Andrew Nicholson پیش از قهرمانی جهانی ایونتینگ: امیدواریم مسیر کراسکانتری آزمونی جدی باشد
مسابقات Nations Cup در Avenches، که چند هفته پیش برگزار شد، برای سوئیسیها ــ که من مربی کراسکانتریشان هستم ــ یک موفقیت کامل بود. آنها میزبان رویدادی عالی بودند و در نهایت هم قهرمان شدند!
در CCI4*-S بیش از 70 سوارکار حضور داشتند؛ از جمله Michael Jung و Julia Krajewski با اسبهای خوبشان. تنها سوارکاری که توانست در کراسکانتری در زمان مقرر به کارش پایان دهد ــ و کاملاً هم سرِ وقت بود ــ Mélody Johner از سوئیس بود که با Erin، یکی از اسبهای پیشین من، مسابقه داد؛ با این حال، دورهای پاکِ زیادی هم ثبت شد. امیدوارم مسیر برای مسابقات قهرمانی اروپا که سال آینده در آنجا برگزار میشود، طراحی تازهای داشته باشد.
Avenches محل برگزاری جالبی است؛ این مجموعه در اصل یک میدان مسابقه اسبدوانی است و عصر جمعه همزمان با درساژ، مسابقات تروت برگزار شد و شنبه شب نیز مسابقات Flat racing جریان داشت؛ موضوعی که به مالکان و سوارکاران انگیزه و تمرکز بیشتری میداد.
سکوی تماشاگران به هر دو بخشِ مسابقات اسبدوانی و محل برگزاری eventing مشرف است، اما نه شرکتکنندگان در درساژ و نه تروترها هیچکدام متوجه حضور طرف مقابل نمیشدند، چون از سمت «دیگر» نه چیزی دیده میشد و نه صدایی به گوش میرسید.
تنها دردسر جزئی این بود که هنگام مسابقات شبانهِ اسبدوانی، امکان بازدید پیاده از مسیر کراسکانتری وجود نداشت، چون بخش زیادی از مسیر در میانه میدان مسابقه قرار دارد.
نگاهی به Aachen
در این Nations Cup، Angelika Dubach 24 ساله نخستین حضورش را در ترکیب تیمی تجربه کرد. او عملکرد بسیار خوبی داشت و حالا قرار است در مسابقات جهانی eventing در Aachen به صورت انفرادی به میدان برود؛ و اساساً فلسفه سری مسابقات Nations Cup هم همین است: اینکه سوارکاران در فضای تیمی خودشان را ثابت کنند و یک پله بالاتر بروند.
پیش از Aachen، پیروزی تیم سوئیس یک روحیهبخش خوب برای آنها بود. حالا همهچیز آماده است و با اشتیاق منتظر این رقابت هستیم.
مطمئنم طراح مسیر، Giuseppe della Chiesa، این رقابت را به یک آزمون واقعی کراسکانتری تبدیل خواهد کرد. Aachen هیچوقت مکان آسانی برای رکابزدنِ سریع و رقابتی نبوده است و وقتی کسی با استعداد Giuseppe را برای طراحی مسیر داشته باشید، همراه با دانش تاریخیای که او قطعاً از طراح قدیمی و باسابقه این مجموعه، Rüdiger Schwarz، به دست آورده است، مطمئنم با یک آزمون تمامعیار کراسکانتری روبهرو خواهیم شد.
فکر میکنم اگر بخواهید آرام و بیدردسر دور بزنید، کار آسانی داشته باشید؛ اما اگر بخواهید سرعت بیشتری وارد کنید، اوضاع بسیار دشوارتر میشود. به هر حال، امید ما هم همین است.
تیم British، طبیعتاً، در نگاه اول تیم زیرکتری به نظر میرسد، اما مثل بقیه تیمها، آنها هم باید بیایند و این کار را انجام دهند. هدف سوئیس در وهله نخست، کسب سهمیه المپیک است، اما آنها توانایی گرفتن مدال تیمی را هم دارند. آنها چند سالی است که به در میکوبند و اگر بتوانند مدالی بگیرند، هم زیبا خواهد بود و هم شایستهشان.
نسل بعدی طراحان
ثبتنام Defender Burghley باز شده و دوست دارم فکر کنم که تعداد قابلتوجهی از سوارکاران مستقر در اروپا که در آستانه انتخاب برای رقابتهای جهانی بودند و شاید در درساژ به اندازه کافی خوب نیستند که وارد تیمهایشان شوند، در این رقابت حاضر خواهند شد.
شاید به این دلیل که امسال هیچ CCI5* در Maryland برگزار نمیشود، کمی هم از حضور German و Frenchها و چند Swiss و چند American کم شود؟
Burghley همچنین بهخاطر نحوه نگهداری و مدیریت زمین مسابقه، اعتبار بسیار خوبی دارد؛ موضوعی که بهویژه امسال میتواند یک امتیاز مهم باشد.
پیشبینی من این است که Tim Price و Vitali این بار روزشان باشد و پیروز شوند.
Clayton Fredericks از دستیاران Derek di Grazia، طراح مسیر Burghley، است و دیدن اینکه او طراحی مسیر Adelaide را برعهده میگیرد، بسیار خوب است.
خوشایند است که یک Australian، یک رویداد Australian را طراحی میکند و Clayton سوارکار و horseman بسیار خوبی بود.
من هنوز یکی از مسیرهای او را ندیدهام، اما دربارهاش چیزهای خوبی شنیدهام و او بهخوبی میداند این کار را چگونه انجام دهد.
همانطور که درباره طراحان نوظهوری مانند Andrew Heffernan و Kai-Steffen Meier هم صدق میکند، برای این ورزش امیدوارکننده است که میبینیم رقبای بسیار باتجربه، چه سابق و چه فعلی، در این عرصه پیشرفت میکنند.
● کدام یک از طراحان نوظهور مسیر را شایستهتر میدانید؟
دیدگاههای خود را به همراه نام، نزدیکترین شهر و county محل زندگیتان برای ما به نشانی hhletters@futurenet.com ارسال کنید تا شاید نظر شما در شمارهای آینده از مجله Horse & Hound منتشر شود