اسب‌های تراپی باید شریک فعال درمان شناخته شوند
پژوهش تازه‌ای به رفاه اسب‌های درمانگر پرداخته و یادآور شده است که اسب‌سانان باید «شرکت‌کنندگان فعال، نه ابزارهای درمانی» تلقی شوند.
در مقاله‌ای که در نشریه انیمالز منتشر شده است، پژوهشگران برای درک «هر دو سوی این تعامل»، ادبیات علمی مربوط به رابطه درمانی انسان و حیوان را مرور کردند.
والدمار گژگورژفسکی، نویسنده اصلی این پژوهش از دانشگاه ژشوف لهستان، به هورس اند هاوند گفت مداخلات درمانیِ همراه با حیوانات «طبیعتاً اغلب بر اساس فوایدشان برای انسان‌ها ارزیابی می‌شوند»، اما به تجربه خود حیوانات «توجهی به‌مراتب کمتر» می‌شود.
دکتر گژگورژفسکی گفت: «ما برای توصیف این عدم توازن، مفهوم ‹عدم تقارن تفسیری› را مطرح کردیم. انسان‌ها هدف، زمان‌بندی و شرایط یک جلسه درمانی را تعیین می‌کنند و رفتار حیوان را تفسیر می‌کنند.»
او افزود: «حیوان نمی‌تواند تجربه خود را توضیح دهد، بنابراین رفاه آن باید از روی رفتار، فیزیولوژی و زمینه موقعیت استنباط شود. برای ما، تغییر مهم این است که به‌جای این پرسش که: ‹آیا حیوان به فرد کمک می‌کند؟›، این را هم بپرسیم که: ‹مشارکت برای خود حیوان چه معنایی دارد؟›»
دکتر گژگورژفسکی گفت نتیجه‌گیری این بود که حیوانات باید «شرکت‌کنندگانی فعال و حساس به رفاه، نه ابزارهای درمانی» در نظر گرفته شوند.
او گفت: «صرفِ منفعت انسان به‌تنهایی نمی‌تواند نشان دهد که حیوان نیز این تعامل را به شکلی مثبت تجربه می‌کند.»
او افزود: «این موضوع به‌ویژه درباره اسب‌ها اهمیت دارد. اسبی که مطیع یا attentive به نظر می‌رسد ممکن است راحت باشد، اما رفتار آرام نباید به‌طور خودکار به‌عنوان رضایت، اعتماد یا درگیری عاطفی تفسیر شود.»
دکتر گژگورژفسکی گفت باید رفاه اسب را پیامدِ جلسات درمانی دانست، نه صرفاً شرطی که امکان اجرای این مداخلات را فراهم می‌کند؛ همچنین ارائه‌دهندگان این خدمات باید اسب‌ها را به‌عنوان افرادی متمایز در نظر بگیرند و فرض نکنند که هر بار «به یک اندازه خوب» پاسخ خواهند داد. او همچنین تأکید کرد که انواع مختلف درمان، فشارهای جسمی و عاطفی متفاوتی دارند، بنابراین «توانایی اسب برای کنار کشیدن از این تعامل» ضروری است.
او گفت: «مهم‌تر از همه، موفقیت درمانی که انسان تجربه می‌کند، هرگز نباید به‌خودی‌خود دلیلی تلقی شود بر این‌که اسب هم این تعامل را به شکلی مثبت تجربه کرده است.»
او افزود: «مشاهده رفتاری بنیادی است، اما باید در کنار اطلاعات جسمی و زمینه‌ای تفسیر شود. همچنین مهم است که همان اسب در گذر زمان پایش شود. یک تغییر ظریف نسبت به رفتار عادی ممکن است از صرف مقایسه با یک چک‌لیست، اطلاعات بیشتری به ما بدهد.»
رفاه اسب همچنان یکی از محورهای مورد توجه بسیاری از ارائه‌دهندگان خدمات درمانی در بریتانیاست. هورس اند هاوند پیش‌تر گزارش داده بود که مشارکت خدمات یاری‌گرفته از اسب‌سانان، که اعضای آن سازمان‌هایی مانند انجمن سوارکاری برای معلولان و هورس‌ورلد را شامل می‌شوند، استانداردهای حرفه‌ای تازه‌ای را معرفی کرده است که از جمله، اثر درمان بر شریک اسب‌سان را نیز در نظر می‌گیرد (خبر ۱۶ ژوئیه).
دکتر گرژگوژفسکی گفت استانداردها ــ به شرط آن‌که مبتنی بر شواهد باشند و هم‌زمان با پیشرفت درک ما به‌روزرسانی شوند ــ «ارزشمند» هستند و افزود کار سازمان‌هایی مانند ای‌اِی‌اِس‌پی «بسیار مرتبط و مهم» است.
او اضافه کرد در مطالعات آینده، بررسی اتوگرام‌های رفتاری اسب، شاخص‌های فیزیولوژیک و آثار بلندمدت می‌تواند مفید باشد.
او گفت: «پرسش نباید این باشد که آیا مداخلات مبتنی بر اسب مؤثر هستند یا نه. باید مشخص کنیم این مداخلات در چه شرایطی نتیجه می‌دهند، در حالی که رفاه اسب حفظ یا تقویت شود.»
مدیرعامل آر‌دی‌اِی، مایکل بیشاپ، به هورس اند هاوند گفت این پژوهش «اهمیت» ادامه یادگیری و تکامل این بخش را تقویت می‌کند.
او گفت: «در آر‌دی‌اِی، ما اسب را یک شریک فعال می‌دانیم؛ شریکی که سلامت جسمی، رفتاری و عاطفی‌اش باید در کنار نتایج حاصل برای انسان‌ها مورد توجه قرار گیرد.»
او گفت: «اسب‌ها توانایی خارق‌العاده‌ای برای دگرگون کردن زندگی‌ها دارند و اگر قرار است همچنان چنین نقش مهمی ایفا کنند، باید رفاه آن‌ها را در کانون شیوه کارمان با آن‌ها قرار دهیم. این رویکرد بازتاب همان مسیری است که در آر‌دی‌اِی در پیش گرفته‌ایم؛ جایی که رفاه اسب یک اصل بنیادین است و ما متعهد به توسعه مداوم شیوه‌های کاری خود هستیم.»
سلیا گرومیت، رئیس ای‌اِی‌اِس‌پی، به هورس اند هاوند گفت این سازمان از این پژوهش استقبال می‌کند و افزود نیاز به درک واقعی از سلامت و آسایش اسب «هرچه گفته شود باز هم کم است».
دکتر گرومیت گفت: «هر زمان که اسب‌ها با انسان‌ها تعامل دارند ــ چه در یادگیری یاری‌شده، چه در درمان‌های روانی یا جسمی و چه در حوزه سلامت و آسایش ــ این موضوع باید بخشی اساسی از کار باشد.»
او گفت: «ای‌اِی‌اِس‌پی هنگام ارزیابی ارائه‌دهندگانی که خواهان تأیید در فهرست ثبت تعامل انسان و اسب و استفاده از نشان تأیید هستند، اهمیت بسیار زیادی برای رفاه اسب قائل است.»
منابع و پیوست‌ها: