بحث داغ درباره تغییرات فینال‌های پرش با اسب پونی ۱۲۸ سانتی‌متری
اعلام فدراسیون پرش با اسب بریتانیا مبنی بر این‌که از سال ۲۰۲۹ کودکان زیر ۱۳ سال در برخی رویدادهای مهم دیگر اجازه رقابت نخواهند داشت، بحث‌های گسترده‌ای را برانگیخته است.
هورس اند هاوند گزارش داده بود که این فدراسیون یک بررسی مستقل در زمینه صیانت و حفاظت در ورزش سوارکاری را به مؤسسه تخصصی لایم کالچر سپرده و در پی نتایج آن، تغییراتی اعمال شده است.
یکی از تغییرات مهم این است که از سال ۲۰۲۹، کودکان ۱۲ ساله و کم‌سن‌تر نمی‌توانند در مسابقاتی شرکت کنند که تماشاگران برای ورود به آن بلیت می‌خرند.
به این ترتیب، فینال‌های ۱۲۸ سانتی‌متری که در هورس آو د یر شو، اینترنشنال لندن و رویال اینترنشنال هورس شو برگزار می‌شد، از این پس در مسابقات قهرمانی بهاره و قهرمانی ملی فدراسیون پرش با اسب بریتانیا برگزار خواهد شد.
این خبر امسال یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد بحث در هورس آو د یر شو بود.
سوارکاران دیگری نیز دیدگاه‌های خود را مطرح کرده‌اند.
پیتر چارلز (Peter Charles)، دارنده مدال طلای المپیک که هر سه فرزندش در فینال‌های ۱۲۸ سانتی‌متری رقابت کرده‌اند، به هورس اند هاوند گفت این نمایش‌های مهم به سوارکاران کم‌سن فرصت می‌دهد به رقابت در برابر تماشاگران عادت کنند.
او گفت: «این‌که به کودکانی که به اندازه کافی توانایی دارند رؤیا بدهیم، هیچ ایرادی ندارد؛ مشکل آن‌جاست که این کار بدون نظارت کافی انجام شود؛ والدینی که پونی‌های گران‌قیمت می‌خرند و اجازه می‌دهند بچه‌ها با نهایت سرعت و بی‌محابا دور میدان بروند.»
پیتر گفت باور دارد اگر نظارت بیشتری وجود داشته باشد، برای مثال گواهی‌های صلاحیت برای سوارکاری در هر سطح، این موضوع تضمین می‌کند که کودکان پیش از روبه‌رو شدن با این مسیرهای دشوار در برابر تماشاگران، آمادگی لازم را پیدا کرده باشند.
او گفت: «این مسابقات برای خیلی از کودکان یک رؤیاست و اگر به اندازه کافی توانایی دارند، باید اجازه رقابت داشته باشند.
«من با شیوه اجرای این تصمیم موافق نیستم.
«سوارکاران باید بتوانند با فشار و حضور تماشاگر کنار بیایند؛ آن را ضابطه‌مند و ایمن‌تر کنید، اما رؤیاهایشان را از آن‌ها نگیرید.»
جیمز فیشر (James Fisher)، سوارکار بین‌المللی پرش با اسب و مربی، نیز با این نظر موافق است؛ او به هورس اند هاوند گفت فینال‌های ۱۲۸ سانتی‌متری «تجربه‌ای فوق‌العاده» هستند.
او گفت: «با این تصمیم موافق نیستم؛ این بهترین مسیر برای رسیدن افراد به سطحی خوب بود.
«این موضوع الهام‌بخش است.»
دیدن هر دو سوی ماجرا
کث جیمز، سوارکار پرش با اسب که دختران دوقلویش در فینال‌های ۱۲۸ سانتی‌متری هورس آو د یر شو و لندن رقابت کرده‌اند، گفت هر دو طرف ماجرا را می‌بیند؛ هرچند به نظر او ناراحت‌کننده است که نوجوانان دیگر این فرصت را نخواهند داشت، اما مسائل دیگری هم هست که باید در نظر گرفته شود.
او گفت: «فشاری که برخی از این کودکان از سوی والدین‌شان برای نتیجه گرفتن تحمل می‌کنند ــ والدینی که اغلب می‌خواهند رؤیاهای محقق‌نشده خودشان را از طریق فرزندان‌شان زندگی کنند، حتی به بهای به خطر افتادن ایمنی کودک ــ چیزی نیست که من با آن موافق باشم.»
«من این صحنه را خیلی زیاد دیده‌ام؛ بعضی بچه‌ها از پریدن می‌ترسند و والدین از کنار میدان سرشان فریاد می‌زنند که وارد رینگ شوند.
اما لغو کردن هویز و لندن قطعاً این مشکل قدیمی را از بین نمی‌برد.
»
خانم جیمز گفت که خودش در کودکی یکی از دوستانش را بر اثر سقوط مرگبار از یک پونی «خوش‌ظاهر و تندخو» از دست داده است، هرگز نمی‌خواهد دخترانش بترسند و این‌که «هیچ چیز بدتر از این نیست که ببینی کودکی گریه می‌کند و واقعاً از سوار شدن بر پونی یا رفتن به رینگ می‌ترسد».
او گفت: «خیلی وقت‌ها هم وقتی وارد رینگ می‌شوند، کارشان به فاجعه می‌کشد و اعتمادبه‌نفس‌شان باز هم بیشتر ضربه می‌خورد.
از والدینی می‌شنوید که از کنار میدان سرشان فریاد می‌زنند که برو داخل رینگ یا پونی را شلاق بزن.
من این را در هویز هم دیده‌ام؛ آن هم جلوی چشم تماشاگران، و قطعاً برای ورزش ما خوب نیست.
این والدین باید به خاطر کل این ورزش آموزش ببینند.
رفاه کودکان هم اولویت دارد، حتی اگر والدین برای خرید پونی‌های بچه‌ها خانه‌شان را دوباره در رهن گذاشته باشند.
نمی‌شود فشار ناشی از یک تصمیم بزرگسالانه را به کودک منتقل کرد و مردم هم نمی‌خواهند رفتار بد کودکانی را ببینند که چون از سوی والدین تحت فشار قرار گرفته‌اند، پونی‌ها را می‌زنند.
این موضوع آتش درخواست برای ممنوعیت همه ورزش‌های مرتبط با اسب را شعله‌ورتر می‌کند؛ چیزی که یعنی نه هویز، نه لندن، نه هیکستد و نه المپیک.»
نیاز به آموزش بیشتر
خانم جیمز همچنین پیشنهاد کرد که معیارهای صلاحیت‌سنجی در نظر گرفته شود و آموزش بیشتری هم به کودکان و هم به والدین داده شود؛ او همچنین به فشار رقابت در هویز، چه برای بزرگسالان و چه برای کودکان، اشاره کرد.
او گفت: «شنیده‌ام که بعضی بزرگسالان برای کنترل اضطراب‌شان سراغ هیپنوتراپی می‌روند؛ حالا تصور کنید یک کودک ۹ یا ۱۰ ساله چه چیزی را از سر می‌گذراند، آن هم با فشار مضاعف یک والد بیش از حد اصرارکننده.»
بی‌اس اعلام کرد این بازبینی شامل گفت‌وگو با والدین، کودکان و مربیان بوده و این تغییر «با هدف فراهم کردن محیطی انجام می‌شود که بهتر از رفاه و wellbeing رقابت‌کنندگان کم‌سن‌وسال حمایت کند، در عین حال فشارهای مضاعف ناشی از رقابت در رویدادهای بزرگ، شاخص و پرتماشاگر را نیز به رسمیت بشناسد».
ایین گراهام، مدیرعامل، به هورس اند هاوند گفت: «در چند سال گذشته، ما پیش از حضور سوارکاران رده‌های پایه در رقابت‌های دور دوم، الزامات صلاحیت‌سنجی را برای آن‌ها اعمال کرده‌ایم.»
● دیدگاه‌تان را درباره تغییرات فینال‌های ۱۲۸ سانتی‌متری به نشانی hhletters@futurenet.com برای ما بفرستید و نام، نزدیک‌ترین شهر و شهرستان محل سکونت‌تان را هم ذکر کنید تا این شانس را داشته باشید که نظرتان در یکی از شماره‌های آینده مجله هورس اند هاوند منتشر شود.