نیاز فوری به تغییر روش و زمان از شیر گرفتن کرهاسبها
برای بهبود وضعیت اسبها در کوتاهمدت و بلندمدت، «نیازی فوری» به تغییر نگرش جمعی و رفتارها درباره از شیر گرفتن کرهاسبها وجود دارد.
این توصیه در یک پژوهش تازه که در ساینسدایرکت منتشر شده، مطرح شده است؛ پژوهشی که اثر روشهای مختلف از شیر گرفتن و نیز سنین متفاوت انجام این فرایند را بررسی کرده است.
جوآن دوایر (Joanne Dwyer)، نویسنده اصلی این پژوهش که آن را در دانشگاه ناتینگهام انجام داده، به هورس اند هاوند گفت یافتهها برای رفاه اسبها در کوتاهمدت و بلندمدت اهمیت اساسی دارد.
او گفت: «اصطلاح ‹از شیر گرفتن› بهطور سنتی به معنای گذار از شیر به غذای جامد است، اما درباره کرهاسبها منظور ما این نیست؛ آنها از چند هفتگی شروع میکنند به خوردن غذای مادیانها.
ما درباره جداسازی فیزیکی اسبهایی حرف میزنیم که پیوندی بسیار عمیق با هم دارند، و اگر این کار خیلی زود و خیلی ناگهانی انجام شود، ممکن است بهدلیل اثر عاطفی و روانی این جدایی، مشکلات رفتاری مادامالعمر ایجاد کند.»
خانم دوایر برای دوره کارشناسی ارشد خود یک مرور دامنهای از منابع علمی درباره از شیر گرفتن انجام داده بود.
او متوجه شد متخصصانی که با آنها، از جمله در خیریههای مرتبط با اسب، گفتوگو کرده، در مدیریت و رفاه اسبها در همه مراحل زندگی تجربه بسیار بالایی دارند و دیدگاههای آنها آنقدر مهم است که باید بیشتر بررسی شود.
شرکتکنندگان تصاویر مربوط به لحظه از شیر گرفتن را دیدند، آن را با استفاده از شاخصهای رفتاری ارزیابی کردند و تجربههای شخصی خود را نیز به اشتراک گذاشتند.
در این مقاله آمده است که از شیر گرفتن یکی از پراسترسترین دورههای زندگی یک اسب جوان به شمار میرود، اما درباره بهترین شیوه انجام آن اتفاقنظر محدودی وجود دارد.
پژوهش درباره از شیر گرفتن کرهاسبها در دسترس است
در این مقاله آمده است: «شرکتکنندگان با ابراز ناامیدی گفتند با وجود آنکه حجم پژوهشها برای حمایت از روشهای تدریجی از شیر گرفتن به اندازه کافی مناسب است، هنوز شمار زیادی از اسبها با آنچه این مراکز ‹اضطراب جدایی مرتبط با از شیر گرفتن› تشخیص میدهند، حتی در سالهای بزرگسالی، به سازمانهای آنها ارجاع میشوند.» این مقاله میافزاید که دو نفر از شرکتکنندگان از یک سازمان گفتهاند چند سال پیش به از شیر گرفتن تدریجی روی آوردهاند،
«اسبهای بالغی که تحت مراقبت آنها قرار میگیرند و به باورشان از آثار بلندمدت از شیر گرفتن ناگهانی رنج میبرند، همان رفتارهایی را نشان میدهند که در کرهاسبها مشاهده شده است.»
از شیر گرفتن ناگهانی به معنای جدا کردن مادیان و کرهاسب «در یک مرحله» است، در حالی که در روش تدریجی، کار با جداییهای کوتاه آغاز میشود و بهمرور زمان مدت دوری این دو از یکدیگر افزایش مییابد.
جدا نگه داشتن کرهاسبها هنگام از شیر گرفتن، بهجای آنکه در کنار همراهان جدید از میان اسبها باشند، نیز اثری منفی بر رفاه آنها دارد.
در نشستی با عنوان «سال نخست زندگی» در جریان کنگره ماه گذشته انجمن دامپزشکی اسب بریتانیا، ربکا مانسی از کالج سلطنتی دامپزشکی درباره شواهد مربوط به بهترین شیوه از شیر گرفتن سخن گفت.
او تأکید کرد که در مراحل حساس رشد و تکامل، بافتها نسبت به محیط خود بسیار حساس هستند و عملکرد آنها میتواند به شکل مثبت یا منفی تحت تأثیر قرار گیرد؛ تأثیری که ممکن است پیامدهای ماندگار داشته باشد.
در اسبها، این بازه حساس شش ماه نخست زندگی است، یا اگر اسب پیش از ششماهگی از شیر گرفته شود، پیش از زمان از شیر گرفتن.
او گفت: «ما میدانیم که از شیر گرفتن باعث توقف ناگهانی در روند میانگین افزایش وزن روزانه میشود، بنابراین احتمالاً همان مقطعی است که آن دوره رشد سریع پایان مییابد.»
دکتر مانسی گفت پژوهشها درباره جمعیتهای اسب با الگوی زندگی طبیعی نشان میدهد از شیر گرفتن داوطلبانه معمولاً از حدود ۹ تا ۱۰ ماهگی آغاز میشود و چند ماه ادامه دارد و معمولاً نه مادیان و نه کرهاسب واکنش استرسی نشان نمیدهند.
او به پژوهشهایی اشاره کرد که در آنها کرهاسبها پیش از ۶ ماهگی، در ۶ ماهگی یا پس از آن از شیر گرفته شدند؛ کرهاسبهایی که دیرتر از شیر گرفته شدند، علاوه بر استرس کمتر، رشد و تکامل اسکلتی بهتری هم داشتند. پژوهش دیگری نیز نشان داد کرهاسبهایی که در ۹ یا ۱۰ ماهگی از شیر گرفته شدند، در مقایسه با آنهایی که در ۶ ماهگی از شیر گرفته شده بودند، در بخشهایی از مغز که با رفتار اجتماعی، تنظیم فیزیولوژیک و پردازش اطلاعات مرتبط است، تکامل بیشتری نشان دادند. او همچنین به پژوهشهایی اشاره کرد که نشان میدهد از شیر گرفتن تدریجی نسبت به جداسازی ناگهانی سودمندتر است.
او افزود: «پژوهشهای متعددی وجود دارد که در آنها افزایش بروز رفتارهای کلیشهای با از شیر گرفتن انفرادی در باکس مرتبط دانسته شده است. به نظر میرسد جدا کردن کرهاسبها و قرار دادن آنها در اصطبلهای انفرادی، برخی از این رفتارهای کلیشهای را تشویق میکند.»
دکتر مانسی گفت بهترین شیوه از شیر گرفتن باید متناسب با هر مادیان، هر کرهاسب و شرایط خاص آنها تنظیم شود؛ موضوعی که خانم دوایر نیز با آن موافق است.
او گفت: «امکانات و شرایط شما تعیین میکند تا چه اندازه میتوانید نیازهای مادیان و کرهاسب را تأمین کنید، اما از نظر سلامت، بازه ۷ تا ۱۲ ماهگی بهترین زمان است.»
او گفت: «واقعیت این است که از نظر سلامت، بهتر است آنها را بیش از آنچه بهطور سنتی به آن عادت داشتهایم کنار هم نگه داریم. باید یک تغییر فرهنگی رخ دهد؛ فکر میکنم تقویت همکاری با نهادهای رفاه اسب کمک خواهد کرد، بهویژه اگر آنها نتایجی مانند کاهش ورم پستان در مادیانها را منتشر کنند.
«آن وقت بررسی آثار بلندمدت آن بر اسبها آسانتر میشود؛ اینکه آیا موفقتر هستند و از نظر عاطفی ثبات بیشتری دارند یا نه؟ ما به پرورشدهندگان بیشتری نیاز داریم که این روشها را امتحان کنند.»
در جمعبندی این مطالعه آمده است: «همه شرکتکنندگان بدون استثنا بر لزوم فاصله گرفتن از روشهای ناگهانی و انزواگرایانه از شیر گرفتن توافق داشتند و این یافته، دانستههای موجود در منابع علمی کنونی را تأیید میکند.»
● به نظر شما بهترین روش از شیر گرفتن چیست؟
دیدگاهتان را همراه با نام، نزدیکترین شهر و شهرستان محل سکونتتان، به نشانی hhletters@futurenet.com بفرستید تا شانس انتشار آن در یکی از شمارههای آینده مجله هورس اند هاوند را داشته باشید.
منبع: Horse & Hound