بالوبه دو روئه (Baloubet du Rouet)

در باغ‌های نورماندی فرانسه، در میان چراگاه‌های سبز Saint-Aubin-de-Terregatte، کره‌اسبی کهر به دنیا آمد که قرار بود نامش برای همیشه با کلمه «سه‌گانه» گره بخورد؛ Baloubet du Rouet، اسبی که هیچ‌کس مثل او سه سال پیاپی جام جهانی پرش با مانع را از آن خود نکرد. او فرزند Galoubet A بود، همان اسب طلایی تیم…

Baloubet du Rouet در هشتم مه ۱۹۸۹ در نورماندی، توسط Louis Fardin پرورش یافت. پدرش Galoubet A از تبار Almé Z بود و در ترکیب طلایی فرانسه در قهرمانی جهان ۱۹۸۲ در Dublin جای داشت؛ مادرش Mesange du Rouet نیز از طریق پدرش Starter عمداً با خون تروبرد Rantzau xx تغلیظ شده بود تا سرعت، شجاعت و ظرفیت پرش تقویت شود. در سال‌های نخست، این اسب کهر زیر زین سوارکار باتجربه برزیلی، Nelson Pessoa، در فرانسه پرورده شد؛ در شش‌سالگی به فینال راه یافت و در فونتنبلو، پس از پیروزی در آزمون نریان‌های جوان، عنوان قهرمان فرانسه در رده هفت‌ساله‌های نریان را در سال ۱۹۹۶ به دست آورد.

سرنوشت Baloubet زمانی دگرگون شد که در نه‌سالگی، زین او از Nelson به پسرش، Rodrigo Pessoa، رسید و او از آن پس زیر پرچم برزیل و برای مالک Diogo Pereira Coutinho به میدان رفت. این هم‌نشینی یکی از موفق‌ترین شراکت‌های تاریخ پرش با مانع شد. در سال ۱۹۹۸، همین اسب، اما هنوز با Nelson Pessoa بر پشتش، در بازی‌های جهانی سوارکاری (World Equestrian Games) در Rome در رده انفرادی یازدهم و همراه تیم برزیل پنجم شد؛ اندکی بعد، در همان سال، Rodrigo و Baloubet در فینال جام جهانی FEI در Helsinki به مقام نخست رسیدند و نخستین قهرمانی از سه قهرمانی متوالی خود را جشن گرفتند.

سال بعد، در Gothenburg، همین دوتایی برای بار دوم قهرمان جام جهانی شدند و در سال ۲۰۰۰، در Las Vegas، بدون کوچک‌ترین خطایی فینال را جمع کردند و برای سومین سال پیاپی بر بام جهان ایستادند؛ دستاوردی که تا امروز هیچ اسب و سوارکار دیگری تکرار نکرده است. همان سال، در بازی‌های المپیک Sydney، Baloubet به همراه تیم برزیل مدال برنز تیمی گرفت، اما در فینال انفرادی با سه امتناع پیاپی از مسابقه کنار رفت؛ اتفاقی تلخ که بسیاری آن را از دست رفتن یک طلای قطعی می‌دانستند.

جبران این حسرت چهار سال بعد، در المپیک Athens ۲۰۰۴ رقم خورد. Rodrigo Pessoa و Baloubet du Rouet با دوری تقریباً بی‌نقص، ابتدا در جایگاه دوم ایستادند، اما پس از آنکه قهرمان اصلی، Cian O'Connor ایرلندی و اسبش Waterford Crystal، به دلیل تخلف دوپینگ از مسابقه محروم شدند، مدال طلای انفرادی المپیک به Baloubet و Rodrigo رسید. در همان سال، Baloubet به عنوان بهترین اسب جهان انتخاب شد و در فینال‌های بزرگ Paris-Bercy، Spruce Meadows، Geneva و Las Vegas نیز در صدر ایستاد؛ در سال ۲۰۰۵ نیز عنوان قهرمانی Grand Prix دعوتی جام جهانی Las Vegas را از آن خود کرد.

او در فوریه ۲۰۰۸، در نوزده‌سالگی، به‌طور رسمی از میدان‌های بین‌المللی بازنشسته شد؛ اسبی که فدراسیون جهانی سوارکاری (FEI) بعدها او را در مروری بر یک قرن مسابقات، «اسب یک عمر» نامید.

اما میراث Baloubet du Rouet به میدان مسابقه محدود نماند. او در سال‌های پایانی دهه ۱۹۹۰ وارد دوره تولیدمثلی شد و در دفترهای اصلاح نژاد متعددی از جمله Selle Français، Holstein، Belgian و Swedish Warmblood و Hanoverian تأیید گرفت. فرزندانش، از جمله Gitane du Brumans II، Palloubet d'Halong، Querly-bet Hero، Bubalu VDL و نریان تأثیرگذار Balou du Rouet، به جمع برترین اسب‌های پرش بین‌المللی پیوستند و فدراسیون جهانی پرورش اسب‌های ورزشی (WBFSH) او را در فهرست نریان‌های برتر جهان جای داد. Baloubet du Rouet در هفتم اوت ۲۰۱۷، در بیست‌وهشت‌سالگی، در پرتغال در آرامش درگذشت؛ اما نام او همچنان در شجره‌نامه بسیاری از قهرمانان امروز پرش با مانع زنده است.

افتخارات