اپیزود پنجاه و چهارم رادیوچهارنعل،گفتگو با امیر فرجام فر رئیس کمیته ایونتینگ فدراسیون سوارکاری.
خلاصه
در اپیزود پنجاه و چهارم رادیو چهار، امیر فرجامفر، رئیس کمیته ایونتینگ فدراسیون سوارکاری، به تبیین تلاشهای خود برای توسعه رشته ایونتینگ در ایران میپردازد. وی به تاریخچه این رشته، از آغاز آن در انگلستان تا ورود به المپیک، اشاره کرده و بر اهمیت ایجاد بازار و رقابت در شهرستانها تأکید میکند. فرجامفر به چالشهای موجود در آموزش و داوری ایونتینگ پرداخته و بر لزوم ارتقاء سطح داوری و استفاده از اسبهای بومی تأکید میکند. همچنین، نیاز به تمرکززدایی و بهبود امکانات آموزشی در استانها برای جذب سوارکاران جوان و ارتقای سطح سوارکاری کشور مطرح میشود. او از عدم حمایت کافی مسئولان و فدراسیونها گلایه کرده و امیدوار است که با همکاری هیئتهای استانی و برنامهریزی مناسب، به مسابقات بینالمللی دست یابند.
موضوعات کلیدی
- فرهنگ سوارکاری
- مسابقات سوارکاری
- پرش اسب
- درساژ
- مسابقات بینالمللی
- اسب عرب
- تیم ملی
- حمایت فدراسیون
- سوارکاری کلاسیک
- ایونتینگ
- داوری
- کراسکانتری
- مسابقات سهروزه
- آموزش مربی
- موانع طبیعی
- چک دامپزشکی
متن کامل گفتگو
سلام به همه شما مخاطبان و همراهان همیشگی رادیو چهار. بسیار خوشحالم که با یک اپیزود دیگر در خدمت شما عزیزان هستم و خدا را شاکرم که این انرژی و توان را به من عطا کرده که بتوانم محتوای فنیتری در جهت بهبود فرهنگ سوارکاری تولید کنم. اپیزود پنجاه و چهارم رادیو چهار، گفتگوی من با امیر فرجامفر، رئیس کمیته ایونتینگ فدراسیون سوارکاری بوده است. جا دارد توضیح مختصری در مورد امیر فرجامفر به شما بدهم. امیر فرجامفر از سوارکاران قدیمی و با سابقه است که از استان کرمانشاه طی این سالها زحمات زیادی کشیده و دائماً خود را بهروز نگه داشته است. به جرات میتوانم بگویم که سوارکاری کلاسیک را در کرمانشاه زنده نگه داشته و هنوز امیدوار به آینده، روند خود را ادامه میدهد. خب همانطور که میدانید، ما رشته ورزشی ایونتینگ را در صنعت اسب و سوارکاری بهصورت کاملاً رسمی نداشتیم. در فدراسیونی که هست، به همت رئیس فدراسیون و همکارانشان، یک کمیته تحت عنوان ایونتینگ تشکیل شد که امیر فرجامفر عزیز ریاست این کمیته را بر عهده دارد و با همکاران خوبشان که حالا در ادامه اپیزود خودشان اسامیشان را نام میبرند، آشنا میشوید. زحمت این کمیته را میکشند و قرار است که خبرهای خوبی را بشنویم. مطمئن هستم که یکی از رشتههای بسیار پرطرفدار خواهد شد، بهخصوص در شهرستانها. با توجه به تعداد اسبی که ما در سرزمین پهناورمان داریم، میتوانیم یک رشته و بازار جدیدی را تعریف کنیم. مطلب دوم، مثل همیشه جا دارد از آن عزیزانی که ما را حمایت میکنند به هر نحوی تشکر کنم. دست تکتکشان را میبوسم، چه اپیزودها را به اشتراک میگذارند و چه پستها را برای همدیگر میفرستند. واقعاً از همهشان ممنونم و برای همهشان آرزوی سلامتی دارم. اگر نظر دارید که در جهت بهتر شدن و بهروز شدن و پربارتر شدن برنامههای رادیو کمک کنید، یک لینکی در توضیحات همین اپیزود هست که از طریق آن لینک میتوانید کمکهای مالیتان را به رادیو انجام دهید. حتی اگر کمک نکنید، مجانی خواهد بود و من با تمام عشق و علاقهای که به همه شما عزیزان و بزرگواران دارم، پرانرژیتر ادامه میدهم. خوب، جا دارد از همکارانم اسم ببرم و از آنها تشکر کنم. فرشید جهانبازی عزیز، طراح کاور اینستاگرام و پوستر این اپیزود، سرکار خانم نگین گودرزی و عرفان مقدم هم بهعنوان آهنگسازهای شروعکننده پادکست و انتهای رادیو چهار هستند. بیشتر از این صحبت نمیکنم و دعوت میکنم که اپیزود پنجاه و چهارم رادیو را با هم بشنویم.
سلام. در این بخش من مهمان آقای امیر فرجامفر هستم که رئیس کمیته ایونتینگ فدراسیون هستند. ایشان سلام عرض میکنم آقای فرجامفر و خوشحالم از اینکه در شهر خودتان، شهر زیبای کرمانشاه مهمان شما هستم و این افتخار را دارم که شما من را پذیرفتید بهعنوان یک مهمان. ما قرار است که در این گفتگو راجع به ایونتینگ مفصلاً صحبت کنیم. مرسی که وقت در اختیار من گذاشتید. اگر حالا سلام و علیکی دارید بفرمایید که برویم سراغ سوالات. بله، اجازه میخواهم عرض ادب و احترام داشته باشم خدمت مخاطبان خوب و فهیم رادیو چهار و همچنین کسب اجازه کنم از اساتید و پیشکسوتان ورزش سوارکاری. در خدمت شما هستم. اختیار دارید. باز هم ممنون که من را پذیرفتید و قبول کردید که این مصاحبه را انجام دهیم. چون که یکی از رشتههای نوپای سوارکاری که ما متأسفانه سالها اسمش حتی اشتباه هم میگفتیم، به واسطه فعالیت شما و کمیتهتان که خیلی پرقدرت دارید جلو میروید، در حال راهاندازی است. و من فکر میکنم اگر کمی بهای بیشتری به این رشته داده شود، شهرستانها بیشتر درگیر میشوند. چون ما متأسفانه جامعه سوارکاریمان جامعه پرش و مسابقات تور شده و از آن قسمت کاملاً دوریم و عملاً میشود گفت پرتیم. حالا با خدا شکر با حضور شما و کمیتهتان یک امیدی در دل مخصوصاً شهرستانیها ایجاد شده که آقا یک همچین فضایی هست، میشود رقابت کرد، میشود بازاری برایش تعریف کرد. چون عمده مشکل اصلی آن بحث بازار نداشتن است. برای همین است که سیستمها بعد از مدتی به چالش میخورند. خب آقا بهصورت عمومی شما فکر کنید که من هم نمیدانم که واقعاً حالا نمیدانم ایونتینگ چیست. اجازه بدهید من در ابتدا عرض کنم که کار من بهصورت گروهی است و ما بهصورت تیمی با بچههای باسواد و خوبی همکاری میکنیم. خواستم این را گفته باشم که شخص امیر فرجامفر بهتنهایی مطرح نبوده و نخواهد بود. اعضای کمیتهتان را اسم ببرید. اعضای کمیته ما دوستان خوب ما در کمیته جناب آقای ایلیا محمدی، آقای عرفان آسیایی، آقای محسن مسگریان، سرکار خانم خمسه و آقای مهدی بختیاری و همچنین آقای طوفان ترابی هستند که طوفانهای ایران نیستند ولی خب قرار شده که ما در اولین فرصت که تشریف بیاورند از وجود ایشان و تجربیات سه روزه کار کرده بله بله مسابقات و تورنتو بینالمللی هم شرکت کردهاند. قرار شده که حالا تشریف آوردند ما یک جلسه با ایشان از تجربیات و در واقع آن پتانسیلی که در ورزش ایونتینگ بوده و در واقع ایشان حائز مقامها و یا اینکه رنک خاصی بودند استفاده بکنیم. غیر از طوفان کس دیگری در کمیته عملاً در ترجمه میدانی ایونتینگ ندارد. غیر از طوفان در مسابقات خیر. خب ایونتینگ چیست؟ ایونتینگ به معنای لغوی رویداد تلقی میشود و تعبیر دیگری ندارد و این واژه که اصطلاحاً مسابقات سهروزه اطلاق داده میشود به این رشته غلط است و ما مسابقات را در فرمتهای مختلف که متعاقباً خدمت شما عرض میکنم پیگیریم و اینکه کسی بگوید مسابقات سهروزه چون ممکن است مسابقات در یک روز و یا چند روز حتی بیشتر از سه روز برگزار شود بسته به نوع مسابقه و شرایط شرکتکنندهها دارد. خب این آیتمهایی که تحت عنوان رویداد حالا ایونتینگ برگزار میشود که ربط به اصل دارد دقیقاً چه چیزهایی است؟
چرا پدری اگر اجازه بدهید من یک تاریخچهای در رابطه با ایونتینگ عرض کنم خدمت شما را بدانیم. خدمت شما عرض میشود که ایونتینگ نشأت گرفته از مراسمی در کشور انگلستان برای شکار روباه و همچنین مشق سوار نظام این کشور بوده که شکل یعنی به مرور زمان پیش رفته در بحث درساژ نظم و انضباطی که در رژه نظامی ارتش انگلیس بوده. در قسمت پرش و طی مسیر به قول جادهایش توان و استقامت اسب سنجیده میشود. آن شاخه نظامی همواره ادامه داشته تا سال ۱۹۱۲ ابتدای قرن بیستم که ایونتینگ وارد بازیهای المپیک شده البته با فرمت طولانی که در چهار بخش ای بی سی و دی برگزار میشده و شکل محلی هم که در منطقه در کشور انگلستان به نام بدمینتون که آنجا بهصورت محلی مسابقات پیگیری میشده و معمولاً سوارکارهای آماتور ارتش انگلیس در این مسابقات شرکت میکردند. اما در سال ۱۹۱۲ در استکهلم سوئد مسابقات بهصورت رسمی وارد مسابقات المپیک شد و همواره با همان فرمت طولانی در واقع برگزار میشد تا سال ۱۹۵۲ فقط آقایان حق شرکت در مسابقات ایونتینگ را داشتند و از سال ۱۹۶۴ اولین خانمی که در مسابقات شرکت کرد از ایالات متحده آمریکا و پس از آن دیگر مسابقات بهصورت مختلط و همواره خانمها هم در این بخش شرکت داشتند. این فرم طولانی چی بوده؟ فرمت طولانی عرض کردم در چهار بخش ای بی سی و دی که ابتدا مرحله ای و بی طی میشده بعد داخل چی بوده ای و بی یک مسیر جادهای داشتند.
حالا پرچینهایی بوده یا موانعی بوده که آنها طی میکردند. بخشی از آن شارژ بوده و وارد یک وچک یا یک باکسی میشدند که ضربان قلب اسب در واقع سنجیده میشد. اگر ظرف مدت ۱۰ دقیقه ضربان به ۸۰ تا میرسید، اجازه داشتند که در مرحله بعدی مسابقه شرکت کنند و اگر چنین اتفاقی میافتاد، سوارکار حذف میشد. این در بخش طولانی بوده که در سال ۱۹۶۴ یادم نرود بخش دی و سی چه بوده. آن موقع دوباره ادامه بخش کراس کانتری بوده، درساژ میرفته و یک بخشی هم تحت عنوان مسیر جادهای طی میکرده و بعد وارد گیت دامپزشکی میشده. آنجا ضربان قلب اسب چک میشده و ظرف مدت ۱۰ دقیقه عرض کردم که همان خاصیت عوض نشده. فرمت طولانیمدتش بوده که حالا در آن زمان به این شکل برگزار میشده، درست است.
خوب، از ۱۹۶۴ ورود خانمها به این رشته آزاد شد. آیا فرمت عمومی رشته هم تغییر کرد؟ بله، تا سال ۲۰۰۴ به همین شکل برگزار میشد ولی در سال ۲۰۰۴ اتفاق خاصی افتاد در قوانین و مقررات مسابقات ایونتینگ و فرمتها به دو قسمت فرمت کوتاهمدت و طولانی تقسیم شد.
فرمتهای کوتاه معمولاً در پایهها اجرا میشد، مثلاً در تیپ ۳۰ بی و ای فرمتها تقریباً کوتاهمدت بود اما در مسابقات یک ستاره تا ۵ ستاره بسته به نوع مسابقه و شرایط حضور شرکتکنندهها فرمتها طولانیتر میشد، حتی تا چهار روز برگزار میشد و یا شاید بیشتر، بسته به تعداد و نفراتی که در مسابقه شرکت میکردند. درست است. الان این تایپهای ای، بی و سی که حالا فرمت کوتاهتر است که شما فرمودید.
اینها شامل چه چیزهایی دقیقاً در فرمت کوتاهمدت که تیپ ۳۰ است، سوارکار از لحاظ مسافت روز برگزار میشود و سوارکار ببینید ما در پرش میگوییم باید ردهها پر شود تا به مرحله بعد در رده مبتدی و بعد ردههای بعد همینطور مراحل طی میشود و کوالیفای میشویم و میآییم بالا. ما در ورزشینگ و در رشتهایونتینگ اصطلاحاً میگوییم مر میشود.
یعنی سوارکار باید مر شود از رده ۳۰ به بی و بعد از بی به ای. در رده ۳۰ مسابقات درساژ همان درساژ پایه است، پریل میناری و مسابقات موانع طبیعی کراس کانتری و مسابقات پرش ادغام میشود به صورت دربی در یک مانژ بزرگ و در یک فضای محدود برگزار میشود. متعاقباً ردهها موانع چیست؟ ۸۰ سانتیمتر نهایتاً بله.
یا پریل میناری و ارتفاع موانع ترکیبی صحرایی و اصطلاحاً کراس کانتری تا نهایت ارتفاع ۸۰ در بخش بی ارتقا پیدا میکند، ارتفاع به ۹۰ سانتیمتر و مقداری هم مسابقات کراس کانتری از داخل پیست و مانژ بیرون میآید و آنجا سوارکار برای اولین بار تجربه پیدا میکند که به بخش کراس کانتری وارد شود و تجارب.
پریدن از روی موانع تعبیری هم پیدا میکند، درست است. در بخش ای مسابقات در ارتفاع یک متر برگزار میشود، تست درساژ ارتقا پیدا میکند، تست کراس کانتری قطعاً ارتقا پیدا میکند و همچنین مسابقات پرش داخل مانژ هم همان یک متر است و بعد از اینکه در این مرحله مر میشود وارد مسابقات یک ستاره تا پنج ستاره. الان مثلاً ما از سی که.
رده بیس در همان مقدماتی ما در قوانین ملی به خاطر اینکه این ورزش ورزش نوپایی است، یک تست بی هم در واقع آوردیم. نرفتید نه وارد تست بی مستقیماً نمیشویم. این وسطیه تست در واقع یک مرحلهای بین تست سی و بی اجرا میشود که مسابقه چون برای بار اول است، سوارکار.
وارد کراس کانتری میشود. ما ارتفاع موانع کراس کانتری را همان ۸۰ سانت قرار دادیم که اسمش پریبی است یعنی قبل از مرحله بی. بعد از اینکه در مرحله مر شد البته یک چیزی هم خدمت شما عرض بکنم ما در هر مرحلهای اگر سوارکار دوبار اخراج شود حالا یا به دلیل زمین خوردن یا کپ کردن یا هر اتفاق دیگری دیسکالیفای میشود یعنی باید برگردد به مرحله قبل. نقطه سر خط بله دقیقاً این باعث شده که حالا خود افایآی این تدبیر را داشته که.
سوارکار به صورت سیف و کاملاً ایمن ارتقا پیدا میکند و هیچ ریسکی را نمیپذیرد. خب شما میدانید که رشته ایونتینگ با درساژ آغاز میشود و سوارکارهایی که در رشته ایونتینگ فعالیت میکنند به جرات باید بگوییم که جزو سوارکارهای حرفهای خواهند شد چون در بخش درساژ از درساژ در واقع به مراحل بعدی میرسند یعنی بیسش عملاً از خوبی باشد یعنی ما هم امتیازهای خوبی میتوانیم در بخش کسب بکنیم و هم اینکه میشود در واقع.
از دست میدهیم امتیاز از دست میدهیم و اینکه باید در بخش درساژ بسیار بسیار سوارکارها پافشاری بکنند بیشتر کار بکنند یاد بگیرند آموزش داده شود و این باعث میشود که هم اسب و هم سوارکار سالم و ایمن به مراحل بعدی راه پیدا کنند. ما از تایپهای سی که پایین است میآییم تا ای بعد از آنجا کوالیفای میشویم یا صلاحیت میشویم اصطلاحاً میآییم در لولهای یک ستاره تا پنج ستاره.
چه چالشهایی باشد این را از این منظر میپرسم که شاید خیلی عزیزانی که حالا دارند این فایل را گوش میکنند یا به این رشته علاقهمندند بدانند آقا اگر مثلاً یک سال دو سال حالا هر چقدر که آموزش میبینند یا در یک سیستمی ثابت قدم میمانند به کجا قرار است برسند و بعد حالا مثلاً احتیاج دارد که کلاسهای بالاتری برود آموزش بیشتری ببیند یا اصلاً شاید لوکیشنش را بخواهد عوض کند یا به فکر اینکه آقا اصلاً یک شرایط مثلاً یک ستاره در کشور خودمان برگزار کنیم به صورت کلی یک تا پنج را میشود یک توضیح اجمالی بدهید خدمت شما عرض میشود که در یک ستاره تا پنج ستاره.
در واقع تنوع در بخش کراس کانتری و شکلی ایجاد میشود که تعداد موانع طول مسیر و سرعت مسابقه تغییر پیدا میکند فراخور برگزاری مسابقات با لولی که دارد یعنی یک ستاره تا ۵ ستاره. در یک ستاره ارتفاع همچنان یک متر است ولی مسیر سختتر میشود مسیر طولانیتر میشود گاه تا ۴ هزار متر و حتی بیشتر. در لول پنج ستاره مسیر تا.
۹ کیلومتر ۹۰۰۰ متر ارتقا پیدا میکند، ارتفاع تا ۱۳۵ ارتقا پیدا میکند و نوع موانع ببخشید تست موانعی که نوع موانع طبیعی به شکلی مانع کرنر داریم که یک مانعی جزو موانع سخت موانع آب است موانع کیهول است موانع حالا با اسامی خیلی زیاد و سوارکار باید از مسیرهای سختتری در واقع به خط پایان برسد و مدیریت زمان در این بخش.
بسیار مؤثرتر است. در درساژ هم که عرض کردم باید تست ادونس را طی بکند برای مراحل بالاتر. بعد اینجا هم ما در مرحله یک ستاره تا ۵ ستاره چک دامپزشکی داریم یا نداریم؟ بله بین مسیر نداریم ولی بین مراحل قطعاً چک دامپزشکی میشود. فردا مثلاً یک چک میشود روز دوم حالا مثلاً پرش در مانژ هم چک دامپزشکی داریم هم ریدر چک میشوند به خاطر اینکه چک برای خواندن میکروچیپ اسبی که.
در واقع سوارکار دارد. بله جالب است. رئیس کمیته ایونتینگ انتخاب شدید و زمانی که مسئولیت پذیرفتید چه پتانسیلی داشتید یا هیچی نداشتید و آمدید که بسازید.
من چون فکر میکنم تا الان حداقل ما در حد مثلاً باشگاه بوده در باشگاه بوده دور باشگاهی را خاک ریختند ۴ تا کنده انداختند و دو تا پشتی گذاشتند کردند ایونتینگ. میخواهم ببینم شمایی که قبول این مسئولیت کردید که این کار را انجام بدهید چه چیزی در ذهنتان یعنی پس ذهنتان چه چیزهایی بود که پذیرفتید و آمدید وارد راهی شدید که تا الان ماها خیلی با آن غریبهایم عملاً ولی پتانسیل زیادی برای انجامش فکر کنم داشته باشیم به خاطر وسعت جغرافیاییمان. بله من اینجا اجازه بدهید این عرض کنم خدمت شما که.
در خصوص پذیرش سرپرستی کمیته واقعاً صرف نظر از اینکه چه کسی قرار بود سکان را به دست بگیرد، ما طی جلسهای که خدمت جناب آقای کاظمیان در فدراسیون سوارکاری داشتیم، من برای کاری رفته بودم آنجا. جناب آقای کاظمیان لطف کردند و گفتند که در خصوص ایونتینگ باید فعالیت کنید و این رشته را پیگیری کنیم. ما به اتفاق دوستان وارد موضوعات قوانین و مقررات ایونتینگ شدیم. به صورت مفصل ظرف سه ماه، ما تمام قوانین ایونتینگ تا تاریخ ۲۰۲۴ را استخراج کردیم و زمانی که ارائه دادیم، خود آقای کاظمیان و سرکار خانم غفاری لطف کردند و بنده را به عنوان سرپرست کمیته ایونتینگ انتخاب کردند. متعاقباً ما به یک سری موضوعات جدید رسیدیم که آنها را ظرف مدت کوتاهی پیگیری کردیم و ترجمه شد. اکنون قوانین و مقررات ملی و بینالمللی ما به فدراسیون ارائه شده و در هیئت رئیسه تصویب شده است. قرار شده که قوانین و مقررات در مجمع مطرح شود و آن هم تصویب شود. اگر در بخش تصویب قوانین موفق باشیم، انشاءالله برنامه داریم که در مبحث آموزش که بسیار حساس است و نیازمند این بخش هستیم، در کمیته باید خیلی پیش برویم و این آموزش به تمامی نقاط کشور تسری پیدا کند.
چون واقعاً نیاز است ابتدا آموزش داده شود، سپس پایه تیم و تیمداری را ایجاد کنیم. خدا را شکر ما در ابتدای راه سفرهای استانی زیادی داشتهام. به استانهای مختلفی سفر کردهام و استعدادها بینظیر است. یک نکته بسیار قابل اهمیت این است که ما اکنون از اسبهای بومی به خوبی استفاده میکنیم. یعنی اسبهای بومی ما اکنون در مسابقات شرکت میکنند و بسیار خوب ظاهر شدهاند.
این اسبهایی که اکنون در اقصی نقاط کشور به صورت بیاستفاده یا اینکه هیچ تعریفی برای کار ورزشی آنها تا به امروز نبوده، من فکر میکنم به کار گرفته میشوند. در شهرستانها هم استقبال زیادی وجود دارد و هم پتانسیل زیادی. خب من تشخیص خودم این بود که ما بیاییم ساختارشکنی کنیم و همه مسابقات از تهران به بیرون تسری پیدا کرده است. حالا ما بیاییم از شهرستانها شروع کنیم و نهایتاً در تهران مسابقات کشوری و مسابقات بزرگی هم برگزار کنیم. به دو دلیل: به دلیل اینکه در شهرستانها مسابقات باید در یک فضای طبیعی برگزار شود و این امکان در تهران بسیار کم است. ما در استانهای شمالی کشور فضای بسیار مناسبی برای برگزاری مسابقات ایونتینگ داریم تا حدی که حتی بتوانیم مسابقات بینالمللی برگزار کنیم. در جنوب کشور، خوزستان، دزفول، شوشتر، سفرهایی که داشتیم، فضاهای متنوع و مکانهای بسیار مناسبی برای رشته ایونتینگ وجود دارد. یک نکتهای که حالا خودم در این چند گردش که به استانهای دیگر داشتم، غیر از تهران، واقعیت این است که شما جزو معدود افرادی بودید که سنگر را در کرمانشاه رها نکردید. با اینکه حتی به تهران رفتید و بیرون از ایران سواری کردید و میدانم که پتانسیل دارید که در هر کشوری سواری کنید، اما ماندید و باشگاه ساختید و فرهنگسازی میکنید. مثلاً در خطهای که شما هستید و اصولاً اسب کرد و شوهای سواره با پرچم کار کلاسیک گرفته و انصافاً شخصاً به عنوان یک دوست تشکر میکنم چون خیلیها این منافع را ترجیح دادند به اینکه در شهرشان بمانند و بجنگند و شرایطی فراهم کنند.
تیزهوشی شما و انتخاب فردی که شاید تنها کسی بود که میتوانست قطار خوابیده یا قطاری که هیچ سوختی ندارد را روشن کند، نشان میدهد که با توجه به این روحیهای که دارید و ایستادگی میکنید تا شهرستانها را زنده کنید، این قطار ایونتینگ طی چهار پنج سال آینده به قول معروف روی ریل بیفتد. امیدوارم که حداقل آن روز را با هم ببینیم. خب من ابتدا از شما تشکر میکنم به خاطر لطفی که به بنده دارید، اما فکر میکنم ما مربیان رسالت خاصی را بر عهده داریم و همان اینکه در طی مربیگری منشا اثر شویم، یعنی اثری از خودمان به جا بگذاریم. کما اینکه در گذشته هم مربیان و اساتید بزرگی در ایران بودند که باعث شدند ورزش سوارکاری امروز شکل بگیرد و همچنان زحمت میکشند و ما قدردان این عزیزان هستیم. فکر میکنم رسالت همه ما مربیان برای کل کشور باشد. انشاءالله که همینطور پر تلاش و خستگیناپذیر ادامه دهید. شما فرمودید که در بحث آموزش خیلی کار دارید. بخواهم خیلی خودمانی سوال کنم، فکر میکنید کدام قسمتش چالشبرانگیزتر از قسمتهای دیگر باشد؟ ببینید ما چون شما قرار است که خیلی استانهایی که پتانسیل دارند، حداقل در مورد مثلاً بیرجند میگویند بیرجند فضای زیادی دارد، زمینهای واقعاً هموار و خوب و مرتبی دارد که من فکر میکنم بتوانید آنجا هم یک پایگاه داشته باشید. اهالی بیرجند شاید در عمل اصلاً اسم ایونتینگ به گوششان نخورده باشد و اینکه شما حالا اول به چه صورتی میخواهید اشاعه دهید و چگونه قرار است بقیه استانها بفهمند که آیا همچین چیزی وجود دارد؟ بعد چالش بعدی این است که کدام قسمتش سختترین قسمت است؟ سوال اول شما را پاسخ دهم: ما در آموزش در همه سطوح کاری چه بخش داوری، چه بخش کلانتری، چه بخش مربیگری، چه بخش ترینر، رایدر، تمام این قسمتها باید آموزش داشته باشیم. واقعاً یک کار جدید است، یک رشتهای است که تا حالا روی آن کار نشده و خیلی متفاوتتر از رشتههای دیگر است. شاید در بحث کراس کانتری ما خیلی ابتدایی و پایه هستیم و باید بیشتر روی آن تمرکز شود در بخش آموزش. اما در رابطه با استانهایی که فرمودید مهجور واقع شدهاند و نیاز است که آموزش به این شهرها و استانها برسد و آگاه شوند از موضوع ایونتینگ، اطلاعرسانی ما خوب است. در بخش مدیا داریم یک سری آموزشها و برنامهها را اجرا میکنیم که استارتش خورده توسط دوستان و همکاران ما در کمیته و باز هم ما چون سه چهار ماه است که مشغول فعالیت هستیم، داریم محتوای آموزشی بیشتری میسازیم که بتواند خیلی سریع این اطلاعات به اقصی نقاط کشور برسد. چه بسا بازخورد خیلی خوبی هم داشتیم در این مدت کم. من اکنون از استانهای مختلف کشور جالب است بدانید که ما یک مسابقه در چند روز آینده در استان مازندران قرار است برگزار شود. چه تاریخی؟ در تاریخ بیست و چهارم و بیست و پنجم یک کلینیک و یک مسابقه تیپ ۳۰. انقدر تماس داریم که چطور میتوانیم شرکت کنیم. از همه عزیزان تشکر میکنم که اینقدر توجه داشتند و خود فدراسیون.
با ما کاملاً همکاری داشتند اما ما در بحث داوری بسیار مشکل داریم. داوری ایونتینگ باید هرچه زودتر مستقل شود تا برای برگزاری دچار مشکل نشویم. گاهی تداخلی در برگزاری مسابقات پیش میآید؛ مثلاً ما برای داوری درساژ قطعاً باید از کمیته درساژ داور بگیریم و این گاهی اوقات با کمبود داور در کمیته درساژ و ادغام مسابقات یا همزمان برگزار شدن آنها مشکل ایجاد میکند.
به این چالش برخورد کنیم. من فکر میکنم با توجه به تجربه کمی که دارم در حوزه سوارکاری، اصلیترین چالش شما همین بحث داوری است. آیا شما بهعنوان رئیس کمیته در بخشهای دیگر مانند ترینینگ، آمادهسازی، طراحی موانع و طراحی مسیر، به این فکر کردهاید که مدرس بیاورید یا از خود درخواست کنید که افراد خبرهای را برای آموزش به ما بفرستند تا بتوانیم آن خطمشی را دنبال کنیم؟ یا تلاش کردهاید که با همان سیستمی که اکنون وجود دارد، پیش بروید؟ بله، خدمت شما عرض شود که خود سولی داریتی برنامههایی برای کشورهایی که تازه شروع به کار کردهاند در نظر دارد که یکی از آنها اعزام مدرس و مربی به کشورهای مورد نظر است. در آسیا، ایران در ابتدا با این فورسی که گذاشته بودند، قبل از سال ۲۰۲۵، در ۲۰۲۴ به ما گفته بودند که باید حتماً نتیجهای از ایران به دست افبیآی برسد و مسابقهای که ما در استان کرمانشاه برگزار کردیم به همین دلیل بود که نتیجهای ارائه دهیم برای ورود به دروازه ایران. بله، قرار شده که در ماههای آینده با کمک فدراسیون از یک مربی و مدرس دعوت کنیم تا قسمتهای پایه را به ما آموزش دهند.
در بحث تربیت مربی و داور و کلانتر، چون تعداد کلانترها و داورها در رشته ایونتینگ زیاد است و نیاز است که تعداد داورها و کلانترها ارتقا یابد. انشاءالله یکی از چالشها، چون میدانم پایه کار شما درساژ است و میدانم یکی از چالشبرانگیزترین قسمتها که قطعاً به آن خواهید رسید، بحث داوری است. کما اینکه اکنون ما در بخش داوری همیشه یک سری اختلاف نظرات و سلیقهها داریم و متأسفانه بیراهه زیاد رفتهایم. به همین دلیل ما هنوز نتوانستهایم در درساژ حرفی برای گفتن داشته باشیم در آن سطحی که این همه آدم داریم و اهمیتی برایمان پیدا نکرده است. با اینکه همهمان میدانیم مادر این ورزش تحت شرایطی است که میدانم قرار است به چالش داوری برسیم.
با توجه به تجربهای که در این چند سال در مسابقات داشتهام و درگیریهایی که در بخش داوری است، متأسفانه ما هنوز مفهوم داوری را به نظر من در ردههای پایه درک نکردهایم و خیلی دستمان در نمره دادن سفت و سخت است و خب خیلی از این افراد که آمدهاند، حالا آن نمره و مسائل حاشیه را رها کردهاند و گفتهاند ما نمیخواهیم. اصلاً رهایش کن. قرار است برای این چالش چه برنامهریزی بکنیم؟ خدمت شما عرض میشود که به نکته خوبی اشاره کردید.
در بحث درساژ به لحاظ حساس بودن این قسمت از ایونتینگ که همان بحث درساژ است، چون در کشور ما تعداد داورهای درساژ بسیار محدود است و من فکر میکنم که در بالا بردن سطح کیفی و آموزش داور درساژ دچار مشکل هستیم. باید داورها به سرعت... متأسفانه ما در کشور بحث درساژ سالهاست که میشنویم وجود دارد. من از خیلی سال پیش شاهد برگزاری مسابقات هم بودم ولی اصلاً فکر نمیکردم که در این حد ما در بحث داوری مشکل داشته باشیم و این تعداد کم داورهایی که تا به حال تربیت شدهاند و آموزش دیدهاند، یکی از معضلات و مشکلات کاملاً درست میفرمایید در بحث داوری درساژ است که به نظر من باید فدراسیون سریعاً هم برای بخش خود کمیته و هم برای کمیته ایونتینگ به صورت جدا یا حالا کاملاً پیوسته فکری بکند و این مستلزم آوردن مدرس از افبیآی است و ارتقای سطح دانش این داوران که در نمرهها و داوری سلیقهای عمل نشود و داورها با علم و آگاهی بسیار زیاد بتوانند قضاوت کنند مسابقات کشور و همچنین.
چالشی که داریم هم تعداد کم داریم و هم همان تعداد کم به اندازه دو تا قاره با هم اختلاف نظر دارند چه در نمره دادن، چه در تشخیص و چه در مسائلی که در داوری است و این اختلاف نظر و خیلی شفاف بخواهم بگویم اینجا کوتاه نیامدن ضررش را جماعت زیادی دیدهاند و از همه مهمتر اسبها ضرر کردهاند. کما اینکه میبینیم انقدر که این فضا فاصله گرفتهایم در قسمتهای پرش میبینیم که واقعاً تعداد محدودی سوارکار.
یک سواری را نمایش یاد گرفتهاند و آمدهاند. حالا فارغ از آن مسابقه و جایزه، این فرهنگ در آنها هست که اگر قرار است ما برویم در هر ارتفاعی، انضباط و نظم برایم مهمتر است. حالا امیدوارم که با حضور شما فشارهایی که شما میآورید شاید چهار تا داور جدید هم تربیت شود و داوران جوانتر بیایند و ما باید مقداری از این فضای سنی که اکنون وجود دارد، اختلاف هم زیاد است و عملاً سن و سال دارند، بیاییم در قسمت جوانتر جامعه آنها را درگیر کنیم و انشاءالله داورهای بهتری را بتوانیم.
برای این سیستم در نظر بگیریم و داشته باشیم. خوب، یک قسمت خیلی مهمی که ما در این چند ساله خیلی درگیرش بودیم، متأسفانه تجمیع امکانات آموزش، مسابقات، بازار پول و هر چیزی که فکر کنیم، متأسفانه افتاده در تهران و این باعث شده که خیلی از شهرستانها کوچ کنند به سمت تهران. حالا در برنامهای که با مسعود مکانینژاد و مسعود ساختیم که راجع به کوچ سوارکارها بود، مفصلاً صحبت کردیم ولی این چیزی که لااقل من الان دارم نگاه میکنم.
به این زودیها درست نمیشود. سوارکارها برای اینکه در مسیر حرفهایتر کار کنند، دسترسی به آموزش داشته باشند و به امکانات، شهر زندگیشان را رها میکنند و میآیند با همه سختیهایی که حالا همگیشان هم دارند، باز ترجیح میدهند در تهران باشند. فکر میکنید امیدی دارید که این تمرکززدایی را حداقل در یک رشته از تهران بردارید و سراسریاش کنید؟ با توجه به اینکه ما حجم خیلی زیادی اسبهای بلااستفاده بدون کاربری ورزشی داریم و فکر میکنم که آن اسبها کفاف کار شما را تا یک جایی بدهند، حداقل در سطح بیسیک و آموزشیاش.
به نکته خوبی اشاره کردید محسن خان. ببینید در رابطه با نابرابر بودن رقابتها من باید خدمت شما عرض کنم ما گاهی در پرش و بعضی مواقع که مسابقات یا تورهایی در تهران برگزار میشود، باید هزینههای بیشتر، شرایط سختتر و حتی نابرابر وارد میدان شویم. خب طبیعتاً نتیجه هم نخواهیم گرفت وقتی که من هزینه یک مسابقه کسی که در تهران دارد مسابقه میدهد، میشود.
تازه وقتی وارد تهران میشویم و اسب میآوریم، به ما میگویند در خود باشگاهی که مسابقه برگزار میشود جا نیست و شما باید به یک باشگاه دیگر بروید و از آنجا روز مسابقه دوباره بارگیری کنید و به باشگاهی که مهمان است بیاورید. دو ترانسفر دارید و کارگر هم نیاز است. حالا اسب به جایی میآید که این موانع را تا حالا نپریده است. اما برای بچههایی که در تهران فعالیت میکنند شرایط خیلی بهتر است و این نابرابری آزاردهنده است. جالب و دردناک اینجاست که...
جامی بزنند و کاری بکنند، اما بچههای تهران متأسفانه حمایت نمیکنند و میگویند آقا دوره را ولش کن و اصلاً خودشان را در شرایط بچههایی که از شهرهای دور میآیند نمیگذارند. امیدوارم که حالا آقای کاظمیان و خود روسای هیئتها تلاشی بکنند و این تمرکز حتی در حداقل در قالب مسابقات کاهش یابد. من باشگاه شما را دیدم، یک مانژ خیلی خوب، فضای تمرین خیلی خوب و شما میتوانید میزبان بسیاری از مسابقات بزرگ حتی در سطح غرب کشور باشید. ببخشید که حرفتان را قطع کردم، خواهش میکنم، دقیقاً درست میگویید.
الان بسیاری از استانها هستند که مثلاً همین همدان، جناب آقای بختیاری باشگاه بسیار خوبی دارد و گاهی هم میزبان بودهاند. اما چرا دلزده شدهاند؟ چرا مسابقه برگزار نمیشود؟ اینها باید ریشهیابی شود. باید ببینیم ما سال ۷۰ و ۷۱ دو جام سامسونگ در همین کرمانشاه برگزار شد که باعث به وجود آمدن یک سری استعدادها در همین شهر ما شد که یکی از آنها خود من هستم و هم مسابقات باعث شد که ما علاقمند شویم و یاد بگیریم و الان دارم برای استان خودم تلاش میکنم و سعی میکنم که...
منشأ اثری که عرض کردم باشم. اما چرا در سال ۷۰ بعد از آن مشکلات جنگ، ما توانستیم امکانات را به کرمانشاهی بیاوریم که اصلاً نمیدانستیم پرش با اسب چیست؟ دو سال پیدرپی مسابقه برگزار شد، اما الان که هیچ مشکلی نداریم برای برگزاری مسابقات، چرا نباید مسابقه در شهرها و استانهای دیگر برگزار شود؟ چه عاملی باعث شده که سوارکاران اینقدر بیایند و همه متمرکز شوند در تهران؟ اینها باید ریشهیابی شود. من فکر میکنم بحث بسیار جدی است.
یکی از معضلات دیگر ما خود وزارت ورزش است که متأسفانه میگردند ببینند کی در چه رشتهای قهرمان میشود و بعد برایش خانه کشتی، خانه تکواندو و آکادمی میسازند. در صورتی که باید امکانات اول به ورزشکار داده شود، مخصوصاً ورزشهای مدالآور. ما در ورزش سوارکاری ۶ مدال المپیکی داریم که هیچوقت به آن پرداخته نشده است. در صورتی که بسیار ساده میشود این بچهها را راحت کرد. اگر قرنطینه مشکلش حل شود که چه بهتر، اگر نمیشود من همینجا خواهش میکنم از دوستانی که خارج از کشور تشریف دارند دریابند.
واقعاً اگر چنین شرایطی از اسپانسرهایی وجود دارد، من به جرات بگویم در بحث ایونتینگ ما شاید سال آینده تیم ملی نخواهیم داشت، اما در سال ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ قطعاً ما یک تیم ملی قوی خواهیم داشت که در تورنمنتهای بینالمللی شرکت کنند و حتی در مسابقات آسیایی مقام کسب کنند. با این روندی که من دیدم از این پتانسیلی که در کشور وجود دارد، باور بفرمایید در سالهای آتی ما باید به المپیک فکر کنیم در رشته ایونتینگ، چون ابزارش...
هست. اسب تقریباً میشود گفت وجود دارد. نیاز نیست یک اسب ۱۶۰ با آن گرید بالا داشته باشیم. همین اسبهای یکسر دو سر تولید داخل بسیار جوابگو هستند، حتی اسبهای بومی ما چون ارتفاع ۱۳۵ در بخش پرش است و من فکر میکنم این راه بسیار هموارتر از رشتههای دیگر خواهد بود به شرط اینکه...
کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش پای کار بیایند. ما هنوز یک فدراسیون نداریم که یک ساختمان مختص به خودش داشته باشد. هر سال دغدغه اجاره و نمیدانم جابجایی و این حرفها را دارد. ما هم نیاز داریم به یک خانه سوارکاری در کشور که پایگاهی باشد برای ورزشکاران عزیز ما و آکادمیهایی که نیاز است دانش ما را ارتقا دهند. حالا فدراسیون میخواهد یک کلاس بگذارد، در به در با این باشگاه و آن باشگاه میگوید آقا من جا ندارم، حالا وقت نداریم، ناز میکنند برای فدراسیون و این فاجعه است.
امیدوارم حالا ما که نمیدانیم، من خیلی فکر نمیکنم تریبونم آنقدر بزرگ باشد که صدای ما به گوش مثلاً وزیر و وکیل و کسی برسد. امیدوارم حالا اگر یکی این وسط این پادکست را گوش کند بگوید آقا برو مثلاً ببین اینها چه میگویند. ولی شخصاً اگر روزی دستم برسد و بتوانم ملاقاتی حالا با یکی از کسانی که حالا دستاندرکار و به قول معروف سرشاخه متولی ورزش هستند، بگویم آقا واقعیتش از این ورزش یتیمتر است و اینها از دور نگاه کنند خب آقا اینها که خوب است، اسب دارند، حالا خیلی هم کاری نمیکنند. متأسفانه روسای فدراسیون قبلی...
هیچکدام این همت را نداشتند که بیایند و یک جایی را برای فدراسیون بگیرند و بگویند آقا اینجا بشود خانه سوارکاری. حالا یکی از معضلاتی که مثلاً شماها برای مسابقه به تهران دارید، اسکان اسبهایتان که باشگاه دیگر است خب هزینههایتان نه سه برابر، ۱۰ برابر است. ازکش دوباره یک جا جدا، بعد محل اقامت خودتان جدا. من خاطرم هست خیلی از قدیم مثلاً دهه ۷۰، اوایل دهه ۷۰، خیلی از بچههایی که شهرستان بودند، آن موقع که اصلاً وزارت ورزشی نبود، ورزش همه حمایت میکردند، خوابگاه ورزشی میدادند، سرویس میگذاشتند، میبردند. الان ما اصلاً...
اسب عرب اسب خوبی است، اما با این موضوع غریب هستند متأسفانه. حالا امیدوارم که این چیزها درست شود. به خاطر برسیم به بخش پایانی صحبت، مطلبی دارید که قرار باشد مخاطبان بشنوند و ما این را بتوانیم اشاعه دهیم؟ درد دل میخواهید؟ هر چیزی که فکر میکنید. درد و دل که خیلی زیاد است، اما بخش پر لیوان را ببینیم. من خواهش میکنم از دوستانی که در...
استانهای مختلف ریاستهای هیئتهای مختلف استانهای کشور در خصوص ایونتینگ یک مقدار حساستر باشند و همکاریها را در واقع با ما داشته باشند. ما الان چندین بار با بعضی از استانها صحبت کردیم، با روسای هیئتها صحبت کردیم برای معرفی یک فرد مسئول در کمیته ایونتینگ آن استان. متأسفانه خیلی این بحث را جدی نمیگیرند. اگر همکاری بشود، ما با سرعت خیلی بیشتری میتوانیم به سمت مسابقات بینالمللی پیش برویم.
و خواهش من این است که اینجا چنانچه لازم است حتی سفر کنم به استانهایی که در واقع درخواست داشته باشم، برویم بررسی کنیم و اینکه همینطور که تا به امروز بوده، حمایتهای فدراسیون، شخص آقای کاظمیان، سرکار خانم غفاری واقعاً پای کار بودند، حمایت کردند، در بخشهای مختلف راهنمایی کردند و من فکر میکنم که چنانچه به همین منوال پیش برود...
چشمانداز بسیار روشن و شفافی برای رشته ایونتینگ هست. خدا را شکر ما فعلاً حاشیهای نداریم. هر موقع احساس کردید که تریبون رادیو، صفحه اینستاگرامش، پادکستی، هر چیزی نیاز به این دارد که کاری که شما میکنید را اطلاعرسانی بکند، رادیو دربست در خدمت کمیته ایونتینگ است. همانطوری که به عرفان آسیایی هم در مورد ایرانی به او اراده کردیم، بحث اطلاعرسانی هست. حالا نمیدانم چیزی من و رادیوچل عین سرباز در خدمت شما هستیم. برایتان آرزوی سلامتی میکنم. انشاءالله.
شاید دو سال دیگر مثلاً بنشینیم و درباره این صحبت کنیم که چرا در تیم ملی فلان فرد چالشهای تیم ملی وجود دارد. یعنی ما تیم ملی داریم و حالا آنجا درگیریم بر سر نفرات. من این چالش را دوست دارم زیرا آرزوی خوبی دارم. بیایید حالا بنشینیم و دو سال دیگر، در سال ۲۰۲۶، شما اینجا توضیح بدهید که چرا فلان آقا را خط زدید و فلان آقا را نبردیم. آنجا چالش تیم ملی داشته باشیم. البته ما به این موضوع هم فکر کردهایم. ما از همین ابتدا برنامهریزی کردهایم که هر کس که در مسابقات حضور داشته باشد و در کلاسها و کلینیکها شرکت کند، امتیاز بگیرد. بله، برنامهریزی کردهایم و نمودار رسم کردهایم برای همه، حتی اتفاقاتی که.
حادثههایی که قرار است خدای نکرده بیفتد، ما همه اینها را روی نمودار میآوریم و رصد میکنیم. امکان ندارد ما قسمتی از این رویدادهایی که برگزار میشود را نبینیم. امتیازها و اتفاقاتی که در مسابقات میافتد و در رابطه با صحبتی که شما فرمودید، واقعاً همینطور است. ما دچار بعضی وقتها خودشیفتگی میشویم در قسمتهایی از کار که خیلی بد است.
امیدوارم که برای ما این اتفاق نیفتد و برای کمیته ما همه همدل و همصدا کار را پیش ببریم و برای تیم ملی هم فکرهای خیلی خوبی داریم. کمپهای خیلی خوبی قرار است برگزار کنیم. اینجا جا دارد از شما و همکاران خوب شما در بحث رسانه تشکر کنم. به لحاظ فقط فیلد رادیو چارل عرض نکردم. الان دوستانی هستند که دارند فعالیت میکنند. بله، رسانهها خوب هستند. قدیم ما مجله رخش را داشتیم.
که اینها منتسب به فدراسیون بودند ولی خب خیلی خوب بود در بحث آموزش و خبررسانی. اما باید واقعاً تشکر کنیم از شما به خاطر این رسانه شما. رادیو چارل رسالت خودش را دارد و مردم واقعاً همینطور هستند. ما خوشحالیم و هر کمکی هم که فکر میکنید در بحث کمک به رسانه شما از جانب بخش خصوصی نیاز است، من خواهش میکنم از همه دوستان و همکاران و باشگاهداران که پای کار بیایند، به خاطر خودشان پای کار باشند و کمک کنند که این روند خوب و موفق شما همچنان رو به جلو باشد. لطف دارید. اصولاً همه جای دنیا رسانهها هزینههایشان را مخاطبانشان میدهند و دقیقاً زمانی یک رسانه جلو میرود که شنوندگانش کمک و حمایتش کنند. ولی حالا ما.
من شخصاً خیلی درگیر این نبودم که حالا کمکی بگیرم. کرده به دیده منت قبول کردم ولی هم نکنم تا جایی که توان داشته باشیم و زورمان برسد. خدا کمک کند همین روند را میرویم تا ببینیم انشاءالله خدا چه میخواهد. مهم این است که شما حضور دارید و ما هم به شما افتخار میکنیم و افتخار میدهید که با من صحبت کنید در رادیو. انشاءالله که این مسیر برایتان هر روز روشنتر شود و آدمهای قدرتمندی بیایند و تلاش کنید که زودتر به آن تیم ملی برسیم. چون واقعیت این است که ما میخواهیم اگر در رشته پرش آرزوی مدال المپیکی کنیم، کمی برایمان.
بزرگ و سنگین است ولی من فکر میکنم در رشتههای پارا و ایونتینگ بتوانیم برنامههایی مثلاً در یک ویژن ۱۰ ساله یا شاید زودتر داشته باشیم. آقا دم شما گرم، مرسی که وقت گذاشتید. انشاءالله که هر جا هستید تنتان سلامت باشد و پرقدرت ادامه دهید و مسیرتان را جلو ببرید. سپاسگزارم از شما و خداحافظی میکنم با همه دوستان و علاقهمندان به رادیو چارل. دم شما گرم، خدانگهدار.
خوب تشکر میکنم که تا انتهای این اپیزود هم همراه من بودید و امیدوارم که از شنیدن این صحبتها لذت برده باشید و امیدوارتر به اینکه ایدهای و جرقهای در ذهنتان در جهت پیشرفت خودتان و سیستم سوارکاریتان زده باشد. برای همگیتان آرزوی سلامتی و شادکامی میکنم و تا اپیزود آینده همه شما را به خدای بزرگ میسپارم و مثل همیشه مواظب اسبهایتان باشید.