اشتفان اولریش با دو طلای تاریخی، سوئیس را در مونیخ قهرمان کرد
اشتفان اولریش (SUI) و بومباردیه نخستین مدال طلای انفرادی و عنوان قهرمانی جهان خود را به دست آوردند و سوئیس نیز در رقابت‌های قهرمانی جهان درایونگ FEI برای اسب‌های تک‌نفره در مونیخ آلمان به طلای تیمی رسید.
ماریو گاندولفو، قهرمان مدافع از سوئیس، به همراه فاولا به مدال نقره انفرادی بسنده کرد و آنه اونتسیتیگ از آلمان با ده نیرو ۲۹، برنز را برای میزبان به ارمغان آورد.
طلای تیمی سوئیس، نخستین طلای این کشور در قهرمانی جهان اسب‌های تک‌نفره از زمان نخستین دوره این مسابقات در اتریش در سال ۱۹۹۸ بود.
هلند به نقره تیمی رسید و فرانسه، قهرمان مدافع، برنز گرفت؛ هر دو کشور پیش از این دو بار طلای تیمی این رقابت‌ها را فتح کرده بودند.
قهرمانی که از ابتدا پیش افتاد
مرحله نهایی روز یکشنبه، یعنی مسابقه مخروط‌ها، بر اساس ترتیب معکوس رده‌بندی برگزار شد.
اولریش و بومباردیه که در پایان روز قبل صدرنشین بودند، آخرین ترکیب حاضر در میدان آرام و ساکت مسابقه بودند.
فشار روی آن‌ها زیاد بود، چون هم‌تیمی‌شان گاندولفو، قهرمان مدافع، دقایقی قبل دوری بدون خطای مضاعف را ثبت کرده بود.
اولریش دور خود را بی‌نقص مدیریت کرد.
او ۶٫۱۳ امتیاز جریمه حاشیه امن داشت؛ چیزی در حدود دو مخروط یا ۱۲ ثانیه.
وقتی از آخرین آکسر عبور کرد و از خط پایان گذشت، او و تماشاگران می‌دانستند که مدالی قطعی شده است.
اما زمان‌سنج همچنان در حال حرکت بود، زیرا او از زمان مجاز ۱۷۳ ثانیه عبور کرده بود.
جریمه زمانی ۴٫۷۷ که به او تعلق گرفت، همچنان در محدوده برتری‌اش باقی ماند و او با اختلاف ۱٫۳۶ امتیاز جریمه و مجموع نهایی ۱۲۷٫۵۷ قهرمان جهان شد.
اولریش که به‌شدت احساساتی شده بود، گفت: «از اسبم فوق‌العاده خوشحالم؛ او تمام هفته خیلی خوب بود. او کار را برای پایبندی به استراتژی‌ام آسان کرد. همه برای من خوشحال بودند، به‌ویژه بعد از درساژ، و در کنار خانواده‌ام، بهترین توصیه‌ها و حمایت را به من دادند.»
اولریش با نگاه به آینده تأیید کرد که از همین حالا تمرکزش را روی قهرمانی جهان FEI برای جفت‌اسب‌ها در سال ۲۰۲۷ گذاشته است.
اسب‌های اولریش به چندمنظوره بودن شهرت دارند و در بالاترین سطح، در همه ترکیب‌ها حضور دارند؛ موضوعی که غیرمعمول است.
بنابراین بومباردیه و شاید سامیتو، اسب اولریش که در سال ۲۰۲۴ دو مدال برنز گرفته بود، ممکن است فصل آینده در نقشی متفاوت ظاهر شوند.
دور بدون خطای مضاعف گاندولفو، دارنده مدال نقره، در بخش مخروط‌ها یکی از فقط شش مورد روز یکشنبه بود.
گاندولفو و فاولا که ماقبل آخرین ترکیب حاضر در مسیر دشوار طراحی‌شده توسط میشائل مایر (SUI) بودند، هنگام عبور از خط پایان از قطعی شدن مدال خود مطمئن شدند.
تنها اولریش و بومباردیه بین آن‌ها و یک عنوان دیگر قهرمانی جهان انفرادی قرار داشتند.
در نهایت، آن‌ها پس از قرار گرفتن در رده چهارم مسابقه مخروط‌ها، با مجموع ۱۲۸٫۹۳ به مدال نقره رسیدند.
گاندولفو گفت: «هیجان‌انگیز بود. هلندی‌ها امتیاز زیادی از دست نداده بودند و می‌دانستم که برای مدالم من هم باید بدون خطا بروم. لحظات پراسترسی بود، اما بهترین لحظه، پایان کار بود.»
نخستین طلای تیمی سوئیس
پیروزی سوئیس در هر سه مرحله ساخته شد.
مایکل باربی از اعضای باسابقه تیم سوئیس ــ دارنده دو مدال نقره در سال ۲۰۱۲ ــ به همراه مایلیس دز آرنه، یکی از دو امتیاز محاسبه‌شده درساژ این کشور را با نمره ۴۳٫۱۲ به ثبت رساندند و به این ترتیب این سه‌نفره با مجموع ۲۵۱٫۹۷ رقابت را به پایان برد.
دانیل ووترش، سرمربی تیم سوئیس، گفت: «خیلی خوشحالم. آن‌ها تیمی فوق‌العاده بودند و راننده‌های بسیار خوبی هستند که تمرینات خوبی هم پشت سر گذاشته‌اند. امیدوار بودیم اینجا در مونیخ قهرمان شویم ــ و همین اتفاق هم افتاد!»
سیندی بنسخوپ، ایلینه هوترمان و لاریسا یانسما از هلند با امتیاز ۲۵۸٫۰۹ به مدال نقره تیمی رسیدند. فرانسه ــ تنها کشوری که هر سه عضو تیمش، کلمن دشان، تونی اکال و فابریس مارتن، در جمع ۱۰ نفر برتر قرار گرفتند ــ با امتیاز ۲۶۶٫۹۹ برنز گرفت. مارتن و ایدرومل نوآر بهترین ترکیب فرانسه بودند و با امتیاز ۱۳۴٫۶۴ در جایگاه پنجم ایستادند.
پیشتازی بانوان در مسابقه مخروط‌ها
لینه‌آ کریستیانسن از سوئد و لیدی لکسینگتون، رقابت روز یکشنبه در بخش مخروط‌ها را با یک دور بدون خطا و بهترین زمان ۱۶۸٫۷۴ ثانیه بردند. آن‌ها پرچم سوئد را بالا نگه داشتند؛ کشوری که بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ سه طلای پیاپی تیمی کسب کرده بود. کریستیانسن با این عملکرد تا رده ششم صعود کرد و مجموع امتیازش به ۱۳۷٫۵۵ رسید.
اونتسایتی از آلمان که در بخش مخروط‌ها دوم شد، با امتیاز ۱۳۱٫۱۹ مدال برنز انفرادی را قطعی کرد؛ تنها ۰٫۱۹ پنالتی بهتر از بنسخوپ از هلند که با ۱۳۱٫۳۸ چهارم شد. بنسخوپ پس از آزمون درساژ چشمگیرش گفته بود بیشترین نگرانی‌اش بخش مخروط‌هاست، اما او با تنها ۰٫۷۰ پنالتی زمانی، دوری بدون خطا را پشت سر گذاشت. با این حال، این عملکرد برای کسب دومین مدال او کافی نبود.
موفقیت‌های سوئیس ادامه داشت و لیا اشپرینگ به همراه مادیان فریبرگرش، لیا، در بخش مخروط‌ها سوم شدند.
قهرمانی‌ای تاریخی
با وجود چالش‌های زمین موج‌دار بخش ماراتن، بخش زیادی از موفقیت این دوره از مسابقات به مایر، طراح مسیر، نسبت داده شد.
او در پایان رقابت‌ها با آسودگی گفت: «حالا حس خوبی دارم، چون قبل از شروع کمی عصبی بودم. ماراتن دیروز فوق‌العاده بود؛ اسب‌ها و راننده‌ها کار بزرگی انجام دادند، همان‌طور که امروز هم در بخش مخروط‌ها عالی بودند.
«بخشی از موانع را در خانه ساخته بودم، اما وقتی یک هفته پیش به اینجا رسیدم، مجبور شدیم بعضی از آن‌ها را دوباره تغییر بدهیم؛ با ترکیبی از اجزای ثابت و متحرک. به آن‌ها از زاویه دید راننده‌ها نگاه کردم، این‌که چطور باید از مانع آ عبور کنند، و بعد دوباره بعضی از خطوط را تغییر دادم. اما دیروز راضی بودم و دیدیم که ترکیب خوبی از پرسش‌های فنی و سرعت ارائه شد.»
منابع و پیوست‌ها: