استوارت هالینگز: در شو رینگ، هوشیاری برگ برنده است

چهار نعل: استوارت هالینگز: در شو رینگ، هوشیاری برگ برنده است

تابستان امسال در یک مسابقه شنیدم که گزارشگر هنگام اعلام نتیجه می‌گفت یک پونی برنده «به دست ... سوارکاری و به نمایش گذاشته شد». فکر اولی که به ذهنم رسید این بود که این عبارت، نمایش در بهترین شکلش را دقیق توصیف می‌کند؛ جایی که نه‌فقط توانایی سوارکار در زین، بلکه مهارت او در ارائه اسب در بهترین حالت ممکن برجسته می‌شود.

یک سوارکار هشیار با مهارت عالی در اداره کار در رینگ، به‌راحتی می‌تواند حتی اسبی را که بالقوه شایسته عنوان برتر کلاس است شکست دهد، اگر سوارکار نمایش آن به اندازه کافی ماهر نباشد.

در مجموع، سوارکاران در اجرای نمایش‌های انفرادی خود پیشرفت کرده‌اند، اما بعضی‌ها هنوز در بخش ارزیابی اندام و تیپ از استاندارد لازم عقب می‌مانند؛ به‌ویژه در رقابت‌های ورکینگ هانتر پونی که ارائه ضعیف می‌تواند امتیازهای ارزشمندی را از بین ببرد.

آیا همین می‌تواند دلیل آن باشد که سوارکاران موفق فلت، اغلب در کلاس‌های ورکینگ هم خودی نشان می‌دهند؟

برایم باورکردنی نیست که چند بار سوارکاران ــ حتی بزرگسالان ــ احساس می‌کنند باید بپرسند: «دوست دارید من کجا بایستم؟» در مرحله ارزیابی اندام و تیپ، یا از داور می‌خواهند دوباره نمایش تعیین‌شده را توضیح بدهد، چون در طول کلاس یا پیش از آن از رینگ انتظار، اجرای دیگر شرکت‌کنندگان را زیر نظر نگرفته‌اند.

برای من، این درست شبیه آن است که شرکت‌کنندگان ورکینگ هانتر مسیر را درست بازدید نکنند یا در مراحل ابتدایی کلاس دقت نکنند که مسیر چگونه سوار می‌شود.

«شما در کدام گروه قرار می‌گیرید؟»

در مورد کلاس‌های ورکینگ، اخیرا سردرگم شدم وقتی مالکی گلایه می‌کرد که یک مسیر «بیش از حد آسان بود و کلاس را به یک کلاس نمایش تبدیل کرد»، آن هم در حالی که این بخش زیر نظر انجمن بریتانیایی شو پونی برگزار می‌شد.

مشکل از اینجا ناشی می‌شود که طراحی مسیرها تا این حد با هم تفاوت دارد. بعضی از آن‌ها حال‌وهوایی شبیه میدان گلادیاتورها دارند و گاهی تکمیل‌شان بیش از ۴ دقیقه طول می‌کشد.

داوینا وایتمن به من توصیه کرده بود که همیشه پیش از فرود آمدن پس از مانع قبلی، مانع بعدی را پیدا کنم. امروز اما ممکن است آن مانع پشت یک پیچ و دور از دید پنهان شده باشد؛ چیزی که بی‌تردید برای شرکت‌کنندگان کم‌سن‌وسال‌تر در جریان دورشان دلهره‌آور است.

پس شما در کدام گروه هستید؛ مالکی که از یک شو هانتر پونیِ توانمند در پرش لذت می‌برد، یا کسی که معتقد است همه چیز در پرش خلاصه می‌شود و هرچه چالش سخت‌تر باشد، بهتر است؟

«بعضی از مسیرهای ورکینگ هانتر پونی حال‌وهوایی گلادیاتوری دارند»

استوارت هالینگز

نگران‌کننده است که شنیده می‌شود بازنگشتن شرکت‌کنندگان برای حضور در رقابت‌های قهرمانی و سوپریم، دارد به اتفاقی رایج‌تر تبدیل می‌شود؛ آن هم در چنین شرایط اقتصادی و در حالی که جوایز قابل‌توجهی در میان است و جایزه نقدی‌ای که پیش‌تر برده‌اند، در صورت حاضر نشدن از آن‌ها پس گرفته می‌شود. می‌توان استدلال کرد که وقتی در یک شو ثبت‌نام می‌کنید، در واقع برای کل روند مرحله‌به‌مرحله آن متعهد شده‌اید.

اگر یک سوپریم، مثل مرحله انتخابی این‌هندِ هورس آو د یر شو، ۲ روز بعد برگزار شود، این وضعیت قابل‌درک‌تر است، اما اگر در همان روز باشد، نه. به من گفته‌اند که برخی از شوهای انتخابی سوپریم این‌هندِ خانواده پرایس در حال بررسی این موضوع هستند که از رویال چشایر و پمبروکشایر پیروی کنند؛ شوهایی که همه کلاس‌های این‌هند را در یک روز برگزار می‌کنند.

من قویاً معتقدم وقتی یک سوارکار از حضور در یک قهرمانی انصراف می‌دهد ــ که معمولاً هم بدون مجوز است ــ یا وقتی خودش انتخاب می‌کند کدام حیوان را به نمایش بگذارد و دیگر مدعی واجد شرایطش را در خودروِ حمل اسب نگه می‌دارد، در نتیجه نهایی اثر می‌گذارد و جایگاه داور منصوب‌شده را تضعیف می‌کند.

چرا روبان‌های قهرمانی شبیه شکلات شده‌اند

نمی‌دانم فقط به نظر من این‌طور می‌آید یا نه، اما آیا روبان‌های قهرمانی هم مثل شکلات‌ها در بعضی رویدادها کوچک‌تر نشده‌اند؟

با این همه تنوع در رنگ و طرح، چرا بعضی از نمایشگاه‌های شهرستانی هنوز برای رتبه‌های اصلی روبان‌هایی واقعاً زننده، با طیفی از رنگ‌های کدر و روبان‌های سفید و بی‌روح اهدا می‌کنند؟

در سوی دیگر ماجرا، بعضی از شال‌ها کاملاً اغراق‌آمیزند و آدم با خودش فکر می‌کند شاید نوعی رقابت پنهان برای «یکی از دیگری جلو زدن» میان حامیان در جریان است.

بعضی از این شال‌ها آن‌قدر پرزرق‌وبرق‌اند که اگر در نمایشگاه گل چلسی دیده شوند یا دور یک کیک بزرگ جشن پیچیده شوند، اصلاً عجیب به نظر نمی‌رسند.

کاملاً درک می‌کنم که چه میزان زمان و ظرافت در ساخت آن‌ها صرف می‌شود و حتی فکر کردن به هزینه‌اش هم آدم را نگران می‌کند، اما گاهی واقعاً سادگی بهتر است.

اگر می‌خواهید مرا قدیمی بدانید، بدانید؛ اما هیچ‌چیز بهتر از یک شال سنتی آستر‌دار نیست که در عکس‌های اهدای جوایز هم چروکیده به نظر نرسد.

● شما دوست دارید مسیر پونی ورکینگ هانتر چه ویژگی‌هایی داشته باشد و چرا؟

نظرهایتان را به این نشانی برای ما بفرستید: hhletters@futurenet.com و نام، نزدیک‌ترین شهر و شهرستان محل زندگی‌تان را هم ذکر کنید تا این شانس را داشته باشید که دیدگاه‌تان در یکی از شماره‌های آینده مجله هورس اند هاوند منتشر شود.

استوارت هالینگز شو اسب ورکینگ هانتر پونی رینگ‌کرفت ارائه اسب

اخبار مرتبط

مشاهده در وب‌سایت اصلی