چه چیزی یک اسب خوب ایونتینگ را متمایز می‌کند؟

آل شیراعه بوندس‌چمپیونات: چه چیزی یک اسب خوب ایونتینگ را متمایز می‌کند؟

گفت‌وگو با تیس کاسپارایت: «من به‌عنوان داور، در ذهنم همیشه کمی هم سوار می‌شوم»

اسب هانووری فیشرچیپمانک اف‌آراش (fischerChipmunk FRH) نماد یک مسیر حرفه‌ای تمام‌عیار و رویایی است. این قهرمان سابق بوندس‌چمپیونات اسب‌های ایونتینگ، به‌تازگی تاج قهرمانی جهان را نیز بر سر گذاشت. ریشه بوندس‌چمپیونات اسب‌های ایونتینگ پنج و شش‌ساله به جست‌وجوی قهرمان اسب شکار سوارکاری بازمی‌گردد؛ رقابتی که البته فقط سه بار برگزار شد. از سال ۱۹۸۷ این رقابت ابتدا به قهرمانی اسب‌های کراس‌کانتری تبدیل شد و از سال ۱۹۹۴ نیز با عنوان بوندس‌چمپیونات اسب ایونتینگ آلمان ادامه یافت. در آل شیراعه بوندس‌چمپیونات ۲۰۲۶ نیز بار دیگر استعداد شرکت‌کنندگان در درساژ و پرش با اسب ارزیابی خواهد شد. با این حال، همچنان بخش اصلی در مرکز توجه، کراس‌کانتری است: یک آزمون اسب کراس‌کانتری، صعود به فینال را تعیین می‌کند و در فینال نیز با ضریب دو محاسبه می‌شود. این‌که چگونه می‌توان یک «اسب بوش» خوب را تشخیص داد و برای یک مسیر حرفه‌ای موفق در ادامه به چه چیزهایی نیاز است، تیس کاسپارایت (Thies Kaspareit)، قهرمان المپیک ایونتینگ، سرپرست آموزش در فدراسیون ورزش سوارکاری آلمان و مفسر همیشگی میدان ایونتینگ وارندورف، در این گفت‌وگو توضیح می‌دهد.

سؤال: در کراس‌کانتری، انتظار می‌رود یک اسب ایونتینگ سریع، پرتوان، مطمئن و چابک باشد؛ اسبی که الگوی حرکتی و رفتارش روی پرش‌ها نیز تا حد ممکن اقتصادی باشد. در آزمون اسب کراس‌کانتری همچنین باید مشخص شود که آیا یک اسب، از نظر روند آموزشی، برای استفاده به‌عنوان اسب ایونتینگ در مسیر درستی قرار دارد یا نه. وقتی شما اسب‌ها را در بوندس‌چمپیونات می‌بینید، شخصاً اول از همه به چه چیزی توجه می‌کنید؟ در میان همه ویژگی‌هایی که یک اسب خوب ایونتینگ باید داشته باشد، کدام ویژگی برای شما از همه مهم‌تر است؟ و در کدام مورد، اگر لازم باشد، بیشتر از همه حاضر به مصالحه هستید؟

تیس کاسپارایت: بعضی اسب‌ها این حس را منتقل می‌کنند که خواسته‌های درساژ، پرش با اسب و کراس‌کانتری، هم از نظر ذهنی و هم از نظر بدنی، در همین سن کم برایشان آسان است. شاید همین طبیعی و بی‌تکلف بودن، یک ویژگی خاص باشد. در کنار معیارهای شناخته‌شده‌ای که ما داوران به‌دلایل روشن بر اساس آن‌ها ارزیابی می‌کنیم تا به نمرات مناسب برسیم، همیشه برداشت‌های شخصی هم دخیل است؛ برداشت‌هایی که لزوماً به‌سادگی قابل تعریف دقیق نیستند.

اگر اسبی، برای مثال، روحیه جنگنده داشته باشد و در عین حال به کمک‌های سوارکار به‌خوبی پاسخ بدهد، این اغلب یک کیفیت کاملا ویژه است.

این‌که اسب در مانع‌ها با دقت و هوشیاری هم همراهی کند، بی‌آن‌که مردد به نظر برسد، نیز از آن ویژگی‌هایی است که به سوارکار هم‌زمان حس بسیار خوب و احساس امنیت می‌دهد و این موضوع در اجرای آن‌ها هم نمود پیدا می‌کند.

از جنبه‌های ایمنی که من به‌ویژه به آن‌ها توجه می‌کنم، جدا شدن واضح و درست اسب از زمین پیش از مانع هم هست.

اسب نباید فقط به هر شکل ممکن و با تکنیک خوب پا از روی مانع بپرد، بلکه باید فشار و نیروی جهش خوبی هم داشته باشد.

برای این‌که بتوان آن حس اطمینان روی مانع و هنگام فرود را به‌درستی درک کرد، خیلی کمک‌کننده است که خود آدم سوار اسب‌های گوناگون زیادی شده باشد.

من به‌عنوان داور، در ذهنم همیشه کمی هم همراه اسب و سوارکار می‌تازم.

پرسش: آیا قهرمانان بوندس‌چمپیونات یا مدال‌آورانی بوده‌اند که به‌طور ویژه در ذهن شما مانده باشند؟

و چرا؟

تیس کاسپارایت: از یک سو، چیپمانک را باید نام برد که در سال ۲۰۱۳ همراه با یولیا کرایفسکی قهرمان بوندسِ اسب‌های پنج‌ساله ایونتینگ شد.

فکر می‌کنم ادامه مسیر حرفه‌ای او خودش گویای همه‌چیز است.

جنتلمن اف‌آرها نیز در ذهنم مانده است؛ نریان هانووری از گری تاپ – فابریانو که هم در سال ۲۰۱۷ در پنج‌سالگی و هم در سال ۲۰۱۸ در شش‌سالگی قهرمان بوندسِ اسب ایونتینگ آلمان شد.

هر دو بار هم با سواری بی‌نقص ساندرا آوفارت.

و بعد، بی‌درنگ لیلی پاپ کا به ذهنم می‌آید؛ مادیان هانووری با غلبه خون تروبرد، از لُه پرایمور – ناتیلو اکس‌اکس، که در سال ۲۰۰۷ همراه با لیندا آلگوتسون قهرمان بوندسِ اسب‌های پنج‌ساله ایونتینگ شد.

او آن‌قدر سبک‌پا، چابک و در مسیر کراس‌کانتری مستقل و هوشیار بود که حتی درباره این بحث کردیم که آیا نباید به او نمره ۱۰٫۰ بدهیم.

در نهایت، امتیازمان فقط اندکی پایین‌تر از آن ماند.

پرسش: بسیاری از اسب‌های ایونتینگ، مسیر حرفه‌ای ورزشی خود را از وارندورف آغاز کرده‌اند؛ کافی است به قهرمانان المپیک مانند سام، ماریوس یا چیپمانکی که پیش‌تر هم از او نام برده شد فکر کنیم.

چه چیزی تعیین می‌کند که یک اسب واقعا به ورزش بین‌المللی برسد و شاید حتی به بالاترین سطح هم صعود کند؟

اسب‌های قهرمانی چه ویژگی‌ای دارند که دیگران ندارند؟

و جدی‌ترین خطاهایی که در روند آموزش می‌توان مرتکب شد، کدام‌اند؟

تیس کاسپارایت: نخستین نکته این است که این اسب‌ها به دست کدام سوارکار می‌رسند یا نزد چه کسی می‌مانند.

چون فقط یک تیم کاملا هماهنگ می‌تواند تا صدر پیش برود.

همه اسب‌ها نمی‌توانند قهرمان المپیک شوند، اما ما تعداد زیادی از شرکت‌کنندگان سابق بوندس‌چمپیونات را دوباره در ورزش بین‌المللی می‌بینیم.

در این زمینه، به نمونه‌های زیادی از بخش نوجوانان سطح بالا و سوارکاران جوان هم فکر می‌کنم.

اسب‌های جوان و سوارکاران جوان، عملا در کنار هم در این ورزش رشد می‌کنند و بالا می‌آیند.

بنابراین بی‌تردید می‌توانیم تا حدی به این موضوع افتخار کنیم که با سیستم خود، اسب‌های بااستعداد فراوانی پرورش داده‌ایم که به‌ویژه توانسته‌اند خواسته‌های بوندس‌چمپیونات را به‌خوبی برآورده کنند و بعدها نیز در ورزش «واقعی» ایونتینگ، با اتکا به شجاعت، توان استقامتی، سرعت، توانایی، و همچنین ذهنیت درست و تعادل روانی، موفق باشند.

در عین حال، همان‌طور که نمونه‌های بسیار متفاوتی نشان می‌دهد، همه چیز دیگر به عوامل متعددی بستگی دارد.

نکته تعیین‌کننده این است که یک اسب، با وجود موفقیت‌های زودهنگام، همچنان با منطق و اصول درست ساخته و آماده شود تا از ثبات جسمانی لازم برای یک دوران حرفه‌ای بین‌المللی نیز برخوردار باشد.

اگر یک اسب جوان به لطف استعداد و آموزش خوب، از همین حالا بتواند عملکردهای خوبی ارائه دهد، این به هیچ‌وجه به آن معنا نیست که از نظر بنیه نیز آماده است تا در بلندمدت فشارهای بدنی را تاب بیاورد.

به همین دلیل، بسیار مهم است که یک اسب جوان ابتدا به‌صورت حساب‌شده با الزامات بوندس‌چمپیونات آشنا شود و سپس نیز با احتیاط، گام‌به‌گام، به سطح بالاترِ خواسته‌های ورزش بین‌المللی ایونتینگ رسانده شود.

پفردسپورت دویچلند/اچ‌بی

اطلاعات بیشتر درباره بوندس‌چمپیونات آل شیراعه در نشانی www.bundeschampionate-warendorf.de در دسترس است و بلیت‌ها نیز مستقیماً در فروشگاه بلیت عرضه می‌شود.

آخرین به‌روزرسانی: ۲۶٫۰۸٫۲۰۲۶