جاز (Jazz)

در میان کهربای رنگ یال‌های نریان‌های درساژ هلند، هیچ نامی به اندازه‌ی Jazz در رگ‌های نسل‌های بعدی جاری نشده است. کره‌اسبی کهر که در سال ۱۹۹۱ در روستایی آرام در Rosmalen به دنیا آمد، بعدها به موجودی بدل شد که هم روی سکوهای درساژ اروپا تاخت و هم، مهم‌تر از آن، در اصطبل‌های زایشی، چهره‌ی درساژ مدرن را…

Jazz در ۲۱ مه ۱۹۹۱ در مزرعه‌ی Huub و Tiny van Helvoirt در Rosmalen هلند متولد شد و در آغاز نام Jacob را بر خود داشت، نامی که از Jacob Melissen، روزنامه‌نگار و عکاس شناخته‌شده‌ی سوارکاری هلند گرفته شده بود. او فرزند نریان Cocktail -که خود در سال ۱۹۹۵ عنوان اسب سال KWPN را از آن Anky van Grunsven کرد- و مادیان Charmante، دختر Ulster بود. کره‌اسب کهررنگ در شش‌ماهگی به دست Bob Rijsdijk و Nico Witte خریداری شد و در سال ۱۹۹۲ در آزمون پروانه‌ی نریان‌های KWPN در Den Bosch حاضر شد؛ همان‌جا بود که برای پرورش تأیید و به نام Jazz تغییر نام یافت.

دو سال بعد، در سال ۱۹۹۴ و در سن سه‌سالگی، Jazz آزمون کارایی نریان‌های KWPN را با نمره‌ی ۷۱ پشت سر گذاشت -نمره‌ای که او را اسبی صادق، قابل‌اعتماد، حساس و به تعبیر داوران «پرشور و کنجکاو به هر آنچه پیرامونش می‌گذرد» توصیف کرد؛ ویژگی‌ای که بعدها در نسل‌های فرزندانش، در قالب استعدادی داغ‌خون و گاه رمنده، بازتاب یافت.

سوارکار Tineke Bartels افسار Jazz را در دست گرفت و او را از سطح مقدماتی تا Grand Prix پیش برد. این نریان در سال ۲۰۰۰ در چهارمین مقام مسابقات قهرمانی Grand Prix هلند ایستاد و در سال ۲۰۰۱ نخستین حضور خود را در سطح Grand Prix تجربه کرد؛ همان سال، کلاس Grand Prix World Cup آمستردام را با امتیاز ۷۴٫۶۵ درصد از آن خود کرد. در سال ۲۰۰۲ Jazz نماینده‌ی هلند در بازی‌های جهانی سوارکاری (World Equestrian Games) در Jerez de la Frontera اسپانیا بود.

در دسامبر ۲۰۰۱، با اوج‌گیری تقاضای جهانی برای پرورش از نسل او، مالکیت Jazz میان کنسرسیومی ده‌نفره تقسیم شد که Cees و Anne Broere با سهم ۲۰ درصد آن را رهبری می‌کردند و نام «Broere» به نام او افزوده شد. در اکتبر ۲۰۰۴ و در سن سیزده‌سالگی، مالکیت کامل او به Stoeterij Broere در Alblasserdam منتقل شد. از آن پس Kirsten Beckers افسار او را در دست گرفت و Jazz تا سال ۲۰۰۷ در میدان‌های بین‌المللی Grand Prix -از Zwolle و Den Bosch تا Gelderland، Rotterdam، Aachen و سرانجام Maastricht، آخرین حضور CDI او- به رقابت ادامه داد، پیش از آنکه آسیبی در سال ۲۰۰۸ مسیر مسابقاتش را کوتاه کند و در سال ۲۰۱۱ رسماً از میدان سوارکاری بازنشسته شود.

اما این در اصطبل زایشی بود که Jazz به افسانه بدل شد. او در سال ۲۰۰۲ عنوان Keur و در سال ۲۰۰۶ نشان Preferent را دریافت کرد و همان سال اسب سال KWPN لقب گرفت. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱، چهار سال پیاپی، در صدر رده‌بندی جهانی نریان‌های درساژ WBFSH ایستاد. او بیش از سه‌هزار و صد اسب ثبت‌شده در KWPN، از جمله سیزده نریان دارای پروانه -از میان آن‌ها Johnson، Wynton، Olivi و Westpoint- و نود و نه مادیان دارای نشان Preferent را در کارنامه‌اش دارد.

بیش از صد فرزند Jazz در سطح Grand Prix رقابت کرده‌اند که مشهورترینشان Parzival بود؛ اسبی که با سوارکاری Adelinde Cornelissen مدال نقره‌ی تیمی و انفرادی المپیک لندن ۲۰۱۲، طلای قهرمانی اروپا ۲۰۱۱ و دو قهرمانی پیاپی World Cup Final در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ را کسب کرد. دیگر فرزندان قهرمان او عبارت بودند از Wynton با سوارکاری Madeleine Witte-Vrees، Tango با Hans Peter Minderhoud، Vancouver K با Judy Reynolds و Don Olymbrio با Daniel Bachmann Andersen.

Jazz در ژانویه‌ی ۲۰۲۰، در سن بیست‌ونه‌سالگی، در Stoeterij Broere درگذشت. مرگ او در سرتاسر دنیای سوارکاری با اندوه بازتاب یافت و KWPN او را «پادشاه پرورش درساژ» خواند؛ عنوانی که مهر او را بر خلق‌وخو، حرکات و استعداد بهترین اسب‌های امروز جهان درساژ همچنان زنده نگاه می‌دارد.

افتخارات