پروژهای یاد اسبهای قهرمان جنگ را زنده نگه میدارد
یک طرح اجتماعی در حال تلاش است تا «روایت قهرمانان فراموششده اسبسانِ جنگ جهانی اول را زنده نگه دارد».
گروه نمایشی جنگ جهانی اول فلاپی ایر پونی در آخرهفتههای ویژه نیروهای مسلح، نمایشگاههای روستایی، جشنهای محلی، برنامههای خیریه و خانههای سالمندان حضور پیدا میکند و روایت اسبها، قاطرها و الاغهایی را که در طول جنگ خدمت کردند، با مردم در میان میگذارد.
چستر، اسب ۱۶ ساله از نژاد آیریش درافت متعلق به سامانتا ون (Samantha Wenn)، چهره این مجموعه است و در رویدادها حاضر میشود و رواندازی را به نمایش میگذارد که با شقایقهای دستدوز پوشیده شده است.
سامانتا به هورس اند هاوند گفت: «من ۹ سال در ارتش بریتانیا خدمت کردم که شامل مأموریتهای عملیاتی فعال در افغانستان هم میشد.
آن دوران به من درکی مستقیم از معنای خدمت، اتکا به دیگران و با خود داشتن خاطره کسانی داد که هرگز به خانه بازنگشتند.»
او افزود: «همین تجربه شخصی، انگیزه خواست عمیق من برای جلب توجه به میلیونها اسب، قاطر و الاغ فراموششدهای است که در جنگ جهانی اول در کنار نیروها خدمت کردند؛ روایتهایی که اغلب نادیده گرفته میشوند.
بسیاری از مردم، سربازان جنگ بزرگ را به یاد میآورند، اما کمتر کسی از بیش از یک میلیون حیوانی سخن میگوید که از مزارع و خانهها در سراسر بریتانیا برای جنگ به خدمت گرفته شدند.
آنها توپخانه سنگین را از میان گلولای عمیق میکشیدند، سوارکاران را از میدانهای نبرد ویرانشده عبور میدادند، تدارکات حیاتی را جابهجا میکردند و زیر آتش بیوقفه گلولهباران، سرمای سخت، گرسنگی و فرسودگی دوام میآوردند.
میلیونها حیوان هرگز به خانه بازنگشتند و نام بیشتر آنها نیز هرگز بهصورت فردی ثبت نشد.
من میخواستم مطمئن شوم فداکاری آنها فراموش نخواهد شد.»
گروه نمایشی جنگ جهانی اول فلاپی ایر پونی یک صفحه فیسبوک دارد و از همین طریق فراخوانی عمومی منتشر کرد و از ساکنان بدفوردشر و کمبریجشر خواست برای ساخت این روانداز شقایق کمک کنند.
سامانتا گفت: «استقبال واقعاً شگفتانگیز بود.
صدها شقایق قرمز و بنفش دستساز از سوی افرادی در همه سنین از سراسر بدفوردشر، کمبریجشر و بسیاری دیگر از نقاط بریتانیا، و حتی از آمریکا، به صندوق نامه ما رسید.
تکتک این شقایقها با دقت و با یک آرزوی شخصی برای یادآوری ساخته شده بود.
بعد از آن، مادرم ۶ ماه طولانی، شببهشب وقت گذاشت و همه شقایقها را با دست روی روانداز ۶ فوت و ۶ اینچی ما دوخت و تودهای روبهرشد از شکوفههای بافتنی را به ادای احترامی ماندگار تبدیل کرد که قدردانی یک جامعه کامل را با خود حمل میکند.»
این گروه رژههای یادبود را هدایت کرده و همچنان در منطقه رفتوآمد میکند، در آیینها حضور مییابد و فعالیت آموزشی انجام میدهد.
سامانتا گفت: «ما از گفتوگو با سالمندان، گروههای دانشآموزی و کهنهسربازان به یک اندازه استقبال میکنیم و کمک میکنیم همه درک کنند که یادبود فقط به انسانها محدود نمیشود، بلکه هر موجود زندهای را نیز دربر میگیرد که همهچیز خود را برای آزادی ما فدا کرده است.»
«برای تکمیل مجموعهمان از اشیای اصیل مرتبط با اسبها در جنگ جهانی اول، آخر هفتههای زیادی را صرف سفر به نقاط مختلف کشور میکنیم.
به نمایشگاههای عتیقه، بازارهای محلی اجناس قدیمی، مجموعهداران خصوصی و انجمنهای تاریخ محلی سر میزنیم.
پیدا کردن یک قطعه معنادار گاهی ماهها و حتی بعضی وقتها سالها زمان میبرد.
«خیلی وقتها مینشینیم و گوش میدهیم که خانوادهها از بستگانشان که در خط مقدم با اسبها کار میکردند، خاطره تعریف میکنند.
ما هیچوقت برای تصمیمگیری عجله نمیکنیم و شبهای زیادی را در خانه صرف تطبیق آرشیوها، سوابق خدمتی و روایتهای شخصی میکنیم تا بتوانیم پیشینه هر مورد را تأیید کنیم و داستانش را با صداقت برای بازدیدکنندگان بازگو کنیم.
وقتی این اشیای واقعی در کنار چستر و قالیچه شقایق جامعه محلی ما قرار میگیرند، برای مردم پیوندی ملموس و تأثیرگذار با واقعیتهای سختی که این حیوانات با آن روبهرو بودند، ایجاد میکنند.»
سال گذشته، فعالیتهای تیم نمایش جنگ جهانی اول فلاپی ایر پونی در جوایز «تغییری ایجاد کن» بیبیسی و جوایز هورس اند هاوند مورد تقدیر قرار گرفت.
امسال نیز این تیم برای «فعالیتهای ترویجی یادبود» در جوایز اجتماعی لوتون و بدفوردشر و همچنین در بخش شبکههای اجتماعیِ جوایز کسبوکار سوارکاری نامزد شده است.
سامانتا گفت: «برای من که در ارتش خدمت کردهام، این فقط یک پروژه نیست.
این برایم شبیه یک تعهد است؛ اینکه مطمئن شویم این حیوانات هرگز نادیده گرفته نمیشوند و یادبودشان فقط به ماه نوامبر محدود نمیماند، بلکه در تمام طول سال زنده میماند.»