امیدها برای افزایش مشارکت در پرش با اسب پارا با گسترش رقابتها و برنامههای تازه
برای ترویج و گسترش para showjumping تلاشهایی در جریان است؛ آن هم در حالی که سوارکاران از کاهش فرصتها از زمان همهگیری ابراز نگرانی کردهاند.
British Showjumping (BS) اعلام کرد para showjumping امسال «با معرفی یک ساختار رقابتی بازنگریشده و تقویمی اختصاصی، جهش قابلتوجهی داشته است». این برنامه شامل پنج رقابت چندروزه است که با مسابقات قهرمانی ملی BS در Stoneleigh و فینال فصل در Arena UK در ماه سپتامبر به اوج میرسد.
در کنار کلاسهای درجهبندیشده موجود، بخشهای open نیز معرفی شدهاند. BS گفت این تغییر «انعطافپذیری بیشتری» فراهم میکند، زیرا به سوارکاران اجازه میدهد هم در ردههای خود ــ که در آن امتیازهای لازم برای para leagues را جمع میکنند ــ و هم در بخشهای open با ارتفاعهای مختلف رقابت کنند.
ماه گذشته یک اردوی دو روزه در مرکز ملی تمرین در Leicestershire برگزار شد که هدف آن آشنا کردن سوارکاران با این رشته بود.
مربی Sarah Tubbs گفت: «این تمرینها فرصت بسیار خوبی برای سوارکاران است تا هم از نظر اجتماعی دور هم جمع شوند و هم از جلسات تمرینی و کارگاههای بدون اسب درباره موضوعات مختلف بهره ببرند.»
شرکتکنندگان para از این فرصتها استقبال کردهاند و امیدوارند سوارکاران بیشتری وارد این رشته شوند؛ با این حال، نسبت به اینکه آیا هنوز میتوان کار بیشتری انجام داد، نگرانیهایی را مطرح کردهاند.
سوارکار Claire Pope به H&H گفت که از زمان همهگیری، بهطور کلی فرصتهای para showjumping کاهش یافته است.
او گفت: «از زمان Covid، بعضی سوارکاران رقابت را کنار گذاشتهاند یا اسبهایشان را از دست دادهاند و ما هم نتوانستهایم افراد بیشتری را جذب کنیم. ما نمایشهایی مثل Bramham را از دست دادهایم که vitrin بزرگی برای ما بود. ما خواستار برگزاری نمایشهای بیشتری شدهایم و میدانیم که اقلیتی بسیار کوچک هستیم، اما ارتباطات باید بهتر باشد. »
Anna Hilton تا پس از آنکه به multiple sclerosis مبتلا شد، از وجود para showjumping خبر نداشت.
او به H&H گفت: «من داشتم خودم را به زور در کلاسهای able-bodied میکشیدم، اما نتیجه نمیداد چون دیگر آنقدر قدرت بدنی ندارم. شروع کردم در Google جستوجو کردن و همان موقع para showjumping را پیدا کردم. من هیچجا تبلیغش را ندیده بودم، بنابراین فکر میکنم مشکل همین بوده که مردم اصلاً نمیدانند چنین گزینهای وجود دارد.»
او گفت: «متأسفانه چون در هر کلاس فقط تعداد کمی از ما هستیم، بعضی جاها نمیخواهند para برگزار کنند ــ و از دید آنها هم میشود این موضوع را درک کرد. اما ما به venueهای بیشتری نیاز داریم که برای برگزاری مسابقات و معرفی آن وارد عمل شوند.
«ما همه شوخی میکنیم که برای پریدن با disability باید کمی bonkers باشی، اما واقعاً عاشقش هستیم ــ و به همین دلیل نمیخواهیم آن را از دست بدهیم. »
Deena Webster پیشتر از طریق BS در رقابتهای para خارج از کشور شرکت کرده بود ــ اما گفت در سالهای اخیر این فرصتها کاهش یافته است. او معتقد است پیوستن BS به شبکه Hidden Disabilities Sunflower، همانطور که British Dressage انجام داده، میتواند راهی برای جذب سوارکاران بیشتر باشد.
سوارکاران dressage میتوانند بازوبند یا بند گردنی آفتابگردان بپوشند؛ اقدامی که با هدف افزایش آگاهی نسبت به این موضوع انجام میشود که آنها دارای ناتوانیِ غیرقابلمشاهده هستند.
«اشتیاق به این رشته وجود دارد.
از اینکه امسال فرصتهای بیشتری فراهم شده خوشحالم، اما فکر میکنم کل ساختار para needs looking at to give people more»، Deena به H&H گفت.
Stephanie Toogood، مدیر ملی ورزش BS، به H&H گفت که para showjumping «به مسیر رشد خود با قدرت ادامه میدهد و فرصتهای روبهافزایشی برای سوارکاران فراهم میشود تا تمرین کنند، رقابت کنند و بخشی از یک جامعه حمایتی باشند».
