بوویل زد (Beauville Z)

در مزرعه‌ای کوچک و خانگی در حومه‌ی Kerkrade، در استان لیمبورگ هلند، کره‌اسبی نریان‌زاده به دنیا آمد که هیچ‌کس در آن روزها گمان نمی‌کرد روزی نامش کنار نام بزرگ‌ترین سوارکاران جهان بدرخشد. Beauville Z از دلی نه‌چندان پرآوازه سر برآورد، ارزان به فروش رفت، و سرانجام به یکی از موفق‌ترین اسب‌های تاریخ…

Beauville Z در سال ۲۰۱۰ در مزرعه‌ی کوچک خانوادگی Pascal Habets و Monique Limpens در Kerkrade به دنیا آمد؛ چهارمین نسل از اسب‌های پرشیِ خانگیِ همین اسطبل کوچک. پدرش Bustique (از تبار Indoctro) و مادرش مادیان هلندی Wrinton (دختر Jumpy des Fontaines و از تبار Pinxter) بودند. در سال‌های نخست، او اسبی معمولی به‌نظر می‌رسید؛ نزدیکان به او می‌گفتند «خوب است، اما استثنایی نیست» و همین موضوع باعث شد نسبتاً ارزان به فروش برسد.

سرنوشت او در آغاز شش‌سالگی تغییر کرد، وقتی سوارکار و معامله‌گر فرانسوی Maxime Rius در یک مسابقه‌ی منطقه‌ای در فرانسه چشمش به این اسب افتاد و او را خرید. اما شراکتی که Beauville Z را به ستاره تبدیل کرد، از میانه‌ی سال ۲۰۱۸ آغاز شد، زمانی که سوارکار المپیکی هلندی Maikel van der Vleuten افسار او را در دست گرفت. مالکیت اسب سرانجام به بانوی تاجر اسپانیایی Marta Ortega Pérez (از خانواده‌ی Inditex/Zara) رسید و او اکنون با پسوند «N.O.P.» — نشان Stichting Nederlands Olympiade Paard، بنیاد اسب‌های المپیکی هلند — به میدان می‌رود.

صعود Beauville Z شگفت‌آور و سریع بود. در ژوئن ۲۰۱۹، در حالی که هنوز اسبی کم‌تجربه به‌شمار می‌رفت، به‌طور غیرمنتظره در گرندپری Longines Global Champions Tour در موناکو — نخستین حضور او در یک کلاس پنج‌ستاره — به میدان فرستاده شد، چرا که اسب‌های دیگر Van der Vleuten از برنامه‌ی فشرده‌ی مسابقات خسته بودند. او در یک مانع‌پرانی نفس‌گیر و با فاصله‌ای بسیار اندک قهرمان شد. همان سال، در دسامبر، جام جهانی پرش با مانع FEI Longines در La Coruñaی اسپانیا را نیز از آن خود کرد.

اما نقطه‌ی اوج افسانه‌ی Beauville Z در بازی‌های المپیک توکیو ۲۰۲۰ (که با یک سال تأخیر برگزار شد) رقم خورد؛ جایی که او و Van der Vleuten با دو دور بدون خطا و یک مانع‌پرانی سریع در ۳۸٫۹۰ ثانیه، مدال برنز انفرادی را به دست آوردند — پشت سر Ben Maher از بریتانیا و Peder Fredricson از سوئد. او این دستاورد را در قهرمانی جهانی FEI سال ۲۰۲۲ در Herning دانمارک تکرار کرد؛ باز هم برنز انفرادی، این بار پشت سر Henrik von Eckermann و Jérôme Guery، و در کنار آن سهمی در نقره‌ی تیمی هلند.

میان این قهرمانی‌های بزرگ، Beauville Z به یکی از باثبات‌ترین اسب‌های مدار Global Champions Tour و Global Champions League تبدیل شد؛ او تیم «Madrid in Motion» متعلق به Marta Ortega را بارها به سکوی افتخار رساند و برای فصل ۲۰۲۳، با میانگین تنها ۱٫۲ امتیاز جریمه در هر دور، عنوان «اسب سال GCL» را از آن خود کرد.

در بازی‌های المپیک پاریس ۲۰۲۴، در باغ‌های تاریخی Château de Versailles، Beauville Z بار دیگر خود را در اوج نشان داد و با یک خطا در مانع‌پرانی (۴ امتیاز جریمه) و زمان ۳۹٫۱۲ ثانیه، دومین مدال برنز انفرادی المپیکی‌اش را کسب کرد — این‌بار پشت سر Christian Kukuk از آلمان و Steve Guerdat از سوئیس. این افتخار او را به یکی از معدود اسب‌های تاریخ پرش با مانع المپیک تبدیل کرد که دو بار مدال انفرادی گرفته‌اند.

در تابستان ۲۰۲۵ و در سنی نزدیک به میانسالی برای یک اسب مسابقه‌ای، Beauville Z بار دیگر به موناکو بازگشت و شش سال پس از نخستین پیروزی‌اش، دوباره قهرمان گرندپری LGCT شد؛ نشانه‌ای از دوامی کم‌نظیر در بالاترین سطح مسابقات پنج‌ستاره. داستان او — از کره‌اسبی «خوب، اما نه استثنایی» در مزرعه‌ای کوچک در لیمبورگ تا دوبار مدال‌آور المپیک و اسب افسانه‌ای Maikel van der Vleuten — همچنان یکی از الهام‌بخش‌ترین روایت‌های ورزش پرش با مانع در جهان باقی مانده است.

افتخارات