دیامان دو سمیی (Diamant de Semilly)

در سرزمین سبز نورماندی، جایی که اسب‌های Selle Français سال‌هاست افسانه می‌سازند، حکایت Diamant de Semilly از یک آغاز تلخ آغاز شد و به یکی از درخشان‌ترین میراث‌های پرش با مانع در تاریخ اسب‌های اصیل بدل گشت. کره‌اسبی که در همان لحظه تولد مادرش را از دست داد و با شیشه شیر پرورش یافت، سرانجام به…

Diamant de Semilly در ۲۲ می ۱۹۹۱ در روستای Couvains، نزدیک Saint-Lô در نورماندی فرانسه، در Haras de Semilly به دنیا آمد؛ فرزند Le Tot de Semilly و Venise des Cresles (از Elf III). آغاز زندگی‌اش اما هرگز آسان نبود: مادرش در همان زایمان درگذشت و پرورش‌دهنده نخستین حاضر نبود کره‌اسب یتیم را نگه دارد. این خانواده Levallois بود که او را پذیرفت و در کنار کره‌اسبی یتیم دیگر با شیشه شیر بزرگ کرد؛ همان خانواده‌ای که پسرشان، Éric Levallois، سال‌ها بعد تا پایان دوران رقابتی همراه او در زین می‌نشست. Venise des Cresles دیگر هرگز کره‌اسبی به دنیا نیاورد و Diamant تنها میراث او باقی ماند.

استعداد Diamant از همان ابتدا آشکار بود. او در چهار، پنج و شش سالگی به مسابقات قهرمانی اسب‌های جوان فرانسه در Fontainebleau راه یافت و در سال ۱۹۹۹ عنوان Critérium Pro 1 دسته یک فرانسه را همراه با Éric Levallois از آن خود کرد. با قامتی به بلندای ۱۷۳ سانتی‌متر، پشتی نیرومند، دامنه پرش استثنایی، یورتمه‌ای نرم و متعادل و سواری‌پذیری چشمگیر، او به سرعت پله‌های مسابقات Grand Prix را یکی پس از دیگری پیمود.

اوج دوران رقابتی او سال ۲۰۰۲ بود؛ در بازی‌های جهانی سوارکاری فدراسیون جهانی (FEI World Equestrian Games) در Jerez de la Frontera اسپانیا، Diamant de Semilly به همراه تیم فرانسه مدال طلای تیمی گرفت و در رده‌بندی انفرادی نهم شد. همان سال عنوان قهرمانی ملی فرانسه (Champion de France) نیز نصیبش گشت.

در سال ۲۰۰۳ در قهرمانی اروپا در Donaueschingen آلمان، مدال نقره تیمی را به همراه تیم فرانسه به دست آورد و در جام ملل (Nations Cup) La Baule نیز با دوری تعیین‌کننده و بی‌خطا در پیروزی تیم فرانسه سهیم شد. او برای بازی‌های المپیک ۲۰۰۴ آتن نیز در فهرست نهایی تیم فرانسه قرار گرفت، اما پس از ابتلا به تاندونیت (التهاب تاندون) ناچار به کناره‌گیری شد و هرگز فرصت حضور در المپیک را نیافت.

Diamant با اراده‌ای دوباره به میدان بازگشت و آخرین فصل رقابتی خود را در سال ۲۰۰۵ با فتح هر دو Grand Prix سه‌ستاره (CSI***) شهرهای Saint-Lô و Caen به پایان برد. در سال ۲۰۰۸، پس از گذر از یک عمل جراحی کولیک، سرانجام از میدان مسابقه بازنشسته شد تا تمام‌وقت به فحل‌داری در Haras de Semilly بپردازد.

اما داستان واقعی عظمت Diamant de Semilly در اصطبل زایش رقم خورد. او به یکی از تأثیرگذارترین فحل‌های پرش با مانع در تاریخ پرورش اسب اصیل بدل شد؛ دو سال پیاپی، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، عنوان برترین فحل جهان را در رده‌بندی WBFSH از آن خود کرد و سال‌ها پس از آن نیز در میان دو فحل برتر جهان باقی ماند. او بیش از هزار اسب برنده بین‌المللی و بر پایه منابع فرانسوی بیش از ۲۵۰۰ اسب برنده ثبت‌شده تنها در فرانسه، همراه با نزدیک به هفتاد فحل تأییدشده و صدها اسب در سطح Grand Prix ۱٫۶۰ متر، به میراث خود افزود. از میان فرزندان مشهورش می‌توان به Toledo de Kerser، Quickly de Kreisker، Don VHP Z، Comme il Faut، Saphir du Talus، Hello Guv'nor، Emerald van 't Ruytershof و Open Up Semilly اشاره کرد؛ اسب‌هایی که برای دو دهه بر بلندای رده‌بندی‌های جهانی و سکوهای قهرمانی ایستادند.

Diamant de Semilly در ۱۵ فوریه ۲۰۲۲، در سن ۳۱ سالگی و در آرامش چراگاه خانگی‌اش در Haras de Semilly، در دوران بازنشستگی‌ای که پرورش‌دهندگانش آن را «سراسر ناز و نوازش» توصیف می‌کردند، درگذشت. خبر مرگش موج اندوهی در سراسر جامعه جهانی پرش با مانع و پرورش اسب برانگیخت؛ اندوه از دست دادن یکی از بنیان‌گذاران بزرگ خط‌نژاد این ورزش.

افتخارات