چاکو-بلو (Chacco-Blue)

Chacco-Blue، نریان خرمایی مکلنبورگی متولد یکم مه ۱۹۹۸، از دل خطی هولشتاینی میان Chambertin و Contender به دنیا آمد تا بی‌آنکه خود بداند یکی از تأثیرگذارترین پدران در تاریخ پرش با مانع مدرن شود. او که زیر زین Alois Pollmann-Schweckhorst و سپس Andreas Kreuzer تا مقام سوم گرندپری CHIO Aachen در سال…

Chacco-Blue را Karl-Heinz Köpp پرورش داد و در دفتر اسب‌های مکلنبورگ به ثبت رساند؛ نریانی خرمایی که پدرش Chambertin، از برجسته‌ترین نریان‌های هولشتاینی، و مادرش Contara، دختر Contender و خواهر تمام‌عیار Hardrock Z و Happy Days Z، بود. مادربزرگ مادری‌اش Godahra II نیز مادیانی نیمه‌اصیل از تبار نریان تروبرد Godavari به شمار می‌رفت؛ ترکیبی ژنتیکی که از همان ابتدا نویدبخش قدرت و تکنیک بود.

او در سال‌های نخست به‌عنوان کره‌اسبی جوان در نزدیک به سی کلاس اسب‌های جوان جای گرفت و در چرخه Bundeschampionat آلمان یکی از بهترین‌های رده سنی خود شناخته شد؛ در فینال انتخابی سال ۲۰۰۴ با امتیاز ۹.۲ به میدان رفت، اما با پریدن از مانعی اشتباه در دور نهایی، از قهرمانی بازماند.

Chacco-Blue در اصطبل Paul Schockemöhle در Mühlen مستقر شد و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ زیر زین Alois Pollmann-Schweckhorst به میدان‌های گرندپری راه یافت؛ در سال ۲۰۰۸ سوم گرندپری Neustadt/Dosse شد، قهرمان مسابقه جهانی نریان‌های ثبت‌شده در Lanaken شد و در کلاس ۱٫۶۰ متری Olympia در لندن نیز به پیروزی رسید. دو سال بعد، در سال ۲۰۱۰، این جفت مدال برنز انفرادی قهرمانی آلمان را نیز از آن خود کردند؛ دورانی که با درآمد مسابقه‌ای نزدیک به ۲۸۹٬۵۱۷ یورو به پایان رسید.

از آغاز سال ۲۰۱۱، Paul Schockemöhle افسار Chacco-Blue را به Andreas Kreuzer، سوارکار جوانی که پیش‌تر در همان اصطبل به‌عنوان مهتر کار می‌کرد، سپرد. Kreuzer بعدها گفت: «همه‌چیز قدم‌به‌قدم اتفاق افتاد، و Chacco-Blue آخرین قطعه پازل بود» و «Chacco-Blue دری را به روی من گشود به دنیایی کاملاً متفاوت.» اوج این همکاری در گرندپری Rolex در CHIO Aachen سال ۲۰۱۱ رقم خورد، جایی که این جفت به مقام سوم رسیدند؛ برجسته‌ترین نتیجه دوران مسابقه‌ای Chacco-Blue. Alois Pollmann-Schweckhorst که سال‌ها او را می‌شناخت، از او چنین یاد می‌کرد: «Chacco-Blue واقعاً یک جنگجو بود؛ همیشه تا آخر می‌جنگید.» سال بعد، در ۲۰۱۲، Chacco-Blue همراه Kreuzer گرندپری Neumünster را نیز فتح کرد.

اما تنها چند روز پس از آن پیروزی، صبح روز سه‌شنبه ۵ ژوئن ۲۰۱۲، Chacco-Blue در اصطبل Mühlen دچار ضعف ناگهانی شد و علی‌رغم تلاش دامپزشکان، جان باخت. کالبدشکافی در دانشگاه دامپزشکی Hannover نشان داد عامل مرگ عفونت بورلیوز (بیماری لایم) بوده است. Kreuzer که آن روز را در Balve مسابقه نداده و در راه بازگشت به Mühlen بود، خبر مرگ او را در همان مسیر شنید؛ برداشت اسپرم از او نیز بلافاصله متوقف شد.

با این حال، مرگ زودهنگام در چهارده‌سالگی پایان راه Chacco-Blue نبود، بلکه آغاز بزرگ‌ترین فصل زندگی‌اش به شمار می‌رفت. او نزدیک به چهل نریان مجاز و حدود هفتصد مادیان ثبت‌شده در نسل‌کشی بر جای گذاشت. از سال ۲۰۱۷، برای نخستین‌بار در صدر رتبه‌بندی جهانی نریان‌های پرش WBFSH قرار گرفت و جانشین Diamant de Semilly شد؛ جایگاهی که تا سال ۲۰۲۲، یعنی شش سال متوالی، بی‌وقفه در اختیار او ماند. تا میانه دهه ۲۰۲۰ میلادی، نزدیک به چهار هزار فرزند از او به ثبت رسیدند که بیش از هزار و سیصد تای آن‌ها تا سطح المپیک و قهرمانی جهان مسابقه دادند؛ رقمی که او را به تأثیرگذارترین پدر عصر مدرن پرش با مانع بدل کرد. حتی پس از مرگش، رویان‌ها و دوزهای منجمد اسپرم باقی‌مانده از او در حراج‌ها به قیمت‌های ده‌ها هزار یورویی به فروش رفت و از مادرش Contara نیز چند کلون به نام‌های Contara Alpha، Beta و Gamma ساخته شد.

در میان فرزندان او، Explosion W با زین Ben Maher مدال طلای انفرادی المپیک توکیو (۲۰۲۱) را کسب کرد؛ Chaqui Z با Shane Sweetnam، Chacco Kid با Eric Lamaze، و Calisto Blue با Daniel Deusser در بالاترین سطح جهانی درخشیدند. Paul Schockemöhle، صاحب او، همیشه بر یک ویژگی او تأکید داشت: «بهترین چیز در او روحیه‌اش بود؛ همیشه تلاش می‌کرد» — خصلتی که به گفته پرورش‌دهندگان، به‌روشنی در نسل او، همراه با تکنیک استثنایی پاهای جلو، تکرار شده است.

افتخارات