سه نژاد اسب مینیاتوری جذاب و تفاوت آنها با پونی‌ها

اسب‌های مینیاتوری کوچک اما قدرتمند هستند و در بدنی کوچک، ویژگی‌های زیادی را جای داده‌اند. در واقع، کوچک‌ترین اسب جهان از نژاد اسب‌های مینیاتوری است.

اما اسب مینیاتوری چیست؟ آیا در مورد پونی‌ها صحبت نمی‌کنیم؟

آیا اسب مینیاتوری یک پونی است؟

مهم‌ترین نکته این است که خیر. این یک حقیقت جالب درباره اسب‌هاست که می‌توانید در مهمانی‌ها به اشتراک بگذارید!

اسب‌های مینیاتوری و پونی‌ها دو دسته‌بندی متفاوت از اسب‌ها هستند و این تفاوت به ساختار بدن آن‌ها برمی‌گردد.

صدها سال اصلاح نژاد انتخابی به ما اسب‌های مینیاتوری امروزی را داده است. اگر یک اسب مینیاتوری را کنار یک پونی با همان قد قرار دهید، به‌زودی تفاوت‌ها را خواهید دید.

به طور کلی، پونی‌ها پاهای کوتاه و ضخیم و گردن‌های کلفت‌تری دارند. آن‌ها معمولاً بدنی پهن‌تر نسبت به اسب‌ها دارند و بدنشان نیز به نسبت کوتاه‌تر است.

در مقابل، اسب مینیاتوری شبیه به یک اسب ورزشی یا مسابقه‌ای کوچک شده است. آن‌ها بدن و پاهای بلندتر، گردن‌های باریک و سرهای زیبا دارند.

آیا می‌توان اسب‌های مینیاتوری را سوار شد؟

نژادهای اسب مینیاتوری معمولاً برای سوارکاری استفاده نمی‌شوند – تنها یک کودک بسیار کوچک و سبک وزن می‌تواند این کار را انجام دهد. آن‌ها همچنان نیاز به آموزش و آماده‌سازی برای یک حرفه مناسب مانند اسب‌های معمولی دارند.

بسیاری از اسب‌های مینیاتوری در زمینه‌های رانندگی، نمایش و چابکی استفاده می‌شوند و همچنین به عنوان حیوانات خانگی و حیوانات درمانی پرورش داده می‌شوند.

نژادهای اسب مینیاتوری

1. Falabella

قد: ۲۴–۲۸ اینچ
وزن: ۵۰–۸۰ کیلوگرم
کشور مبدأ: آرژانتین

این نژاد کوچک و نادر، کوچک‌ترین اسب جهان است و به احتمال زیاد یکی از مقاوم‌ترین‌ها نیز محسوب می‌شود، زیرا می‌تواند دماهای شدید و مناظر سخت را تحمل کند.

اسب‌های اسپانیایی که از قرن شانزدهم به آمریکای جنوبی آورده شدند، منشاء این نژاد را تشکیل می‌دهند. پس از اینکه برخی از آنها آزاد شدند و به حالت وحشی درآمدند، به مناطق دورافتاده‌ای مانند مکان‌های منزوی در خارج از بوئنوس آیرس راه یافتند. بخشی از این جمعیت اسب‌ها به مردم بومی ماپوچه پیوستند.

چگونه این نژاد به این اندازه کوچک شد؟ نسل به نسل در معرض شرایط آب و هوایی سخت، غذای محدود و آب کمیاب قرار گرفتند. فالابلا برای سازگاری با این شرایط کوچکتر و کوچکتر شد. و به دلیل دشواری در یافتن غذا و آب، با گذشت زمان برای بقا هوشمندتر شدند.

فالابلاها در سال ۱۸۴۵ توسط خارجی‌ها مورد توجه قرار گرفتند، زمانی که مهاجر ایرلندی، Patrick Newell، مشاهده کرد که این اسب‌های بسیار کوچک در کنار اسب‌های سواری ماپوچه نگهداری می‌شوند. او و خانواده‌اش به نگهداری و پرورش فالابلاها پرداختند. داماد او، Juan Falabella، این مسئولیت را به عهده گرفت و نام خود را به این نژاد داد.

خوان خون اسب شتلند پونی و تروبرد انگلیسی را به این نژاد وارد کرد تا فالابلا را به شکلی که امروز می‌شناسیم، اصلاح کند.

۲. مینیاتوری آمریکایی

قد: کمتر از ۳۴ اینچ
وزن: ۶۸–۱۳۶ کیلوگرم
کشور مبدأ: ایالات متحده آمریکا

به گفته انجمن اسب‌های مینیاتوری آمریکایی، مینیاتوری‌های آمریکایی نتیجه نزدیک به ۴۰۰ سال پرورش انتخابی هستند، با اولین گزارش از ورود اسب کوچک به کشور از خارج در سال ۱۸۸۸. با این حال، اسب‌های مینیاتوری تا سال ۱۹۶۰ در آگاهی عمومی گسترده ظاهر نشدند.

این نژاد از خون اسب‌های کاری انگلیسی و هلندی، به ویژه آنهایی که در معادن کار می‌کردند، به وجود آمده است (حدس زدن دلیل آن سخت نیست!). این اسب‌ها در قرن نوزدهم به ایالات متحده آمدند و به کوه‌های آپالاچیان برای کار در معادن رفتند.

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد شتلند پونی نیز برای دستیابی به قامت مینیاتوری مورد نظر معرفی شده است.

۳. مینیاتوری هلندی

قد: ۴۲ اینچ یا کمتر
وزن: ۶۸–۱۵۹ کیلوگرم
کشور مبدأ: هلند

در زبان هلندی، نام این اسب کوچک Nederlands Minipaard است.

با تأسیس دفتر ثبت نژاد در سال ۱۹۹۳، قوانین اولیه برای ثبت‌نام در انجمن نژاد (Nederlandse Mini Paarden Registratie Stamboek) به هر اسبی که کمتر از ۴۲ اینچ (۱۰۶ سانتی‌متر) باشد اجازه ثبت‌نام می‌داد. این امر امکان تنوع ژنتیکی بیشتر را در ایجاد این نژاد اسب مینیاتوری فراهم کرد.

امروزه کره‌هایی که امیدوارند وارد دفتر ثبت نژاد شوند، باید معیارهای بسیار سخت‌گیرانه‌تری را دنبال کنند. این شامل داشتن والدین ثبت‌شده است.

انجمن نژاد هر ساله در ماه ژوئیه یک نمایش تابستانی برای تمامی نژادهای مینی برگزار می‌کند. در برنامه این نمایش، کلاس‌های سواری وجود ندارد، اما شرکت‌کنندگان در مسابقاتی مانند نمایش، پرش و رانندگی به رقابت می‌پردازند.