درصدی او در اوایل هفته بود. بالاتر از او تنها ماری فوندرهایدن از آمریکا به همراه فن تاستیکو اچ قرار گرفتند که با ۷۶٫۳۸ درصد صدرنشین این کلاس شدند؛ هرچند این امتیاز خود کمی پایینتر از ۷۶٫۷۱ درصدی بود که ماری در تست انفرادی به دست آورده بود.
در همین حال، جمیما گرین و فنتبیولس اندکی نسبت به برنز انفرادی خود عقب نشستند و با امتیاز ۷۴٫۰۳ درصد (در مقایسه با ۷۵٫۲۴ درصد) در گرید ۲ چهارم شدند.
به این ترتیب، بریتانیا پس از روز نخست در رده سیزدهم قرار دارد و فعلا تنها بر پایه امتیاز ماری ایستاده است؛ زیرا امتیاز جمیما در حال حاضر پایینتر از این دو نتیجه است و قرار است کنار گذاشته شود. با این حال، این وضعیت در مقایسه با برخی تیمهاست که از پیش چند امتیاز محاسبهشونده در اختیار دارند.
گرید ۲ در بخش دیگری از میدان، بیشترین تغییر چشمگیر روز را رقم زد. فیونا هاوارد و دایموند دونز، قهرمان طلای پارالمپیک، در تست انفرادی روز چهارشنبه پس از یک اشتباه غیرمعمول با ۷۵ درصد چهارم شده بودند؛ اما امروز با ثبت ۷۹٫۳ درصد، مقتدرانه در گرند پری بی به مقام نخست رسیدند.
هایدماریه درزینگ از آلمان (۷۷٫۷۳ درصد، در مقایسه با ۷۵٫۴۸ درصدِ طلایی او در بخش انفرادی) و کاترینه کریستنسن از دانمارک (۷۶٫۱۷ درصد، در مقایسه با ۷۵٫۳۱ درصد) نیز سکو را کامل کردند؛ هر دو هم نسبت به امتیازهای گرند پری ای خود پیشرفت داشتند.
گرید ۳ هم برگزار شد و ریکست فان در هورست با ایسماس رویال فونک اناوپی هیچ نشانهای از افت نشان نداد؛ این زوج هلندی حتی از امتیاز انفرادی دو روز قبل خود نیز فراتر رفتند و با ۷۸٫۴۷ درصد (در مقایسه با ۷۷٫۵۳ درصد) صدر این کلاس را به دست آوردند تا روند شکستناپذیری خود در قهرمانیهای مهم را ادامه دهند. توبیاس تورنینگ یورگنسن از دانمارک (۷۷٫۰۷ درصد، در مقایسه با ۷۵٫۱ درصد) و فرانچسکا سالواده از ایتالیا (۷۵٫۲۷ درصد، در مقایسه با ۷۴٫۷۷ درصد) پشت سر او قرار گرفتند؛ هر دو نیز مانند ریکست، امتیاز تست انفرادی خود را بهبود دادند.
با توجه به اینکه برای بیشتر کشورها رقابتهای گرید ۴ و ۵ هنوز باقی مانده است، جدول تیمی همچنان موقتی است؛ اما بر پایه نتایجی که تا اینجا ثبت شده، آمریکا (۱۵۵٫۶۷۵)، دانمارک (۱۵۳٫۲۳۴) و هلند (۱۵۳٫۰۳۴) قانعکنندهترین رقبای بریتانیا برای کسب مدال به نظر میرسند؛ هر سه تیم از همین حالا دو امتیاز قدرتمند در جدول ثبت کردهاند.
«امتیازی که به آسانی به دست نیامد»
ماری آخرین سوارکار گرید یک بود که وارد میدان شد. با این حال، این امتیاز آسان به دست نیامد؛ او احساس میکرد آتنه نسبت به تست انفرادی دو روز قبل، تیزی و شادابی لازم را نداشت، هرچند داوران او را چندان بابت این موضوع پایین نیاوردند.
ماری گفت: «بهترین تست ما نبود. او واقعا کار را سخت کرد، اما توانستم او را در حرکت نگه دارم و وادارش کنم کاری را انجام دهد که میخواستم؛ فقط به اندازه روز اول انرژی نداشت. فکر میکنم به این دلیل بود که یک بار قبلا وارد میدان شده بود؛ انگار با خودش میگفت ‹باز هم همین ماجرا؟›»
با این حال، نکات مثبتی هم وجود داشت؛ او احساس میکرد که تست در بعضی بخشها روانتر پیش رفت.
او گفت: «فکر میکردم نسبت به دفعه اول، آزمون روانتری بود.» او بار دیگر ایستها را بهعنوان یکی از نکات برجسته مطرح کرد و همچنین به کشش اسب اشاره داشت: «من نمیتوانم عنانها را رها کنم، بنابراین باید سعی کنم دستهایم را نگه دارم و یک دستم را تا جایی که میتوانم به جلو ببرم، و او خیلی خوب کش آمد.»
آتنا در همان اوایل کار از پشتِ پای او عقب افتاد و دیگر هرگز کاملاً به جریان بازنگشت.
ماری گفت: «شرایط سختی بود، چون او در گرمکردن واقعاً خیلی خوب حس میشد، اما وقتی وارد میدان شد، کمی مرا جا گذاشت و من هم قدرت پای لازم را ندارم که او را از عقب وادار کنم جلوتر بیاید.»
«فقط سعی میکنم تا جایی که میتوانم از نشیمن استفاده کنم، با شلاق ضربههای خیلی کوچک بدهم و فقط ادامه بدهم.
از نظر بدنی واقعاً کار سختی است.
او اسب آسانی برای سواری نیست.
طوری نشان میدهد که انگار همهچیز آسان است، اما برای تکتک بخشها از شما کار میکشد.»
ماری که پیش از آزمون خودش هیچیک از اجرای رقیبانش را ندیده بود، گفت تیم با طلای سوفی ولز در روز قبل روحیه گرفته است.
او گفت: «همه ما سرحال و پرانرژی هستیم.
همیشه حضور در تیم یک افتخار است؛ مدتها رؤیای آن را داشتم و اینکه حالا چند سال پیاپی به آن رسیدهام، فوقالعاده است.»
«اوه، کجا داریم میرویم؟»
جمیما و فنتبیولس نخستین زوجی بودند که به میدان رفتند و آزمون آنها هم بدون اتفاق نبود.
با وجود شروعی فوقالعاده، فنتبیولس در نقطه ای ترسید و با جهشی از کنار دیوارهها فاصله گرفت.
جمیمـا گفت: «همهچیز آنقدر سریع اتفاق افتاد که با خودم گفتم: ‹اوه، کجا داریم میرویم؟› او عنان را کاملاً از دستم بیرون کشید، بنابراین کاملاً آن را از دست داده بودم و فقط با خودم گفتم خیلی خب، سوت؛ چون این علامت اوست که دوباره به من برگردد، و بعد مستقیم برگشتیم سر اصل کار.»
«این فقط یکی از همان لحظههایی است که باید بپذیرید.
باید دوباره خطم را پیدا میکردم و تمرکزم را به آزمون برمیگرداندم.»
جمیمـا خوب توانست هم عنانهایش و هم خونسردیاش را جمعوجور کند و خیلی سریع به مسیر درست برگردد، هرچند خودش پذیرفت آن لحظه برایش هزینه داشته است.
او گفت: «کمی دلم سوخت، چون قرار بود امتیاز قویتری بگیریم.
اما از چیزی که به دست آوردهایم خیلی راضی هستم؛ هنوز هم امتیاز محکمی است.»
اول رفتن در کل رقابت تیمی هم فشار خاص خودش را داشت.
جمیمـا اذعان کرد: «وقتی از خواب بیدار شدم حس خیلی خوبی داشتم، اما وقتی به اینجا رسیدم واقعاً عصبی شدم؛ بدنم میلرزید و کمی لحظهای احساسی بود.»
«تقریباً همهچیز یکباره روی سرم خراب شد؛ چیزی که برایش آماده نبودم.
اما چند نفس عمیق کشیدیم، کمی صحبت کردیم و تماشای گرمکردن بقیه کمک کرد آرامتر شوم.»
قدم روی عنان بلند، درست بعد از آن ترسیدن، از بخشهایی بود که در سواری او جلب توجه میکرد.
او گفت: «با خودم گفتم: ‹خدای من، فقط خواهش میکنم هیچ کاری نکن›، اما با این حال آنقدر اعتماد داشتم که عنانها را بدهم و بگذارم خودش را بکشد.
او میتوانست تنش را نگه دارد، اما این کار را نکرد.»
وقتی دوباره به نقطهای نزدیک شدند که این اسب اخته هشتساله در آن ترسیده بود، او سخت تلاش کرد تمرکز اسب را روی خودش نگه دارد.
او در ادامه افزود: «فقط داشتم با این کار میکردم که او را در یک خمِ چپِ ملایم نگه دارم تا حواسش به بیرون نرود؛ فقط سعی میکردم او را با خودم نگه دارم و به نظر میرسد همین جواب داد.»