نجات نوجوانان در معرض خطر با اسبهای نجاتیافته
هرچند خیابانهای کامپتون معمولا با خشونت نژادی گره خوردهاند، این گروه از کابویها در حال شکستن کلیشهها هستند و بهجای رها شدن نوجوانان در معرض خطر در خیابان، آنها را به سمت اسبها میبرند.
کامپتون کاوبویز گروهی از ساکنان آفریقاییتبار آمریکایی این شهر در کالیفرنیا هستند که از راه اسبسواری در خیابانهای شهر، به آرامش و حس تعلق اجتماعی میرسند.
۱۰ بنیانگذار اولیه این جمع اسبمحور، نخستین بار زمانی با هم آشنا شدند که پسرانی کمسنوسال بودند و به یک اصطبل غیرانتفاعی در منطقهای نیمهروستایی در کامپتون رفتوآمد داشتند. از آنجا که خانوادههایشان آنها را تشویق میکردند برای دور ماندن از خشونت باندهای تبهکار در فعالیتهای این مجموعه شرکت کنند، آن اصطبل برای این نوجوانان به پناهگاهی امن در برابر خطرات محیط اطرافشان تبدیل شد.
یکی از اعضای کامپتون کاوبویز در ماه مارس به نیویورک تایمز گفت: «من همیشه اطراف تیراندازیها و باندها بودم، اما وقتی در اصطبل کنار اسبها هستم، هیچکدام از این چیزها وجود ندارد. کنار این حیوانات آرامش هست.»
همه اسبهای آنها از شرایطی مانند بدرفتاری و سوءتغذیه نجات پیدا کردهاند و هر کدام زیر نظر این کابویها فرصتی دوباره برای زندگی یافتهاند. این مسیر دشوار، بازتابی از زندگی سوارکارانشان هم هست؛ کسانی که خود در منطقهای کمبرخوردار و نامساعد بزرگ شدهاند.
رندی هوک به تایمز گفت: «اسبهایی که به ما سپرده میشدند و کسی آنها را نمیخواست، در نهایت بهترین اسبها برای ما از آب درمیآمدند، چون همانطور که ما روحیهای جنگنده و حس اثبات خودمان را داشتیم، آنها هم همینطور بودند. آنها هم مثل ما همیشه در جایگاه مدعیان کمامید قرار میگرفتند.»
این گروه امیدوار است تلاشهایش به نمایش دستاوردهای کابویهای آفریقاییتبار آمریکایی هم کمک کند؛ دستاوردهایی که در تاریخ عامهپسند و رسانهها نادیده گرفته شدهاند. پس از جنگ داخلی آمریکا، حدود ۵٬۰۰۰ تا ۸٬۰۰۰ زن و مرد آفریقاییتبار آمریکایی دامدار و گلهدار شدند؛ سنتی که کامپتن کابویز هر روز آن را زنده نگه میدارد.
ما را خیابانها بزرگ کردند. اسبها نجاتمان دادند. داستان کامپتن کابویز.ما را خیابانها بزرگ کردند. اسبها نجاتمان دادند. داستان کامپتن کابویز.
پستی که کامپتن کابویز ℠ (@comptoncowboys) در به اشتراک گذاشت
امروز آینده کامپتن کابویز روشن به نظر میرسد. اعضای این گروه علاوه بر اینکه برای جامعه خود الگوهای مثبتی هستند، در رویدادهای رودئو و پولو هم رقابت میکنند و بعضی از آنها حتی المپیک را هدف گرفتهاند.
در این میان، آنها میتوانند مطمئن باشند که تلاشهایشان بیپاسخ نمانده است؛ زیرا آرام اما پیوسته در حال تغییر دادن برداشت آمریکاییها از این هستند که چه کسی کابوی به شمار میآید.
هوک افزود: «در نهایت، ما میخواهیم وقتی مردم به کابویها فکر میکنند، به ما هم فکر کنند؛ نه فقط به عدهای مرد سفیدپوست با کلاه کابویی که سیگار مارلبرو میکشند. ما میخواهیم همان آدمهایی باشیم که در محله، کلاه استتسون و شلوار جین رنگلر را به چیزی جذاب تبدیل میکنند.»
منابع و پیوستها: