کور دو لا برایر (Cor de la Bryere)

در دشت‌های غربی فرانسه، در Yvré-le-Pôlin، کُره‌اسبی خرمایی تیره به دنیا آمد که هیچ‌کس گمان نمی‌کرد روزی رگ‌وریشه‌ی یک نژاد کامل را از نو بسازد. Cor de la Bryère — که به «Corde» شهرت یافت — از سوی داوران فرانسوی به عنوان اسب مولد رد شد و قرار بود اخته شود؛ اما همین اسبِ به‌ظاهر «بیش از حد ورزشی» به…

Cor de la Bryère در ۲۳ آوریل ۱۹۶۸ در Yvré-le-Pôlin، در غرب فرانسه، به دنیا آمد؛ کُره‌اسبی خرمایی تیره از نژاد Selle Français، حاصل تلاقی Rantzau — اسب مسابقه‌ی تروبرد که بعدها به نریانی مولد در پرش با مانع بدل شد — با مادیانی به نام Quenotte B، دختر Lurioso و نوه‌ی Furioso بزرگ. با قدی نه‌چندان بلند، در حدود ۱۶۸ سانتی‌متر، هیچ نشانه‌ی ظاهری از سرنوشت بزرگی که در پیش داشت به چشم نمی‌آمد.

در سال ۱۹۷۰، در حالی که مالکیتش با Xavier Ribard بود، Cor de la Bryère به کمیته‌ی گزینش Haras National du Pin — مرکز دولتی پرورش اسب در فرانسه — معرفی شد، اما رد شد. ارزیابان او را «بیش از حد یک اسب ورزشی» برای برنامه‌ی پرورشی خواندند و پیشنهاد دادند که اخته شود. سرنوشت او اما رقم دیگری خورد: در فوریه‌ی همان سال، خریدارانی آلمانی از سوی Holstein Verband او را خریدند تا به Schleswig-Holstein ببرند.

در سال ۱۹۷۱، Cor de la Bryère در آزمون صد روزه‌ی کارایی نریان‌ها در Neumünster شرکت کرد و داوران را با bascule خیره‌کننده‌اش — آن خمیدگی کمان‌مانند و جمع‌شدگی دقیق اندام‌ها هنگام عبور از مانع — و نیز با تکنیک درخشان دست‌های جلو، استفاده‌ی هوشمندانه از پشت و شجاعتی بی‌کم‌وکاست مسحور کرد. مجوز پرورش گرفت و کار خود را به عنوان نریان مولد در Siethwende آغاز کرد.

در آغاز، پرورش‌دهندگان Holsteiner که به لاین‌های سنگین‌تر و محافظه‌کارانه‌تر خود عادت داشتند، نسبت به ورود خون فرانسوی Selle Français محتاط بودند. اما به‌زودی روشن شد که فرزندان Cor de la Bryère ترکیبی بی‌نظیر از قدرت پرش، تکنیک و راحتی سواری‌پذیری را با خود به همراه دارند. او در سال‌های بعد در ایستگاه‌های مختلف از جمله Elmshorn (۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸) و سرانجام Sollwittfeld (۱۹۸۹ تا ۲۰۰۰) به فعالیت خود ادامه داد و در سال ۱۹۸۵ نیز برای یک فصل به مجموعه‌ی Zangersheide در بلژیک، متعلق به Léon Melchior، اجاره داده شد و در همان‌جا Calipa Z را از مادیان بنیان‌گذار Ratina به دنیا آورد.

نسل او نامدارترین چهره‌های پرش با مانع و پرورش اسب گرم‌خون آلمان را در خود جای داد: Caletto I، Caletto II، Caletto III، Corrado I، Corlandus، Corland و Contender، از میان فرزندان و نریان‌های بنیان‌گذاری بودند که یا خود در سطح المپیک و جام جهانی می‌تاختند یا نسل‌های برنده‌ی بعدی را پی‌ریزی کردند — Corlandus حتی قهرمان جام جهانی درساژ را نیز در کارنامه‌اش داشت. تا سال ۱۹۹۳ درآمد رقابتی مجموع فرزندانش در آلمان غربی از ۲ میلیون مارک گذشته بود و تا سال ۱۹۹۶ به رقم ۵,۵۸۱,۲۲۹ مارک آلمان رسید؛ عددی که او را به مسلط‌ترین نریان تجاری دوران خود در پرش با مانع بدل کرد.

Cor de la Bryère در ۲۷ آوریل ۲۰۰۰، تنها چهار روز پس از سی‌ودومین سالگرد تولدش، در Sollwitt آلمان بر اثر بیماری قلبی درگذشت. در پایان دوران فعالیتش ۸۵ پسر دارای مجوز و ۸۶ دختر دارای نشان دولتی از خود به‌جا گذاشته بود، و امروز برآورد می‌شود خون او در بیش از ۷۰ درصد شجره‌نامه‌های Holsteiner جاری است — میراثی چنان گسترده که پرورش‌دهندگان معاصر گاه نگران «هم‌خونی Corde» می‌شوند. انجمن Holstein او را «نریان ذخیره‌ی قرن» نامید، تنها یک پله پایین‌تر از Landgraf I، و هنوز هم او را کسی می‌دانند که به‌تنهایی تکنیک پرش نژاد Holsteiner را متحول کرد و دروازه‌ی پرورش اسب‌های گرم‌خون آلمانی را به روی خون فرانسوی گشود.

افتخارات