کینگ ادوارد (King Edward)

در قد و قامتی که هیچ‌کس از یک قهرمان المپیکی انتظارش را ندارد—فقط ۱۶۵ سانتی‌متر و بدون نعل روی سم—کینگ ادوارد ثابت کرد که بزرگی در استخوان‌بندی اسب نیست، در قلب اوست. این اسب خرمایی بلژیکی که روزگاری همبازی یک پونی در حیاط خانه بود، در نهایت به کنار هنریک فون اکرمان (Henrik von Eckermann) به یکی از…

کینگ ادوارد در سال ۲۰۱۰ در بلژیک و در اصطبل وایم ایمپنس (Wim Impens) به دنیا آمد؛ او دوازدهمین کره‌اسب مادرش Koningin de Lauzelle (از نریان Feo) بود که با نریان هانوفری Edward 28 جفت‌گیری کرده بود. برخلاف روایتی که گاه درباره‌ی این نسب‌نامه شنیده می‌شود، Edward 28 هرگز به سطح گرندپری درساژ نرسید و رکورد مسابقاتی‌اش در حد رده S و رده جوانان باقی ماند؛ پدر او، Embassy I نیز نه اسبی تخصصی در درساژ که به گفته‌ی منابع معتبر، نریانی موفق در تولید اسب‌های پرش با مانع و به‌ویژه ایونتینگ بود و خودش تنها تا ارتفاع ۱٫۳۰ متر مسابقه داده بود.

با قدی به‌شدت کوتاه برای یک پرنده‌ی نخبه—تنها ۱۶۵ سانتی‌متر—و رقابت بدون نعل، کینگ ادوارد از همان ابتدا در تضاد با کلیشه‌های رایج این رشته بود. به روایت اطرافیانش، او پیش از رسیدن به قله‌ی این ورزش چیزی بیش از یک اسب تفریحی خانگی نبود که با یک پونی هم‌اصطبلی می‌شد تا تنها نماند.

سوارکار سوئیسی Janika Sprunger نخستین کسی بود که با او همکاری کرد؛ اما در حدود سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰، همسر او—سوارکار سوئدی Henrik von Eckermann—به‌عنوان جایگزین موقت در دوران بارداری Sprunger، افسار کینگ ادوارد را به دست گرفت. آنچه قرار بود یک همکاری موقت باشد، به یکی از ماندگارترین ترکیب‌های سوارکار و اسب در تاریخ این رشته بدل شد.

نقطه‌ی عطف این مسیر در بازی‌های المپیک توکیو ۲۰۲۰ (که در سال ۲۰۲۱ برگزار شد) رقم خورد؛ جایی که کینگ ادوارد در تمام شش دور هفته، بدون فروریختن حتی یک مانع، حرکت کرد و به تیم سوئد کمک کرد تا از سال ۱۹۲۴ برای نخستین‌بار طلای تیمی پرش با مانع المپیک را از آن خود کند. او همچنین چهارم انفرادی شد و به یکی از تنها سه اسب در تاریخ المپیک بدل شد که کل بازی‌ها را بدون هیچ خطایی به پایان رساندند.

در آگوست ۲۰۲۲، در قهرمانی جهانی پرش با مانع Agria FEI در هرنینگ دانمارک، این دوقلو با اجرایی کاملاً بی‌نقص هم طلای تیمی—نخستین عنوان قهرمانی جهانی تیمی تاریخ سوئد در این رشته—و هم طلای انفرادی را کسب کردند؛ افتخاری که فون اکرمان را به نخستین سوئدی تاریخ این رقابت‌ها بدل کرد که عنوان قهرمانی جهانی انفرادی را به دست آورد. این پیروزی آن‌ها را به رتبه‌ی یک جهان در رده‌بندی Longines FEI رساند، جایگاهی که برای ۳۳ ماه متوالی حفظ کردند—طولانی‌ترین دوران بی‌وقفه در صدر رده‌بندی جهانی در تاریخ FEI.

کینگ ادوارد سپس فینال جام جهانی پرش با مانع Longines FEI در اوماهای آمریکا (۲۰۲۳) را فتح کرد—نخستین قهرمانی سوئد در تاریخ این رویداد—و در سال ۲۰۲۴ در ریاض عربستان سعودی، بدون فروریختن حتی یک مانع در تمام سه دور، از عنوان خود دفاع کرد. این اتفاق او را به نخستین اسبی بدل کرد که در ۲۵ سال اخیر توانست فینال جام جهانی را دو سال پیاپی فتح کند؛ پیش از او تنها بالوبه دو روئه (Baloubet du Rouet) با سواری رودریگو په‌سوآ (Rodrigo Pessoa) در سال‌های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ به چنین دستاوردی رسیده بود.

در پاریس ۲۰۲۴، جایی که او را نامزد اصلی طلای انفرادی می‌دانستند، تیم سوئد ششم شد و فون اکرمان در فینال انفرادی، پس از یک هماهنگی نادرست پیش از یک مانع، از پشت کینگ ادوارد سقوط کرد. با این حال، این افت‌وخیز نتوانست میراث اسبی را که با نام «شاه» (The King) شناخته می‌شود کم‌رنگ کند؛ اسبی کوچک، بدون نعل و با نسبی که هیچ‌کس انتظار قهرمانی از آن نداشت، اما تعریف یک پرنده‌ی مدرن المپیکی را برای همیشه تغییر داد.

افتخارات