اپیزود پنجاه و ششم رادیوچهارنعل، گفتگو با مربی بین المللی از کشور یونان به اسم استاوروس گئورگپلوس.
خلاصه
در اپیزود پنجاه و ششم رادیو چهار نعل، مجری با استاوروس گئورگپلوس، مربی بینالمللی سوارکاری از یونان، به بررسی وضعیت سوارکاری در خارج از ایران و آداب و رسوم آن میپردازد. استاوروس با بیش از ۴۰ سال تجربه، بر اهمیت فرهنگ سوارکاری و ضرورت ایجاد یک سیستم آموزشی مناسب تأکید دارد. وی به ضرورت آموزش اصول اولیه سوارکاری و تربیت اسبهای جوان اشاره میکند و بر این نکته تأکید میورزد که سوارکاران و مربیان باید با ذهنی باز و صرف زمان کافی در مدارس سوارکاری، به سطوح بالاتری دست یابند. انتخاب اسبهای مناسب و با تجربه برای سوارکاران آماتور نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. همچنین، استاوروس بر لزوم ایجاد محیط مناسب و تغذیه صحیح برای پرورش اسبهای قهرمانی و اصلاح فرهنگ آموزشی سوارکاری تأکید میکند تا کیفیت ورزش سوارکاری در آینده بهبود یابد. در نهایت، وی به اهمیت مبانی سوارکاری و کار زمینی به عنوان پایهای برای پیشرفت در این رشته اشاره دارد.
موضوعات کلیدی
- آموزش سوارکاری
- فرهنگ سوارکاری
- پرورش اسب
- سوارکاری حرفهای
- درساژ
- کار زمینی
- اصول سوارکاری
- تربیت اسب جوان
- سوارکار آماتور
- اسب قهرمانی
- مربیگری FEI
- مسابقات پرش
متن کامل گفتگو
عرض سلام و احترام خدمت همه شنوندگان عزیز رادیو. امیدوارم که حال و احوال همگی بهاری باشد و روزگار خوبی را سپری کنید.
با اپیزود پنجاه و ششم رادیو چهار نعل در خدمت شما بزرگواران هستم و خدا را شاکرم که توانستم یک اپیزود دیگر هم در خدمتتان باشم. در اپیزود پنجاه و ششم تصمیم گرفتم با دوستانی که در خارج از ایران دارم، به تدریج صحبتها و مصاحبتهایی داشته باشیم تا بفهمیم که سوارکاری در خارج از ایران چگونه پیش میرود، از آداب و فرهنگشان، رسومشان، قوانینشان و بسیاری چیزهای دیگر باخبر شوید. برای همین تصمیم گرفتم با...
یکی از دوستانم که مربی درجه ۳ بینالمللی است، صحبت کنم. همانطور که میدانید درجات مربیگری در سیستم بینالمللی برعکس است؛ ۱، ۲، ۳ و ۳ بالاترین مدرک مربیگری در فدراسیون جهانی است که استاپلوس جورج پلوس از کشور یونان دارد. او چندین بار به ایران سفر کرده و در مسابقات پرش شرکت کرده است. مدرس فدراسیون جهانی بوده و چندین بار هم به واسطه یکی از دوستان اینجا کلینیک برگزار کرده که به نظر من شخصاً با توجه به اینکه در کلاسها شرکت کردهام، فردی فنی و کاربلد است.
برای همین تصمیم گرفتم با او گفتوگویی دوستانه داشته باشم و این گفتوگو را با شما بزرگواران به اشتراک بگذارم. پیشاپیش از شما عذرخواهی میکنم به دلیل اینکه امکانات ضبط تلفنی را واقعاً ندارم، چون تجهیزاتش بسیار گران است و در جاهای خاصی موجود است و من نتوانستم این شرایط را فراهم کنم. بابت کیفیت صدای پایینی که در حین مکالمه وجود دارد، عذرخواهی میکنم و امیدوارم که روزی شرایطی فراهم شود که این مکالمات را بهتر و با کیفیتتر برایتان ضبط کنم. امیدوارم که این صحبتها برایتان آموزنده باشد و از شنیدنش لذت ببرید. اگر...
دوست دارید برای دیگران هم بفرستید تا از این صحبتها بقیه هم یاد بگیرند و استفاده کنند. مثل همیشه برای اینکه از رادیو چهار نعل حمایت کنید، لینکی را در توضیحات همین اپیزود برایتان میگذارم. با کلیک روی آن لینک میتوانید به یک درگاه پرداخت متصل شوید و هر چقدر که بزرگواریتان هست به رادیو چهار نعل کمک کنید برای حفظ بقا و پیشرفت. همکاران من در این اپیزود، فرشید جهانبازی عزیز لطف کردند و صحبتهای استاپلوس را ترجمه کردند و هم مثل همیشه طراح پوستر...
کاور اینستاگرام و همچنین پوستر اپیزود رادیو چهار نعل هستند و خانم نگین گودرزی و عرفان مقدم به عنوان آهنگسازهای رادیو چهار نعل همکاران من در اپیزود پنجاه و ششم هستند. بیشتر از این وقتتان را نمیگیرم و شما را دعوت میکنم که تا انتهای اپیزود همراه من باشید.
اولین سوال من از استاپلوس این بود که از او خواستم خودش را معرفی کند و از سوابق سوارکاریاش برایمان بگوید.
سلام به همگی. من تقریباً ۴۰ سال است که سوارکاری میکنم و حدوداً ۲۰ و چند سال است که مربی سوارکاری هستم. سوارکاری را خیلی سال پیش شروع کردم و در حال حاضر مربی حرفهای سطح سه FEI هستم و همچنین مربی آموزشی FEI هم هستم.
من تقریباً به سراسر دنیا سفر میکنم و مربیان جدید را میبینم و به آنها آموزش میدهم که چگونه سوارکار بهتری شوند، چگونه اسبهای بهتری داشته باشند و چگونه تعلیم و تمرین خود را به سطح دیگری ببرند. در حال حاضر من باشگاه خودم را در آتن یونان دارم که شاگردان خودم را به صورت سالانه دارم و آموزششان میدهم و خودم هم سعی میکنم که سوارکاری را ادامه دهم تا جایی که میتوانم و همچنین سعی میکنم که رقابت هم بکنم و در مسابقات هم شرکت داشته باشم. شخصاً...
خوب، در واقع من سالهاست که در سراسر دنیا فعالیت میکنم در زمینه کوچینگ و تمرین اسبها. در انگلستان، هلند و همچنین آلمان سوارکاری کردهام. بهترین بخش کارم سال ۲۰۰۴ بوده، یعنی زمانی که در آلمان قبل از بازیهای المپیک با لوک تمرین میکردم. در واقع من در باشگاه سوارکاری به دنیا آمدم.
پدر من سالها پیش، تقریباً ۱۹۷۱، باشگاه سوارکاری خودش را راهاندازی کرد و من هم در سال ۱۹۷۶ در همان مکان به دنیا آمدم و میشود گفت که تمام عمرم را در باشگاه سوارکاری بودهام. در حال حاضر هم با خواهرم به صورت شراکتی باشگاه خودمان را داریم که خواهر من مربی درساژ است و من هم خودم مربی پرش هستم و ما با همدیگر باشگاه سوارکاری فعلیمان را اداره میکنیم. من پرسیدم که هنوز هم مربی تیم ملی اسلوونی هستی یا نه.
استونی، ببخشید. نخیر، در واقع من هیچ وقت در اسلوونی نبودم بلکه در استونی بودم ولی خب دیگر سالهاست که آنجا نرفتهام و در جای فعلی هستم. سوال من از استاپلوس این بود که تو چند باری به ایران آمدهای و شرایط کار اسبها و مدل تمرین و آموزشهای ما را دیدهای. خواهش میکنم که بدون هیچ تعارفی...
ما را توصیف کن و در مورد ما توضیح بده که تو ما را چگونه ارزیابی کردی به عنوان یک سوارکار حرفهای.
خب اگر بخواهم در رابطه با زمانهای گذشته بگویم، من وقتی که در ایران بودم، سوارکاری زیادی را آنجا دیدم. اسبهای بسیار خوبی آنجا بودند، سوارکارهای فوقالعادهای بودند و در سطح خیلی خوبی بودند. ولی خب چیزی که کم بود، فرهنگ سوارکاری بود.
چون که خوب خودتان هم میدانید، سوارکاری فقط اسب و سوارکار نیست. در این ورزش ما نیاز به دامپزشکهای فوقالعاده، نعلبندهای خوب در سطح حرفهای، مربیان خیلی خوب و اسبهای خیلی خوبی داریم و همه اینها باید در کنار هم باشند. خب در آن موقع تا حد زیادی این کمبودها وجود داشت. به نظرم الان کمکم این وضعیت خیلی بهتر شده، البته از شنیدهها، چون من خیلی وقت است که آنجا نبودم. امیدوارم که در آینده هم هرچه بیشتر سطح سوارکاری ایران بهتر و بهتر شود.
ولی خب مطمئناً شما نیاز دارید به کمک در این زمینه برای یادگیری اصول اولیه سوارکاری و تربیت اسب. چیزی که خیلی مهم است این است که یک سیستم آموزشی برای اسبها و سوارکاران جوان ایجاد کنید. از همان سطح پایین تا یاد بگیرید که چگونه اسب تربیت میشود و چطور به سطح بالا میآید. این یک نقص بزرگ است، چون بر اساس شنیدهها من متوجه شدم که هنوز این دانش وجود ندارد که چگونه ما بتوانیم یک اسب جوان را تربیت کنیم و آرام آرام آن را به سطوح بالاتر بیاوریم.
اینطوری شما خیلی بهتر اسب را میفهمید تا اینکه فقط یک اسب آماده خریداری شود و در مسابقات شرکت داده شود. چون میدانید چه پیش میآید. من الان برایتان یک داستان میگویم. یادم هست که قدیم در ایران اسبهای فوقالعاده خوبی خریداری میشدند. اسبهای در سطح المپیک، در سطح بسیار بالا و با امتیازات و سطح فوقالعاده بالا و وقتی به ایران میآمدند بعد از مدتی میدیدیم که سطحشان خیلی افت میکند چون تمرینات درستی نبودند و اسبها به راحتی از کوک خودشان خارج میشدند. در واقع شما نیاز به تمرینات با کیفیتتری دارید.
و این فقط وقتی ممکن میشود که بدانید چگونه یک اسب جوان، یعنی یک اسب ۴ یا ۵ ساله را بتوانید تقویت کنید تا آن را آرام آرام به سطح گرند پری برسانید. اینطوری شما یاد میگیرید که چگونه اصول اولیه را در اصل ایجاد کنید و چگونه آن اصول را حفظ کنید که خیلی حفظ کردنش مهمتر از یاد دادنش است. به نظر من این وظیفه همه ماست در جامعه سوارکاری. سوال من از این بود که این صحبت تو در مورد ساختن یک سیستم درست و اصولی...
در مورد تربیت اسبهای جوان و همچنین سوارکاران آماتور و جوان، وظیفه چه کسی است؟ آیا فدراسیونها باید این کار را انجام دهند یا یک ارگان خاص باید این کار را انجام دهد، یا این وظیفه شخصی هر سوارکاری است و هر کسی که علاقهمند است باید خودش یاد بگیرد و پیگیری کند و در جهت رشد خود تلاش کند؟
خوب، من بر اساس تجربه میخواستم نکتهای را به شما بگویم که البته این همیشه شعار من هم بوده است که تمامی سوارکاران و مربیان در تمامی سطوح باید ذهن بازی داشته باشند. اصلاً مهم نیست که شما مربی خیلی خوبی هستید یا مربی متوسطی هستید، همیشه چیزی برای یادگیری برای همه افراد وجود دارد. پس اول باید با ذهن باز وارد این دنیا شوید و دوم اینکه همیشه منتظر کسی بودن نتیجه خوبی نمیدهد و باید خودتان تلاش کنید و سعی کنید که به سطوح بالاتری بروید و روشهای مختلف را پیدا کنید و امتحانشان کنید. سوارکاران جدید را ببینید، از آنها یاد بگیرید، آنها را تحلیل کنید که ببینید چه کار میکنند. این موضوع وابسته به فدراسیون یا اشخاص خاص دیگر نیست و برای هر فرد به صورت شخصی است و شما میتوانید برنامهریزی شخصی خودتان را داشته باشید و مدام تلاش کنید به یادگیری و.
به اصطلاح تشویق کردن دیگران برای یادگیری اصول اولیه سوارکاری، هر کسی باید شخصاً سعی کند تا بیشترین چیز را یاد بگیرد و وقتی همه این کار را بکنند، آن موقع جامعه سوارکاری بهترین شکل خود را خواهد گرفت. من از استاد روز پرسیدم که اصول اولیه کار با یک سوارکار آماتور به چه صورت است.
تا آنجایی که من میدانم، مسئله مهم اصول اولیه در سوارکاری است.
اول از همه، هر سوارکار جوان باید از مدرسه سوارکاری شروع کند، جایی که اصول پایه را بتواند یاد بگیرد. اینکه چگونه اسب را کنترل کند، چگونه نشست صحیح داشته باشد و غیره. سوارکاران نباید عجله کنند برای ورود به ورزش حرفهای و مسابقات. باید مدت زیادی را صرف سوارکاری در مدارس سوارکاری کنند.
چقدر زمان برای این کار لازم است؟ من نمیتوانم جواب دقیقی بدهم؛ به خیلی از چیزها بستگی دارد. بستگی دارد به سوارکار، میزان یادگیری و استعدادش، تعادلی که در تمرینات به دست میآورد. بالانس و تعادل خیلی مهم است. مقدار تمریناتی که در طول هفته انجام میدهد و نکته بسیار مهم، وضعیت بدنی درست آن سوارکار است و نشست صحیح که سوارکار میتواند روی اسب داشته باشد و جایگاه صحیح اسب را دقیق یاد بگیرد و کنترل درست اسب را در دست داشته باشد.
بعد از آن، سوارکار جوان میتواند تازه به فکر ورود به ورزش حرفهای و مسابقه دادن باشد. خب همانطور که گفتم، خیلی مهم است که سوارکاران جوان زمان زیادی را در مدرسه سوارکاری صرف کنند تا از ابتدا درست یاد بگیرند و بعد وارد ورزش شوند. اینکه چه مدت طول میکشد، بستگی دارد به سن سوارکار، وضعیت فیزیکی، استعداد، تعداد جلسات تمرین در هفته و خیلی چیزهای دیگر. پس دقیقاً نمیتوان گفت که چقدر یا چند سال طول میکشد، شاید دو سال، شاید سه سال و شاید هم پنج سال. ولی آن چیزی که من میدانم بر اساس تجربه، حداقل دو تا سه سال زمان لازم دارند تا اصول اولیه سوارکاری را یاد بگیرند. اینکه از چه مدل اسبهایی برای سوارکاران آماتور یا اصطلاحاً اسبهای کلاسیک استفاده کنید.
سوارکاران آماتور حتماً نیاز به اسبهای با تجربه دارند و همه این را میدانند. ولی خب مهمترین چیز در انتخاب اسب برای سوارکار آماتور، ذهنیت خوب آن اسب است. اینکه آن اسب بتواند به سوارکار کمک کند و از همه مهمتر ایمن باشد. اسبی که حداقل هفت سال سن داشته باشد یا حتی بیشتر. هرچه سن اسب بیشتر باشد، روند یادگیری برای اسب و سوارکار بهتر میشود و اگر تجربه بیشتری هم داشته باشد، خوب است.
برای سوارکار آماتور ما بسیار مناسبتر است. سوال دیگر من این بود که آیا شما اسبهایی که برای کلاس استفاده میکنید را هم تمرین میدهید و آیا آنها تمرین هفتگی دارند یا نه؟
خب اگر صادقانه بخواهم بگویم، ما سعی میکنیم که اسبها را به صورت روزانه کمی تمرین دهیم. ولی خب بستگی دارد به اینکه در هفته چند ساعت با آنها کار میشود. چون این اسبها زیاد کار میکنند و البته ما سعی میکنیم آنها را در فرم مناسب خودشان نگه داریم. گاهی با کار در دایره یا سوار شدن خیلی سبک که بتوانیم عضلاتشان را نرم و آماده نگه داریم تا سوارکاران آماتور بتوانند راحتتر از آنها استفاده کنند و هر دوی آنها بتوانند تمرین صحیحتر و روانتری را داشته باشند.
من در مورد اهمیت درساژ برای اسبها و سوارکاران از استاد روز سوال کردم که برنامه روزانه شما روی زمین و کار زمینی و درساژ با اسبهایتان به چه صورتی است.
خب بگذارید که من برای شنوندگان کمی بیشتر توضیح بدهم از اهمیت درساژ و کار زمینی. در واقع ما سعیمان این است که هر روز اسبها و سوارکارانمان را برای بهتر شدن روی کار زمینی تمرین دهیم. حتی اگر آنها در حال انجام درساژ هستند یا میخواهند بپرند، فرقی نمیکند. باید کار زمینیشان درست انجام شود. کار زمینی درست برای هر دو مفید است.
بنابراین نظر من این است که هر روز باید روی کار زمینی و درساژ و اهمیتش کار شود و تاکید شود. و خوب، بسته به علاقه سوارکار در آن زمینه که دارد، اگر میخواهد یک سوارکار درساژ بشود یا یک سوارکار پرش، خب بعدش میتواند مسیر خودش را انتخاب کند. اما قبل از انتخاب مسیر باید خیلی مراقب باشد که اصول اولیه سوارکاری یا همان درساژ را به طور کامل یاد بگیرد و بعد با اعتماد به نفس کامل بتواند رشته تخصصی خودش را ادامه دهد.
خب من عقیده دارم که سوارکاران باید زمان زیادی را صرف کنند برای یادگیری اصول اولیه سوارکاری یا همان کار درساژ و کار زمینی و بعد باید سراغ آموزشهای حرفهایتر بروند. و خب اگر آنها در این مرحله و در این به اصطلاح مسیر قرار بگیرند که اصول اولیه را کامل یاد بگیرند و بعد وارد حرفهشان شوند، مسیر بسیار هموارتر و سادهتری برایشان میشود. من از استاد پلاس خواستم که در مورد تولید اسب بیشتر توضیح دهد و نظرات کارشناسی خود را به ما آموزش دهد.
در مورد پرورش اسبها، من دقیقاً نمیدانم که مشکل کجاست یا اصلاً مشکلی وجود دارد یا نه، چون تخصص من نیست. اما پرورش.
میتوانم بگویم که یک بخش کاملاً متفاوت و فوقالعاده تخصصی است. من زیاد در مورد پرورش اطلاعی ندارم متاسفانه، اما میدانم که اسبها برای اینکه به یک اسب قهرمانی و اسب خوب تبدیل شوند، به یک محیط فوقالعاده نیاز دارند. برای رشد آنها لازم است که مخصوصاً در ماههای اولیه زندگیشان خوراک فوقالعاده داشته باشند و به اصطلاح علوفه خوب در اختیارشان باشد و نگهداری خوبی از آنها شود. بنابراین خیلی مهم است که اسبها در محیط مناسبی رشد کنند و در مراتع و پادوکها باشند.
تا در نهایت بتوانم به یک اسب فوقالعاده حرفهای و خوب تبدیل شوم. من فکر میکنم نکته بسیار مهم این است که اسبها وقتی که جوان هستند آموزش اولیه روی آنها شروع شود و این کار باید توسط متخصصین انجام شود. شما باید روی مقیاس آموزش کار کنید و این نکته خیلی مهمی است و وقتی که با اسبهای جوان شروع به کار میکنید خیلی مهم است که این مقیاس آموزشی را در نظر داشته باشید. اولین مرحله آموزش در سالهای اول آموزش اسب بسیار مهم است زیرا اسبها بسیار سریع یاد میگیرند.
و آن یادگیری خودشان را توسعه میدهند. بنابراین باید آنجا کسی باشد که کار درست را بتواند به صورت تخصصی به اسب یاد بدهد که چگونه عضلات خود را به کار بگیرد، چگونه اندام حرکتی خود را به کار بگیرد تا نهایتاً بتواند به اسب فوقالعاده خوب با کارایی بالا تبدیل شود. من در پایان صحبتهایم از ساروس خواهش کردم که چند توصیه به عنوان یک فرد حرفهای به ما ارائه دهد و ما بتوانیم از آن صحبتها در جهت رشد و پیشرفت خودمان استفاده کنیم.
است.
سیستم اما من فکر میکنم مهمترین چیز و قسمت مهم کار آموزش پایهای سوارکاری و.
آموزش سوارکاری به اسبها و سوارکاران است و این سیستم باید جا بیفتد و این فرهنگ سوارکاری و فرهنگ آموزشی باید جا بیفتد چون هیچ فایدهای ندارد که شما یک مربی برتر را به کشور خودتان بیاورید که سوارکارهای ۱۵۰ یا پرش ۱۵۰ را به شما آموزش دهد در صورتی که شما تعداد افرادی که در کلاسهای ۱۱۰ هستند خیلی تعدادشان کم است. بنابراین خب چه فایده دارد شما یک مربی تاپ را بیاورید که روی کلاس ۵۰ کار کند.
در واقع شما باید فرهنگ آموزشی را اصلاح کنید که سوارکارهای جوان و آماتور خودتان را آموزش دهید، کار درساژ و کار زمینیشان را فوقالعاده با تمرکز زیاد جلو ببرید و پایه خیلی خوبی از سوارکاران خودتان بسازید و بر اساس آن میتوانید سوارکارهای فوقالعاده بهتری در آینده پرورش دهید. خب در واقع چیزی که من در ایران میبینم بعد از ۱۰ سال همان ورزشکاران و سوارکاران خوب.
دوباره به میادین میآیند و خوب شما کاری که باید بکنید این است که تمرکز را بگذارید برای تربیت سوارکاران جدید که سوارکاران جدید بیشتری را وارد این ورزش بکنید که حتی آنها بهتر از سوارکاران قدیمی عمل بکنند و با اسبهایشان بپرند چون در نهایت این ورزش در حال تکامل است، اسبها در حال تکامل هستند. بنابراین باید یک پایگاه بزرگتر سوارکاران داشته باشید که بتوانند روز به روز بهتر و بهتر شوند و نسل بعدی هم از آنها بهتر شود.
این هدف ما به عنوان یک جامعه سوارکاری است و به نظر من این مهمترین نکتهای است که هر مربی و هر فردی عضو جامعه سوارکاری باید به آن نگاه داشته باشد و اهمیتش را بداند. خب بله من خیلی خوشحال شدم که مجدداً با شما صحبت کردم امیدوارم که.
جوابهای مفیدی به شما داده باشم و کمک کوچکی کرده باشم و در پایان هم میخواهم بگویم که مهمترین نکته اهمیت مبانی سوارکاری و کار زمینی است که باید تمرکز اصلی آموزش و خب جامعه سوارکاری به این سمت برود و سرمایهگذاری زیادی روی کار زمینی و اصول اولیه سوارکاری انجام شود. خیلی ممنون از شما خداحافظ. خب امیدوارم که از شنیدن این صحبتها.
لذت برده باشید. باز هم بابت کیفیت پایین صدای استابوس از شما عذرخواهی میکنم. امیدوارم که از خطای من چشمپوشی کنید. بگذارید به حساب بیامکانات بودنم. دمتان گرم که تا آخرش همراهم بودید و مثل همیشه مواظب اسبهایتان باشید.