برنز آنه اونتسیتیک در قهرمانی جهان تک‌اسبه مونیخ
کلودیا لاوترباخ با یک دور بدون خطا در مسیر مخروطی برای تیم ظاهر شد
آنه اونتسیتیگ و ده نیرو در مونیخ به مدال برنز قهرمانی جهان رسیدند.
رقابت‌های قهرمانی جهان تک‌اسب‌ها در مونیخ با مدال برنز آنه اونتسیتیگ و اسبش ده نیرو و همچنین کسب رتبه چهارم توسط تیم آلمان به پایان رسید.
در مجموعه سوارکاری المپیک مونیخ-ریم، ۸۵ راننده زن و مرد و ۱۸ تیم، قهرمانان جهان انفرادی و تیمی را مشخص کردند.
اشتفان اولریش از سوئیس به قهرمانی رسید و همراه با تیم کشورش نیز مدال طلا گرفت؛ تیم‌های هلند و فرانسه در رده‌های بعدی قرار گرفتند.
تیم آلمان با ترکیب آنه اونتسیتیگ و ده نیرو، کلودیا لاوترباخ و ورانو، و سیارا شوبرت و لاسیلا، با اختلافی اندک از مدال بازماند و چهارم شد.
آنه اونتسیتیگ (Anne Unzeitig) پس از نمایش قدرتمندش در بخش ماراتنِ میدانی، که در آن پنجم شده بود، در ابتدا در رده چهارم جدول انفرادی قرار داشت؛ تنها با یک امتیاز جریمه فاصله تا جایگاه‌های مدال.
او سپس در مسیر مخروطی یک بار دیگر نشان داد که اسب اخته شاه‌بلوط هانووری ۱۸ ساله‌اش، ده نیرو (De Niro) از نسل دی-آنلاین، چه اندازه سریع و چابک است.
او بدون امتیاز جریمه از خط پایان گذشت و به این ترتیب سه مدعی برتر پس از خود را تحت فشار گذاشت.
رقابت به‌شدت هیجان‌انگیز باقی ماند، زیرا سیندی بنشاپ از هلند که بلافاصله بعد از او وارد میدان شد نیز بدون خطا کارش را به پایان رساند.
با این حال، عبور از زمان مجاز برای او ۰٫۷ امتیاز جریمه به همراه داشت.
همین برای آنه اونتسیتیگِ ۲۴ ساله کافی بود تا از او پیشی بگیرد و به مدال برنز برسد؛ نخستین مدال انفرادی قهرمانی جهان برای او.
با این حال، ماریو گاندولفو، قهرمان جهان ۲۰۲۴، و اشتفان اولریش، پسر راننده چهارتایی ورنر اولریش، اجازه ندادند جایگاه‌های اول و دوم از دست‌شان خارج شود.
گاندولفو نقره گرفت و اشتفان اولریش به طلا رسید.
کلودیا لاوترباخ (Claudia Lauterbach) به‌عنوان نخستین راننده تیمی آلمان با ورانو، اسبی که در زاکسن پرورش یافته، استارت زد.
او پس از کسب رتبه ۱۰ در درساژ و جایگاه ۶۷ در ماراتن، پیش از بخش مخروطی در رده ۲۹ انفرادی قرار داشت.
لاوترباخ در مسیر مخروطی که میشائل مایر، طراح مسیر اهل سوئیس، ساخته بود، یک دور روان و بسیار سریع ارائه کرد.
این دومین دور بدون خطای روز بود.
تیم آلمان به جشن و شادی پرداخت.
راینر بروئلهایده، سرمربی تیم، گفت: «او با اعصاب بسیار قوی کار کرد و این نتیجه برای تیم بسیار مهم بود.»
لاوترباخ در پایان در رده ۱۹ انفرادی قرار گرفت.
سیارا شوبرت، دومین راننده تیم، با مادیان خاکستری ۱۵ ساله‌اش لاسیلا که در بادن-وورتمبرگ پرورش یافته، در بخش میدانی چند اشتباه آزاردهنده داشت.
این متخصص ماراتن پس از درساژ و بخش میدانی در رده ۲۳ قرار داشت.
اما در بخش کگل‌پارکور، کار برای او خوب پیش رفت: همه توپ‌ها سر جایشان ماند و او با تنها ۱٫۴ امتیاز جریمه زمانی از خط پایان گذشت.
این نتیجه نه‌تنها برای تیم اهمیت زیادی داشت، بلکه او را در رده‌بندی انفرادی نیز تا جایگاه ۱۸ بالا برد.
او گفت: «چنین مسیری واقعاً چالش‌برانگیز است، اما ما همین را دوست داریم.
کگل‌سواری در اصل نقطه قوت ما نیست، اما واقعاً خیلی تمرین کرده بودیم و حالا نتیجه‌اش را گرفتیم.» این سوارکار ۲۴ ساله با خوشحالی این‌گونه صحبت کرد.
ماریه تیشر با اسبش فورتینو و کسب رتبه هفتم، بهترین نتیجه آلمان در درساژ را ثبت کرده بود.
اما پس از کراس‌کانتری، به رتبه ۶۳ سقوط کرد.
در کگل‌پارکور، سه امتیاز جریمه بابت برخورد با یک تابلو، به‌علاوه یک توپ و ۳٫۱۷ امتیاز جریمه زمانی برای او ثبت شد؛ در مجموع ۹٫۱۷ امتیاز که در نهایت او را در رده‌بندی انفرادی به جایگاه ۴۹ رساند.
او پس از قهرمانی جهان تحلیل کرد: «از درساژ خیلی راضی بودم، اما بخش کراس‌کانتری واقعاً ناامیدکننده بود. این البته همیشه نقطه ضعف ما بوده، هرچند در این فصل خیلی بهتر شده بود، اما اینجا دیگر آن‌طور نشد.
و خوشحالم که او امروز در کگل‌پارکور دوباره واقعاً برای من جنگید و من را تنها نگذاشت.
در مجموع از این بابت راضی هستم، فقط کمی از دست خودم ناراحتم که از روی تابلو رد شدم؛ واقعاً لازم نبود چنین اتفاقی بیفتد.»
کریستوف دیکر از گشر از مادیان ۱۰ ساله برندنبورگی خود، زیبن‌اشتاین، بسیار راضی بود.
برای قهرمان جهان سال ۲۰۱۲، مونیخ نخستین قهرمانی جهان پس از ۱۴ سال بود.
او پس از درساژ و کراس‌کانتری در رده ۴۴ قرار داشت و در کگل‌پارکور تنها دو توپ انداخت.
دیکر با مجموع ۱۰٫۰۶ امتیاز از خط پایان گذشت و توانست چند پله در رده‌بندی انفرادی بالا بیاید؛ او در پایان در جایگاه ۳۸ قرار گرفت.
برای مارتین اشتوتسر از ارفورت، این نخستین قهرمانی جهان بود.
او با اسب خون‌گرم سنگین خود، الزاس، که شخصاً آن را آموزش داده بود، در پایان به رتبه ۴۷ رسید.
او گفت: «او همیشه برای من می‌جنگد، در برخورد و کار روزمره خیلی آرام و مهربان است، اما در عین حال بسیار خاص هم هست.»
همسر و هم‌ران او، آنیا اشتوتسر، اضافه کرد: «ساعت پنج‌ونیم باید شامش را بخورد.»
برای ینس موتلر از نوف‌رینگن، این دومین قهرمانی جهان بود، اما نخستین حضورش با مادیان تنها ۹ ساله‌اش کالیدا.
این دو در کگل‌پارکور نمایشی عالی داشتند و تنها با ۴٫۸۷ امتیاز جریمه به خط پایان رسیدند.
او در پایان رتبه ۳۳ را به دست آورد.
او درباره ویژگی خاص کالیدا گفت: «باید تا حدی او را روشن و خاموش کرد؛ هر جا بتواند نیرو ذخیره می‌کند، اما وقتی روشن شود، فوق‌العاده همراهی می‌کند.»
اما لارس کروگر از گرومباخ با مادیان تنها هشت‌ساله‌اش میت دی‌اس‌پی فنه لیلی، که سال گذشته هنوز قهرمان جهان اسب‌های جوان ارابه‌رانی شده بود، در کگل‌پارکور روز چندان خوشایندی را پشت سر نگذاشت.
هفت توپ از روی مخروط‌ها افتاد و امتیازهای جریمه زمانی هم به آن اضافه شد تا او با ۲۶٫۰۵ امتیاز منفی از خط پایان بگذرد؛ نتیجه‌ای که در نهایت جایگاه ۷۳ انفرادی را برایش به همراه داشت.
کارل-هاینتس گایگر، سرمربی تیم که در مونیخ در جمع تیم برگزارکننده پیرامون فدراسیون سوارکاری و درشکه‌رانی بایرن حضور داشت، در پایان این قهرمانی جهان جمع‌بندی مثبتی ارائه کرد.
او گفت: «همه‌چیز خوب پیش رفت، ما بسیار راضی هستیم، در روز کراس‌کانتری واقعاً تماشاگران زیادی حضور داشتند و همه شرکت‌کنندگان هم رضایت کامل داشتند.»
ماریه تیشِر، راننده نیز از برگزاری این رویداد تمجید کرد و گفت: «قهرمانی جهان فوق‌العاده، فوق‌العاده خوب بود، برگزارکننده واقعاً زحمت زیادی کشیده بود، شرایط در بهترین سطح قرار داشت، همه‌چیز عالی بود!»
مروری بر قهرمانی جهان در مونیخ: