دونرهال (Donnerhall)

در سکوت مه‌آلود منطقه هولشتاین، در بهار سال ۱۹۸۱، کره‌اسبی قهوه‌ای متولد شد که قرار بود چهره‌ی درساژ جهان را برای همیشه دگرگون کند. Donnerhall نامش بود؛ اسبی که رعدآسا از دل نسل Donnerwetter و مادیان Ninette بیرون آمد و تا پایان قرن بیستم، هم در میدان مسابقه و هم در ژنتیک اسب‌های ورزشی جهان، طوفانی…

Donnerhall در ۳۰ یا ۳۱ می ۱۹۸۱ در پرورشگاه Otto Gärtner در منطقه هولشتاین آلمان به دنیا آمد؛ کره‌اسبی قهوه‌ای کبدی از نژاد Oldenburg، حاصل تلاقی نریان هانوفری Donnerwetter (از خط Disput) با مادیان اولدنبورگی Ninette، که خود دختر نریان نیمه‌تروبرد Markus از خط Manolete بود. او را Otto Schulte-Frohlinde خرید و به Gestüt Grönwohldhof، یکی از نخستین و پرآوازه‌ترین مراکز خصوصی پرورش اسب اولدنبورگ، برد.

تعلیم Donnerhall تا سطح گرندپری زیر نظر Herbert Rehbein انجام شد و سپس افسار او به همسر و شاگرد Herbert، یعنی Karin Rehbein سپرده شد؛ کسی که تا پایان دوران مسابقه‌ای این اسب، همراه او ماند. Karin بعدها از او با عنوان «اسب یک عمر زندگی‌ام... همراهی واقعی که دوبار نصیب آدم نمی‌شود» یاد کرد. Donnerhall در جوانی نیز درخشید: نایب‌قهرمان آزمون عملکرد نریان‌ها در Adelheidsdorf در سال ۱۹۸۴ شد و در سال ۱۹۸۶ قهرمان نمایش نریان‌های DLG در هانوفر گردید. نکته‌ی شگفت‌انگیز این بود که او در حالی این مسیر را طی کرد که همچنان به‌عنوان نریان مولد در ایستگاه اصلی خدمت می‌کرد؛ ظرف تنها دو سال به تسلط کامل بر حرکات گرندپری رسید، اتفاقی به‌غایت نادر برای نریان‌های مولد.

اوج دوران ورزشی Donnerhall در دهه‌ی ۱۹۹۰ رقم خورد. در سال ۱۹۹۴ قهرمان ملی آلمان در Mannheim شد و در همان سال، در بازی‌های جهانی سوارکاری فدراسیون بین‌المللی (FEI World Equestrian Games) در The Hague هلند، همراه Karin Rehbein مدال طلای تیمی و مدال برنز انفرادی را به دست آورد. سه سال بعد، در قهرمانی درساژ اروپا در Verden، بار دیگر طلای تیمی و برنز انفرادی کسب کرد و در همان سال و سال بعد از آن، یعنی ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸، عنوان قهرمانی مجموع لیگ اروپایی جام جهانی درساژ FEI را از آن خود کرد.

در سال ۱۹۹۸ و در سن ۱۷ سالگی، Donnerhall برای سومین‌بار مدال طلای تیمی را در بازی‌های جهانی سوارکاری در رم به دست آورد و در رده‌بندی انفرادی چهارم شد؛ نقطه‌ی پایانی درخشانی بر مسیر مسابقه‌ای‌اش. پس از رم، Karin Rehbein او را در اوج فرم بازنشسته کرد؛ بازنشستگی‌ای که با یک تور خداحافظی در نمایش‌های نریان‌های آلمان همراه بود، جایی که Donnerhall تعویض‌های چهل‌گامه، پیافه و پاساژ را به نمایش گذاشت. او در طول دوران ورزشی خود بیش از ۶۵ عنوان قهرمانی در سطح گرندپری FEI کسب کرد و نزدیک به ۶۴۰ هزار مارک آلمان جایزه نقدی برد؛ همان سال نیز عنوان نریان سال اولدنبورگ به او اهدا شد.

اما میراث حقیقی Donnerhall را باید در نسل‌هایی جست‌وجو کرد که پس از او آمدند. او که در ایستگاه Grönwohldhof نگهداری می‌شد و در کتاب‌های نژادی Oldenburg، Hanoverian، Westphalian، Holstein، Bavarian، Hessen، KWPN و Danish Warmblood تأیید شده بود، به بالاترین ارزش پرورشی درساژ ثبت‌شده در تاریخ پرورش اسب‌های ورزشی آلمان (۲۷۱) دست یافت. بیش از ۷۷ نریان مجاز و تأییدشده، بیش از ۴۵۰ مادیان ثبت‌شده (که ۸۴ تای آن‌ها عنوان State Premium داشتند) و به‌مراتب بیش از ۶۰۰ اسب مسابقه‌ای از نسل او به‌جا ماند.

فرزندان و نوادگان Donnerhall چهره‌ی درساژ سطح بالای جهان را از نو ترسیم کردند. نریان‌ها و خط‌هایی چون De Niro، Don Frederico، Don Schufro، Don Primero، Donatello، Damon Hill و خط Sir Donnerhall، خود به اسب‌های قهرمانی‌ساز و نریان‌های مولد بدل شدند و ستاره‌های امروزی همچون Fürstenball، ردپای خونی خود را چندین بار به او می‌رسانند. در اواخر دهه‌ی ۱۹۹۰، کره‌اسب‌های حاصل از Donnerhall در حراجی‌ها به قیمت‌های رکوردشکن به فروش می‌رفتند.

Donnerhall در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۲ بر اثر مسمومیت حاد روده‌ای درگذشت، اما «خط D» او همچنان ستون فقرات پرورش اسب‌های درساژ رقابتی در سراسر جهان است. یادش با مجسمه‌ای برنزی از یک اسب‌سوار در خیابان Lange Straße شهر Oldenburg آلمان زنده نگاه داشته شده است.

افتخارات