تغییرات پروازی: تعریف، نحوه سوارکاری و آموزش به اسب
پرشهای پروازی بهطور غیرقابلانکاری جذاب هستند. هنوز هم به یاد دارم که اولین بار سعی کردم این کار را انجام دهم - از دوستم خواستم با تلفن همراه قدیمیاش از من فیلم بگیرد، و با لبخند بزرگی به دوربین نگاه میکردم در حالی که اسب کوچک من به پرشش میپرد و به سرعت میرفت. فعلاً نادیده میگیریم که او دو گام عقبتر بود.
اما بدون شک، این پرشها میتوانند تا زمانی که آن لحظه «آها» را تجربه کنید و بالاخره متوجه شوید، به نظر مرموز بیایند. و چون هر اسب متفاوت است، هیچ روش کاملاً بینقصی برای آموزش آنها وجود ندارد.
خبر خوب این است که هیچ جادویی در کار نیست. پرش پروازی یک حرکت طبیعی است - اسب شما این کار را بهطور آزاد در میدان انجام میدهد - و با پایههای مناسب، بیشتر اسبها میتوانند یاد بگیرند که به فرمان این کار را انجام دهند (و در این فرآیند شما را بهطور مناسبی جذاب نشان دهند).
در اینجا توضیح میدهیم که پرش پروازی چیست، چگونه باید آن را سوارکاری کرد و چگونه میتوانید بدون اینکه تمام وزن بدن خود را به یک طرف بیندازید، آموزش آن را به اسب خود آغاز کنید.
پرش پروازی چیست؟
پرش پروازی زمانی است که اسب شما در حرکت یورتمه، پای پیشرو خود را بهطور روان عوض میکند، بدون اینکه به حرکت تروت یا قدمزنی برود.
یک قدم به عقب برگردیم، شاید مفید باشد: در یورتمه، اسب شما با یک پای جلو پیشرو است - این پا بیشتر از پای دیگر به جلو میرود و شما احساس میکنید که آن شانه زیر شما حرکت میکند. در پیشروی چپ، پای جلوی چپ پیشرو است؛ در پیشروی راست، پای جلوی راست. اینکه کدام پا پیشرو است برای تعادل مهم است، بهویژه در پیچها و دایرهها، جایی که معمولاً میخواهید پای داخلی پیشرو باشد - بنابراین در حرکت به سمت راست، بیشتر اوقات پای راست پیشرو است و در حرکت به سمت چپ، پای چپ.
یورتمه دارای ریتم سهضرب است و بعد از ضربه سوم، لحظهای کوتاه از تعلیق وجود دارد - یک لحظه کوتاه که هر چهار پا از زمین جدا هستند و اسب شما بهطور موقت در هواست. پرش پروازی در همان لحظه اتفاق میافتد. اسب شما پاهای خود را در هوا جابهجا میکند و روی پای پیشرو مخالف فرود میآید، بنابراین بهجای پیشروی با پای جلوی چپ، اکنون با پای جلوی راست پیشرو است. اگر بهخوبی انجام شود، هیچ لغزشی و هیچ تغییری در ریتم وجود ندارد - فقط یک جهش تمیز از یک پیشرو به دیگری، انگار که اسب شما در هوا جست زده است.
در تقریباً هر رشتهای با پرشهای پروازی مواجه خواهید شد:
- درساژ: از سطح پیشرفته متوسط به بالا ظاهر میشوند، در خطوط مستقیم و در سطوح بالاتر، در توالیهایی که هر ضربه یک تغییر دارد (تغییرات تمپو).
- پرش نمایشی: برای پرش از یک مسیر بهطور روان ضروری است. اسب که روی پای پیشرو صحیح فرود میآید - یا به آن تغییر میدهد - میتواند در پیچها تعادل داشته باشد و بدون از دست دادن زمان یا تلاش اضافی، به حصار بعدی در ریتم برسد.
- Eventing، نمایش و سوارکاری عمومی: هر جایی که در حال یورتمه هستید، میچرخید و نیاز دارید که اسبتان متعادل باشد، تغییر جهت باعث میشود همه چیز مرتب و راحت باشد.
برای یک سوارکار در سطح پایینتر، مسئله بیشتر کنترل است تا ایجاد تأثیرگذاری – هرچند که آن هم جالب است. اسبی که به درخواست شما تغییر جهت میدهد، اسبی است که میتوانید آن را متعادل و هدایت کنید، چه در یک چرخش پرش، چه در خط مرکزی درساژ، یا حتی در شکار.
چگونه یک تغییر جهت پروازی را سوار شویم
با فرض اینکه اسب شما قبلاً نحوه تغییر جهت را میداند (برای آموزش آن به بخش بعدی مراجعه کنید)، اینجا ترتیب کمکها آمده است. نکته کلیدی این است که تغییر جهت باید آماده شود، نه اینکه بهطور ناگهانی انجام شود – شما اسبتان را آماده میکنید و سپس درخواست میکنید.
1. ابتدا یک یورتمه خوب برقرار کنید. متعادل، فعال و به اندازه کافی جمع شده که احساس کنید میتوانید در هر لحظه چند قدم کوچکتر بروید. یک یورتمه صاف و کشیده جایی برای تغییر ندارد.
2. در مسیر تغییر آماده شوید. صاف بنشینید، نیمتوقف کنید تا یورتمه را جمع و متعادل کنید و مطمئن شوید که اسبتان صاف است – نه اینکه از شانه به داخل یا خارج بیفتد.
3. موقعیت پاهای خود را تغییر دهید. فرض کنید روی لید چپ (پای جلوی چپ جلوتر) هستید و میخواهید به راست تغییر دهید. پای چپ شما که در نزدیکی زین بوده، به پشت زین میرود و پای راست شما به زین میآید. این موقعیت جدید پا به اسبتان میگوید که اکنون کدام لید را میخواهید.
4. وزن و لگن خود را تغییر دهید. همانطور که پاهای خود را عوض میکنید، اجازه دهید صندلی و لگن شما نیز دنبال کند – بنابراین وزن شما به آرامی به سمت جدید منتقل میشود. این کار را آرام انجام دهید؛ فقط یک تعادل مجدد است، نه اینکه خودتان را به طرف زین بیندازید.
5. در آن لحظه تعلیق درخواست کنید. پای جدید بیرونی (چپ، اکنون پشت زین) را با یک کمک واضح اما سبک اعمال کنید، که ایدهآل آن زمانی است که اسبتان در حال آماده شدن برای جهش به قدم بعدی است. این زمانی است که اسبتان میتواند پاهای خود را به لید جدید منتقل کند.
6. به جلو سواری کنید. با انرژی از تغییر جهت روی لید جدید خارج شوید. اشتباه رایج این است که درخواست کنید و سپس متوقف شوید یا افسار را بکشید – همه ما این کار را کردهایم، اما هر دو مانع از جهش تمیز اسبتان میشود.
ریتمی که باید به آن برسید تقریباً این است: «آماده شوید... حالا بروید!» تغییری که در یک حرکت صاف درخواست میشود، معمولاً دیر یا صاف میآید؛ تغییری که ابتدا آماده شده است، زمان دارد تا از بدن عبور کند.
چگونه یک تغییر جهت پروازی را آموزش دهیم
قبل از اینکه خود تغییر را آموزش دهید، باید پایهها محکم باشند – این شاید هیجانانگیز نباشد، اما مهمترین بخش است. عجله در تغییر قبل از اینکه این موارد در جای خود باشند، رایجترین دلیل اشتباهات در تغییرات است. اسب شما باید بتواند:
- به سرعت هر لید یورتمه را از یک کمک واضح، در یک خط مستقیم بردارد.
- انتقالهای متعادل از قدم به یورتمه و از یورتمه به قدم را بدون افتادن روی دستها انجام دهید. («روی دستها» به این معناست که اسب شما وزن زیادی را روی قسمت جلویی خود حمل میکند، به جای اینکه از پشت فشار بیاورد. شما این حالت را به صورت سنگینی در دستانتان، یا تمایل اسب به جلو یا تکیه بر افسار برای تعادل احساس خواهید کرد. آنچه شما میخواهید این است که اسب شما در جلو سبک بماند و پاهای عقب خود را زیر بدنش قرار دهد – به جای پایین رفتن، به بالا رفتن فکر کنید. )
- یورتمه مخالف (یورتمه روی دست «خارجی» یا «اشتباه») را در تعادل نگه دارید. این کار به اسب شما یاد میدهد که روی دستی که شما خواستهاید بماند و هر زمان که دلش خواست، تغییر ندهد.
پس از تثبیت این موارد، در اینجا یک روش ساده و قابل اعتماد برای معرفی تغییر وجود دارد:
1. از تغییر جهت استفاده کنید. یک حلقه کمعمق، شکل هشت یا عبور از قطر را سوار شوید – هر جایی که اسب شما به طور طبیعی خم و جهت را تغییر میدهد، بنابراین تغییر دست برای او منطقی است.
2. یورتمه تمیز را برقرار کنید، سپس تعادل را بازگردانید. هنگامی که به نقطهای نزدیک میشوید که جهت را تغییر خواهید داد، نیمتوقف کنید و یورتمه را جمع کنید تا اسب شما متعادل و گوش به زنگ باشد.
3. در لحظه عبور از خط درخواست کنید. در لحظهای که جهت را تغییر میدهید، موقعیت پا و صندلی خود را تغییر دهید و کمک جدید را اعمال کنید. زیرا اسب شما در حال حاضر در حال تغییر جهت است، تغییر دست منطقی به نظر میرسد.
4. تلاش را پاداش دهید. حتی یک تغییر اولیه نامرتب – یا یکی که «پشت سر دیر» است (پاهای جلو تغییر میکنند اما پاهای عقب یک گام عقب میمانند) – ارزش پاداش دادن دارد. شما ابتدا در حال ساختن درک هستید؛ تمیزی با تمرین و قدرت به دست میآید.
5. در ابتدا آن را به صورت گاهبهگاه نگه دارید. یک بار درخواست کنید، به اسب خود توجه کنید و ادامه دهید. تمرینهای مکرر تغییرات معمولاً باعث میشود اسبها تنش یا انتظار داشته باشند. چند تلاش خوب در یک جلسه کافی است.
اگر اسب شما واقعاً گیج میشود، برخی سوارکاران از یک میله بلند یا کاوالتی در خط تغییر استفاده میکنند تا اسب شما را تشویق کنند که از آن بپرد و از پشت تغییر کند – اما من میگویم در ابتدا به ندرت از آن استفاده کنید و فقط اگر سوارکاری ساده به نتیجه نمیرسد.
بیش از همه، اگر تلاشهای اولیه نامرتب بود، نگران نشوید. تغییرات دیر، صاف یا بیش از حد هیجانزده در ابتدا کاملاً طبیعی هستند. آنها با بهبود تعادل و اعتماد به نفس اسب شما تمیز میشوند – که همانطور که هر مربی خوبی به شما خواهد گفت، واقعاً جایی است که همه چیز در آن زندگی میکند.
-
```html
آمادگی برای اجرای کامل نیمپاس
